Dagboek, week 42 – 2020

Maandag 12 oktober 2020

De (sociaal) media gaat los op covid-19, er is geen touw meer aan vast te knopen. Het vertrouwen in de overheid staat bij mij overigens al langere tijd op standje 0,0. Daar heb je met die ongelooflijke draaikonten al helemaal niets meer aan. -zachte heelmeesters maken stinkende wonden- Daarom trekken wij onze eigen lering uit de vele elkaar tegensprekende adviezen, regels en berichten. Baat het niet, dan schaad het niet.

Om mij moverende redenen is het ook noodzakelijk om even pas op de plaats te nemen. Er zijn een aantal zaken waar(grote) zorgen over zijn ontstaan en de verkeerde kant op neigen te gaan. Dat zijn zowel privézaken, in- en externe zaken als ook lichamelijke medische zaken. Pas op de plaats dus en beetje bij beetje aanpakken. Daarbij wel erkennen en toegeven dat het met de jaren steeds moeilijker wordt om er vóór en tegen te vechten. Iedere keer lijkt ieder item steeds meer lading te krijgen, lijkt het steeds meer een gewicht aan de verkeerde kant van de weegschaal te worden. Wat weer bijdraagt aan gedachten, emoties en neigingen die mij niet lief zijn.

Een rode draad in het huidige leven, de drive, zit momenteel wel in het gezin, het vrijwilligersleven, de hobby en tuin. Dat zijn nog zaken waar positieve energie uit te halen is. Zodoende heeft dat voorrang boven al het andere!

Orde

En dan gaan wij nu weer over tot de orde van de dag. Op de agenda staan, vooralsnog, alleen maar dingen die het hoofd leeg kunnen maken, leeg kunnen houden. Zo gaat de tuin een stukje verder op de schop, wordt er wat geknutseld aan het diorama en moet er iets worden verzonnen voor een gezellige lunch met Saskia en Daniël. (De rest zit dan nog op school, werkt of ligt nog op één oor).

Vijver

Elke keer komt de nieuwe vijver een stukje dichterbij. De wanden zijn er voor en de bodem zal nog een klein beetje moeten inklinken. Vanochtend een paar paaltjes geslagen voor de looprand achter de vijver, die langs de kanten van de schutting en de schuifpui komt te liggen. (Beter nu ‘slaan’ dan dat er straks water in de vijver staat!). Als er straks een beschermdoek en vijverfolie in ligt en deze gevuld is met water, volgt er een periode van settelen. Pas daarna kunnen de loop-randen worden afgewerkt. Hoe eerder de vijver kan worden ingericht, des te sneller kan het leven van de oude naar de nieuwe vijver verhuizen. Dat moeten de beestjes allemaal zelf doen. Het beetje pushen hiertoe zal naar alle waarschijnlijkheid gebeuren door de waterstand in de oude vijver geleidelijk te laten zakken. (Dit pas als de kikkerdril is gelegd). De vissen gaan als laatste over met een schepnetje.

Afsluiter

Ach arme Sebastiaan, tot tranen toe geroerd stond hij naast mij in de hobbykamer, met in zijn handen een overleden parkietje. Zo in en in triest voor hem. (Niet voor het vogeltje want die vliegt nu ergens over een groene weide tussen de sterretjes).

Wij aten trouwens een opgewarmde hap, de macaroni van afgelopen maandag, die smaakte nog zo lekker dat Saskia haar bord al na drie happen aan de kant schoof en mijn darmen nog steeds flink veel nare gassen verspreiden. Ik ben overigens niet in Sebastiaans kamer geweest, dat kan mij niet verweten worden!.

Het zal vast wel een dampige nacht gaan worden en het is nog maar de vraag of Saskia morgen fris en fruitig op kan staan. We gaan het beleven. “Welterusten“.


Dinsdag 13 oktober 2020

Vanavond wéér een corona-update met een wirwar aan maatregelen. Handig als ze alles laten ‘lekken’ voordat iedereen op de hoogte wordt gesteld. (Kunnen ze vandaag nog het e.e.a. aanpassen op basis van reacties uit de samenleving. ,,Kijk ons eens goed regeren / reageren”. Maar het zullen sowieso opnieuw halfbakken maatregelen zijn waar hoogstwaarschijnlijk niemand wat mee kan…… ZACHTE HEELMEESTERS MAKEN STINKENDE WONDEN, denk daar maar aan en trek je eigen plan. Er waait een naar virus rond en daar neem je maatregelen voor, bescherm je naasten en jezelf!. Geen enkele reden om dit met paniek en overtrokken dingen te doen. Luister goed naar je eigen gevoel en instinct.

Na Daniël naar school te hebben gebracht gaan wij eerst Sebastiaans parkiet met respect begraven. Zij krijgt op verzoek van Sebastiaan een plekje onderin de vijver. (Handig dat de folie er nog niet in ligt). Het is verschrikkelijk dat dit gebeurd en zo zielig voor Sebastiaan, maar wij hebben een sterk gevoel dat het eeuwige gekrijs van die vogels nu tot rust is gekomen. Ieder nadeel heeft zijn voordeel, volgens een bekende voetballer….

En Ama komt vandaag op bezoek, het is immers dinsdag. Ik heb mijn hoop gevestigd op kippenlever en de kids snaken naar een Surinaamse kipschotel. Een van de twee, of allebei, that’s the question?

10:00 uur | De pillen en spuiten hebben we gehad, nog één kopje koffie en dan gaat de ceremonie van de teraardebestelling beginnen. Vandaag alleen niet gehuld in een zwarte jurk maar in het kaki kleurige bouw-overall-e-tje. Overigens wel met zwarte veiligheidsschoenen, dat dan weer wel. Daarna verder met wegdromen en dingen uitproberen die de vijver straks ten goede doet komen en vooral de ‘looks’ moet gaan geven. (Hoe werk je bijvoorbeeld een joekel van een biologisch filter weg?). Ook krijgt deze vijver geen schelpenstrand waar schildpadden en zeehonden makkelijk het water kunnen verlaten, dus zal er naar alle waarschijnlijkheid iets van een beekloopje/watervalletje komen. Maar dat mag weer niet zo zijn dat je de hele dag stromend en kletterend water hoort, dan zit je geheid de hele dag op de pot……..

Corona

Het eerste wat ik deed was mijn schoonmoeder buiten de deur zetten, wat een goed advies was dat van Rutte! ,,Huh, niet gezegd?!” (Baat het niet, dan schaad het niet). In werkelijkheid zaten mijn schoonmoeder en ikke stil en aandachtig te luister op de bank en dronken wij na de shock gezellig een kopje koffie. Maar even, snappen jullie het nu? Gedeeltelijke lockdown?! Goed, we gaan met een mondmasker op de deur uit, is dat werkelijk zo erg? Overigens, wij als gezinnetje zullen er op het eerste gezicht niet zoveel van merken maar er zullen heel veel sectoren in de knijpert komen waardoor mensen hun baan gaan verliezen, hun bedrijf gaan verliezen, enz. enz. enz. En de daaruit voortvloeiende problemen zullen ongekend zijn.

Verder zullen wij niet moeilijk doen, als een mondmasker een ander een veilig gevoel geeft, dan doen wij dat toch! “Welterusten“.


Woensdag 14 oktober 2020

Wat is dat toch, kleine kinderen en wekkers? Waarom is die volumeknop zo interessant en wat is er leuk aan het wegdraaien van je geliefde zender om bij wakker te worden? Vanochtend was het dus weer eens raak. ,,Hé Saskia, de wekker gaat af, alleen hoor ik niks!” En ja, de biologische klok maakt mij sowieso wakker en meerdere malen daarvoor ontgaan mij de felle cijfers op de wekker ook niet. Ach en wat maken die 10 minuten nu uit op een dag van 24 uur, niets toch? Daniël kwam gewoon op tijd op school, het eerste kopje koffie kwam niet in het geding en de aankomende vijver loopt ook niet weg. Oh ja, onze droger heeft het nu echt begeven. (Nu was dat ding al een super gevaarlijk lekkend ding welke alleen nog aanging d.m.v. een geklemde schroevendraaier tussen deurpost en deurtje van de droger). Maar nu is hij zo dood als een pier……

Afsluiter

Wie had dat ooit gedacht, een soap in eigen gelederen! (Verder niets hierover want tja, privé).

Na twee uurtjes werken aan de vijver was de koek op. Wel voldaan hoor, alle kleine beetje resulteren uiteindelijk ook in iets moois. Alleen is het lichamelijk te veel en daardoor hobbelt de gezondheid achteruit.

Daniël was vanmiddag in een hele boze bui naar mij toe. Na herhaaldelijk te zijn gewaarschuwd kreeg hij een welverdiende tik op zijn billen. Nu maar hopen dat de nachtrust zijn bui doet omkeren. “ Welterusten”.


Donderdag 15 oktober 2020

Van €0,01 tot € 1,- is de status €0,03 van het welbehagen, meer is het niet. Hoesten en proesten, loopneus en verhoging. Heeft Sophietje mij afgelopen week aangestoken? Moet je volgens de huidige regels er nu maar vanuit gaan dat je corona hebt opgelopen of mag het nog ouderwets een ‘koudje’ of een licht griepje zijn wat je onder de leden hebt? Ik gok maar op die twee laatsten! (En anders: pech gehad…).

15:30 uur |Desalniettemin zat ik een groot deel van de middag een beetje brak te wezen en wel 1000 vragen in te vullen voor een onderzoek, je moet toch wat te doen hebben. Diegene die het aantal behaalde punten straks gaat analyseren denkt vast dat ik een transseksueel, veteraan, of wat dan ook ben. Op zeker wel iemand die van het pad af is, dat kan haast niet missen :-).

Niet verder vertellen; maar straks komt Edwin met 6 hele kilo’s aan mosselen op onze deurbel rammelen. Verder neemt hij patat van opa mee en wij zorgen voor de garnering en de sauzen. (Omdat er twee nog geen smaakpupillen hebben ontwikkeld krijgt Daniël vissticks en Justin een joekel van een schnitzel). Lekker, gezond en ook nog eens gezellig!

Afsluiter

Edwin is lang gebleven en het was super gezellig. Even voor vijven stond hij voor de deur met 3 bakken van twee kilo mosselen. Rond een uur of 6 gingen wij aan tafel en dat hielden wij bijna twee hele uren vol. Lang geleden dat wij zo lang aan onze dis hadden gezeten. Saskia dronk ook een wijntje mee met Edwin en dan gaan de remmen los, wat een boel fun ging er over de tafel….

Nog steeds niet oké, verkouden en lichte verhoging, dus snel het bedje in. “Welterusten“.


Vrijdag 16 oktober 2020

Alle afspraken gecanceld!! De verkoudheid, het hoesten inclusief zere keel zet door en het zal mij ook niet verbazen als er een beetje verhoging door het lichaam giert. Vooralsnog zie ik echter geen redenen tot paniek, tenslotte ben ik hier bekend mee en Sophie had afgelopen week dezelfde klachten.

Deze keer dus voor niets de baard laten staan, gaat lekker zo want afgelopen week moest de afspraak ook worden afgezegd. (Dus als iemand mij nog wil inhuren om voor Sinterklaas te spelen, wees er snel bij!).

13:00 uur | Aangezien iedereen hier drukdoende is met zijn of haar eigen ding zat er voor mij niets anders op dan een verse pompoensoep te maken, wel toepasselijk zo vlak voor de 31e. (Saskia is aan het overblijven, Sebastiaan zweet zich de peentjes op school, Daniël leert het alfabet en Justin ligt met zijn vriendin nog op één oor….).

Afsluiter

Er was nog een verpakking met 2 kilo mosselen over van gisteren en vandaag waren er wel 7 mensen die gevoed wilde worden. Vraag niet hoe, maar klokslag 18:30 uur was er voor iedereen pangasius, pompoensoep, patat, stokbrood, kruidenboter, vissticks, mosselen en komkommersalade. Wat echter een gezellige maaltijd moest worden liep finaal in de soep: fely voelde zich niet lekker, dus Justin schepte twee borden op en verdween naar zijn kamer. Sebastiaan en Daniël kregen zo’n erge ruzie dat het bestek over tafel vloog, Sebastiaan woest naar zijn kamer vertrok en Daniël niet meer te genieten was. Voor mij was de lol er compleet af.

Het was Sophie die een beetje gezelligheid terug bracht door een lekker toetje te gaan halen.

En mijn lijf doet zeer, heel erg zeer zelfs. Is het door kouvatten of heb ik mij vertilt aan gewassengrindtegels? (3 dagen geleden). Nadat de rust was teruggekeerd doken Saskia en ikke achter Netflix, de nieuwe reeks van Startrek kijken., weer goed als altijd. “Welterusten“.


Zaterdag 17oktober 2020

Weekeind, herfstvakantie en dan zit je nog om 06;30 uur eenzaam en alleen beneden. Er is nog geen bal te doen want herrie maken zou uit den boze zijn en door de extreme spierpijn in mijn zij is lekker hangen er ook niet bij. Het bakkie koffie voor mijn neus is de enige troost op dit moment en kijk eigenlijk nu al tegen de lange dag op. Gatver, echt geen zin in!

Weet je wat, ik ga iets doen wat ik al jaren wil doen en toch wel erg tegenop zie: alle foto’s van mijn diensttijd scannen en bewerken…….. Tot over enkele maanden :-).

Afsluiter

Gedaan wat er gedaan moest worden. Het hapje aan tafel was wonderwel, na mijn uitbarsting van gisteravond, wel gezellig en ‘s-avonds een leuke film gekeken op Netflix. “Welterusten“.

Zondag 18 oktober 2020

Ach ach, las net dat de persoon waar wij onlangs intensief naar zochten levenloos is aangetroffen. Hopelijk heeft hij zijn gezochte rust gevonden. R.I.P. Mijn condoleances naar alle nabestaanden en hen die hem liefhadden.

11:00 UUR | Is dit de voorloper op de aankomende week van vakantievieren, uitslapen? Iedereen, m.u.v. Daniël natuurlijk, ligt nog op een oor. (En toen kwam er een oproep binnen van het VST).

21:00 UUR | Het heeft mij goed gedaan, zo’n middagje op de Veluwe. Niet dat ik daar voor mijn lol was want zoeken naar een vermiste persoon is bloedserieus! (Deze persoon is inmiddels in goede staat teruggevonden!). Maar echt, die frisse lucht daar doet een mens goed. Daarnaast heeft de flinke boswandeling alle spierpijn doen wissen. (Volgens de stappenteller 6,4 KM. Lijkt misschien niet zoveel maar qua inzet is er een flink stuk bos uitgekamd). Vandaag mocht ik een ‘flank-vrouw’ zijn, weer eens wat anders en een super leuke ervaring. Het ging mij overigens goed af. Nu alleen nog van die verkoudheid en nare kriebelhoest afkomen.

Afsluiter

Mijn kistjes kwamen net voor het avondeten op de lelievaart aan. Even aanschuiven zat er niet in want Saskia was ook net thuis van een bezoekje aan Sophietje. Met een klein uurtje vertraging stond er een heerlijke pan chili con carne op tafel en nu is het wachten op de naderende gasvorming…….. Enne, mooi bos, bedankt voor de teken….. “Welterusten“.


Lees hier verder
Lees hier terug

2 Comments on “Dagboek, week 42 – 2020

    • Een van de redenen dat ik die persconferenties niet kijk, ik hoor wel welk paniekvoetbal ze nu weer uitgekraamd hebben.
      Sterkte.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: