Dagboek, week 04 – 2021

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is welkom-dagboek.png

Maandag 25 januari 2021

In de ARQ

Stel nou dat het mogelijk is om bepaalde naargeestige herinneringen volledig uit je systeem te blocken, wat doe je dan als er op een zekere dag, op een zeker moment, iemand is die jou even wakker schud? Zou je dat dan voor lief nemen, het over je schouders gooien of er iets mee doen? Een ander dingetje kan natuurlijk ook, het kan je aan het denken zetten. Maar wat nou als dit ‘denken’ plaats gaat maken voor een onsamenhangend geheel en het niet alleen je geluk gaat ondermijnen maar ook je leven op de kop dreigt te zetten? Dan zou je kunnen overwegen om te gaan spitten en er iets mee te doen!

Dat spitten kwam niet verder dan wat ik al wist, wat lang een vervlogen fabel was en achteraf waar bleek te zijn kwam met zelfstudie geen stap verder. Door enkel dat weinig beetje info te delen gingen er wel wat balletjes in de juiste richting rollen en uiteindelijk zit je dan in een traject dat niet alleen de zaken moet gaan verhelderen, het moet ook de psychen gaan husselen en daar zien te krijgen waar het wezen moet.

Zo gezegd zo gedaan, het traject (lees: behandeling) is gestart en -voorlopige- doelen zijn gesteld. Voor een alle-serieuze-dingen-in-de-doofpot/wegwuif-bagatelliseer-poppetje is dit een haast wel onmogelijke opgave. Naast het met-de-billen-bloot speelt ‘verraad’, ‘gezichtsverlies, ‘schaamte’ en ‘wraak’ een rol. (Overigens lekker veel ingrediënten om agressie en neerslachtigheid op te wekken).

Wat jij weet, weet ik niet

En dan zit je op een zondagavond gezellig even bij te kletsen met je ex. (Ja, ook dat kan gelukkig weer). Soms hebben wij het over de dagelijkse dingen, soms over oude en leuke herinneringen en soms over dingen die nou niet echt leuk zijn. Zo hadden wij het zondag over die naargeestige dingen waarover dit blog begon. Je weet wel, die geblokte dingen waar geen beeld van te vormen is. Althans, in mijn beleving. En dan blijkt ZIJ het wel ‘deels’ te weten en ik niet! Nou ja zeg….. Om wat duidelijkheid te verschaffen: ex was geen ex toen ik naar Libanon ging en werd pas 13 jaar later een echte ex. Zondag bleek dus dat er in het verre verleden dingen door mij met haar te zijn gedeeld. Waren het wel summiere dingen want er gold tenslotte een ‘geheimhoudingsplicht’ en het leven in het ‘koppie’ was toen anders dan nu. Maar het is toen wel deels gedeeld en dat geeft NU wat meer houvast voor mijn beleving destijds.

De dag van vandaag

TIP: laat geen Playmobil schip onbeheerd achter in een vijver! Gisteren kreeg onze kleine vriend een mooi speelschip van Playmobil cadeau van vriend Scott. (Die hem weer van zijn buuf had gekregen). Het schip was compleet, met veel kleine toebehoren dus en weet je wat er gebeurd bij een harde windvlaag? Dan kiepert zo’n ding dus om. -Kapseizen heet dat geloof ik-. Geloof het of niet, in deze tijden van het jaar is vijverwater extreem koud dus toen Saskia een handje wilde helpen heeft zij dat even voor jullie uitgeprobeerd. ,,Koud hé Sas”.

Dinsdag 26 januari 2021

Voor het blote oog is het opgeruimd, weer ingelezen over het wel en wee in rellend Nederland en ondanks dat nog niet iedereen er aan toe is lekker een muziekje opgezet. Wat blijft Bowie (live) toch heerlijk ontspannend in de ochtend voor een bezoekje aan ARQ. Na twee sessies nog niet helemaal door wat er nu van mij gevraagd wordt. Hopelijk komt daar na vandaag verandering in.


Woensdag 27 januari 2021

Het was vanochtend even beter om mij ergens op te storten in de frisse lucht. Wat is er dan niet leuker dan onze doornstruik te snoeien? Toen ik lekker bezig was kwam er een appje binnen, zus Pascalle wilde graag even een kopje koffie komen doen.

Dus niet veel later kwam Pascalle aanfietsen. Snel de trap en de container aan de kant om gezellig met haar aan de koffie te gaan. Nou, mijn kopje was nog niet eens leeg toen het VST alarm afging. Dat was helaas het kortste bezoekje ook. (Best balen, maar er riep een dringende verplichting).

14:06 uur was ik op locatie en niet veel later starte de zoektocht, met mij als flankvrouw in de gecombineerde Delta en Charlie groep. Binnen twee uur vonden wij de vermiste persoon in levenloze staat. Niet fijn, maar het geeft uitsluitsel aan de nabestaanden die nu kunnen begingen aan het verwerken van dit immense verdriet.

Donderdag 28 januari 2021

Veteranen Search Team

Citaat uit het Brabants Dagblad: “Bij de gemeente Heusden kwamen meldingen binnen dat er in de Duinen een grote groep mensen zich niet aan de coronaregels hield. Dat bleek dus te gaan om de hulpverleners. De gemeente riep via Facebook om de zoektocht niet te belemmeren”. 

Tja, wat moet je op bovengenoemd bericht nu zeggen? ,,Laat maar” is het enige juiste antwoord.

Het Veteranen Search Team vindt met grote regelmaat vermiste personen, zo ook aan inzetten waar ik zelf ook aan deelnam. Gisteren was het echter de eerste keer dat onze groep een vermist persoon aantrof. Dan ervaar je hoe goed geolied en op elkaar ingespeeld het team werkt. Wij zochten in een vooraf aangewezen gebied en ditmaal met een gecombineerde groep. Dat wil zeggen: twee naast elkaar lopende groepen om een zo groot mogelijk gebied te bestrijken. (C.a.50 meter breed). Mijn taak lag gisteren bij het bewaken van de linkerflank, terwijl de vermiste persoon door de rechterzijde werd aangetroffen. Op het moment dat de persoon word aangetroffen houd iedereen halt en word de vind locatie gemarkeerd. Op dat moment volgt ook het commando voor de de overige vrijwilligers om zich naar een gepaste afstand te begeven. Dit om geen mogelijke sporen aan te tasten en niet iedereen met een slachtoffer te confronteren. Geheel volgens protocol is er verder gehandeld en zijn wij allen begeleid en later ondersteund op de CP. Voor mij gold in ieder geval in een ontspannen en met een goed gevoel huiswaarts te keren.


Vrijdag 29 januari 2021

Het is vast Covid-19 dat de dagen steeds saaier en voorspelbaarder doet worden. Wij hebben elkaar nog maar je zal maar alleen zijn…. Daarnaast werkt het weer ook niet mee dus met andere woorden: ,,het zijn hele nare en saaie dagen”. Zo goed en kwaad als mogelijk komen wij de dagen door. We doen er alles aan om elke dag een luchtje te scheppen en dat kan samen of individueel. Mijn ‘echte’ uitjes liggen het afgelopen jaar wel bij het VST. Het zijn geen feestelijke uitjes, het is bittere noodzaak, maar ondanks dat zijn het toch manieren om even uit de dagelijkse sleur te geraken en energie op te doen. Geestelijke energie want lichamelijk hakt het er bij mij elke keer flink in. Vandaag dat gisteren mijn enige activiteit lag bij het bereiden van een maaltijd.

Vandaag gaat de reis, voor zover het er nu op 07:00 uur uitziet, niet verder dan de haartjes-weg-mevrouw. Saskia gaat vanavond met Daniël logeren bij een vriendin dus min of meer home alone vanavond. (Sebastiaan zit met koptelefoon achter de pc dus daar heb je verder niets aan).

Zaterdag 30 januari 2021

Hoe iets totaal anders kan gaan. Saskia en Daniël waren net op hun locatie beland en Sebastiaan en ik zouden ons gaan opmaken voor een gezellig filmavondje met wat lekkers erbij. Toen ging het VST alarm af! Voor Sebastiaan een kleine teleurstelling die al gauw wegebde door een super flexibele Sophie.

Ondanks dat er best een afstandje moest worden afgelegd en het druk op de weg was, werd het verzamelpunt binnen de gestelde norm bereikt. Hup, omhangen en aanmelden maar. Groepscommandant John kwam ook net aan en met een knipoog van de initiatiefnemer van het VST, Dennis Kraats, werd ik onverwacht tot plaatsvervanger gebombardeerd.

Onze zoekgebied lag nogal afgelegen en een twist van TOPO-GPS maakte de trip er naartoe ietsje langer dan doorgaans gewoon is. Op de juiste plek aangekomen reisde bij reeds het vermoeden dat het een hele natte avond/nacht ging worden en dan niet door regen maar door het terrein. Dat bleek al heel snel bewaarheid te worden. Het gebied was nabij een oude, stervormige, vesting en onderdeel van inundatie middel. (Het gebied werd ten tijde van oorlog onder water gezet). Overige kernwoorden van gisteren: water, drassig, moeras, soppen en nog eens soppen. En niet te vergeten dat wij regelmatig diep in zuigende drab wegzakte.

Hier moest het VST dus doorheen

Het moeilijke gebeid was er debet aan dat het nagenoeg onmogelijk was om de groep op sommige locaties netjes op linie te houden en elkaar in het oog te houden. En juist op een van die momenten kreeg ik de leiding overgedragen. Een mooier leermoment was er niet!

Deels tevreden over dit leermoment pakte ik het eerste broodje met twee dikke knakworsten op de commandopost (zelfs nog een tweede) eer de modderige kleding kon worden verwisseld voor wat lossere kleding. Het zat er op en midden in de nacht kon de reis terug worden aangevangen. De vermiste persoon is ondanks onze tomeloze inzet niet aangetroffen maar gezien het gebied waar onze groep aan het zoeken was niet echt verwonderlijk. (Door de avondklok dacht ik als een “Remi Alleen Op De Wereld” huiswaarts te keren maar dat was niet helemaal zo. Er was best wel wat beweging onderweg en niet één enkele keer was ik moederziek alleen). Tot zover mijn ervaring.

Zondag 31 januari 2021

De vermiste man is helaas levenloos aangetroffen.

In het begin van de middag kwam broer Edwin op visite en als er geen avondklok had geweest waren wij nog uren gezellig doorgegaan met waar wij mee bezig waren. Edwin schrok zich eigenlijk wezenloos toen ik hem op de klok wees, hij moest echt vliegensvlug huiswaarts keren om niet op de bon te worden geslingerd.

Lees hier verder
Lees hier terug

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: