Dagboek, week 22 – 2021

Maandag 31 mei 2021

Daar zijn we weer, de laatste dag van mei en eindelijk een beetje zon aan de hemel. Er komt al een paar dagen geen regen uit de lucht dus de opwarming van de aarde moet wel waar zijn 🤪. Het zorgt wel voor een mooi bruin huidje al blijven de benen wat onderbelicht door het dragen van een werkbroek. Ik lijk nu net een Hollander met die witte benen. Het zwarte jurkje gisteren was nou niet de juiste keuze denk ik maar zo. Vandaag gaat de werkbroek weer aan want de belofte aan mijzelf staat nog als een huis. De entree, de grote bloembak en de grasvlakte naast ons huis smeken om van onkruid ontdaan te worden. En als de energie het nog toestaat moet het door mij geknutselde in de tuin ontdaan worden van een kleilaag. Je loopt nu alles het huis in waar het lijkt alsof je op het strand bent geweest.

Er schijnt een rood lichtje in de tent

12:00 uur | Zo, de voor- en zijkant is redelijk geschoond van onkruid, de vlonders van een laag klei ontdaan en de rolstoel is uit zijn verpakking gehaald. “Rolstoel ??” Ja, die op mij aangepaste rolstoel is er nog want wie zou daar anders op moeten zitten. Nu heb ik dit ding al jaren niet meer gebruikt maar je weet maar nooit.

En dan haal je de rolstoel uit zijn verpakking (lees: ingepakt in folie tegen vuil) en dan zit er een hoesje met iets daarin in. ,,Volg je het nog?” In dat hoesje zat dus een professionele zelf nivellerende laser. Waarvan ik dacht dat die wel door de een of ander was meegenomen na het uiteenvallen van de toko. (Er zaten nog batterijen in dus na veel corrosie en andere aanslag te hebben verwijderd kreeg ik dat ding weer aan de praat). Het heeft nu geen economische waarde meer maar voor mij super handig in de tuin. Overigens wel jammer dat het nu pas is gevonden. het was beter geweest als dit zo’n 6 maanden geleden was gebeurt.

De rolstoel krijgt straks een onderhoudsbeurt en was om die reden uit zijn warme en comfortabele verblijfplaats gehaald.

Afsluiter

Het werd ietsje meer dan waar ik mee begon want de zelf beloofde te-doen-dingetjes gingen redelijk rap. Vandaar maar even de ramen op de bgg gelapt en de keuken een beurtje gegeven. Daarna rustig aan gedaan. Het lijf geeft nu toch echt haar grenzen aan.

Sophie is weer terug van haar lange weekeinde weg met 7 vriendinnen en at een hapje met ons mee. Ze genoot van mijn pasta carbonara met spekjes en heel veel champignons. Deze keer anti-pasta als garnering en diverse soorten blokje Italiaanse kaas om te raspen. (Donatie van Hello Fresh). Morgen alle vuil van afgelopen weekeind naar de stort brengen en omdat er een aanhanger achter het voertuig vastzit ook maar even wat lange delen hout halen. Kan ik tenminste even verder met klussen in de tuin!


Dinsdag 01 juni 2021

Lekkerdagje achter de rug. Eerst vuil gestort, daarna hout gehaald en niet veel later zat ik bij ARQ. Eer ik later ons straatje binnen reed nog wat elektra dingetjes bij Pedro Cammeraat gehaald om op een later tijdstip op mijn gemakje te installeren.

Het hele span, Saskia, Sebastiaan, Daniël en Ama zaten reeds in de zithoek en voegde mijzelf daaraan toe. Na een kopje thee ging het kriebelen en werden de eerste twee lasdozen met oude contactdozen geïnstalleerd. Verder heb ik mij rustig gehouden. Wat later schoven Marly en Sophie ook aan, samen lekker gegeten en genoten van het fijne weer.

Nu de laser is teruggevonden wilde ik weten hoever de delen Ⅰ en Ⅱ nu van elkaar uit het lood liggen. Toen het net donker genoeg was kon de rode straal mijn nieuwsgierigheid beantwoorden. Het blijkt dus 100% recht!!!


Woensdag 02 juni 2021

Hadden wij bijna een “Jacky” deel Ⅱ. Tijdens een van de vele wandelingen naar de afvalcontainer(s) wees onze buurman op een vogeltje dat door een kat achterna werd gezeten. Niet veel later zat het vogeltje in onze tuin veilig te wezen voor katten maar Sebastiaan had geen trek in het verzorgen hiervan. (Wij overigens ook niet). De dierenambulance bracht uitkomst. ,,Deze vogeltjes leren vliegen vanaf de grond dus laat de natuur maar haar gang gaan”. Zo gezegd zo gedaan…..

Volgens alle dames (Saskia, Marley, Sophie en Marijke) was het bomvol op het Zoetermeerse strandje. Niet dat ik mij daar überhaupt zou vertonen maar was blij dat ik ook ditmaal verstek heb laten gaan. Immers ligt er nog veel werk in het tuintje. (Waar maar geen einde aan lijkt te komen). Vandaag honingraad tegels voor het grind gelegd en alle liggers op de palen gedemonteerd. Volgens mij ben ik hier en daar wel een beetje verbrand en het zou zo maar kunnen dat er vandaag 20 -nagevulde- flesjes water doorheen gingen.

Toen iedereen weer thuiskwam (18:00 uur) stond ik even lekker onder een koude douche. Alle gereedschappen waren reeds opgeruimd en de zitkuil lag klaar voor gebruik en voor de avondmaaltijd. Wel een beetje behelpen uiteraard met een kunststoffen oude tafel en ligstoelkussens. Vanavond bemoeide ik mij eens een keertje niet met het eten. Er zat geen rek meer in mij!


Donderdag 03 juni 2021

Was niet van plan om iedere nieuwe dag met wondertjes in het dierenleven maar het is weer ‘die’ tijd dat de karpers in grote getallen bij ons langsvaren. Er zitten enorme joekels bij en vaak worden zij vergezeld door forse brasems. Iedere dag kijk ik aandachtig vanaf de brug naar het water om al dat moois onder mij te zien.

Vandaag flink opgeschoten in de tuin, dit mede door de hulp van Sophie en Daniël die samen 750 kilo van A naar B hebben getransporteerd. En het is me daar toch mooi! Ik heb mij vandaag meer bezig gehouden met de elektra. Er was het een en ander aan vervanging toe en er is wat leidingwerk bijgekomen door het verleggen van de vijver en wat ideetjes. De verlichting in de vijver moet het vanavond ook gaan doen, ben benieuwd!

Na de gezamenlijke maaltijd in de tuin een wandelingetje met Saskia en Daniël gemaakt naar de Dorpsstraat. Daar hebben ze namelijk ijs, heel lekker ijs!


Vrijdag 04 juni 2021

Met de fiets of op wandelschoenen naar de Haartjes-Weg-Mevrouw? Ik laat het jullie straks wel weten. Mijn fiets staat ingegraven en die van Saskia is zo groot dat mijn voeten de grond niet raken, dus er is eigenlijk niet zoveel keus. Daarna is de tuin weer aan de beurt. Ondertussen besef ik mij wel dat er vast nog een ander leven bestaat dan tuin alleen heeft het mijn hoofd zo lekker leeg gemaakt dat al die shit even aan de kant geschoven is. Dank je wel voor dit Ama… Zij maakt dit voor mij/ons allemaal mogelijk!


Zaterdag 06 juni 2021

Dat “straks” van 04 juni werd twee dagen later. Het waren de wandelschoenen geworden.

Het doet zeer als je leest dat een persoon overlijd waarmee je al een hele lange tijd communiceert en waarvan je gretig al zijn berichten volgde. ,,Vaarwel Marcel, alias de Stifmeister”.

Het is maar goed dat aanstaande maandag een bezoek aan de reumatoloog staat ingepland en er een uitgebreid bloedonderzoek word gedaan. Want het gaat niet de goede kant op. Nu weet ik wel dat “over grenzen gaan” bij mij hoort en de tuin daar van profiteert, alleen voelt het deze keer anders. Om mijn lichaam een beetje te gaan sparen heb ik de afgelopen dagen een tandje minder gehobbyd maar zet ook dat geen zoden aan de dijk. Vandaag en morgen nog maar een tandje lager gaan misschien?

Afsluiter

Las een acute bouwstop in vanwege een te hoog zeikgehalte. Als iets moois maken enkel en alleen resulteert in afgeven en negativiteit, laat dan maar….. Dus mijn/de stemming is ver beneden vriespunt en wil niets anders dan met rust gelaten worden. Dat is wel het beste voor iedereen en alles op dit moment.


Zondag 06 juni 2021

Lest we forget

Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens…… Dat zal dan wel zo zijn al tikken volgens mij overal en nergens de klokjes met zo’n batterij-uurwerkje hetzelfde. Het is in ieder geval zo stil in huis dat ik dat ding, wat in een andere kamer en 9850 mm afstand van mij verwijderd is, monotoon hoor tikken alsof die naast mijn oor hangt. Zo tikt er nog wat, wat van mij het liefst vandaag nog ophoud met tikken……

afsluiter

Er zitten helemaal geen radertjes in zo’n tik-ding aan de muur alleen zij een ander radertje: “wegwezen hier”. Zo gezegd zo gedaan. Wel na alle zondagse verplichtingen. Om te beginnen het opgeslagen balkonbankje en een ventilator naar Sophie gebracht. Na twee kopjes koffie geen idee wat meer te doen. Terug naar af, deur dicht en wezenloos achter de pc hangen dan maar. Alles verder uit, geen prikkels.


Stof tot nadenken

Wie nu nog niet doorheeft wat “Volidioten” zijn dan weet ik het niet meer! Krijgen mensen daar werkelijk voor betaald om zoiets te verzinnen?


Nog zo’n helder licht in Dagblad de Limburger:

‘Alleen voor gevaccineerden’. Of: ‘Geen toegang voor niet-gevaccineerden’. Bordjes met dergelijke opschriften bij toegangsdeuren of werkvloeren zijn nog nergens gesignaleerd. Maar blijft dat ook zo nu we steeds verder teruggaan naar ‘normaal’?

Lees hier verder
Lees hier terug

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: