Dagboek, week 24 – 2021

Maandag 14 juni 2021

Check: wassen, scheren, haar vastzetten, jurkje aan en Daniël naar school brengen. Dagelijkse routine in een notendop. Voor de rest van de dag staat iedere seconde nog open. Nu weet ik eigenlijk wel wat het gaat worden, in de zon hangen en verder niets doen dan braaf op instructies wachten. De eerste taak kwam zojuist al via WhatsApp binnen, een ritje naar de voedselgroep: HOERA!

Afsluiter

Ondertussen zegt de klok dat het bijna 🕤 is, tijd om, om, ja om wat eigenlijk? Vanmiddag is het huisgenoten toch gelukt om mij te strikken de keuken in te gaan. (Gisteren ook al, maar dan wat beknopter, zeg maar). Vandaag dus met gezonde tegenzin een hap voor het gepeupel gemaakt. Stiekem was het leuk om te doen.

Voor het eerst begon Saskia over de tuin. Het kwam er een beetje op neer dat het toch wel leuk zou zijn als er weer aan gewerkt gaat worden. Ik beloof echt helemaal niks, nada, noppes. Misschien zet één ding mij over die streep en dat zal dan het zwembad voor Daniël moeten zijn. Want door de verbouwing is daar even geen plek voor.

Maar vooralsnog voel ik mij kut! En mogelijk morgen of overmorgen nog kutter omdat dan alle stukken uit het gewraakte dossier aan mij toekomen. Daarbij of daarnaast, het is maar hoe je het hebben wilt, viert Ama haar verjaardag hier. Woensdag is het dus gewenst dat er een lekkere maaltijd wordt geserveerd + een vlees-je van de BBQ. Aldus geen plek voor kut-gevoelens en komt het Joker-masker uit het stof.

Ik zie wel hoe het gaat lopen….


Dinsdag 15 juni 2021

Reeds een paar jaar hangt er zo’n smart-thermostaat bij ons aan de muur en is het een sport geworden om op verbruikskosten te letten. Wat ‘s-nachts uit kan staat uit en de kachel werd steeds strakker ingesteld. (Zelfs tot een stapeltje vliesdekens naast de bank aan toe). Zo zagen wij de afgelopen jaren het verbruik gestaagd zakken. Alleen de kosten zakken niet gelijkmatig mee?! Het afgelopen stookjaar gaf de smart-thermostaat vele tientjes per maand aan besparing aan. Nou, dat zie je dus niet terug op de eindafrekening. Een verrekening van -€165,- en een verlaging van het maandtarief van €7,-. Blijft er maandelijks nog €225,- om af te tikken.

17:00 uur |Vanochtend de stoute schoenen aangedaan, aanhanger gekoppeld en hout gehaald. Niet veel, twee stuks maar. Maar dan wel steigerhout van 3000x295x28. En daar hebben wel een bakkie voor nodig. Na wat licht voorwerk te hebben gedaan ging de reis naar Centrum 45 in Oegstgeest.

De babbel was prettig en bracht wat rust in het verwarde koppie. Daarna maar gedaan wat moest gebeuren. En ondertussen maakte Marley een heerlijke pasta klaar. Gelukkig was mijn klusje op tijd klaar en aten we buiten. U aan het uitbuiken bij de vijver en genieten van het leven daarin.

Afsluiter

Duitsers die verliezen door een eigen goal en een Rianne die het ergste van depressie 2.0 achter de rug schijnt te hebben. Dat past allemaal in een en dezelfde dag… Na drie ijsjes weg te hebben gewerkt wordt het tijd voor het bedje, morgen beloofd immers een drukke dag te worden.


Woensdag 16 juni 2021

Het is al laat, 22:35 uur om precies te zijn. Net op tijd was ik vanmiddag klaar om gewassen en gestreken klaar te staan om jarige Ama te ontvangen en te feliciteren.

Na het uitpakken van de cadeautjes en het eten van de traditionele lekkerste taart van de wereld doken de meesten naar een zonnig plekje om te bakken. Ikke echt niet, was al doorgebakken door het knakken in de volle zon. Ben sowieso al zo bruin als wat!

Rond een uurtje of zes waren de kooltjes op temperatuur en hadden de krieltjes het wel gehad in die hete oven. Mijn plekje was standaard, die voor de bbq. Iedereen vond het heerlijk allemaal en ik wachtte met eten voor de finale. De spareribs! En toen doofde de bbq een stille dood. Dag spareribs…….

En er gebeurde nog wat, maar daar kom ik morgen op terug.


Donderdag 17 juni 2021

Hoi dagboek, daar ben ik weer! De laatste tijd zo’n beetje in het laatste uur die de dag nog telt. Lekker boeiend…. De avonden zijn een beetje pijnlijk en vraag mij niet waarom. Ik dacht toch te menen dat reuma en zo juist lief waren in de zomermaanden maar dat is de laatste maanden zeker niet het geval. De dag begint nog geen eens of vriendje pijn meld zich al.

En die pijn zorgt er ook nog eens voor dat er al heel wat oproepen voor het VST zijn afgeblazen. Mijn lust en leven zo’n beetje staat nu ook even op pauze. Maar ach, het gaat sowieso al niet lekker dus dat kan er ook nog wel bij.

Vanochtend wel plek gemaakt om die borstels boven mijn ogen een beetje op te laten pimpen. Die zagen er echt niet meer uit! Daarna Saskia even wat hoekjes van Zoetermeer laten zien en op de terugweg Sophietje opgepikt. Die pakt het er nog even van want over een paar dagen is het zover, dan gaat zijn onder de wapenen. SPANNEND!

En morgen arriveren mijn zus en zwager in Zuid-Holland. Als het aan hun en broer-lief ligt kom ik ook nog even buurten en een hapje mee-eten. Nu is mijn animo om onder de mensen te zijn tot zo’n beetje naar -110⁰ gedaald alleen probeer ik daar wel tegen te knokken. (Maar wie zit er nu op zo’n chagrijn als ikke te wachten?).


Vrijdag 18 juni 2021

De Haartjes-Weg-Mevrouw staat op de agenda en een vrijwillige deelname aan een zus-broer-zwager-dinges meeting is in de pijplijn. Daarnaast is er een voornemen om wat cv-leiding in de tuin aan te leggen. (Niet om de boel aldaar mechanisch te veraangenamen, daar hebben we de Global Warming toch voor 😂). Het is gewoon weer zo’n gek ideetje van mij en anders liggen die buizen daar toch maar te liggen. Iets met geen afstand kunnen doen van dingen…..

Afsluiter

Niet voor het een of ander, maar het was gezellig, mooi, lief, warm en fijn bij broer Edwin met zus Sandra en zwager Willem. Als iets heel gezellig is dan kom je natuurlijk weer zeeën van tijd te kort en dat is echt niet fijn. Nog voor het toetje moesten wij weer huiswaarts keren en ik had nog zoveel vragen…..

Er kwam vandaag ook een oproep van het VST, voor morgenochtend. Ik voel mij net fit genoeg om te gaan. Dus morgen vroeg op en een aardig ritje voor de boeg. Ik heb er zin in en het zou mooi zijn als wij een vermist persoon “thuis” kunnen brengen.


Zaterdag 19 juni 2021

Reageren op een oproep van het VST is inmiddels gesneden koek, een ingebakken handeling. Om binnen no time onderweg te zijn ligt en hangt alles netjes klaar. Vandaag was het een “geplande” inzet, dan komt de oproep een dag eerder binnen en heb je wat meer tijd om je voor te bereiden.

Zodoende was ik vanochtend om 07:00 uur fris en fruitig genoeg om op pad te gaan. Gelukkig was er bij aankomst in Best verse koffie want ons eigen apparaatje geeft de geest. Niet veel later werden wij naar een afgelegen bosperceel gebracht, in de hoop de vermiste daar aan te treffen. (Aan adrenaline geen gebrek, er landde zelfs een politie-heli in onze nabijheid).

Het te doorzoeken perceel was heel moeilijk begaanbaar en vergde veel van ons. Het wemelde er ook van de muggen. Soms zaten er ontelbare op mijn armen gretig te eten. Om gek van te worden. Af en toe kroop er ook een teek voorbij en dat zijn ook geen vrienden van mij! Het was inmiddels na drieën toen mijn benen het opgaven. Voor mij zat het er helaas op en het ergste was wel dat de vermiste nog niet was aangetroffen 😢.

Nu thuis met de kramp-beentjes op de bank en voetbal kijken.


Zondag 20 juni 2021

Dat is een domper, er moet hoogstwaarschijnlijk een dompelpompput worden geslagen. 5 centimeter aan kiezels blijken niet genoeg om de hoge waterstand na een hoosbui te maskeren. De nieuwe zit- en leefkuil is nu een kweekvijver voor muggen! Er komt vast een oplossing voor dit probleem alleen is het nog even de vraag welke. Problemen zijn er om opgelost te worden, toch?

Afsluiter

Vaderdag, het was/is Vaderdag vandaag! En 5 minuten geleden (22:30 uur) kreeg ik een Vaderdagcadeautje van Daniël. Hij huilde hierbij want er stond in het gedichtje “vader” en geen Rianne…… Oké, hoe krijg je mij emotioneel…. Kijk, voor Moederdag mocht hij twee dezelfde cadeautjes op school maken, zo modern zijn zij daar nog wel. Maar de juf van dit jaar was niet zo creatief voor Vaderdag en liet hem dus zonder alternatief vrolijk mee knutselen. En ik denk ook wel dat Daniël dat heel leuk vond om te doen maar heel erg in zijn maag zat met het geven hiervan.

Het gedichtje las ik aan hem op. Vader veranderde ik in Rianne en trots deed ik de met vleit gemaakte ketting om. Daniël blij, ik blij. (De afgelopen jaren knutselde Daniël ook gewoon mee voor een Vaderdag cadeau maar ging het op naam van ome Edwin of zijn grote broer Justin).

Lees hier verder
Lees hier terug

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: