Dagboek, week 37 – 2021

Maandag 13 september 2021

UNIFIL monument Havelte

Afgelopen week sloot Sophie het vooropleidingstraject af om vandaag te beginnen aan het grote(re) werk, de AMO. Op de allerlaatste dag van de vooropleiding kwam bovenstaande foto mij toe. Wat zijn wij trots op onze dochter!

De afgelopen weken zijn roerig geweest en stond het huilen nader dan het lachen. Het laten bezinken en relativeren bracht wel een verhelderende blik op de situatie, waarvan er alleen gezegd kan worden dat sommige individuen in de samenleving rotter dan rot zijn. Niet dat dit iets nieuws is, dat is van alledag. Dan rijst verder de vraag wat je er mee gaat doen. In mijn geval is het de muur -nog hoger- optrekken want de wijze les leerde mij dat een simpele mededeling en de daarbij genomen beslissing tot een strontvlek is uitgesmeerd.

De oh zo grote dooddoeners in deze zijn wel: als jij korte rokjes draagt dan vraag je erom, ja maar jij en ja maar jij. En nog maar een keer voor de duidelijkheid: ja maar jij. De beste remedie in deze is er helemaal tussenuit stappen en het probleem daar te laten waar het thuishoort, in de drek der vergetelheid. Einde bericht.

De Dag Van Vandaag

05:30 uur | Vandaag ook maar even uitgestapt bij het station. Niet alleen voor een hele dikke knuffel maar ook om even te helpen met omhangen van een van haar loodzware tassen. Terwijl Sophie op de hoge roltrap steeds verder uit het zicht verdween en ik vastgenageld aan de grond stond zwaaiden wij bijna onze handen van de polsen af. Tot over twee weken!

05:50 uur | Nou, ons boefje Daniël zit ook in de kamer brak te wezen. Hij is wakker geworden van mijn gestommel in huis.

15:00 uur | Fotootje Sophie op Smoelenboek gedeeld in meerdere groepen. BOOMING!

Afsluiter

Ze zijn streng daar in Assen. Sophie kreeg precies 10 minuten om haar telefoon vast te houden en ons bij te praten. Het gaat goed en zij heeft het naar haar zin.

Met Saskia weer helemaal verstrikt in The Walking Dead. Was wel even moeilijk om er opnieuw in te komen en ons door een paar slechte afleveringen heen te worstelen maar het in nu weer geweldig!


Dinsdag 14 september 2021

Klusjesochtend, joepie! (Eerst de standaard rituelen zoals Daniël, de containers en de medicijnen). Daniël wil geen gordijnen meer dus daar heb ik even een kat van de buren voor geleend. Daniël klaagde over een piepend loopslot dus nu opgelost door hele deur bij het vuil te zetten. Sebastiaan wilde perse een slot op zijn deur dus vanaf nu mag hij bellen als hij naar de wc wil gaan. De paumelles van een onhandig openslaande deur verplaatst naar de bovenzijde van het deurkozijn en van een slot voorzien, altijd handig toch? Zomenteen nog wat kit-werk in de tuin en dan zitten stoute kindertjes echt de hele nacht droog in de zitkuil om daarna maar naar Oegstgeest af te reizen voor gepeuter in het verknipte brein….

Ondertussen stiekem wat aan plannen voor volgende week. Nagenoeg ieder jaar is de 22e dag in september mooi weer geweest. (tot zover mij de afgelopen 15 jaar bijstaat). En dat moet gevierd worden natuurlijk. Als het allemaal lukt vraagt die dag om een vroege vlucht uit huis en een gezellige voorzetting in de avond met genodigden en geliefden. Dit alles uiteraard in een versierde tuin bij kaarslicht en rozenblaadjes. Voorlopig nog een volle week om verder te dromen, niet alle dromen zijn bedrog).

Tip van de dag: In de tuin klussen en een treintje laten rijden gaan niet goed samen. Ik presteerde het om uitgerekend op het juiste moment dat een der trappen werd beklommen de uit een tunnel denderende trein van het tracé af te knikkeren.

Afsluiter

Een best wel bevredigend dagje zo. Tot aan de persconferentie dan. Maar gaan we ons daar verder druk om maken? Nou even dan want dit is wat we ze willen toch, het wegzetten van een hele grote groep mensen die om welke reden dan ook niet meegaan in de massahysterie. We gaan het zien en beleven.


Woensdag 15 september 2021

Het is een lekker georganiseerde puinhoop in de straatjes en de paden rondom onze stulp. Bestrating word aangepakt en een ander bedrijf gooit de boel open voor aanleg glasvezel. De te nemen hindernissen zijn groot en bij een misstap zou je zomaar eens onder e.o.a. werkvoertuig kunnen belanden. Daarom mag Daniël voor één keer enkele aaneengesloten dagen fulltime op zijn telefoon bivakkeren.

Na wat rommelen in huis, in afwachting van de wederopstanding van Saskia, ligt het in de lijn der verwachtingen dat de zolen van de wandelschoenen het wel geplaveide deel van Zoetermeer gaan strelen. Even wat frisse CO2 lucht happen en wat aan die wok onder mij blouse doen….

Afsluiter


Donderdag 16 september 2021

Daniël zit opeens in een fase dat hij niet achter een gesloten slaapkamerdeur wil slapen. Dit heeft dan als gevolg dat hij kort na mijn snoekduik vanaf de hoogste trede in ons huis ook uit bed stapt en rond de klok van zessen in de woonkamer verblijft tot aanvang bare tocht naar het schoolgebouw. Natuurlijk is het wel gezellig en heeft het als voordeel dat je hem niet wakker hoeft te maken maar hij komt hierdoor toch wat uurtjes slaap tekort. Want dan weer resulteert in en wat chagrijnig mannetje in de middag. Aan de andere kant ben ik reuze blij dat hij voorlopig nog geen puber is. (Sebastiaan zit inmiddels achter het behang geplakt).

Afsluiter

Een rustig dagje zo, zelfs met de gezamenlijke cessie in Oegstgeest. We waren even na het middaguur reeds thuis en doken even de tuin in met een kopje thee voor de lokroep van de Action en de Jumbo. (De Action moet je even in de gaten houden vanwege de kerstspulletjes 😀). Daarna even met Sebastiaan langs ECOWARE voor een andere fiets en omdat Saskia koos voor een wandeling met een vriendin ontfermde ik mij over Daniël. Op de scooter van Sophie moesten wij een belangrijke reis maken naar de oudste kern van Zoetermeer waar Daniël even liet zien hoe het moet…


Vrijdag 17 september 2021

Let’s Not Forget

Kagedis (alias KutKaag) lijkt misschien geschoren maar dat is zij -helaas- nog niet. Vandaag gaat zij gewoon weer door met formeren en mocht D666 gaan meeregeren, wat er natuurlijk dik inzit, kan zij gewoon opnieuw minister worden. Zelfs Vicepremier. Ik mocht dat omhoog gevallen mens al helemaal niet en kan mij al helemaal niet voorstellen dat zij Nederland zou kunnen leiden, verre van dat. Huh, waarom een foto van een ijsje? Nou omdat jullie die nog te goed hebben van de vorige keer, die keer dat het bakje al leeg was toen de foto werdt genomen.😂

Ondertussen gaan de werkzaamheden rondom ons huis gestaagd voort en wordt er nu grof geschut ingezet. Een ergerlijk scheefgezakt stukje fiets- en wandelpad, deels geasfalteerd, gaat er nu ook uit en dat gaat niet zachtjes. De om 06:00 uur geplaatste jumbo-container, die pal naast ons huis staat, krijgt hapklare asfalt brokken te verwerken die bij het storten hierin ons huisje doet trillen op haar grondvesten. Ik heb mijzelf maar opgeworpen als buurtfotografe en ga een slideshow maken. Daarnaast ben ik ook blij dat mij het Haags Bargoens vroeger is aangeleerd en de taal der noeste arbeiders bij ieder woord kan verstaan.

(Sinds enkele dagen werkt de toets voor de aanhalingstekens niet meer. Het is maar dat jullie het even weten).

Rond de klok van twaalven ontstond er vlak voor onze entree een metersdiepe scheur in de aardkost en konden wij het pand niet meer zonder kleerscheuren en gevaar voor eigen leven niet meer verlaten. Gelukkig boden een paar flinke trappen tegen de (lang niet gebruikte) schuur– hobbykamerdeur uitkomst. Het maakte de weg vrij om via de tuin alsnog de vrijheid tegemoet te treden en ons niet alleen bij de Jumbo te komen maar ook om de kids en Ama in veiligheid te brengen. Pas nadat de enorme scheur was dichtgestort en zo’n mega vibrator de stenen had aangetrilt konden durfden wij een voet voorzichtig op het trottoir te plaatsen.

Afsluiter

Het fietspad, het voetpad, kabels in de grond leveren een staaltje vakmanschap maar er kan altijd iets fout gaan. En dat ging het ook. Net toen alle mannen op weg waren naar een weekeind vol bier en feestvreugde roken onze overburen GAS. Binnen een mum van tijd stonden er leden van de brandweer op de stoep en moesten buren hals over kop hun huis uit. Terwijl onze overburen hun huis moesten verlaten door onvoorzien binnendringend gas hadden wij, amper een paar meter er vandaan, nergens last van en kon ik gewoon koken (met gas).


Zaterdag 18 september 2021

Tot zover is alles weer rustig in de straat en is er weinig meer te zien van het herstel van de gasleiding. De bestrating was al net opengegooid en het daarbij behorende losse zand lag al overal. Over los zand gesproken, Daniël had daarin liggen rollenbollen en nu ligt en voor een heel weeshuis aan zand in de douche…

Vandaag staat naast het spetteren en spatteren van Daniël voor zwemles een blik op een patatboot op de agenda. Als het VST geen roet in het eten gooit gaan wij de roeiboot van Marion bewonderen en worden wij getrakteerd op een patatje.

Afsluiter

Om even te bewijzen wij toch echt wel op een kajuit boot hebben vertoeft is onderstaande foto geschoten 😃😃 Het ruime sop deed de neusvleugels roeren en het klotsende water gaf rust.

Oké, de boot ligt eigenlijk stil in een jachthaven waar wij niet veel later getrakteerd werden op een patatje en een broodje frikandel speciaal. Het was anders wel super gezellig met Marion & Annet.


Zaterdag 19 september 2021

Voor een dagje vermaak en plezier zakken wij vandaag als gezinnetje af naar het zuiden des lands. Vooralsnog niet veel te melden in de vroege ochtend. Uit het verre noorden is het overigens stil. Sophie bleef dit weekeind over in Assen en zal naar alle waarschijnlijkheid ergens verscholen in de bossen in een legertentje slapen en het even zonder mobieltje moeten doen. Het is voor het eerst in haar bestaan op de aardkloot dat wij meerdere aaneengesloten niets van haar horen en is best even wennen.

Maar wij gaan straks naar het zuiden en er een leuke dag van maken.

09:00 uur | Belangrijke update: ,,Laat ik mijn teennagels nog even knippen voordat we weggaan want het is toch best veel lopen vandaag”. Zet ik het nagelschaartje in de nagel van mijn grote teen, valt de hele nagel eraf. WTF………

Afsluiter

Net teruggekomen van ons avontuur belde Sophie ons voor het eerst deze week op!! ,,Ik ga zo even wat drinken en snacken in de Brammert”, zei ze alsof het de normaalste zaak van de wereld is iets te doen op een plek die voor mij ooit ook als vanzelfsprekend was. Wat fijn om wat van haar te horen en hoe mooi is het at zij het ontzettend naar haar zin heeft. Zij is nog niet op bivak, dat gaat pas in week 6 gebeuren. Nu is het vooral werken aan de fysieke mens en militaire skills. Vooral het leren schieten aankomende twee weken ziet zij heel erg zitten 😀.

Wijzelf hebben vandaag een superdag gehad en vanwege de hoge gekreukelheid van ondergetekende doe ik daar morgen een beknopt verslagje van.


Lees hier verder
Lees hier terug

4 Comments on “Dagboek, week 37 – 2021

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: