Bubbel

Je leeft maar één keer. Sommige dingen kan je in die tijd meerdere keren doen, andere dingen ‘wil’ je eenmaal doen maar dat lukt niet altijd (zoiets als trouwen) en één ding kan je echt maar één keer doen. En dat is van geslacht veranderen.

Nu is de eer aan mij om te verklappen dat het gelukt is om het tegenovergestelde te doen. In de lade ‘meerdere keren’ liggen de verslavingen: alcohol, nicotine en gokken. De een is een terugkerende factor geweest, de ander een fase in het leven. Tja, trouwen stond tot nu toe 2x op de agenda. En veranderen van gender gebeurde ook 2x.

1+1=2 en 2×2=4. Zachtjes gezegd waren er 4 bonuspunten. Maar om 2x te kunnen trouwen moet je wel 1x scheiden en dat was niet leuk. (Zachtjes uitgedrukt). En 2x van gender veranderen kan eigenlijk maar 1x als je het goed doet.

“Er komt gewoon een tijd dat je uit die bubbel moet stappen”

En de laatste keer ging dat ook goed, je leeft immers maar 1x, toch? En als je die beslissing dan neemt, dan leef je niet om te leven, dan leef je in de bubbel van die ene keer. Dat is niet erg, je grijpt die ene kans in je leven en dan kan het haast niet zonder die bubbel. Laten wij even een zijsprong maken, bijvoorbeeld het trouwen: De voorbereidingen, de trouwdag en de wittebroodsweken zijn zo’n bubbel. Maar die gaat geleidelijk uit beeld en leef je je getrouwde leven net als ieder ander.

Zo zou het ook moeten zijn met de bubbel in het geslacht-aanpassende-leven. (Die bubbel doet het overigens langer dan menig huwelijk het volhoud). Er komt gewoon een tijd dat je uit die bubbel moet stappen om verder te gaan met dat ene leven.

Oké, glad ijs, want er zijn er ook die in in die bubbel blijven. Dat zijn de mensen die de nieuwkomers helpen en dingen op maatschappelijke basis bereiken. Die kanjers moeten blijven zitten waar ze zitten en doelen voor andere bereiken. En ja, dat schroom ik niet, alleen niet vanuit een bubbel.

Mijn bubbel is weg, passé, geschiedenis. Net als dat mijn trouwdag(en🤫) een mooie herinnering blijft is ook de transitie een herinnering. ,,Ik ben getrouwd”, of ,,ik ben een transseksueel”. Twee totaal verschillende dingen maar wel met een ding gemeen. Althans, zo had ik het na de bubbel wel graag gezien. Het leven zou er in ieder geval leuker van worden.

De bubbel ‘was’, is verleden tijd, de mens Rianne kwam daar uit voort. En als de mens Rianne het nodig vindt om even terug te gaan naar die bubbel dan is dat een eigen keuze, ongeacht welke reden dan ook. Wat zou het toch fijn zijn als de goegemeente dat nou ook eens zou zien. De mens Rianne zien en niet in die voltooid verleden tijd bubbel blijven hangen.

Ik bepaal dus zelf wel of en wanneer er gewezen mag worden op het anders zijn. (Ik weet het wonderbaarlijk genoeg echt wel, daar hoeft niemand mij -steeds- aan te herinneren).

Toedeledokie, ajuus, vaarwel en goodbye aan hen die het maar niet wilde/willen snappen. Dikke vinger voor ze. Je hebt maar één leven en er is er maar één zoals jij, één zoals ik.

One Comment on “Bubbel

  1. Pingback: Dagboek over het leven en de bouw van een diorama

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: