36 jaar later

Gisteren, 29 september 2018, vond er een compagnie's reünie plaats van oud Libanon veteranen. De meesten Veteranen waren dienstplichten die destijds vrijwillig naar Libanon vertrokken, een handjevol was beroepsmilitair. Op de kop af was het zesendertig en een half jaar geleden dat deze (jonge)mannen naar Libanon vertrokken en nagenoeg zo groen als gras een onvergetelijke … Meer lezen over 36 jaar later

WEEK 39 – 2018

Maandag 24 september 2018 Na al het feestgedruis was ik gisteravond in een diepe slaap gevallen. Van de thuisblijvers had ik reeds vernomen dat Daniël niet helemaal in orde was geweest en zware diarree aanvallen had gehad. Dat resulteerde overdag tot twee maal toe een bed verschoning op, wat fijn dat ik op dat moment … Meer lezen over WEEK 39 – 2018

Week 38 -2018

Maandag 17 september 2018 Wat gaat het herstel ontzetten rap! Na iedere nacht zie ik nu echt een wezenlijk verschil met de avond daarvoor, zelf de zwelling van de kin was vanochtend al minder! Het gevoel is nog wel onveranderd, het tintelen in de kin en deel van de kaak voelt heel raar aan en … Meer lezen over Week 38 -2018

WEEK 37 – 2018

Maandag 10 september 2018 09:30 uur  Zo voelt het dus als je door een vrachttrein bent overreden. Alle tips die ik de laatste dagen heb gekregen heb ik netjes opgevolgd, niet te veel doen, hoofd zoveel mogelijk ontzien door niet (bijna niet) te bukken en zelfs te slapen met de bedbodem in zit-stand. Nou, voor nu … Meer lezen over WEEK 37 – 2018

Van God los

In mijn dagboek schreef ik een stukje over een krantenartikel in de Volkskrant. Het betrof hier een interview van priester Antoine Bodar. Citaat: Wat zegt het over West-Europa dat de kerk geen voet meer aan de grond krijgt? ‘Dat het decadent is geworden. Het feit alleen al dat wij in Nederland gezamenlijk de ziektekosten betalen … Meer lezen over Van God los