Dagboek, week 07 – 2021

Maandag 15 februari 2021

Saskia, Sophie en Daniël op het ijs en de dag van hun leven. Daniël maakte kennis met een leuk meisje wat enorm goed kon schaatsen. (Zij gaf Sophie ook een paar tips hoe een pirouette te maken, wat haar een heel pijnlijk stuitje opleverde).

Vandaag nog even vasthouden aan het moois van gisteren. Nu alle sneeuw en ijs in rap tempo verdwijnt en het weer weer overgaat naar het weer wat zo typerend is aan het Hollandse weer wil ik de vreugde en blijdschap van de afgelopen dagen nog heel eventjes koesteren. Wat was het gezellig gisteren en na die inspanningen (Ja, ik heb ook nog even geschaatst) schoven wij aan de avonddis om de gisteren gemaakte erwtensoep te verorberen. Terwijl ik die aan het opwarmen was gingen Saskia en Daniël nog eenmaal even het ijs op, in de wetenschap dat het voor dit jaar de laatste keer zou zijn. (Wij gingen vroeger over tot ijsschotlopen maar het lijkt mij niet verstandig om dit soort gevaarlijke spelletjes aan de kids over te dragen😁).

De dag van vandaag

13:00 uur. | Het knetterde weer ouderwets lekker in mijn gezicht. Weet je nog, de haartjes-weg-mevrouw waar eind 2015 mee werd begonnen. Dat is nog steeds aan de gang, er zitten nog steeds zwarte baardharen.

Na het ge-glibber op de gladde voetpaden even bijgekomen met een kopje thee en zelfgemaakte zandkoekjes.

Dinsdag 16 februari 2021

Nooit iemand blij maken met een dooie mus. Daarom vertel ik nu alvast dat mijn baksels niet permanent zijn en dus niet in aanmerking gaan komen om iedereen te trakteren. Na de berg zandkoekjes met diverse smaken gaat er vandaag een appeltaart in de oven. (Niet eentje van: hup, hup, hup klaar maar eentje waar gisteren al de voorbereidingen voor getroffen zijn). En ik hou helemaal niet van appeltaart, hij is speciaal voor Ama en de rest. het is gewoon leuk om te doen, houd je van de straat en wat moet je anders met een grote doos vol appelen. Gekregen van onze geweldige voedselgroep.

15:00 uur | Net terug van ARQ en direct de appeltaart uit haar benauwde jasje gehaald. Zij is prachtig! (Nu nog even hopen dat de smaak ook meevalt). Maar wat een hectische ochtend! In plaatst van even rustig bakken moesten wij onverhoeds naar de school van Sebastiaan en sloot Sophie zich gelijktijdig buiten. Het kwam er op neer dat er vier dingen binnen een kort tijdsbestek moesten gebeuren. Uiteindelijk kwam ik 1 seconden voor de afgesproken tijd bij ARQ binnen, net genoeg om nog een kopje thee te pakken.

Afsluiter

Het is even voor tienen en het klinkt onrustig in het Zoetermeerse. Doffe klappen van illegaal vuurwerk galmen door de stad en af en toe passeren discussieerde voetgangers het pad achter ons. Tja de rechtspraak over de avondklok rammelt aan alle kanten en dat vindt niet iedereen even leuk.

We zagen de bui al hangen dus ging iedereen op tijd huiswaarts en zitten wij nog een beetje rozig te wezen op de bank. “ Welterusten”.

Woensdag 17 februari 2021

Daniël zijn eerste dag van de voorjaarsvakantie gaat vandaag in. Het wekkertje deed alleen haar plicht voor Sebastiaan, die nu echt zorgelijke trekken gaat krijgen. Zijn leefruimte is door de corona dusdanig beperkt geraakt dat het bijna onmogelijk is om hem uit zijn demotivatie te krijgen. ,,Hadden wij daar juist gisteren niet een gesprek over op school?” Hij haalt nog steeds hele goeie cijfers, dat dan weer wel, maar met zijn Daltonuren is het bar gesteld. Een plan van aanpak is gemaakt en nu aan ons en de school de taak om hem op de rails te krijgen.

14:00 uur | Het lag in de planning om de vloer een flinke beurt te geven alleen bleef het daar niet bij. Die vloer leek wel een overweg voor klunend NL te zijn geweest. wat wil je met een ouderwets groot gezin en een week sneeuw- en ijspret. Maar je kent mij, van de vloer naar de ramen, van de ramen naar de radiatoren en nog wat kleinigheden die teveel kinderhandjes hadden beetgepakt met klevende vingertjes. Ondertussen ook maar even de vijver bijgevuld, de winterjassen uitgedund en de gevoerde schoenen in de daarvoor bestemde over-zomerings-doos gedeponeerd. En beloofd is beloofd, het laatste stukje appeltaart ging naar onze eigen buuf Anita.

Nu tijd om te douchen, scheren en de Jumbo onveilig te gaan maken. Witlof Ham-Kaas gaat het worden. Misschien in plaats van aardappelen eens wat aardappeltoefjes proberen.

Afsluiter

De wandeling naar de Jumbo heen en terug (op hakken) was de laatste echte inspanning voor vandaag. Het werd, zoals op de foto reeds is weergegeven een hapje witlof met kaassaus, aardappelkroketten en een heerlijke caesarsalade van Saskia. Niet geheel ongewoon kwam Sophietje ook nog een hapje mee-eten. Sophie is morgen jarig en baalt als een stekker dat zij geen feest(je) kan geven.

Donderdag 18 februari 2021

Sophie is vandaag 23 jaar geworden

Net wakker en nog geen één kopje koffie verder kwam Daniël beneden. Die is er vroeg bij!). ,,Gefeliciteerd met Sophie” zei hij heel lief en direct daar achteraan: ,,gaan we nu de slingers ophangen?” Die vraag komt nu om het kwartier voorbij 😂 dus ik zal mijn ochtendritueel maar aanpassen om de kleine man maar te doen zwijgen. Naast het beknopte feestje mag Sebastiaan zich vandaag laten volspuiten met een vaccin tegen Meningokokken. (En daar ziet hij als een berg tegenop, hij is niet zo van de prik).

Nadat alle slingers en alle andere versierselen de kamer hadden omgetoverd tot een soort van Efteling freakshow werden de kranten voor Sebastiaan bezorgd. En daar zaten ook nog van die fijne flyers bij. Nu moet dat arme joch ook nog eens een gewraakte prik halen dus streek ik maar over mijn hart door alvast 50% van zijn wijk er even in te knallen. (Ben het nog niet verleerd).

Toch best wel een flink eind lopen al zeg ik het zelf. Niet die 4,84 kilometer, maar wel dat het nog maar de helft is van zijn hele wijk en dan is dit best wel pittig! Ik deel zijn mening ditmaal dat hij van die wijk af wil. (Misschien dat ik dit tweede deel morgen ook maar voor hem ga ‘verkennen’).

Afsluiter

(Precies op de voorgestelde tijd kreeg Sebastiaan zijn prik. Niets aan de hand want hij onderging het zoals verwacht dat het zou gaan. Geen vuiltje aan de lucht dus).

Sophie was blij verrast dat de woonkamer conform haar stijl was versierd met gouden en zwarten accenten. Niet veel later kwam haar hartsvriendin even feliciteren en kwamen niet veel later Ama en Oesje de jarige verwennen. Een van de cadeaus van Ama was de traktatie van een door Sophie gekozen maaltijd. In de gang staat nu een stapel lege pizzadozen. De avondklok liet de gezelligheid van de avond verder aan ons vieren over. “Welterusten“.

Vrijdag 19 februari 2021

Oké, rectificatie: Die krantenwijk valt eigenlijk best mee. DUS! Het is mooi weer, het zonnetje lacht en ben zo zat van het binnen zitten dat ik gewoon zit had om dat andere deel ook maar eens moest testen op de door Sebastiaan zware last…. Het koste mij wel te verstaan wel 33,28 minuten om uit en thuis te komen. Nou Sebastiaan, dit valt mij erg van jou tegen 😁.

Nu die zware last aan hem voorbij gaat ga ik hem zo belonen met het dragen van een bouwzuiger met wat losse toebehoren. Die mag hij helemaal naar de auto gaan sjouwen en vervolgens het interieur gaan reinigen. Voor wat, hoort wat, nietwaar!

Fluwelen oren

In Januari schreef ik Fluwelen oren en wie lang zoekt zal ooit vinden. Vandaag stond onze altijd vriendelijke bezorger nu eens met een grote doos voor mij op de stoep. Een doos met daarin een radiocassetterecorder, exact dezelfde als destijds de cassetterecorder verving.(Er staat nog geen afbeelding van deze radio in het bewuste blog, naar die ‘grote’ wordt nog naarstig gezocht!!). Trouwens: ,,gevonden op marktplaats voor slechts €10,-. Een koopje dus. En als het goed is komt er morgen nog wat moois van marktplaats binnen, maar dat verklap ik hoogstwaarschijnlijk later pas. Als ik dat maar volhou.

Zaterdag 20 februari 2021

Geen ‘alle hens aan dek’ maar “Alle Ramen En Deuren!” Gooi alle ramen en deuren wagenwijd open en laat de heerlijke lente binnenstromen. (nu nog te vroeg, maar straks gaan wij daarvoor). Volgens ons weervoorspellers gaat de weekeind records verbreken en worden het de twee warmste dagen ooit. Dus gaan wij vanaf maandag bestookt worden worden door klimaatactivisten die dit geen natuur noemen maar opwarming van de aarde. Hoera voor de zon, na iedere warme dag een extra vogelversnipperaar erbij!

Ondertussen is men druk bezig om alle toegangswegen naar recreatieve oorden en geliefde stranden hermetisch af te sluiten want misschien wil de mens er eindelijk even uit, even frisse lucht happen. En wee-je-gebeente om vanavond na negenen in je eigen tuin of op balkon te begeven. Aldus ons minister Grappenmuis ben je dan in overtreding en krijg je Handhaving op bezoek. (Weet je nog, bijna een jaar geleden: ,,het komt niet naar Nederland, het is niet besmettelijk”. En dan vooral al dat weg-gelach van door ons gekozen regering. Zie die PIPO’S nog steeds staan met hun ellenboog gegrinnik…… Tot op heden is het een soap en blijft het een soap. Een ding hebben ze wel bereikt, ze hebben de griep voor eeuwig verbannen uit Nederland. De ziekte die al decennia de kop opsteekt in deze maanden is als sneeuw voor de zon verdwenen, foetsie. (Aldus een sarcasme 2.0 uit Zoetermeer).

Afsluiter

Een ritje naar de voedselgroep leverde ons heel wat goeds, van de eieren en de groenten toverde ik vanavond mijn wereldberoemde pan-eieren op tafel. De lekkere koekje zijn voor straks bij de koffie en het Wereldgerecht van Knorretje is voor morgen.

Zo, diverse kleine onderdeeltjes liggen klaar voor de spuitcabine. Resin onderdelen zijn doorgaans prachtig gedetailleerd maar heel fragiel. Je kan het ook niet zomaar van het residu verwijderen, dat moet met geduld en precisie.

Net even met Saskia een ommetje gemaakt. Nu in een lekkere outfit voor de buis om een paar afleveringen van New Amsterdam te kijken. (Een ziekenhuis serie maar dan anders dan alle voorgaande series). “Welterusten”.

Zondag 21 februari 2021

De afgelopen dagen werden er twee blogs gepubliceerd die op de plank lagen. Niet weken maar dagen. Al een hele lange tijd worden dit soort schrijfsels niet meer geplaatst omdat twijfel meer de overhand heeft gekregen. Het gevoel in het verleden dat het geen enkel probleem was om mij bloot te geven is langzaamaan veranderd in het ‘uitkijken’ wat je plaats. Men zou wel eens iets van je kunnen denken….. De grondslag van Bubbel lag veel dieper dan er in het blog naar voren kwam. Nu is dit wel gepubliceerd maar mijn werkelijke gevoel is er uitgelaten. ‘Bubbel 2.0’ zou daar iets aan kunnen doen maar het brein houd mij tegen.

13:50 uur | Alle zondagse dingen zijn gedaan, zelfs de haartjes zijn al gewassen en gedroogd. Zodoende helemaal klaar om met Saskia te gaan wandelen en wat boodschapjes te doen. En toen belde de ene zus de andere zus. Drie kopjes koffie, twee x brood smeren, wat onderdeeltjes van het diorama te hebben gespoten, even een badje genomen en mij opnieuw te hebben geschoren kon de jas eindelijk worden aangetrokken. Het gesprek was eindelijk klaar, tot dat de telefoon opnieuw ging……….

Afsluiter

Weet je, we zijn uiteindelijk bij de Appie beland en al bladerend door mijn handy stonden Pascalle & Marija ineens voor mijn neus. Met z’n viertjes even gezellig gekletst voordat het huis lonkte. Het werden gevulde paprika’s met biologische rijst. Wat wil je nog meer? Niks meer.

En als je na zo’n weekje als dit, welke begon met schaatsen en eindigt met een dagje waarin je haast in je tropenoutfit naar buiten kan, dan heb je een stukje geschiedenis meegemaakt. (En ik geschreven). “Welterusten”.

Lees hier verder
Lees hier terug

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: