Dagboek, week 50 – 2020

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is welkom-dagboek.png

Maandag 07 december 2020

Insiders wisten reeds dat het in werkelijkheid niet op een echt ‘poppenhuis’ ging. In werkelijkheid ging het om het aanpassen van een ongezellige onmogelijke ruimte op de zolderverdieping bij de buuf. Maar laten wij wel wezen: het eerste bouwsel had wat weg van een poppenhuis en ontleent zich ook voor het woordgebruik in de voorgaande blogs. Nu het geheel klaar is kon ik het dan ook niet laten om even in de speelgoeddozen te duiken en de buuf blij te verrassen met mijn creatie, tenslotte kwam het woord ‘poppenhuis’ van haar af.

Verder was de vraag of het rookkanaal uit het zicht kon worden weggewerkt en er wat bergruimte kon worden gecreëerd. Daarnaast leek het de man des huizes prettig als het bureau een haakse hoek kreeg zodat het werken met twee beeldschermen functioneler zou zijn. Tijdens het construeren kon mijn creativiteit de vrije loop nemen zodat er elk gaatje en hoekje speels werd benut. Toen er uit een oude doos ook nog wat IKEA verlichting naar boven kwam kreeg ook dit een netjes weggewerkt plekje.

Stamboom ++

Zoals afgelopen week aangehaald, gaan mijn zussen en broer op zoek naar hun biologische vader(s). Vooralsnog is mijn plekje hierin niet direct van belang omdat mijn roots bekend zijn. Uiteraard ondersteun ik hun waar mogelijk en langzaamaan druppelen en gegevens binnen waarmee wij, naast de redactie van een komend tv programma, een samenhangend verhaal hopen te kunnen maken. Maar spannend is het sowieso!

Zo mag ik het dossier wat mijn (adoptie) ouders aanlegde uit de mottenballen gaan halen en alles nog eens goed doorlezen, wie weet waar ik ooit overheen heb gelezen dan wel destijds niet relevant bleek. Broer Edwin gaf mij ook de tip om, net als hij vanochtend heeft gedaan, het dossier bij de Raad voor de Kinderbescherming op te vragen. Zo gezegd zo gedaan: pease of cake toch? Dus niet! Want wie was nu eerst R.J. Volkering en wie is nu R.S.S.P.N. Volkering? Het gesprek met die ‘geweldige’ instantie duurde net zo lang als Max Verstapen over één kilometer doet.

Wat centraal staat in de zoektocht is respect voor ieder betreffend persoon. Het ligt in de lijn der verwachtingen dat er best smeuïge details naar boven gaan komen alleen blijven die daar waar men ze wil houden. Dus ook hier niet.

Tot op heden is de stand 0,0. Drie van de vijf kinderen hebben nu DNA afgestaan waarmee het redactieteam wereldwijd op zoek gaat naar aanknopingspunten. Dit zal naar verwachting enkele maanden gaan duren. Mochten er aanknopingspunten gevonden worden dan is het ook nog maar de vraag of deze gevonden personen bereid zijn tot medewerking. Laten wij verder maar niet op de zaak vooruit lopen en dit eerst rustig afwachten. Spannende tijden in zicht!

De dag vandaag

Waar gisteren geen tijd voor was is vandaag ingepland. De administratie, de persoonlijke verzorging en het wisselen van coils in de E-Smokers. Je moet toch wat te doen hebben.

Het ligt in de lijn der verwachting dat er iets te kanen moet komen. En laat er nu net een wonder zijn gebeurd: ,,Saskia kookt vanavond!!” 🌶-con carne op z’n Saskia’s, dat gaan de rook- en gasmelders vanavond niet leuk vinden..

17:00 uur. |Nou zeg, krijg ik nu een griepje of is het een opgelopen kou-tje? Voel mij een wrak en hang op de bank, niets voor mij. De boodschapjes hebben we gelukkig binnen dus Saskia is druk met pannen in de weer en de pittige kruiden roeren inmiddels ieders ogen. Jammie!

Afsluiter

De 🌶 was verrukkelijk en heeft mij een beetje opgepept. Nu zitten wij tot onze oren in The Restaurant en is het verder lekker stil in huis. Sebastiaan is nog steeds bozig over de genomen maatregelen. Al zijn internet valt om klokslag 22:00 uur uit. Niet leuk op die leeftijd, maar het kan niet anders, hoe krijg je hem anders op tijd in zijn bed.

De dag zit er qua schrijven op, wij genieten nog even verder van de Zweedse serie en gaan dan ook ons bedje opzoeken. “Welterusten”.


Dinsdag 08 december 2020

Trans praktijken

Mijn oudste zus woont niet om de hoek en daardoor zien wij elkaar helaas maar een beperkt aantal keren per jaar. Mijn zus is zusterlijk bezustert over mij, zij observeert, voelt, ruikt en proeft nagenoeg alles van mij. Afgelopen zondag zagen wij elkaar (kort) weer na een lange tijd en gisteren spraken wij elkaar via de handy. Zij was complimenteus, niet alleen over mij maar over alles wat mijn gezinnetje lief is. De kinderen waren netjes opgedroogd, de sfeer in huis was goed en als klap op de vuurpijl roemde zij mijn gezicht. ,,Je gezicht is na al die operaties eindelijk in rust”. iemand die mij dagelijks ziet zal dit hoogstwaarschijnlijk niet waarnemen. Nu zij dit heeft gezegd is de controlerende blik in de spiegel daar gelijk op ingesprongen, ik zie het nu ook!

De waarschuwing van de onderhavige aangezichtschirurge klopte als een bus, je moet ontzettend wennen aan een nieuw uiterlijk. Het is bij mij echt waar dat je soms in de spiegel kijkt en daar iemand anders in aantreft dan je verwacht. Ik kijk nog net niet achterom om te kijken waar ik nu ben gebleven. Ik ben nog niet helemaal ‘AF’, de neus is nog niet in verhouding en de wangetjes zijn soms net lege hamsterzakjes. MAAR IK BEN SUPER TEVREDEN MET HET REEDS BEHAALDE RESULTAAT. Laat dat duidelijk wezen.

Afsluiter

Na een dagje rommelen in de schuur was de verse pastei van Ama een geschenk uit de hemel. Het was gezellig en wij waren eventjes compleet, met Sophie en Justin aan tafel. Justin maakt grote sprongen vooruit, hij is veranderd, hij is aan het veranderen. Het doet hem goed dat op zichzelf zijn. Hij heeft uiteindelijk de draad van het schoolgaan opgepakt, heeft het gamen ingeruild voor het lezen van oude literatuur (ja echt!) en is naarstig op zoek naar een wat betere bijbaan. Gaat alles op z’n pootje terecht komen? Het lijkt er wel op, hoe mooi is dat! “Welterusten“.


Woensdag 09 december 2020

Grootse plannen vandaag. Ga een poging doen om voor het eerst in mijn leven de mega bouwmarkt ‘Hornbach’ te bezoeken. Wij hebben er geen in Zoetermeer en zal mij naar de uithoeken van Den Haag moeten begeven. Reist mij gelijk de vraag waarom je Kluscadeaukaarten niet digitaal kunt inwisselen voor bestelde materialen. Ze willen toch zo graag dat je je minder tussen mensen begeeft? Belangrijker is dat mijn verjaardagscadeau van Ama nu omgezet kan worden in wat nuttigs voor de nieuwe vijver, immers wordt dit niks zonder behoorlijke folie. (Heb het wel geprobeerd met huishoudfolie en duct-tape maar dat was geen succes).

Het is in Zoetermeer tegen negenen en normaliter had ik al op weg geweest naar het Haagsche, want de zin is er! Maar Daniël is vandaag vrij en dan ligt er geen druk op vroege doucherituelen en zo. Het zal wel een uurtje op twee later worden eer mijn jurk over de vetrollen gedrapeerd is. Ben zo benieuwd naar de looks van de vijver als het water er tot de rand in zal staan. Jammer dat het zo koud is anders zou ik er geheid in gaan zitten. Oh wacht: hoe gaat het inrichten met lavastenen dan gebeuren? Zou een aquarium thermostaatje soelaas bieden?

Afsluiter

Mensen, het was weer ‘zo’n’ dag. Daniël die d hele dag niet van mijn zijde week, heeft erger doen voorkomen. Als hij er niet was geweest had ik niet voor mijn eigen daden ingestaan. Hij wist werkelijk iedere rot seconden van mij om te draaien met zijn gulle lach, dikke knuffels en vette kussen. Hij piepte ook negens over, het lange wachten maakte hij een feestje, de tegenslagen liet hij smelten als ijs voor de zon, de ijzige koude kaatste hij met zijn gulle warmte terug de ozonlaag in en waar hij een handje mee kon helpen, hielp hij met al zijn kunnen. Die kreeg natuurlijk een reuze oliebol met poedersuiker bij de Hornbach.

De planning vandaag lag ergens aan het einde van de ochtend waarbij alle aan te schaffen items tot op de eurocent waren uitgerekend. Ik zou binnen een klein uurtje weer terug zijn. Het werden er uiteindelijk viereneenhalf….. Minder uitgegeven, maar dat kwam enkel en alleen doordat men geen compromissen kon sluiten en desinformatie verkocht. Dat was dus “De eerste en de laatste keer“.

Sophie, Marloes en Saskia zaten bij thuiskomst in de bioscoop en hebben een hele leuke middag gehad. Mijn stemming was door Daniël goed genoeg om ze te verwelkomen met een lekker maaltijd. Dipje is niet weg, maak er van wat er van te maken valt. “Welterusten“.



Donderdag 10 december 2020

Het is nog heel vroeg in de ochtend, alles nog stil en aardedonker buiten, toch spookt er door mijn hoofd om iets met de gisteren verkregen vijverspullen te gaan doen. “Gevoelstemperatuur -1” zegt Buienradar, misschien dat dit wel een dingetje is dat mij toch binnen gaat houden en de dag weer maakt als alle (saaie) hangdagen. Ik zou niet binnenblijven vanwege de kou want dat heeft mij nog nooit tegengehouden, nee, het is meer om de inwerking die koude op de gewrichten heeft. Mijn handen zijn er voor het fijne modelbouw al slecht aan toe en daar baal ik ontzettend van. Moet de brakke rest dan met een paar uurtjes buiten hobby-en ook maar verziekt worden.

Jullie kennen mij, dus gaat er straks echt wel een poging gedaan worden om te kijken of het wel of niet kan. (Misschien lukt het wel in kleine hapjes, het is tenslotte geen haastklus).

Afsluiter

Drie maal raden waar vanmiddag zes kuub water inging? Na wat geklungel en gehannes met het veiligheidsvlies moest de dik opgevouwen en loodzware berg rubberfolie uit het voertuig naar de tuin worden getransporteerd. Zag daar echt als een berg tegenop want 20 m2 uitvouwen en zodanig neerleggen dat het makkelijk over het gegraven gat zou gaan kon wel eens een heidense klus worden. Maar om een onverklaarbare reden lag het binnen no time op z’n plek en kon de tuinslang worden aan gesloten. Het hielp overigens wel dat alle voorbereidingen maanden geleden al waren getroffen en alles wat mogelijkerwijs een obstakel zou kunnen zijn was weggewerkt.

Ja, tot dusver ben ik heel erg tevreden en wat er in mijn hoofd zit lukt tot nu aan toe. Nu maar hopen dat er toch niet ergens een constructiefout is gemaakt. Als het meezit kunnen wij dit jaar weer gebruik maken van de tuin al zal dit dan wel aanpoten worden. Daarnaast is het een sport om aan materialen te komen.

Na een rustig avondje op tijd en voldaan naar bed. “Welterusten“.


Vrijdag 11 december 2020

Er hangen een paar schilderijtjes van Saskia in het hobbyhok, gemaakt in een tijd dat alles wat turbulenter was. Zij vond het leuk, sprak er regelmatig over, maar deed er verder niet veel mee. Maar vandaag wordt dit allemaal anders, zij gaat straks schilderen en ondertussen moet ik op zoek naar een expositieruimte….. Het allerbelangrijkste is wel de ontwikkeling, dat zij EINDELIJK hobby’s heeft. Ja, hobby’s, want zij knutselt de laatste jaren met een vriendin aan Bullet Journals!

Belangrijk: Wil de gulle gever van het prachtige kerstpakket zich melden! Zo niet: ,,dank je/jullie wel voor dit fantastische gebaar. Wij zijn er super blij mee!!

Afsluiter

De gulle geefsters hebben zich gemeld: “Inge & Esther ontzettend bedankt voor dit mooie gebaar!”

De plannen van Saskia wijzigde per minuut en ging uiteindelijk halsoverkop naar een vriendin voor een ‘meidenavond’. Gelukkig hadden Sebastiaan en Daniël een dingetje samen en daardoor zag ik ze een poosje niet beneden. Even na negenen was de rust voorbij en kwam Daniël nog even gezellig beneden keuvelen, knuffelen en gek doen. Een beetje te laat kwam hij weer bij zijn positieven en sliep hij vrij snel.

Inmiddels is het tegen twaalven, is Saskia niet bereikbaar en ga ook maar de kindertjes achterna, naar bed dus: “Welterusten“.


Zaterdag 12 december 2020

De lichten waren reeds gedoofd, de vaat werd verwend met een douche, mijn laatste pilletje van de dag bevond zich ergens in mijn maag en de helft van het gebit lag in het daarvoor bestemde bakje toen Saskia aan de voordeur rommelde. Die had een hele leuke avond achter de rug! Maar wat ik nog nooit bij haar had meegemaakt was een zweem van alcohol en grote pupillen. Die had het wel heel erg leuk gehad…….. Daarbij: ,,heb je wel eens meegemaakt hoe vrouwen zijn die zó het bed instappen?”

De dag van vandaag

Eind goed, al goed. Ondanks de niet nader benoembare gebreken toch een goede nacht achter de rug en op de gang naar de laagste verdieping van ons optrekje kwam ik Daniël ook tegen, hij was ook later wakker dan normaal. Niet veel later eiste Saskia ook een kopje koffie op bed, dus ook al eerder uit de veren dan normaal. Nu even de vingers kruisen in de hoop dat het een beetje droog blijft en ikke wat aan de vijver kan rommelen.

15:00 uur | Na belachelijk ver over mijn grenzen te zijn gegaan heeft Saskia voor mij een badje geregeld. ,,Doe je er niet teveel schuim in!” Bij teveel schuim zie ik niet waar al die verstopte bossen met haren zitten en dat scheert een beetje moeilijk. Een lekker ruikertje in bad is verder niet erg. Terwijl ikke dus door Saskia in bad werd gedeponeerd en zij op de (gesloten) wc plaatsnam had zij de grootste schik! Aan die schik wist ik dat zij zich ook in dezelfde ruimte bevond alleen zag ik niemand…..

Maar er is een flinke slag geslagen met de vijver, daar ben ik heel erg blij om. Ik probeer het rondom de vijver een beetje toonbaar te houden zodat je vanuit binnen niet de hele tijd tegen een berg zooi aan zit te kijken. Ondertussen toch maar begonnen aan het ontmantelen van de oude vijver, die er ooit zo verschrikkelijk mooi bijstond maar nu een troosteloze bak met water is geworden. Ik kan het gewoon niet aanzien dat het zo erg in verval is geraakt. Er moet nog verschrikkelijk veel gebeuren eer dat alles klaar is voor gebruik, maar met iedere dag een beetje aanpakken komen wij er wel voor de zomer van 2022. (Of toch 2021, we gaan het meemaken).

Tattoo

Leuk dat Saskia’s super vriendin nu een prachtige tattoo heeft, maar nu wil zij er ook een!! ‘Saskia een tattoo!’ De wonderen zijn de wereld nog niet uit, heet zoiets nu ook een midlife crisis? Verder vindt ik het een goed idee. Stelde haar voor om dit te doen voor ons aanstaande 25 jarige jubileum. Ja, want wij zijn de 6e januari 25 jaar samen, samen in de zin van de eerste serieuze ontmoeting waarbij een middag en avondje doorbrachten in grand café ‘Woodwiel’ aan de Laan van Meerdervoort’ Even daarvoor spraken wij elkaar voor het eerst aan in de wachtkamer van een psych en dat was zo gezellig dat wij het gesprek voortzette in het café. Zet het maar in de agenda, 6 januari gaat groots gevierd worden……. oh wacht……

Afsluiter

Een straks planning, haast een militaire operatie. Saskia was met Daniël bij Sophie op bezoek en Ama was er ook aangewaaid. Allemaal naar het gezellige interieur kijken. Maar het werd later en later en Daniël moest naar zwemles. Ama bracht de twee naar het zwembad alwaar ik ook verscheen. Saskia dook tijdens de les een Hoogvliet in en ik at buiten een haring en kocht drie oliebollen. Daniël weer op tijd opgehaald en snel naar huis. Net voordat wij onze wijk binnenreden zei Saskia: ,,oeps, mijn fiets staat nog bij Sophie……”.

Saskia vervolgens bij haar fietsje gebracht, snel naar huis en aan de kook. Na het gezellige samenzijn aan tafel volgde er nog een fikse wandeling, samen met Saskia en Daniël. (Na 2 kilometer had Daniël echt spijt dat hij voor kaplaarzen had gekozen).

Nu zijn we allemaal voldaan en lekker moe, dus: “Welterusten”. 🛏


Zondag 13 december 2020

Het zonnetje lacht, de lucht is blauw, Tele-Rianne hobby maar gauw. Raad eens wie er zo dadelijk tot haar knieen in de klei zit en vanavond heel veel spierpijn gaat krijgen? Nou lig ik niet zo heel erg wakker van spierpijn maar meer van de inwerking van koude en vocht. Daar kan reuma minder goed mee omgaan. Tot nu toe hebben de kwaaltjes reuma, artrose en zenuwpijn het nog niet gewonnen. Alleen die verdomde lichaamsvetten zijn moeilijker te bestrijden.

Afsluiter

Nou mensen, als je de laatste berichten moet geloven gaan we in een strenge lockdown. Alles dicht en een avondklok. ,,Iets met schapen, dam en 17 miljoen”. Weet je wat dan veel belangrijker is: geloof in jezelf, bescherm je naasten en houd wie of wat je dierbaar is in de gaten.

En als je nog even snel een avondwandeling wil maken, loop dan eens door straatjes waar ⬇️ dit nog mogelijk is. “Welterusten

Een kerstdiorama in een voortuin

Lees hier verder
Lees hier terug

One Comment on “Dagboek, week 50 – 2020

  1. Pingback: Dagboek over het leven en de bouw van een diorama

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: