Dagboek, week 47 – 2020

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is welkom-dagboek.png

Maandag 16 november 2020

Gisteren iets gedaan waar ik heel erg veel spijt van heb. Als -volwassen- mens had ik beter moeten weten maar heb mij desondanks buitensporig slecht gedragen. Met een extreem slechte grap joeg ik Sebastiaan de stuipen op het lijf en het allerergste is wel dat hij zo in paniek raakte door te denken dat mij geweld werd aangedaan…… Ik schaam mij diep, echt waar…..

Covid-19

Tot op heden hebben wij het virus nog buiten de deur kunnen houden, ondanks dat er om ons heen steeds meer berichten binnensijpelen van nabij geïnfecteerde. Krampachtig zijn wij niet, je kunt het meer alert noemen. Zo dragen wij, waar nodig en gewenst een mondkapje, doen ons best om afstand te bewaren maar gaan niet zover door extern wonende kinderen de deur te wijzen. Tenslotte hebben wij twee schoolgaande kinderen waarvan ik overtuigd ben dat dit wel de grootste verspreidingsgroep is.

Nu laaien de discussies voor het (verplicht) vaccineren op. Vooralsnog laat ik mij niet zomaar een goedje inspuiten waarvan in de verste verte de gevolgen niet bekend zijn. Noem het maar gezonde voorzichtigheid. En eerlijk gezegd vind ik het nogal wat dat je straks mensen mag/moet gaan uitsluiten op basis van vaccinaties. Wat is dan het volgende? Gaan er straks overal van die toegangspoorten als bij het OV staan om binnen te geraken, of op iedere straathoek een BOA met een scanner?

Diorama +

Gisteren zijn de laatste van 341 foto’s uit mijn fotoalbum aan unifildiorama.nl toegevoegd. Het was een tijdrovende klus om al die foto’s te scannen en te bewerken. Voordeel is wel dat ze nu nooit meer verloren kunnen gaan door een brandje o.i.d.

Afsluiter

Het is al laat, weer een nieuwe aflevering van Star Trek achter de rug en zoals altijd gaan zo de lampjes uit en de vaatwasser aan. De 341 geposte foto’s blijken een groot succes en zijn inmiddels door honderden mensen bekeken en gewaardeerd, WAUW. (Toch nog eer van je werk).

De gehaktballen zijn opgepeuzeld door alle leden van het gezin, ze kwamen letterlijk op de geur af en aten hun bordjes tot op het glazuur aan toe leeg. Het doet Justin goed dat op zichzelf wonen, je ziet hem met de dag terugkomen naar zijn eigen ik, echt geweldig! En Sophie blijft Sophie, bestellen bij webshops en gretig inkopen doen voor de kerst. Dat heeft zij vandaag met haar vriendje Joey gedaan en nu moet er alleen nog een kerstboom komen, een zwarte van 180 centimeter hoog. (Het is maar waar je zin in hebt, al lijkt mij het ook wel mooi, zwart…). “Welterusten“.


Dinsdag 17 november 2020

Vandaag demonstreren er een heleboel boeren in Den Haag en om alvast te oefenen toeterden zij op de heenreis naar hartenlust. Vooral in de nabij ons huis gelegen tunnelbak klinkt dat als muziek in de oren, vooral ‘s-nachts…… Dus als je straks allemaal Zoetermeerse gelukkigen met samengeknepen oogjes ziet rondlopen dan weet je waardoor dit komt. Maar van mij mogen ze, moeten ze, voor hun bestaan opkomen en vechten.

Afsluiter

Haha 😂, ze denken vast dat ze door een wijkagent worden benaderd of zo. In ieder geval passeerde ik vanavond meerdere mensen die eerst dicht naast elkaar liepen en bij mijn gewaarwording uiteen gingen. (Wie loopt er dan ook met bepakking en op kisten door de duisternis). Vandaag weer een stukje verder gelopen en probeer het Amerikaanse marstempo van 120 stappen per minuut vast te houden. Net ietsje sneller als onze eigen zandhazen.

Ama had vis meegenomen. Lekkerbekken, kibbeling, tong en een heerlijke salade met gamba’s, krab en Hollandse garnalen. Of wij gesmuld hebben? Hoe kan je dat nu vragen!!

Vandaag ook opgeschoten met het poppenhuis van de Buuf. Na hier en daar wat schroefpunten te hebben weggewerkt ging de eerste laag primer er op. Lekker kliederen met verf, dat kan je wel aan mij overlaten.

Als het goed is zijn alle toeterboeren Zoetermeer weer gepasseerd en reken op een lekker nachtje slapen. “Welterusten”.


Woensdag 18 november 2020

Nieuwe dag, nieuwe kansen. Iedereen bijgekomen van het Sinterklaas journaal, welke voor de verandering eens een keer werd voorgedragen door onze enige echte Minister President? Gelukkig even wat versoepelingen maar nog lang niet soepel genoeg, denkende aan de horeca en de evenementenbranche.

18:00 uur | Pijn in mijn handen en een gekreukeld lichaam, je moet er wat voor over hebben als je een poppenhuis mag maken… Daarna snel een simpele vegetarische bami in elkaar geflanst en ter ondersteuning van broodnodig vlees kregen de kids er een hamburger bij. Drie maal raden wat er wel werd opgegeten en wat niet?

Afsluiter

Steenrijk Straatarm, nog niet eerder gezien maar vanavond gekeken omdat een Libanon maatje een kleine rol vertolkte met zijn duikschool. Wat een leven, allebei de partijen trouwens, maar zo’n Spaans avontuur lijkt mij niet helemaal slecht!

Morgen staan er meerdere dingen op de agenda en de dag begint al vroeg, vandaar gaat het gebitje vroeg in het glaasje water en het apneumasker snel op de neus: “Welterusten“.


Donderdag 19 november 2020

Na het deponeren van Daniël op het schoolplein gaat de Haartjes-weg-mevrouw mijn gezicht ontdoen van grijze baardhaartjes, daarna naar Soest en Huis ter Duin voor een onderhoudsmiddag bij het Veteranen Search Team. Daar heb ik reuze zin in want het is daar een soort van thuiskomen. Een oude kazerne heeft sowieso al iets en als je onder veteranen bent is de broeder/zusterschap een heel mooi iets.

Afsluiter

De eerste die ons huisje bereikt met een oversized stoffer & blik krijgt een prentje. Het is namelijk zo dat ik bij elkaar geveegd kan worden en zo gedumpt kan worden in de grijze kliko. (Niet in de groene hoor want dan krijgt Saskia een prent voor het wegmoffelen van radioactief afval 😃).

De dag begon vroeg, als altijd en het eerste kwam Daniël aan bod. Toen direct door naar de huidspecialiste en de illegale afspraak in Soest. Daarna wat hele klein activiteiten voor het VST in Huis ter Duin gedaan en daarna huiswaarts. Met de klei nog onder de schoenen eerst een belofte aan Justin vervult, het vervangen van een binnen- en buitenband van zijn achterwiel. Wat een K. klus!!

Hup, gelijk daarna Sebastiaan bij zijn bijles afgezet anders werd het jongetje nat van de regen. Snel naar huis om de maaltijd voor te bereiden en weer terug om Sebastiaan op te halen. Toen snel de prak naar binnen geschoven want Daniël moest naar turnen. Opnieuw weer naar huis om binnen 20 minuutjes naar oostervaantje te rijden voor tassen vol met eten. Aansluitend Daniël weer opgehaald.

Nu zou je denken dat het uitgekakte moment toen insloeg als een bom, nou nee, als genadeklap kwam er ook nog even een pittige wandeling om de hoek kijken. Drijfnat, voldaan, opveegbaar en heel moe is het nu dus tijd voor 💤. “Welterusten”.


Zaterdag 21 november 2020

Word letterlijk een beetje ziek van pijn onder de rechter schouder. Het zeurt al een poosje maar neemt nu een steeds vervelendere vorm aan. Lig erdoor wakker en beperkt mij in het dagelijks leven. Ik voel weer een paas cessies bij de fysio aankomen… (Het zou zomaar kunnen dat het onbehaaglijk gevoel daar vandaan komt, het lijkt ook een beetje koorts te veroorzaken).

Gisterochtend kwam er uit het niets een nog warme appeltaart aan de deur. Saskia en broer Edwin hebben daarvan gesmuld! Gezellig om Edwin even te zien, de arme ziel is ook maar alleen en meer dan logisch dat hij er af en toe even uit wil. Hij werkt nu thuis en dan is eenzaamheid killing. Een leuke onderbreking, ook voor ons want zeg nou zelf: ,,door die corona ga je wel heel erg vervreemden van je familie, vrienden en kennissen”.

Afsluiter

OPGELICHT!! –En niet zo’n klein beetje ook- €42,- door het toilet gespoeld omdat mijn waakzaamheid verzwakte door hebberigheid. ‘Acties24’ heet de webshop waar ik niet geleverd kreeg wat er gekocht was. Iets moois kopen waarvan je eigenlijk van te voren al weet dat het qua prijs helemaal niet kan. Maar hebberigheid en dommigheid wonen het van de realiteitszin. Aangifte ga ik wel doen want de website is (nog) actief.

Verder stond de dag een beetje in het teken van Sophie. Van hot naar her en weer terug. Daniël mocht weer naar zwemles waardoor ik weer herenigd werd met een heerlijke haring. “Welterusten”.



Zondag 22 november 2020

Het is een futloze dag waarin de vaste-prik dingetjes worden uitgevoerd maar verdere zin in iets ontbreekt. Saskia loopt ook al met haar ziek onder de arm te slepen alsof alle vreugde uit haar is verdwenen. Dat ligt mijn inziens niet aan Covid-19 maar aan de dagelijkse sleur van het saaie leven hier in huis. ,,Waarom breek je niet gewoon uit en doe je niet wat je graag wilt doen?” Die vraag stel ik geregeld en van mij mag het ook, raad het zelfs met sterkte aan, maar ik kan dit verder niet voor haar doen, daar is zij zelf verantwoordelijk voor.

Afsluiter

Het was Saskia’s voorstel om gegrilde kip te eten. Na een duik in de koelkast vond ik nog wat restjes diverse groenten om er een lekkere groentenmix met krieltjes van te maken. Als laatste kreeg dit hapje een badje in kerriesaus. Jammie, smullen was dat!

Na het avondmaal ben ik samen met Daniël gaan wandelen. Wat was dat gezellig en wat stapt dat mannetje dapper door. Deze keer geen tactische zaklantaarn nodig, de maan verlichtte ons pad super goed. ,,En ook al ben je zes jaar, je wilde alles weten over de werking van zuurstof in je lichaam. Daarnaast kakelde je aan een stuk gezellig door. Ben super trots op je!”

Trouwens: zo’n wandeling met je zoontje doet je goed maar mijn stemming is er niet beter op geworden. Toch koester is dit soort momenten en laat mij weer een heel klein stukje verder kijken dan een paar dagen. “Welterusten”.

Lees hier verder
Lees hier terug

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: