Dagboek, week 13 – 2021

Maandag 29 maart 2021

Hard gelag

Net na het zesjarig jubileum dreigt het doek te vallen voor “Op en top Vrouw”. In die zes jaren is het bloggen een uitlaatklep, heeft het haar verwerkingsdoeleinden ruimschoots behaald en hebben diverse ‘lotgenoten’ informatie vergaard. Met een gemiddelde van 100 lezers per dag blijkt de interesse nog groot. Daarnaast is de zin voor het dagelijks schrijven nog springlevend. Desalniettemin lijkt het er op dat de gordijnen dichtgaan en het doek op zwart gaat.

De drang naar meer mogelijkheden op dit blog is daar debet aan, mijn eigen schuld dus. Bij het updaten van het account werd de lat steeds een klein stukje hoger gelegd en was de stille hoop er met reclameopbrengsten te komen. Dat was afgelopen jaar enigszins gelukt maar dit jaar blijft de teller te laag staan. Terug gaan naar een eenvoudigere versie is niet zomaar te doen. Veel blogs zullen spontaan is “stukjes” uiteen vallen en totaal onleesbaar worden. Maar nog erger is dat veel informatiepagina’s als sneeuw voor de zon gaan verdwijnen.

Nog een paar weekjes te gaan, zeg maar……

De dag van vandaag

Na zo’n deprimerend stukje tekst gaan we weer over naar de dagelijkse beslommering. Na een erg korte nacht (door nachtmerries) was de eerste activiteit Daniël op school zien te krijgen. Hij had een enorme ‘bokkenpruik’ op en wisselde onderweg geen woord met mij, zelf het standaard kusje en een innige knuffel konden er niet vanaf. Gelukkig was dit vanmiddag bij het ophalen anders, hij vloog mij in de armen en liet mijn hand niet meer los. Pppffff, dacht al definitief te zijn afgedaan 😃.

Na het ochtendritueel van Daniël wat uurtjes in de tuin gespeeld en aan het begin van de middag een laser-cessie bij de Haartjes-Weg-Mevrouw ondergaan. De plekken rondom de lippen blijven nog steeds geen pretje al is het door de nog weinig aanwezige zwarte baardharen goed te doen. Na dit spannende avontuur riep de keuken mij om alvast de pasta voor vanavond voor te gaan bereiden. Eindelijk weer eens een ouderwets bord met spaghetti. Toen weer even de tuin in en op dit moment, 17:00 uur, zit ik achter de computer een beetje te typen terwijl de scanner foto’s aan het scannen is.

Als alles goed gaat, ga ik vanavond Sophie helpen met het trainen voor de 4 defensiedagen. Sophie trekt er hard aan, elke dag sporten met een personal trainer, haar kistjes inlopen en dan vanavond wandelen met een gevulde legerrugzak. En in die rugzak doe ik straks 30 kilo aan gewichten! Ik neem uiteraard die rugzak van haar over als zij door haar hoeven mocht gaan, maar verwacht eerlijk gezegd niet dat dit nodig zal zijn.

Afsluiter

Drie heel lang geleden aangeschafte balen snel-beton waren door inwerking van vocht reeds jaren geleden omgetoverd tot keiharde betonblokken. Daarnaast ook niet te tillen. Goh, wat weegt nu rond de 30 kilo en past in een rugzak? Een uitgeharde baal bleek 29,7 kilo te wegen maar paste niet in mijn leger rugtas. De trekkers backpack uit een ver verleden bood uitkomst! Sophie is best klein van stuk en het had best iets van de eerste schooldag van een brugklasser: ,,Waar gaat die rugtas met het kind naartoe?” Sophie had het zwaar, heel zwaar en om haar te sparen liet ik haar 10 minuten lopen i.p.v. de vereiste 20 minuten. Let wel: 20 minuten met 30 kilogram en 20 minuten met 35 kilogram. Niets meer en niets minder!

De vandaag geschoten foto’s van de vijver moeten nog even door het fotobewerkingsprogramma. Ik beloof morgenochtend de dag te beginnen met een van de foto’s.

Dinsdag 30 maart 2021

Zoals gisteravond beloofd begint de dag met een foto van de nieuwe vijver. Tot nu aan toe zijn vrijwel alle materialen uit de oude vijver hergebruikt!! Nu laat ik de vijver met rust want inmiddels zagen wij parende kikkers, komen de overgezette vissen tevoorschijn en spotte wij zelfs al een eerste salamander. (Vandaar het snel fabriceren van een rots gedeelte). Het ziet er in ieder geval al heel mooi en rustgevend uit. De beekloop heeft een iets te grote aanvoer van water maar het spelen met stenen, grind en andere materialen heeft er voor gezorgd dat het niet al teveel ‘klettert’.

Het begon vandaag niet zo goed, het mooie grote beeldscherm doet het niet meer. Daarom waren de eerste uurtjes in de vroege morgen geheel voor het diorama. Pas nadat iedereen wakker was kon er achter de knieschotten worden gezocht naar een ander beeldscherm. Nu doet een ouder tv scherm dienst als monitor met helaas voldoende scherpte, het lijkt wel of ik zonder bril zit te lezen en te kijken. Maar goed, altijd beter dan helemaal niks.

Al hoewel het prachtig weer is ligt het werk in de tuin stil, de bodem van de geldla is namelijk in zicht. Dan maar het kantoortje schoonmaken en het werkblad grondig schoonboenen. Aan het eind van de middag gaat de reis naar Oegstgeest voor een cessie bij ARQ en daarna beleven wat Ama in de keuken gaat bereiden. Het is altijd lekker wat zij voor ons bereid en vandaag is ook iedereen thuis zodat het extra gezellig gaat worden. Covid-19? Natuurlijk houden wij daar rekening mee, twee eten er in de tuin en twee op het plaatsje van de entree…….. (Hé, dat rijmt).

Waratje:
Van De Gelderlander:Tientallen herten komen ’s avonds het bos uit door kapot hek op Veluwe, maar reparatie pas na de zomer door stikstof”

Niet te filmen dit!! Dus door stikstof geen hek maar wel gezellig herten dood laten rijden! Echt om te huilen dit. En ondertussen gaan ook onze bossen met hectaren tegelijk de biomassacentrales in.

Afsluiter

Niet echt een geweldige cessie geworden, daar is alles voor nu even mee gezegd. Een half uurtje na thuiskomst even afgeleid door het heerlijke eten van Ama en daarna met het koppie terug naar vanmiddag. Laat mij maar even alleen.

Woensdag 31 maart 2021

Het is nog lekker vroeg en omdat er gisteren een plannetje met de familie is beraamd kan er vandaag een stukje verder worden geknutseld in de tuin. Vandaag geen concrete afspraken verder, alleen wat trainen met Sophie en receptjes ophalen, de rest van de tijd zal je mij buiten aantreffen. Als je de tuin nu zou zien zou je je doodschrikken, wat een ongelooflijke omgewoelde puinbak lijkt is het nu. Gelukkig kijk ik daar wel doorheen en de komende dagen zal de troosteloze aanblik ietsje minder worden.

“Ik sta voor vrijheid en gelijkwaardigheid. Áls mensen gedwongen worden zo te zitten, wijs ik dat af. Als ze ervoor kiezen om gescheiden te zitten, dan is dat een vorm van vrijheid.” Dat zijn de wijze woorden van ons nieuwe kamerlid van Groen Links der moslimbroeders. Maak van ‘ze‘ maar ‘mannen‘ en klaar is Mohammed. (Iets met wolf en schaapskleren).

Afsluiter

Jeetje, Daniël heeft het vannacht zo benauwd gehad bij Ama dat zij een ambulance heeft laten komen. Gelukkig voor Daniël werd het geen ritje naar een ziekenhuis. Hij had zo erg gehoest dat zijn borstspieren pijn deden en daardoor ook moeilijker ging ademen. Daarbij had hij ook verhoging. Maar als je hem nu ziet is hij weer springlevend en hieperdepiep als altijd.

Zo, Rianne kan nu even opgeveegd worden. Daniël niet thuis dus kon er extra vroeg in de tuin gedoken worden. Het werd zodoende een iets te zwaar dagje, jullie kennen mij wel inmiddels. Nu geen gevoel meer in de handen en elke vezel en beweging doet zeer. Maar wat ben ik trots op hetgeen er vandaag voor slag is geslagen. Nog 3 dagen mooi weer om verder te gaan en hoop dat het eerste gedeelte dan zover afgewerkt is dat er tenminste een stoel neergezet kan worden.

Wie al wat jaartjes meeleest weet dat er ooit een treinbaan van LEGO door de tuin liep. Sebastiaan kwam met het idee om dit weer te doen. Een heel goed plan lijkt mij en de meest prachtige fantasieën flitsen al door mijn hoofd. Zo gaat er door een rotspartij een tunnel van plexiglas komen, gemaakt van ons oude ‘buis aquarium’. En er komt een lange brug over de vijver heen. Dat moet vast wel gaan lukken met de duizenden blokje achter de knieschotten.

Nu tijd voor wat geknutsel aan het diorama, niet dat er veel kan met die gevoelloze handen, maar toch, iedere dag een beetje kan ik toch niet laten.

Donderdag 01 april 2021

Als de stukken van de ‘Verkenners’ door dezelfde persoon (lees: Rutte) zijn voorbereid als die van de toeslagaffaire dan gaat het vandaag leuk worden in de Tweede Kamer. Ik zie al heel veel documenten voor mij waarvan zo’n kleine 99,9% zijn zwart gemaakt. Je kan mij niet wijsmaken dat deze soap nog veel langer kan duren! Maar uiteindelijk heeft de kiezer het nakijken. Al die kleine partijen in de kamer staan met de neuzen voor het eerst in dezelfde richting, m.u.v. de PVDA, SGP, CU en GL, want die willen meeregeren. (Vooral die laatste onder leiding van Yasser, die blijkens de stukken nu al zijn achterban een mes in de rug steekt). Maar doorgaans staan die splinters haakt op elkaar en daardoor geen slagkracht om de grote jongens daadwerkelijk in de weg te lopen.

Mijn tijd ga ik vandaag beter besteden dan mij mateloos te gaan irriteren voor de beeldbuis, er ligt nog een tuin op mij te wachten en het diorama roept ook om aandacht.

Afsluiter

BAM, die zit er super strak in! (1e deel tuin). Daarna gekreukeld op de bank gedoken en naar het debat gaan kijken. Weten jullie de vraag nog: ,,Wat is het toppunt van gladheid?”

Vrijdag 02 april 2021

Om nog even terug te komen op de vraag van gisteravond: ,,Een paling in een emmer snot”. (Je moet anders wel onder een steen hebben gelegen als je die niet kon). Het ‘Nieuwe Leiderschap’ was zoals een beetje verwacht een loze en misleidende kreet van Hare Narigheid. Een andere leider die niet zo lang geleden alsnog tekende bij het kruisje voor Eurobonds, daar kan je ook van verwachten dat hij een partijgenoot een mes in de rug steekt. Voor de zoveelste keer. Van een partij die nodig is om aan het beoogde aantal zetels te komen en graag in het pluche zit, die stemt zoals van hen verwacht wordt. Kortom, er veranderd na het wegsturen van een kabinet dus helemaal niets. Allemaal tijdsverlies, koste handenvol met geld en al die mensen die jarenlang de grond in zijn geboord zijn aan de kant gezet.

Zondag 04 april 2021
1e Paasdag

Allen een zalig Pasen gewenst en laat het een gezellige dag worden. Traditiegetrouw vieren wij deze dag zoals wij gewend zijn en delen deze met onze dierbaren.

Gisteren een dagje niets geschreven. Niet omdat zo uitkwam, meer omdat de 10 vingers aan mijn handen op die van een jong kindje lijken. Ze zijn veranderd in worstjes en willen even niet meer meedoen. Het vermoeden is dat er iets te hard gewerkt is in de tuin. Het verwijderen van de oude vijverfolie en de onderlaag heeft iets te veel gevraagd. Een laag rubber en een laag worteldoek, vastgezogen in de ondergrond, voorzien van een dikke laag drab en dat lostrekken was een hels karwei. Daarnaast ook best een vies klusje. Maar voor nu heeft dat, met het klussen aan de vlonderdelen er voor gezorgd dat de reuma zich bijzonder graag manifesteert en mijn handen lam heeft gelegd.

Voor de ‘leek’ zal het er vast en zeker prachtig uitzien, maar ik ben niet helemaal tevreden. Het werken met oude kromgetrokken vlonderdelen vergde wat meer kracht dan vooraf te voorzien. Ze liggen daardoor niet allemaal even recht. Daar zal op een later moment wat extra power voor nodig zijn om het naar mijn zin te krijgen. Voor nu ligt het en dat is ook wat waard. Het eerste deel, inclusief trapje naar de toekomstige zitkuil, ligt er nu. Zo stevig als wat en zal op zeker veel langer meegaan als ieder eerder aangelegd terras. De volgende stap is het eerste deel van het U-vormig zitgedeelte waarnaast een rotstuin gaat komen. Zodoende kan de berg met lavastenen weg en plaatsmaken voor een nog te realiseren plek voor het zwembad. Genoeg te doen dus……

Afsluiter

Ik hoop oprecht dat iedereen zo’n leuke dag als ons heeft gehad. Ama had alles tot in de puntjes verzorgd en de gezelligheid was top! Wat hebben wij en lol gehad en bij een raad spelletjes bescheurden wij het helemaal. Op een gegeven moment moest Sophie raden welk dier zij was met de ‘hints’ die wij gaven. Zij moest ‘garnaal’ raden en ik gaf de hint: ,,een ander woord voor klein piemeltje”. Maar Marley zei daar gelijk achteraan: ,,het zit ook in shushi”. Die twee hint werden snel aan elkaar gelinkt en ……

Tot morgen 😂😂

Lees hier verder
Lees hier terug

2 Comments on “Dagboek, week 13 – 2021

  1. Weer leuk om te lezen. Jammer dat het stopt lieverd.
    En SUCCES voor Sophie.
    Dikke kus van ons.
    Groetjes Esther en Inge.

    • Heel jammer! Ga mijn uiterste best doen om het in de lucht te houden want voor mij is het best belangrijk om te schrijven.

      Jij ook groetjes aan Esther (Kus, Kus, Kus).

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: