Dagboek, week 51 – 2020

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is welkom-dagboek.png

Maandag 14 december 2020

Veteranen Search Team

Goed voorbereid zijn is het halve werk, drie rugzakken verder (twee uit eigen archief en eentje van Wish) is de keuze nu gevallen op echt Combat Tactical Gear. Ja, ik ben er ‘zo een’, zo’n figuur die bepakt en bezakt op pad gaat voor het Veteranen Search Team. Niet een van de rugzakken bleek te voldoen en na lang onderzoek viel het oog op een modern setje wat redelijk gelijkend is aan wat er in 1981 aan een dienstplichtig soldaatje werd gehesen. De oudjes onder ons weten dat nog wel: koppel, draagruimen en koppelpassanten, waar je destijds allemaal uitrusting aan kon hangen. Het zat in ieder geval voor geen meter maar eenmaal gewend ging het wel.

Nu is daar een moderne variant op: een H-Harnas, een Tactische Riem en een Moderne Koppelriem. Tezamen een prettig te dragen systeem waaraan je de gekste en handigste dingen aan kan bevestigen, het zogenaamde Molle systeem. (Je herkent het wel als je het ziet, allemaal lussen en klittenband).

Na vele weken wachten kwam afgelopen zaterdag het pakketje met de uitrusting uit Amerika binnen. Eerlijk gezegd waren er best wel zenuwen of er wel goed aan was gedaan en of het wel zou passen. Dit was in één klap weg toen het werd uitgepakt en in elkaar was gezet, het paste als een tweede huidje. Restte enkel en alleen nog het bevestigen van de Wish spulletjes en de uitrusting was klaar voor gebruik. De eerste test-wandeling met deze uitrusting was naar tevredenheid. Een soort van Back to the 80’s light.

Maar waarom bepakt en bezakt? Het is toch veel fijner om zo min mogelijk mee te zeulen? Dat klopt helemaal, het liefst zou ik helemaal niets mee willen dragen maar in mijn perceptie werkt dat niet. Wat neem ik dan graag mee? Wat dachten jullie van wc-papier, mobieltje, 2x zaklantaarn, 2x handschoenen, reserve batterijen, nacht signalering, zakmesje, waterfleshouder, medicatie, mondmaskers, brillenkoker, e-smoker, charger, kompas, multitool, snoepgoed, afvalzakje, verrekijker, petje, warme muts en houder voor communicatie middelen. Ben vast nog wel iets in dit lijstje vergeten maar het geeft wel aan dat je dit niet even in je broekzak propt. Daarnaast zijn er wat dingen dubbel, dit omdat er zich regelmatig ‘nieuwelingen’ melden zonder bijvoorbeeld handschoenen en een zaklamp, twee dingen waar je ‘s-nacht echt niet zonder kunt.

Nu zit dit alles bevestigt aan één systeem en doormiddel van twee snel los te maken gespen af te doen. Binnen 10 seconden om te hangen en net zo snel weer uit te doen. Dit was met een rugzak en tasjes aan de broeksriem wel andere koek. Die tasjes aan de broeksriem waren een stoorzender, elke keer dat ik mijn broeksriem los haalde viel er wel eentje op de grond.

De dag van vandaag

Waarom zou je wachten op de wekker als je ook om 04:00 uur uit bed kunt stappen. dan heb je mooi de tijd om de nieuwe week in je blog aan te maken en gelijk te publiceren, toch? Het is niet voor niets dat alle ‘leden’ al vroeg in de morgen werden getrakteerd met een melding….. Het is ook maar sterk de vraag of het vroege opstaan ook verder nog wat gaat opleveren, er zijn nogal wat zwaar verkouden kindertjes in huis. Zowel Sebastiaan als Daniël hoestte en proestte gisteren wat af. Nu maar hopen dat zij niet echt ziek worden want deze week is wel een van de leukste schoolweken. Nog alleen dit weekje trouwens en dan hebben zij twee weken vakantie! En dat gaan wij in januari vast en zeker terugzien in de coronascore.

Als het nog een beetje droog gaat worden vandaag (het regent hier in ieder geval op de vroege ochtend) gaat er nog wat aan de vijver geknutseld worden, staat er een afspraakje bij de fysio op de agenda en moet er dringend restafval gestort worden, vooral het glas is dan het leukste om te doen.

17:00uur | Rond het twaalfde uur hadden Sebastiaan en ikke het rijk alleen. (Even na haar ontwaken ging Saskia lunchen bij een vriendin, alwaar zijn nu nog steeds aan het lunchen is…). Maar goed, wij hadden het rijk alleen dus tijd om zijn vogelkooi eens grondig te reinigen, nog wat visjes over te kieperen en een heerlijk massage bij de fysio te ondergaan, er zijn mindere middagen geweest!

Update: Een paar seconden na vijven kwam Saskia heel even aanwaaien met Daniël om gelijk weer te vertrekken, zij wilde nog even boodschappen gaan doen. Nou, het zal mij benieuwen want er staan hier rijen dik aan ‘sla-je-slag-met-corona-koopjes-jagers’ bij de winkels. Allemaal hopen ze op een afgeprijsde kerstbal, gratis kersttakken of misschien wel een kleuter vuurwerkpakket voor weinig. Daar doe ik dus niet aan mee, het is al erg genoeg voor al die ondernemers die nu met hun kerst en oud & nieuw handelswaar blijven zitten.

Lockdown

Niks nieuws onder de zon, alleen veel te laat en niets geleerd de afgelopen maanden! Iemand enig idee waarom er de afgelopen maanden NIETS is gedaan aan het opschalen van de ziekenhuizen. (Heeft het verplegend personeel die beloofde bonus al gekregen). Maar inderdaad, niets nieuws te melden, dit zag iedereen toch al mijlenver aankomen!

Gelukkig pakt de school van Daniël het perfect op door de kerstviering mogen te doen i.p.v. donderdag!! Petje af hoor. En voor de rest moeten wij maar afwachten wat het ons gaat brengen, ik denk zelfs weinig. Maar voor al die mensen die nu door de lockdown alles kwijt gaan raken is het een verschrikkelijke ramp. Schandalig gewoon.

En vanmiddag vertelde onze kersverse lijsttrekker van het CDA, de huidige financiële minister, dat wij na de Corona de broekriem aan kunnen gaan trekken. Fijn hè, die donatie aan bodemloze put Italië.

Afsluiter

Slimme actie van Saskia: nog net voor sluitingstijd van onze sport- en recreatie lokatie de tegoedbonnen ingewisseld. Die verlopen immers de 31e en nu hebben wij daar ook in 2021 plezier van!! Even zo belangrijk is wel dat ook de sportschool hier een leuke bron van inkomsten van heeft. Goed gedaan Saskia.

Zo, dan nu tijd voor een Zweedse crimi en dan het bedje in. “Welterusten”.


Dinsdag 15 december 2020

Daniël is er helemaal klaar voor, voor een laatste schooldag waarin ook kerst gevierd gaat worden. Zo kwam hij gisteravond beneden met ‘nette’ kleertjes. Een zwarte broek, net blousje, colbertje en een vlinderdasje met lichtjes. (Nu niet vergeten om voor vertrek een foto te maken). Als hij dan op school beland is gaan Saskia en ikke wat later op de ochtend richting Oegstgeest, voor een gesprekje bij ARQ.

De afgelopen keer dat Ama een visje uit Scheveningen meenam was de variatie heel divers maar nu schijnt het grootste gedeelte van het gezin te kiezen voor Tong. Waar is die tijd gebleven dat je kinderen nog blij kon maken met een visstick of een paar Kibbelingen? Gelukkig praten zij nog wel normaal, geen pommes frites maar gewoon een zak patat. Dat leek Saskia wel wat, vis met een grote zak patat van de snackbar. Eerlijk gezegd vindt ik die Oma/Opa Smulfrieten voor de luchtoven ook best lekker, dat in tegenstelling tot de Franse frietjes waar Saskia weer gek op is, die zijn uit zo’n hip apparaat echt niet weg te krijgen 🤢.

Even wat anders: ,,Zijn er eigenlijk al therapieën te volgen voor mensen die niet zonder de ACTION kunnen?”.

Afsluiter

Paling op toast als snackje vooraf, daarna slibtong met verse patat en een grote bak salade. Daarna kregen de kindertje tiramisu als toetje en de groten koffie met bitterkoekjes van de traiteur. God-te-God wat hebben wij het vandaag rot!

Het ‘gesprekje’ bij ARQ was heftig. (Maar even geen behoefte om meer toe te lichten).

Na dat bezoekje maar even afgekoeld in de blubber van de oude vijver. Al viespeukend in dat enorme gat kwam er een wereld idee bovendrijven. Na dit even te peilen bij Sophie kwam de goedkeuring al snel. Dat gaat me een klusje worden.

En als klap op de vuurpijl: donderdag is het dan eindelijk zover, dan is de stereo-installaties weer compleet en kunnen er eindelijk plaatjes worden gedraaid op de combi Thorens – Referance Master. Dat word blazen!!

Maar nu kramp in mijn vingers van het typen, brandende ogen van het staren, jeuk aan de billen van het bankhangen en pijn in het koppie van vanochtend. “Welterusten”.


Woensdag 16 december 2020

Een kleine tip: Wie bloed moet prikken mag rekening houden met een wachttijd van 15 dagen. Dat heb ik 15 dagen geleden even voor jullie uitgezocht. Resultaat is dat er vanmiddag twee afspraken met specialisten moeten worden verplaatst want die krijgen begrijpelijkerwijs de uitslagen niet op tijd binnen. Nou is dit alles niet zo’n ramp en gaat het leven tijdens de lockdown gewoon door, maar je zou maar een wat dringender boodschap uit je bloedonderzoek willen weten.

Tandenfee

Sophie was net dat stukje extra vertrouwen om mij zijn voortand te laten trekken. Terwijl mijn nagels naar houvast zochten onder het kleine en wiebelende tandje spraken wij hem samen moed in. Een zachte snelle ruk was voldoende om het er zonder ook maar iets te voelen uit te halen, er was zelfs geen nabloeding. Onze jongste kabouter krijgt nu ook een fietsenrek! Dit heugelijke feit was trouwens gisteren al en vandaag vond Daniël keiharde penningen onder zijn kussen, de tanden fee had een eerlijke ruil gedaan. (Er ligt nu een tandje en één kies in een bewaarbakje waar hij geen weet van heeft).

Maar niet alleen verloor Daniël zijn eerste tandje, Sophie was spontaan aan de beurt voor het trekken van twee verstandskiezen. In eerste instantie ging zij vanochtend voor overleg over die twee kiezen naar onze nieuwe tandarts. Maar die belde na het consult op met de mededeling dat er vanmiddag een plekje was vrijgekomen waarin zij zou kunnen ‘trekken’. Sophie had het besluit snel genomen en die is net zo dapper als haar broertje. Zij bleef vertrouwd vandaag bij ons, twee verstandskiezen armer en ook nagenoeg geen kik gevende over pijn of zo.

Afsluiter

Daniël is een super bikkel! Hij heeft mij vandaag zo verschrikkelijk goed geholpen met het verslepen van een mega partij lavastenen. Eigenlijk wilde ik net mijn jas aan de wilgen gaan hangen toen hij op het idee kwam om ook in de tuin te willen helpen. Terwijl de jas weer aanging hielp Saskia hem in kleren die vies mochten worden want er stond een vies klusje op ons te wachten, honderden stenen moesten uit de modderige oude vijver worden gehaald. Terwijl ik mij voor het grootste deel over tientallen kikkers bekommerde versleepte hij onvermoeibaar steen naar steen naar de kruiwagen, wat een kanjer!

Omdat Sophie er nu toch was konden Saskia en ikke een flink rondje lopen. Dit viel ons allebei zwaar. Saskia heeft daar al helemaal niet voor getraind en ik liep de afgelopen weken enkel met Daniël waardoor het ‘sneller’ lopen wat moeizamer ging. Beiden dus gekreukeld en om 22:00 uur reeds klaar voor de lappenmand. “Welterusten“.


Donderdag 17 december 2020

Vandaag ga ik met Daniël op pad. Rond een uurtje of tien gaan wij naar de basis van het VST om wat oude maar handige spulletjes te brengen. Daarna rijden wij door naar het Hifi-mannetje om de versterker en één van de speakers op te halen. Wat de rest van de dag ons gaat brengen is nog even koffiedik kijken.

Vrijdag 18 december 2020

En dan is het ineens vrijdag! Het uitje met Daniël was gisteren een groot succes en de geluidsinstallatie doet eindelijk wat hij zou moeten doen. (Al maakt de versterker nog steeds een hele moeilijke koude start).

Net nadat ik het ‘broodje geplukte kip’ menu op tafel had gezet ging het VST alarm af. Was ik hier toevallig ‘s-ochtends ook niet geweest? Dit keer ging de reis naar een prachtig plaatsje in Gelderland, op zoek naar een vermist persoon. Het hele dorp was van de vermissing op de hoogte, zocht ook in de directe omgeving of bood ons vrij toegang tot hun vaak riante achtertuinen. Iedereen was daar uitermate behulpzaam en beleefd. dat zou je hier in het wilde westen echt niet meemaken.

Het is uiteindelijk heel laat geworden. Na een lange zoektocht werden wij terug geroepen naar de commandopost. Niet alleen voor een heerlijk kopje soep en koffie maar ook voor de vraag wie er nog energie over had voor een tweede tocht. In eerste instantie zou ik niet gaan maar de soep en de koffie gaven genoeg boost om nog even door te gaan. Even voor half vier stak ik de sleutel in het slot van de voordeur. En om 06:15 uur ging de gang naar beneden, gewekt door kramp en het besef dat de haartjes-weg-mevrouw mij straks verwacht….

Daarnaast ontmoette ik oud dienstmaatje Peter S. Dat zijn altijd van die momenten die onbeschrijflijk fijn zijn. Peter is het VST ook komen versterken, er zijn heel veel leden, tegen de 1700, maar daaronder zijn weinig maatjes te bekennen waarmee ik in libanon heb gediend. (vanwege mijn blijdschap verloor ik even de Covid-19 regels uit het oog, sorry Peter).

Afsluiter

Na de haartjes-weg-mevrouw wilde Daniël graag helpen in de tuin, dat terwijl het mij meer wat leek om op de bank in elkaar te storten. Dus even later waren wij met z’n tweetjes drukdoende in de tuin. (Daarna ging het licht wel uit…). De rest van de dag is min of meer een beetje in de ‘kreukelstand’ gebleven. Morgenochtend vroeg weer op voor een auditie. “Welterusten


Zondag 20 december 2020

Gisteren was de auditie voor een mogelijke docu-reeks in het jaar 2022. Dat is nog een eindje weg en zal bij ‘groen licht’ volgend jaar worden opgenomen. Meer kan ik er niet over kwijt, enkel dat het niets met mijn ‘zijn’ te maken heeft (gelukkig) en dat het gisteren een hele leuke dag was.

Bij thuiskomst heb ik mijn belofte aan Daniël eindelijk waar kunnen maken en hangen zijn nieuw gekregen gordijnen nu eindelijk op de juiste hoogte. Nu alleen nog wat betere ‘runners’ plaatsen maar dat zal even moeten wachten vanwege de corona, want de winkels zijn eventjes dicht…..

De dag van vandaag

Het zondagsritueel gaat in, dat wil zeggen: administratie, rommelen en wat klusjes doen. Zo ben ik op schaal een trapje aan het maken voor de tuin. Het idee kwam van de week in mij op en een trapje in de tuin vergt wel wat voorbereiding, dat kun je het beste niet zomaar even in elkaar flansen. Dus nu op schaal maar even proberen hoe en wat er moet gebeuren om dit in het groot te gaan realiseren.

Afsluiter

Oh hel-lep-pie, het kind heeft weer een hobby! Eigenlijk meer een klein-groot klusje op mijn hals gehaald waar ik niet vanaf kan blijven. De maquette voor de tuin, tot nu toe nog van satéprikkers en lollystokjes. Gaat daar nog verandering inkomen? Maar het vulde de dag zo goed dat de camping-smoking pas 10 minuten voor vertrek naar vrienden werd ingeruild voor iets waar ik mij wel buiten mee kon vertonen….

Na het ‘koken’ (lees: opwarmen) nog maar wat aan de maquette gedaan en daarna wat met Saskia op de bank gehangen en muziek geluisterd. “Welterusten“.


Lees hier verder
Lees hier terug

One Comment on “Dagboek, week 51 – 2020

  1. Pingback: Dagboek over het leven en de bouw van een diorama

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: