Veerkracht

Voorwoord

Dit blog is een klein stukje weergave uit een groot geheel dat speelt in mijn bovenkamer en zich van dag tot dag aanpast aan hetgeen er passeert. Wat vandaag is kan morgen, of binnen een minuut, een U-bocht maken.

In een zoektocht naar het verleden kwamen er onverwachte dingen naar boven die alle verbeelding te boven gaan. Overigens niet verwonderlijk als je spreek over een verleden van ruim 50 tot 62 jaar geleden.

De aanzet voor deze zoektocht ligt bij een kleine groep mensen waar ik onderdeel van uitmaak. Een hecht onderdeel in een verwaaide groep die allen een uniek verhaal hebben in een gezamenlijke start. Deze (deels) verwaaide groep is na vele jaren samengekomen en zoekende naar de gezamenlijke verbindingen. De zoektocht is in alle hevigheid losgebarsten.

Het dossier

In de kluwen van bovenwater komende gebeurtenissen kwam onder andere een “verborgen” dossier tevoorschijn. Een dossier over mijn jeugd. En “verborgen” omdat het volgens de geldende normen reeds vele jaren geleden vernietigd had moeten zijn. Dat het er nog is, is een klein wonder en al gooit het een leven overhoop, het geeft eindelijk duidelijkheid.

Het dossier heeft enorm veel in mij losgemaakt en het is lang geleden dat iets mij zo verschrikkelijk van slag heeft kunnen krijgen. Mijn halve waarheden, mijn vage voorstelling(en) van vergeten belevingen bleken waarheid te zijn, anders te zijn, zelfs meer dan dat. Het zorgt voor een depressie. waarvan ik dacht dat zoiets een ver van mijn bed show zou zijn. Eigenlijk zou dat in mijn verste verbeelding niet -meer- zijn voorgekomen, mijn hoogste doel in dit leven is wel zo’n beetje bereikt en zoals het leven zich nu eenmaal vormt, zou het voort dobberen.

De afgelopen maanden waren mijn gevoelens en gedachten meer bij het verlaten van het leven dan bij hetgeen er nu om mij heen is. Het leven draaide plotsklaps om “toen” en niet om “nu”. Ook die periodes zijn mij niet onbekend doch waren nooit zo destructief en uitzichtloos als deze episode. Het leek/lijkt nu meer op een terugblik van een vergooid leven. Het wat als is welligt een koe in de kont kijken maar het waarom speelt wel degelijk een rol. Waarom heeft niemand ingegrepen? Het dossier staat namelijk vol alarmbellen van hulpverlenende instanties!

Waarom heeft niemand ingegrepen? Het dossier staat namelijk vol alarmbellen van hulpverlenende instanties!”

Zo’n inkijk in een doelbewust ‘gewist leven’ gooit enorm veel overhoop. Neem nu alleen al de rol van mijn vader. –Een destijds, door een onderzoekster, geïnterviewd familielid noemde hem een “suikeroom”-. Een tot op heden door mij niet als zodanig kwaad woord gezien, hij was dat voor mij. Maar nu blijkt het woord “suikeroom” een hele andere betekenis te hebben. Suikeroom staat nu voor slappe zak en zelf het woordje laf komt in mij op. Ja, iemand die nimmer de verantwoording heeft genomen en zijn eigen belang voorop heeft gesteld, is een laffe slappe zak. Daar is het dossier meer dan duidelijk in. 😥

De rol van mijn moeder en mijn gevoelens naar haar laat ik in dit schrijven weg, weg omdat mij dit teveel raakt en niet nogmaals mijn brein wil laten ontploffen. Desalniettemin is onderaan dit blog één van de genoemde “alarmbellen” bijgevoegd. Een stukje rapportage wat zich in het dossier herhaalt en herhaalt, zelfs tot aan mijn 18e levensjaar. En niemand deed vervolgens wat hij moest doen! Ook op de hierin genoemde (half)zus ga ik niet verder in. Haar kijk en beleving is logischerwijs totaal anders dan die van mij en wie ben ik om daar een oordeel over te vellen dan wel iets van te vinden.

Veerkracht

In dit leven zijn er meerdere keren dingen gebeurd die mij dusdanig van slag maakte dat ik het even niet meer zag zitten maar klom daar toch altijd weer uit. Hetzij met hulp van derden of gewoon zelf. Je moet het tenslotte altijd zelf doen, een ander doet dat namelijk niet voor je, die geeft slechts handvatten. In tegenstelling tot die andere keren wil(de) het deze keer niet lukken, er zit ergens een blokkade om alles -wederom- te laten voor wat het is en te doen of mijn neus bloed en vol goede moed verder te gaan. Het is even niet anders.

Die onvermoeibare veerkracht zit anders wel ergens en die moet hoe dan ook weer uit de hoge hoed worden getoverd. Daar krijg ik overigens goede en professionele hulp bij. Toevalligerwijs kwam ik daar al over de vloer voor een “ander” -PTSS- dingetje uit het verleden en klaarblijkelijk valt het één niet ver van het ander. Daarnaast staan mijn dierbaren mij ook zo goed als kwaad bij. (Vergeet niet dat ik –even- niet de makkelijkste ben…😃). Voor nu is het al een hele vooruitgang dat er in mijzelf nog ergens ruimte is om opzoek te gaan naar die veerkracht en niet meer zoek en kijk naar een minder plezierig einde.

Ergens zit die veerkracht en zweeft er God mag weten waar het geloof in een (betere) toekomst. Voor nu is het zoeken daarnaar en draait het leven om mij “te laten voor wat het is”. Met rust gelaten worden en vooral geen ongevraagde prikkels. Wat mij overigens niet weerhoud om juist en alleen die dingen te doen waaruit ‘op zeker’ positieve energie kan worden geabsorbeerd.

Bijlagen

Hieronder zijn drie pagina’s uit het 91 pagina’s tellend dossier toegevoegd. Ik zeg het maar zoals het is: ,,91 pagina’s vol met shit”. (En puntje bij het paaltje: niemand greep in!).

P.s.: ,,Overigens geloof ik wel dat ook dit een plek gaat krijgen en hier voor eens en voor altijd een streep onder kan worden gezet. Zover zijn we dus al!

6 Comments on “Veerkracht

    • Daar is ook geen voorstelling van te maken. Nu verder en er wat van maken. Die “veerkracht” zit wel ergens anders was de tuin niet zo mooi geworden😃

  1. Wow Rianne, wat heftig dit.
    Geen voorstelling van te maken

    Ik weet even verder niets te zeggen.

    Als je wilt praten? Je weet me te bereiken (klinkt afgezaagd maar is goed bedoeld)

    Hou je haaks lieverd xxx

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: