Dagboek, week 43 – 2021

Maandag 25 oktober 2021

Iedere dag een bakje champignons op verschillende wijze bereid, soms met een lading verse groente en soms heel simpel over een klein tartaartje. De fel begeerde sausjes, pasta’s, aardappelen of rijst laat ik over aan de andere tafelgenoten. Zo was die gevulde paprika van gisteren voor onze geliefde huisgenoten gevuld met allerlei dingen en die van mij met champignons (die heel even door het restantje vulling van derden was geroerd). Uit de bak van champignons waren er nog drie joekels over en die gingen vandaag als lunch op de geroosterde boterham, besprenkeld met cayennepeper.

Unifil

In een besloten Facebookgroep voor Unifil Veteranen werd vanochtend een mijn aangrijpend onderwerp aangesneden. ”De grootste fout van de Nederlandse Regering was wel door ons vanuit Libanon niet te laten acclimatiseren”. Iets wat hedendaags gewoon is bij uitgezonden militairen, die gaan via diverse trajecten terug de maatschappij in. Dat was bij ons wel anders. Zo zat ‘s-ochtends nog op wacht in Libanon en zat je ‘s-avonds bij de plaatselijke chinees in je woonplaats. Zo ging het mij in ieder geval af.

Kan je het je voorstellen: 6 maanden sta je onder hoogspanning in een door God en iedereen verlaten oorlogsgebied en dan is het zomaar ineens over. Iedereen had 2x twee weken verlof gehad maar dan wel in de wetenschap weer terug te gaan naar je maatjes en de inmiddels aan jou gewende omstandigheden. Omstandigheden die vertrouwd geraakt waren in iedere vezel. Maar ‘s-ochtends op wacht of uit de nachtdienst binnen enkele uren landen op Schiphol was een ander dingetje, het was ook gelijk een over met alles. Natuurlijk was je blij weer bij familie, vrienden en geliefde te zijn maar al gauw ging het knagen en was daar 0,0 begrip of opvang voor. ”Zoek het zelf maar uit!”

En dat knagen is gebleven, ja, bijna 40 jaar na dato…………. Gatver………….

De dag van vandaag

met Sophie afgesproken om de bij haar logerende Daniël rond de klok van enen op te halen. Dan gelijk maar even de dagelijkse boodschappen halen. Vandaag krijgt iedereen aan tafel een gehaktbal met gebakken aardappelen en in crème fraise badende tuinbonen. Met de gehaktbal en de tuinbonen doe ik vandaag wel mee, maar dan wel zonder sausjes o.i.d.

14:25 UUR | Hoe zat het ook al weer met de aangezichtsoperaties? Nadat mijn tanden allemaal in 2019 waren getrokken volgde een tijd van berusting en een noodgebit werd aangemeten. Na een jaartje ongeveer werden er foto’s gemaakt en een vervolgtraject gepland. In de tussentijd kreeg ik een paar verschrikkelijk mooie oren!! Maar in september van 2020 bleken de foto’s helaas kwijt te zijn geraakt, een nieuw setje werd gemaakt en toen was het stil, DOODSTIL! Goed, er heerst Corona dus alle begrip van de wereld en ondanks dat ik geen reactie meer kreeg op vragen beruste ik mij hierin. Ik wachtte op betere tijden. Zodoende net even gebeld en morgen volgt er al een telefonische afspraak, JOEPIE!


Dinsdag 26 oktober 2021

Afgelopen zondag lag ik onder de boot van Marion toen er een VST alarm afging. Al hoewel de uitrusting was meegenomen was het moment niet daar om uit te rukken. Gisteren lukt dit wel. Uiteraard lag net de warme hap op en het bord dus ging de reis naar Oosterbeek met een lege maag. Daar ging dus mijn vers gemaakte gehaktbal met tuinboontjes en champignons.

Bij aankomst op de CP bleek ons zoekgebied dusdanig veraf gelegen dat wij gezamenlijk in de auto sprongen om zo’n 8 kilometer verderop het bos in te duiken. Op een paar glibberige en listige stukjes na was het gebied goed te doorzoeken en onderweg nog wat kunnen leren over de Kelten die daar hun gewassen bewerkten en hun mensen begroeven. Het klokje was reeds lang de 24:00 uur gepasseerd toen de sleutel in de voordeur werd gestoken. Helaas hadden wij de vermiste persoon niet gevonden maar hebben wij wel een steentje kunnen bijdragen en een groot gebied kunnen uitsluiten. Stiekem wel een eigen gemaakte gehaktbal met mayo naar binnen gewerkt, wat had ik een honger zeg!

Afsluiter

Nu lag het in de lijn der verwachtingen dat ik mij om 13:00 uur in Oegstgeest zou melden maar het liep vandaag even anders, Oosterbeek stond plotsklap op de agenda. Vanochtend uiteraard wat later uit bed gevallen en Saskia had echt net mijn vuile was van de nacht-inzet in de wasmachine gedaan toen het alarm opnieuw afging. Even hergroeperende lukte het om snel een reserve uitrusting bij elkaar te rapen dus niet veel later was deze muts opnieuw onderweg naar het oosten. En wij hadden het zwaar vandaag, heel zwaar! Ons zoekgebied lag geheel in extreem heuvelachtig terrein alwaar de hoogteverschillen buitengewoon waren. Nu kan ik best wel wat hebben maar vandaag was de koek aan het einde van de dag echt helemaal op. Het mag duidelijk zijn dat ik het niet meer op kon brengen ook nog bij een nachtploeg aan te sluiten.

Het bijzondere vandaag was dat wij de gehele dag een professionele cameraploeg van het programma KRUISPUNT bij ons hadden. Ik begreep dat zij dit ergens in november uit gaan zenden. Houd het maar in de gaten….


Woensdag 27 oktober 2021

Maar twee keer kramp na een inzet, de beste score tot nu toe😂. Wel liggen mijn benen, door gebruik te maken van een nood-broek, weer helemaal open van de bramenstruiken en wie mijn wijze van voortgang ziet acht mij rijp voor een rollator. Desalniettemin gaat de reis dadelijk naar de boot van Marion. Het schuren van de romp en het bewerken van oneffenheden staan op de agenda.

En weet je waar ik nu echt helemaal geen zin in heb? In mijn verjaardag aanstaande zondag. Daarom vlucht ik sowieso al het huis uit en gaat de stekker uit de (mobiele)telefoon. Voor de kids vieren wij het, voor het eerst, bij Ama. Stilletjes ligt er een wens op een inzet, net als afgelopen jaar.

Afsluiter

Ik was reeds druk aan het schuren bij Marion toen er opnieuw een alarm van het VST binnen kwam. Omdat mijn vermoede klopte over wederom een lange zoek-dag schuurde ik nog lekker even door. Na een korte pauze in het Zoetermeerse ging de reis vervolgens Oosterbeek om nogmaals deel te nemen aan het zoeken. Aldaar weer enkele uurtjes druk gezocht naar het vermiste meisje maar ook vandaag helaas zonder resultaat.


Donderdag 28 oktober 2021

Net als afgelopen dinsdag staat er een bezoekje aan Oegstgeest op de agenda. Of er vandaag opnieuw gezocht gaat worden is mij onbekend dus vooralsnog blijft dit open staan. (Dus ook de afspraak, want het VST heeft voorrang). Al hoewel het lichaam wel om rust schreeuwt. De afgelopen dagen hebben er flink ingehakt en moet even met mijzelf te raden gaan of het wel verstandig is.


Vrijdag 29 oktober 2021

https://www.hpdetijd.nl/columns/oorlog-terfs-en-transfobische-potten-tegen-toxische-vrouwen-met-een-piemel/?share_code=qocgATAQlRB5

Altijd lekker om te lezen op de vrijdagochtend. Wat een preek weer van Arthur van Amerongen. Als ik mij niet vergis, want ik lees mijn eigen blogs echt niet terug, schreef ik daar lang geleden al over, dit gaat zich tegen transseksuelen keren. Verder maak ik er geen woorden aan vuil, zou wel gek wezen om mij in dit wespennest te gaan begeven. Nee, dan liever een paar uurtjes ontspannen en gedachteloos gaan schuren bij Marion. Dat is veel beter voor je hart!


Zaterdag 30 oktober 2021

Net na thuiskomst uit Schiedam en een tukje op de bank en de start van het avondmaal ging het VST alarm af en zat ik niet veel later in de duinen van Oostvoorne. Na een avondje/stukje nacht flink te hebben gestiefeld helaas geen vermiste aangetroffen. Nu weer vroeg uit de veren want een dubbel reisje naar Rotterdam en eentje naar Huis ter heide staan op de agenda. Saskia breng en haal ik naar en vanaf de Human Library en in Huis Ter heide krijg ik een cursus van het VST.

Iets in mij zegt dat ik minder mijn best moet doen aan/bij Marion’s boot. Gisteren kreeg ik nogal wat complimentjes van overige booteigenaren en de opmerking zo van: ,,kijk maar uit, straks mag je 15 boten doen”. 😂.
Maar hoe leuk was het welkombriefje van Marion aan de deur van de kajuit en daarna nogmaals een verrassing in het kopje onder het koffiezetapparaat. En daar bleef het niet bij. Toen in op het knopje start drukte kwamen er euro’s bovendrijven in mijn koffie….

Maar goed, vandaag een druk dagje voor de boeg, weinig geslapen en zomenteen weer flink aan de bak. Vannacht liep ik samen met een maatje waarmee ik ook in Libanon zat en dat maakt het eventjes speciaal. Hij komt vandaag ook naar de cursus dus even tijd om verder bij te kletsen.

Afsluiter

Kijk, ik boel maar, heb je een ontzettend interessante cursusdag met o.a. een stukje ZHKH, waar uitgerekend ik iets vraag over tijgermuggen en andere exotische stekers, wordt je binnen in een gebouw gestoken door een wesp!! Niet lekker mensen, zo’n steek in je nek is niet fijn en is zelfs nu nog erg vervelend aan het doen, ruim 6 uur later.

Over een uurtje ben ik jarig en zal ik wat leuks vertellen. Net als afgelopen jaar gaat de reis ‘s-ochtends vroeg in het teken staan van het VST. Alleen is Daniël wel beloofd niet de gehele dag weg te zijn want we zouden het bij Ama gaan vieren!


Zondag 31 oktober 2021

Iedereen lekker uitgeslapen? Wat is dat toch altijd heerlijk, zo’n uurtje extra slapen als de gewone tijd weer ingaat. Zelfs al voor de wekker wakker vandaag, wat overigens niet ongewoon is maar vandaag is het weer zo’n dag die begint met een zoektocht naar een vermiste en dan is het gewoon een vroege start. En voor de rest van de dag gaan we het gewoon gezellig houden (net als altijd..).


Lees hier verder
Lees hier terug

2 Comments on “Dagboek, week 43 – 2021

  1. Zo’n kanjer, daar kan niemand tegenop. Wat ben jij een geweldige meid. Niet alleen voor mij maar voor onze hele samenleving.
    CHAPOO !!

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: