Dagboek, week 48 – 2020

OPMERKING: Het was mijn buuf die vroeg naar week 48. Waarom die 23 november niet verschenen was. Laat ik het simpel houden: ,,was er even met mijn hoofd niet bij. Dus vandaag dat de week al ver gevorderd is en jullie er middenin instappen”.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is welkom-dagboek.png

Maandag 23 november 2020

Lasershow

De maandag start voor mij met een lasercessie, de eerste weer in de donkere dagen van het jaar. Laseren mag sowieso niet in de zomermaanden, dat is zo slecht voor je huid en kan voor ernstige problemen zorgen. Mist je bereid bent om je gezicht in te pakken tegen zonlicht. Misschien toch een goed idee, die mondkapjes…. Nu vraag ik mij direct af hoe dat dan de komende zomer gaat als al die trouwe volgelingen met een mond en neuskwelling op het strand gaan liggen? Dat wordt lachen mensen!

Het is al veel langer donker aan het worden buiten en de zon laat zich al geruime tijd niet zien, dus waarom nu pas starten met deze behandeling? Dat komt omdat ik ‘pimentverwend’ ben. Mijn Indonesische roots zorgen ervoor dat de laatst opgevangen zonnestralen nog lang voor een mooie bruine gloed op het huidje zorgde. Die gloed is nu wel praktisch verdwenen, ik ben nu dus in de lichtst gekleurde stand (soort Morticia light) en mag nu eindelijk de kwelling van dat apparaat op mijn bovenlip gaan voelen.

VERMIST | Slechts een tip, meer niet. (Dus geen spannende verhalen over een inzet van het VST). Wij raden sterk aan: THE MISSING. (Netflix).

Afsluiter

Aan het einde van de dag kwam er een ‘verlossend’ telefoontje, of was het er eentje waar het antwoord vraagtekens oproept. Het is in mijn hoofd allemaal zo dubbel, zo onoverzichtelijk en het lijkt wel alsof de moeilijkheidsgraad hiervan steeds dichter bij een climax komt. ,,Ik wil nog graag even met jou praten over ….., toch willen wij graag één keertje praten met je vrouw erbij….., fijn dat dit kan, dan zien wij jullie op de 15e en dan praten wij met z’n drietjes”….., een paar seconden later: ,,tot de 15e, dan praten wij met z’n viertjes”. Ben ik nou gek aan het worden? Het gesprek begon over mij en haar, daarna met z’n drieën en als toetje komt er nog een vierde persoon bij. Niet vergeten, de kern is helder en goed, er wordt hoogstwaarschijnlijk iets goeds opgestart.

Na een enerverend bruisende dag, zo’n dag als alle anderen, kwam er uiteindelijk toch nog een lichtje aan het einde van het heelal, Star Trek. “Welterusten“.


Dinsdag 24 november 2020

Gaat dit weer zo’n dag als gisteren, de dag daarvoor, of toch de dag daar weer voor worden? In ieder geval komt Ama de dag opvrolijken en staat de ‘lange’ wandeling vandaag op de agenda. Trouwens: het BMI advies komt steeds dichterbij, als het op deze voet doorgaat dan ligt het punt U nog voor de zomervakantie. (In welk jaar laat ik nog even open). Gemakshalve geef ik eerst de schuld aan de hormonen en dan aan mijzelf. Dat terwijl het toch echt een dingetje is tussen die twee samen🙄. De hormonen maken het niet makkelijker, dat is een feit. Maar mijzelf maak ik het ook niet makkelijker, er moet nog meer gesnoeid worden in het eetpatroon. De ingeslagen weg is wel goed, het is het pad dat ik in 2015 ook reeds bewandelde en in rap tempo van ver over de 100 naar 77,9 kilogram ging. Het kan dus wel, daar zijn alleen de hormonen een extra drempel bij geworden. (En dan te bedenken dat ik het destijds deed om aan die verdomde hormonen te komen, hoe ironisch is dat).

Afsluiter

Het werd niet ‘zo’n dag’, het werd een relaxt dagje met een super gezellig Ama, blije kids en een happy buuf die zo dadelijk haar ‘poppenhuis’ kan gaan inrichten. Insiders wisten al eerder dat het geen echt poppenhuis is maar een hele handige ombouw rondom een rookkanaal onder een schuin dak. Alleen het eerste deel hiervan had wat weg van een poppenhuis, vandaar.

Het was een ouderwetse dinsdagavond waar de kindertjes de befaamde tonijnschotel van Ama aten en de oudjes aan de kippenlever gingen. Daarnaast was er taart, taart voor Justins aanstaande verjaardag, die hij in besloten kring gaat vieren. Toch sneu voor hem (voor iedereen) dat je door de maatregelen niet eens je 21e verjaardag groots kan vieren. In plaats daarvan heeft hij gekozen om met wat genodigden de hele dag te gaan dampen. -Lees: de hele dag stoned te zijn-. Het zou zomaar kunnen dat hij deze dag maar zo snel mogelijk wil doorkomen, wat moet je anders doen……..

Daniël had het er gisteren over en na de laatste hap van het avondmaal stond hij al klaar om te gaan wandelen. Hij wilde perse de ‘lange’ route doen. Niet veel later was ik omgehangen en doken wij saampjes de diepe duisternis in. Daniël gaf al snel aan last te hebben van zijn schoenen en ergens in niemandsland zag hij het even helemaal niet meer zitten. Toch herpakte hij zich en heeft hij met veel plezier en zonder enige kik te geven heerlijk mee gehobbeld. Het hielp ook wel dat hij een les ‘zoeken’ van een Veteranen Search Team lid kreeg. Beren trots liep hij daar met een tactische zaklantaarn de passerende bomen en struiken te belichten.

En natuurlijk loopt Daniël ook de avondvierdaagse op z’n sloffen, dat zijn zelfs nog meer kilometers per dag. Maar weet je, dat is anders, dan heeft hij dikke pret met zijn vriendjes en vriendinnetjes, zijn er pauzes en zie je veel om je heen. Nu, zo in de duisternis, is het nogal saai. Je loopt maar te lopen en voor zo’n mannetje is er niet veel te beleven, dan heeft hij andere prikkels nodig. Naast de zoekcursus van vandaag praten wij ook honderduit en hebben schik als geen ander.

Enkele minuten na aankomst thuis lag Daniël op één oor. Niet veel later volgden wij zijn voorbeeld. “Welterusten“.



Woensdag 25 november 2020

Vandaag is het Sophie-dag. Sophie heeft weer eens allemaal verbouwingsplannen voor haar huisje. Zij heeft nieuwe meubelstukken en diverse verven in huis gehaald. Samen gaan wij eerst op zoek naar stoffering voor haar ramen en daarna maken wij een plan van aanpak. Als je haar niet afremt dan staan vanavond alle nieuwe meubelstukken op hun plaats, is de kerstboom opgetuigd en het hele huis volgehangen met ballen, lichtjes en guirlandes. En daar zou ik dan weer tussendoor een muurtje moeten sausen, een tafel lakken en rolgordijnen op moeten hangen. Het lijkt mij toch iets praktischer om dit andersom te doen.

Afsluiter

Dit meen je toch niet! Eerst naar leiden geweest om wat uit de inboedel te verkopen (Je moet toch wat), daarna naar Sophies huisje om in te meten, daarna naar de Kwantum (ik MOEST mee naar binnen), daarna naar de MC want het was voedertijd voor Sophie en Daniël (ik deed niet mee), daarna naar de PRAXIS (ik MOEST mee naar binnen en dan ook nog eens met zo’n maandverband op je giechel), daarna naar ons huis om wat spulletjes van Sophie op te halen, daarna na Sophies huis om uit te laden en naar boven te sjouwen. En daarna opnieuw volgeladen naar huis want wat als er ‘nieuw’ naar binnen word gedragen moet ‘oud’ wel uit. Aanstaande zaterdag mag alles geschilderd, in elkaar worden gezet en opgehangen. Vooralsnog gaat dat op zeker niet in één dag lukken!

Thuis even snel een gezonde hap naar binnen kunnen werken en toen was het weer tijd om Saskia ergens te droppen voor wat voedsel. Dus vraag mij nu niet naar mijn stemming. Het komt wel goed hoor, alleen even een paar uurtjes ronken. “Welterusten“.


Donderdag 26 november 2020

Drie Hoeraatjes Voor Justin, 21 Jaar

Gaat een toevoeging aan onze Wifi Sebastiaan helpen met zijn buitensporig gamegedrag? Via Ama zijn wij nu een systeem rijker dat apparaten op een vooraf ingestelde tijd van het Wifi blokkeert. De persoon zelf heeft dan geen restricties, nee, zijn apparaten gaan enkel niet meer online. We gaan het zien en het lijkt ons de beste oplossing voor dit probleem. (Voor nu althans want de kids zijn clever en voor je het weet vinden zij een tool om het te omzeilen).

Afsluiter

Welterusten


Vrijdag 27 november 2020

Daar zit je dan weer, 04:00 uur, rechtop in bed en met geen tenthamer meer in slaap te komen. Dan maar naar beneden, kopje koffie (stuk of tig) en een beetje wezenloos te wezen achter de computer en wat fröbelen aan dioramadingetjes. Dat gaat achter de coulissen nog steeds door al krijgen andere zaken even voorrang. Het is alleen jammer dat de tuin al weken stil licht, daar is uiteraard geen poen voor. En toch moest het gebeuren, wat moet je anders als je door de vlonders heen zakt en meerdere aangelegenheden op z’n eind zijn. Tijd weet raad -dat zeggen ze althans-.

Vandaag word Saskia in het Utrechtse gedropt, zij gaat logeren bij haar hartsvriendin Karen. lekker even eruit en positiviteit snuiven. Sophie komt na haar werk aanwaaien en vooraf is reeds gesproken over junkfood. De kids gaan aan de patat met frikandel en deze blogger gaat aan de slablaadjes. (Verschil moet er wezen…..).

Afsluiter

Dat ‘droppen’ in Utrecht was wel heel erg letterlijk. Vriendin was nog druk aan het thuiswerken dus 0,0 tijd om ons te ontvangen. Na een lauw en klef kusje van twee op papier gehuwden ging de reis van de Utrechtse voordeur weer naar Zoetermeer. Je zal maar net dat overhoop gegooide kutcentrum hebben overleeft en dan moet je er nogmaals doorheen. Maar goed, een half uurtje bankhangen en toen Daniël maar van het schooljuk bevrijd. Zijn juffrouw was waarschijnlijk nog niet aan het continurooster gewend en bracht haar klasje naar buiten toen de maan reeds de boel nog enigszins verlichtte, althans zo leek het wel. Zou Elza ook van die koude voeten hebben?

Om de tijd te doden brachten Daniël en ik een bezoekje aan de deug-JUMBO. Ja, DEUG-JUMBO. Onze JUMBO heeft namelijk alles verbannen wat met Sinterklaas te maken heeft! De hele winkel is reeds in de kerstsferen en er is geen Goed Heiligman of Pietje te bekennen. Kan mij niet schelen wat andere daar van denken, maar ik vindt het een grote schande. Maar goed, men vindt het schijnbaar wel best dat de bibliotheken overgaan tot boekverbrandingen. Je moet maar zo denken: wat zij nu staan te bejubelen zal straks ook aan hun privileges komen en dan is het te laat.

Klokslag 18:30 uur stond Sophietje aan de deur te rammelen en na wat gerammel aan Sebastiaan (Die weer aan zijn X-BOX was vastgegroeid) konden wij eindelijk genieten van de ranzige vette hap. Nou, dat worden weer heel wat avondjes wandelen om dat er weer af te krijgen.

Nu een beetje bankhangen, de vaat is gedaan, de ontbijtkast weer eens opgeruimd want als er ontbijtkoek op je af komt lopen is er meestal iets aan de hand en Daniël moet op tijd naar bedje. Morgen opnieuw een drukke lange dag voor de boeg. Eerst Sophie haar huis voor de zoveelste keer pimpen, daarna zwemles, eten en Saskia pogen te bevrijden uit het Utrechtse leven. Lees: weer twee maal door die bouwput crossen. “Welterusten“.



Zondag 29 november 2020

Zaterdag in een notendop

Nou, gisteren was het nu eens geen dag als andere dagen. Het begon al met het wakker worden. Deze muts draaide zich op de rechterzij en opende haar linkeroog om de digitale letters van de wekker te lezen. (Zonder bril). Wat ik vol ongeloof met dat linkeroog aanschouwde kon niet waar zijn dus ging het hoofd volkomen los uit het kussen om met twee ogen meer te waarnemen dan het ene oog waarnam. Het was dus echt waar dat het reeds 08:45 uur was. Voor mij een ongekende tijd om wakker te worden!

Was het door het ‘alleen’ slapen, omdat dan alle ramen wagenwijd open blijven staan en de lucht in de slaapkamer zich continue kan verversen of enkel en alleen door geen onrustige lezer naast mij te hebben die 10 maal per nacht de schakelaar van de verlichting beroerd? Ik heb daar nog geen antwoord op…

Na de nodige bakken koffie kwam het oude lichaam een beetje op gang. Sophie, die al vroeg uit de veren was en dacht dat ik zo op de stoep zou staan, was voor de zekerheid maar even naar het ouderlijk huis geraced. Bang dat zij haar hele huisje voor niet op z’n kop had gezet. Zij hielp mij met het pakken van de nodige materialen en tools zodat wij nog voor twaalven konden starten met schilderen, ophangen, in-elkaar-zetten en op z’n plek zetten. Net op tijd klaar, pfff, om Saskia van het station op te halen en direct door te stoten naar zwemles.

De troost van zaterdag zat hem in de aanblik van Sophies geweldig geworden huisje, de haring bij het zwembad en paella die ik daarna in elkaar knutselde. Het mag duidelijk zijn dat wandelen er niet meer van ging komen. In plaats daarvan werd het een nieuw ontdekte serie op Netflix. (Op aanraden van Wierd Duk). Even door het begin heen bijten en dan zuigt het je vast aan de beeldbuis: ‘The Restaurant’.

De dag vandaag

Het is inmiddels even na 12:00 uur. Al hoewel het lang slapen niet zo lang was als gisteren stapte ik er wel laat uit. Na een kopje koffie en wat geneuzel van de MSM te hebben geabsorbeerd kwam Daniël aan mijn zijde staan, hij wilde even meekijken met hetgeen er op de computer gebeurde. Niet veel later zat ik met hem op schoot en keken wij ruim een heel uur naar oude foto’s van ons gezinnetje. Zo bladerend door die honderden digitale plaatjes bekroop mij best een gemengd gevoel. Veel herinnering roepen ‘nu’ een beladen gevoel op. ,,Je lacht daar nu wel zo schattig, maar ondertussen!”

Afsluiter

Alles op de schop en overhoop. kernwoorden: minimaliseren met meer, schoonmaken, inregelen, afstellen, verplaatsen en dumpen. Eer bleef nog net tijd over om voor het eten even te douchen en mijn haar te wassen. Het eten was een allegaartje van wat er overbleef na het uitmesten en schoonmaken van de vriezer en koelkast en het smaakte best wel.

Daarna toch even tijd gemaakt voor een fikse wandeling onder de prachtige heldere hemel waar de wassende maan ons pad prachtig verlichtte. Er kwam geen zaklantaarn aan te pas., alleen dan om mee te spelen, want dat vindt Daniël nu eenmaal te gek om te doen. Wij liepen deels een nieuw rondje, op zoek naar avontuur en het onbekende. Nu woon ik daar bijna 23 jaar en nog steeds ontdek ik plekjes, hoe leuk is dat. Zo botsten wij op meerdere speeltuintjes en je raad het misschien al, hierdoor moest er af en toe even gestopt worden voor een glijdende Daniël.

En dan nu even ontspannen voor de buis, The Restaurant met een snackje erbij. “Welterusten“.

Lees hier verder
Lees hier terug

One Comment on “Dagboek, week 48 – 2020

  1. Pingback: Dagboek over het leven en de bouw van een diorama

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: