Dagboek, week 53 – 2020

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is welkom-dagboek.png

Maandag 28 december 2020

Week 53, de allerlaatste week van 2020. Om de een of andere reden bracht het werken aan dit laatste blogje van het jaar mij aan het scrollen in het archief en zag dat de dagboekreeks begon op 17 november 2016. Ongemerkt en met de snelheid van het licht voorbij gegaan zijn we meer dan 4 jaren verder! Er zal ongetwijfeld een einde komen, zo is het nu eenmaal met alles, maar vooralsnog denkt nog geen haar op mijn hoofd daarover. Ik schijf nog steeds omdat ik dit leuk vind om te doen, voor mijzelf en om het te delen met zo’n kleine 100 trouwe lezers.

Ooit was het blog een uitlaadklep in een doldwaze tijd. Een tijd van verwerking, van innerlijke onrust, van een mens in een transitie en meer van die ongein. Dat is inmiddels allemaal verleden tijd, althans, de kern en hoofdlijnen dan. Want er sijpelen zo nu en dan elementen van het verleden door. Dat zijn nu eenmaal dingen van het leven, dingen die bij mij horen en dat zal ook hoogstwaarschijnlijk zo blijven. Ik ben een gecompliceerd mens en mij daar heel bewust van. Je kan dit voor jezelf houden of in dit geval delen. De drijfveren van lezers kan ik niet beoordelen, is het leedvermaak, interesse, nieuwsgierigheid of helpt het sommige op een manier die mij niet duidelijk is? ,,Dat hoef ik ook niet te weten”. Want nogmaals, ik schrijf omdat het leuk is om te doen.

De dag van vandaag

Je zou bijna vergeten dat het kerstvakantie is, het voelt helemaal anders dan de voorgaande jaren. Normaliter zouden velen op de lange latten hebben gestaan of ergens ver weg onder een brandende zon hebben gelegen. Nu leven wij in onzekerheid in het ‘nieuwe normaal’, wat verre van normaal is. We zouden twee weekjes vakantie moeten hebben maar daar zijn 3 extra coronaweken aan vast geplakt. Roeien met de riemen die we hebben en maken er maar van wat er van te maken valt.

Wie kan zich niet al die folders vol met vuurwerk herinneren die normaal gesproken al tientallen keren door de kids waren bestudeerd. Tot treuren aan toe zouden je oren hebben gesuisd van alle vuurwerkwensen en werd er dagelijks afgeteld naar de opening van de verkooppunten. Niets van dit alles. Bij ons liggen er wat gekregen kleine knaldingetjes in de kast, goed voor zeker 2 minuten nieuwjaar pret. Meer is het niet, voor de kinderen een domper van jewelste. Sophie weet niet zeker wat nou te doen en Justin heeft iets met vrienden voorbereid, geef hem eens ongelijk! Het enige wat ons doet denken aan oud-en-nieuw zijn de pakken oliebollenmeel op tafel. Net als alle voorgaande jaarwisselingen staat ondergetekende de ganse dag in de keuken om zo’n 80 bollen te zien rijzen. (Je moet er maar zin in hebben).

Vandaag gaan de jongste twee uit logeren bij Ama en Oesje, waar alle geplande uitjes zijn gecanceld. Natuurlijk maken Ama en Oesje er wel een feestje voor de kids van, daar twijfelen wij niet aan. Wat ik met Saskia ga doen is nog even koffiedik kijken maar het zullen geen ‘buitenschoolse activiteiten’ zijn. Het vermoeden ligt bij Netflix en de bank….. Niet dat het leven een grote drukke bedoeling is met Daniël en Sebastiaan maar even 44uur zonder is best lekker.

Afsluiter

Sophie deelde aan Saskia mee dat zij haar kerst spullen had opgeruimd en haar gang nu vol stond. Ik voelde al nattigheid en niet veel later stond ik voor haar deur. ,,zou het niet handiger zijn als je ergens een opslag huurt!?” Het leek Sophie ook nog eens leuk om mee te gaan met het wegbrengen van de boys. Dat kon er ook nog wel bij, madam wilde daarna uiteraard bij haar voordeur worden afgezet.

Maar het was gezellig zo, heel gezellig zelfs. Alleen Daniël had nogal wat moeite met mijn vertrek en bleef achter Ama’s raam zwaaien tot dat wij Den Haag CS al waren gepasseerd. 😢. Terwijl ik Sophie tot haar voordeur begeleidde en op haar aandringen inging tot het nuttigen van koffie dook Saskia de Lidl in. ,,Is fondue misschien iets?” Appte zij niet veel later.

En zo gebeurde het dat wij tweetjes ineens romantisch aan de dis zaten. Hoe rot kan het leven toch zijn. En wie kwam er vervolgens nog even langs met een toetje? Sophie! “Welterusten“.


Dinsdag 29 december 2020

Zonde van de tijd, zonde van de aardappeltjes, zonde van de kipfilet, maar vooral een klap in het gezicht van de persoon die het allemaal weer even fikste. In dit geval Saskia. Zij kreeg het verzoek om voor de avond een lekker hapje voor te bereiden voor een jongeman die op dat vlak niet al te best voor zichzelf zorgt. En die dan op het uur U even komt vertellen even wat junkfood naar binnen te hebben gewerkt met als gevolg dat het door Saskia met veel liefde voorbereide eten de kliko in kan. Speciaal op zijn verzoek gaat zij dit vanavond weer opnieuw doen, mijn gedachten zijn ergens bij één soort van opgestoken vinger……… (Of in het meest sociale geval zou ik het eten van gisteravond uit de kliko hebben gehaald en in de magnetron hebben gedaan).

13:00 uur | Nogmaals hoog bezoek van Esther & Inge met opnieuw een zak vol met moois! (Nu maar hopen dat je daar geen boete voor krijgt). Het was opnieuw super gezellig.

Even na het bezoek werden de wandelschoenen aangetrokken en omdat Sophie daar lucht van had gekregen ging de wandeltocht eerst per voertuig i.p.v. op de schoenen. Echter kwamen wij de wijk niet uit. Sophie belde ons onderweg met de mededeling dat het hard zou gaan regenen en niet veel later stortte de hemel zich over ons uit. Weg wandeling…

Afsluiter

Bij het rechtsomkeer maken naar Sophie toe maakten wij direct gebruik van de situatie door de plaatselijke Jumbo een bezoek te brengen. Saskia met mondgewaad de winkel in en ikke de troep dumpen bij de afvalscheiding. Daarbij ook maar eens in de stromende regen gekeken waar nu de onvindbare lekkage in ons voertuig zit want het het begint zo zachtjes aan binnen net zo hard te regenen als buiten.

Saskia bestormde de Jumbo met een doel, ons avondeten en de focus lag op verse ravioli. Echter vond zij in de armoedebakken een 2 kilo verpakking Zeeuwse mosselen voor €2,50!! Drie maal raden wij wij gezellig met z’n tweetjes vanavond hebben gegeten? Niet alleen de mosselen waren voortreffelijk, ook de sfeer met een achtergrond muziekje (Oxygene) en kaarslicht deed het heel goed.

Oh ja, we moesten de vogeltjes van Sebastiaan voor een hongerdood behoeden door zijn kamerdeur open te breken. Vermoedelijk door ouderdom was het loopslot van zijn deur bezweken en zat er niets anders op dan het breekijzer te hanteren. (Overigens wel gedaan met goedkeuring van de huiseigenaar, of spoedig herstel gaat volgen is nog maar de vraag want zij zijn niet al te snel). “Welterusten“.

Woensdag 30 december 2020

Straks komen de jongetjes weer thuis. Sebastiaan zal wel gelijk zijn puberhol induiken en in het gamen gezogen worden. Maar Daniël zal ongetwijfeld veel te vertellen en te doen hebben. De stilte is straks voorbij maar daar komt weer een hoop zonlicht voor terug. Daniël wilde gisteren eigenlijk al terug, hij miste ons heel erg. Eergisteren had hij al veel moeite om ons los te laten, voordat wij eindelijk de vrijheid in konden gaan heeft hij mij wel 100 maal vastgepakt en geknuffeld. Ook bleef hij, reeds ver uit het zicht, maar zwaaien.

Het extreem ‘houden van’ heeft bij mij wel een randje. Meer dan mij lief is verlies ik soms de grip op het bewustzijn en zweef dan weg naar een andere wereld, noem het maar “dagdromen“. Alleen lijken die dagdromen meer op visioenen dan een droom. Menig keren zie ik dan iets voor mij gebeuren die je echt niet wil zien gebeuren. Het heeft steevast te maken met iets wat een ander overkomt, of overkomen is. Meestal is daarin de hoofdpersoon een geliefde naaste.

Net als nu laat het mij niet los, laat niet los wat er gisteravond voorbij kwam. Het doet zeer en drukt enorm mijn stemming. Als dingen zolang in je hoofd blijven spoken doe of deed ik daar in de regel eigenhandig iets mee. Voorkomen is beter dan genezen, zeg maar. De gisteravond voorgeschotelde situatie mag in mijn beleving dan ook niet gebeuren en steek daar dan ook een stokje voor door het evenement te blokken. Zonder opgaaf van reden, geheel op eigen initiatief en dat valt niet altijd goed laat ik je zeggen. Maar mijn gevoel zegt doen, handelen en of het dan wel of niet goed valt bij derden zal mij een worst zijn.

Ben er nog steeds niet aan toe om hier eens dieper op in te gaan. Er zijn en blijven mij nog teveel vinger wapperende mensen. Daar zou je boven moeten staan en net zoveel maling aan moeten hebben als zij die al jaren wapperen. Alleen zijn er meerdere belangen die even meer tellen dan de ander.

Afsluiter

Meisjes spelen met barbiepoppen, toch? Daarmee leren ze onder andere de skills mee over het hoe en wat het later moet als ze groot zijn. Althans, zo verteld men het op sommige sites met wijze mensen. En ik had vandaag een levende barbiepop te verzorgen.

Saskia is nogal van het vlugge, zo ook met het wassen van haar haar. En laat ik dat nu fijn vinden om dat haar van haar te verzorgen. Kijk, dat is nog eens iets leuks en moois om te doen. En zo kon het gebeuren dat er iemand met een mooie coup de deur uitging.

Zomaar een bericht, zoekend naar contact met mij. Een Libanon veteraan, dat is snel duidelijk. We kennen elkaar niet alleen voelt het direct vertrouwd en delen wij snel intieme dingen. Zo gaat dat tussen veteranen en zo mooi was deze chat vanavond. ,,Roger uit”.

De kids zijn weer thuis, Sophie kwam langs (bleef eten en werd luxe naar huis gebracht) en hebben wat traantjes weg gepinkt. Een traantje gelaten door muziek waar emotionele herinneringen mee naar boven kwamen bij Ama en Saskia.

Over traantjes gesproken: gisteren heb ik in het bijzijn van Saskia gehuild. Na jaren en jaren eindelijk weer ens kunnen huilen. Huilen door een heel slecht einde in een serie waarbij een terrorist de dood vond. Maar zijn pijn was zo herkenbaar. Praat niet goed wat hij deed maar snap het 100%. (Het was een serie, niet vergeten!). Als ik er nu aan terug denk schiet ik weer vol, voel een enorme boosheid opkomen. Even afkoelen. “Welterusten”.


Oudejaarsdag 2020

Nou mensen, de laatste uurtjes van 2020 en dan hoppen we over naar 2021. Voor mijn gevoel is deze jaarwisseling er een die met stip op één de boeken in zal gaan als meest slechte ooit. Bij mij ontbreekt werkelijk ieder gevoel van een feestje en ik zal mij straks over wel 100 strepen moeten trekken om oliebollen te bakken. (Het lijkt wel of iemand mij heeft gevraagd om voor de grap eens midden juli van die bollen te maken). De reactie van Daniël was gisteren dan ook meer dan normaal: ,,Huh, is het morgen al Oud & Nieuw, maar we zijn nog niet naar de Intratuin geweest (voor de kerstmarkt, kan je nagaan) en wanneer kopen wij dan vuurwerk?”

Een traditie gaat wel geschieden en dat is het gourmette. Dat laten wij ons niet door de neus boren. De laatste keer schransen voor de goede voornemens die er niet zijn…. Als die er traditioneel wel zouden moeten zijn, wat zou ik nu eens moeten verzinnen? Vanaf morgen ga ik… uh, uh, uh, uh…. oh ja, vanaf morgen ga ik verder met de dingen die ik in de voorgaande jaren ook al deed. Waarschijnlijk net zoals jullie.

Ik ga straks wel oliebollen bakken hoor, dat is immers beloofd aan Daniël, Saskia en nog wat van die liefhebbers die ieder jaar worden getrakteerd op een papieren zakje met dit schijnbaar lekkere goedje. Zelf kan mij oliebollen geschoten worden en al helemaal als je de godganse dag in die lucht heb gestaan.

grote schoonmaak

Zonder wekker reeds om 05:30 uur beneden zijn en dan al hyperactief zijn, ik kan dat. Mede mogelijk gemaakt door een dwang op lp’s schoon te gaan maken. Gelukkig staat er wel een speciale bak met vloeistof op het aanrecht die lp’s anti-staties en kraakhelder maken en een speciaal droogrek doet de rest. Die dingen zijn sinds de rokerige jaren 70, 80, 90 nooit eerder gereinigd dus kan je nagaan hoeveel bagger daar vanaf komt! Verder is het in en in triest dat veel hoezen door waterschade onherstelbaar beschadigd zijn geraakt. Nu tijd om eens goed te archiveren en een lijstje te maken waar in 2e-hands zaken naar gezocht MOET worden. Vooral de beschadigde lp’s en hoezen van de Rolling Stones doen uitermate zeer. Zo kom je er ook nog eens achter dat er iemand ooit een hekel aan mij heeft gehad door sommige lp’s zwaar te beschadigen met de punt van iets scherps….(Ik kom je alsnog halen).

15:00 uur | 66 Oliebollen in totaal. Straks een paar mensen gelukkig maken met een gevuld zakje en gaan ons dan klaarmaken voor de gourmette. Wie wat bewaard die heeft wat 😀. Alleen voor een paar kleine dingetjes zullen we nog even de deur uit moeten en dan kunnen we eindelijk gaan aftellen. (Alleen lijkt Saskia ziek te worden, dat is wat minder natuurlijk).

Wij wensen jullie al het moois voor 2021 en moge dit in goede gezondheid zijn.


Vrijdag 01 januari 2021

Zo, dat hebben we ook weer gehad. Nu was het altijd al rustig in ons wijkje en viel het niet eens zo op dat het nu nog rustiger was. Toch werd er zo rond om ons heen het nodige aan prachtig siervuurwerk afgestoken. Wat wel opviel waren de harde klappen, die hoorde je meer dan voorafgaande jaarwisselingen.

Zoals afgelopen jaar gemeld deden wij het gourmetten nog even dunnetjes over. Het was super gezellig en smaakvol. De avond vulde wij met lekkere muziek en Guido Weijers, die dit jaar minder goed uit de verf kwam. Om twaalf uur geproost, even naar buiten geweest voor het afsteken van wat prut en meer dan dat was het niet. (Omdat ik al heel vroeg op was gestaan, het oliebollen bakken en het nippen aan de Nieuwjaarstoost was de koek voor mij al om 01:00 uur op).

11:00 uur | Binnen onze muren ben ik nog de enige die uit de veren is. Lekker stik zo! Straks Ama en Oesje gelukkig nieuwjaar wensen en dan zien we wel wat de dag verder gaat brengen.

Afsluiter

Na een kei-gezellige middag en vooravond zijn we in standaard zetting thuis beland. Met z’n viertjes binnen 4 muren terug naar het oude normaal. (Lekker knus op de bank en Netflix kijken. Aanrader: Below the Surfase). Toch maar een van mijn zelf gebakken Oliebollen opgepeuzeld en eerlijk is eerlijk, ze zijn lekker!!

Nu als laatste nog de kerst spullen terug in hun hok. Rust in de woonkamer, rust in mijn bolletje. “Welterusten”.


Zaterdag 02 januari 2021

Terwijl iedereen nog op een oor lag werden alle ballen uit de boom gehaald, afgestoft en gesorteerd. De takken netjes op kleur gebundeld en zo’n beetje het grootste deel wat nog in dozen zat in de kliko gedeponeerd. Al die ouwe zooi weg, heerlijk!

Saskia had gelukkig nog een paar minuutjes over voordat zij eventjes ging wandelen met een vriendin. (Van 14:00 tot 17:30). Maar in die vrije minuutjes kroop in in de vliering, gaf zij de dozen en gebundelde takken aan. En oh wat is het lekker opgeruimd in huis!

Afsluiter

Best jammer dat het eten sneller gaar was dan ik verwachte en Saskia nog aan de bier bij de vriendin zat. Daniël en ik aten hierdoor alleen want ook Sebastiaan kon niet van zijn consoles worden losgerukt. Toen uiteindelijk iedereen zijn prak naar binnen had gewerkt en de tondeldoos Rumours draaide werd het weer warm en gezellig.

Zo maar naar Star Trek kijken, chillen en dan naar bed. “Welterusten”.


Zondag 03 januari 2021

Zo, eerst even een blogje eruit geknald. (Niet echt natuurlijk want schud ze niet zomaar meer even uit de mouw). Maar na 6 uurtjes nachtrust was het om 06:00 uur wel welletjes en dat dacht Daniël ook. Die was niet van mij wakker geworden maar hobbelde vrijwel direct achter mij aan naar beneden. En nou mocht hij van mij best wel weer in slaap vallen op de bank, alleen deed hij dit tot nu toe nog niet. Zo gaat hij strakjes met Saskia mee om te collecteren voor een goed doel. Je moet er maar zin hebben!

14:00 uur | Vrouwlief en Daniël zijn nu druk in de weer met collecteren en ikke moet verplicht naar muziek luister zonder: ,,kan het niet wat zachter!”. Hoe rot kan je het hebben op de zondagmiddag in een roemloos stadje in de randstad. (Blijkbaar hoef je voor ontspanning helemaal niet de drukte van het westen te verlaten). Ondertussen de haartjes gedaan, pilletjes in de juiste vakjes gedaan, de foldertjes uitgeplozen en wat makkelijks aangetrokken. Exact in die volgorde. En als ik de goededoelenpoppetjes niet hoefde op te halen en boodschappen te doen dan zou er een slag in de tuin zijn geslagen. Dat gaat nu even niet en de aankomende week beloofd mij ook niet veel tijd te gunnen, de agenda staat bomvol. (Lijk Marion wel…).

17:00 uur | Even tussendoor: De boerenkool met worst staat op het vuur, de vette jus is klaar en Saskia heeft een zuur sausje gemaakt. Verder eet Justin onverwachts een hapje mee. En het allermooiste van vandaag, Saskia heeft in luttele tijd een mega bedrag opgehaald voor voedselgroep Oostervaantje!! (Dat kan je wel aan haar overlaten, wat dat aangaat heeft zij een roeping misgelopen).

Afsluiter

Niet dat wij onze tijd doden met Netflix, alleen is de volgende tip: “Alex”. De volgende tip is zo snel mogelijk je huis minimaliseren, wat een rust geeft dat. En als ik naar buiten kijk dan gaan mijn handen jeuken, zo graag zou ik de tuin willen aanpakken en het tot een zee van rust en ontspanning gaan maken. Het idee is super, nu alleen nog de realisatie.

Verder deed de oude laptop het net op tijd anders had hij zijn eerste (en tevens laatste) vrije vlucht uit het raam gemaakt. Na 6x opnieuw opstarten kwam er pas echt leven in. Morgen is dat ding nodig voor Daniël zijn eerste “Teams” cessie. Het zal mij benieuwen of ome laptop echt gaat meewerken.

Morgen biggen de scholen dus met thuisonderwijs. Het zal wel aan mij liggen maar heb het gevoel alsof we nooit meer uit dat corona-leven komen. Oké, het heeft ons rust en regelmaat gegeven alleen is het leven buiten wel extreem veranderd. Voorlopig levert het nog geen slapen loze nachten op dus: “Welterusten


Lees hier verder
Lees hier terug

5 Comments on “Dagboek, week 53 – 2020

  1. Pingback: Dagboek over het leven en de bouw van een diorama

  2. Ja, ik kan die start nog alsof het gisteren was herinneren. Vier dagen later was onze eerste ontmoeting. Maar wat ik niet meer weetis wat je voor die tijd schreef waardoor wij ooit contract met elkaar gekregen hebben?

    • Goeie vraag Marion, waar ik zelf ook het antwoord niet op heb 😀. Maar gezien die roerige tijd zal het vast wel met een ‘vraagje’ zijn begonnen.

  3. Even een blik in mijn agenda:
    A.s. dinsdag en woensdag uitslapen bij Kanhai en net als jullie vrijdag een stukje gebak delen en eten.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: