Dagboek, week 41 – 2020

Maandag 05 oktober 2020

Soms gebeuren dat soort dingen, dat je mensen een hele lange tijd niet spreekt of ziet. Nu is dat voor het grootste gedeelte door corona maar ook een beetje door laksheid, te druk, andere dingen, kinderen, buren, familie, tuin, diorama enz. enz. (Eigenlijk zijn daar geen echte excuses voor, dingen lopen nu eenmaal zo). Maar zo dadelijk gaat de reis naar Rotterdam, naar Marion & Annet. De laatste keer was nog voor de corona, kan je nagaan, dat lijkt wel een eeuwigheid geleden en zeker als je bedenkt dat wij elkaar wel een paar keer per maand zagen. Nu maar hopen dat ze niet al te veel zijn veranderd en de één verwar met de ander, of wellicht de verkeerde knuffel in het complex….

Vijver

Afgelopen weken werd er, tussen de bedrijven door, hard gewerkt aan de nieuwe vijver. Nou ja, nieuw… De volgende vijver komt op dezelfde plek als waar ooit de eerste vijver lag. Nu merkte je dit wel bij het graven, de grond was niet echt hard, vervelend was wel dat destijds die vijver was volgestort met allerhande troep en puin. (Niet echt handig). Maar de extra handje van Daniël maakte het stukken makkelijker.

Zoals je op de foto ziet is er gebruik gemaakt van de oude en beschadigde vlonderdelen. Deze keer zijn de plaatjes echter van ‘echt’ tropisch hardhout en niet die van een bouwmarkt. –Levensduur nu ongeveer 25 jaar!!- Nu ook geen aflopende zijkanten maar strakke rechte wanden. die wand aan het diepste gedeelte is zo gemaakt dat je straks lekker met je beentjes in het water kunt zitten, mocht het volgend jaar weer zo heet worden als afgelopen zomer. Er is daar ook plek gecreëerd voor Sebastiaan, die graag met zijn futuristische snorkel en onderwatercamera tussen de vissen wil zitten. Ook dat is mede mogelijk gemaakt door creativiteit en vlijtige handjes. Het is nu tijd om de grond rustig te laten beklinken, de scherpe steentjes te verwijderen en hopelijk zit er in de zak van Sinterklaas vijverfolie. (Anders gaat het buiten zitten de volgende zomer even niet door).

M & A

,,En, was het gezellig?” Er was werkelijk geen ene malle moer aan! Grapje natuurlijk, het was percies andersom, het was in één woord SUPER! Als je elkaar zo’n lange tijd niet hebt gezien heb je eigenlijk aan een kort bezoekje niet genoeg……, bewaren wij maar tot een volgende keer. Zij hebben een leuke en rustige plek gevonden om samen het huishouden in te delen. Je kunt nog goed zien dat zij past verhuisd zijn van twee huizen naar één. Maar vertrouwd allemaal, het kan ook niet anders als je zoveel lief en leed hebt gedeeld.

Afsluiter

Je kan mij niet gekker krijgen! Het scheelde echt niet veel of een nervous breakdown ging door de tent. MIJN AIRBRUSCH WAS ZOEK!! Dat mooie speelgoed is zo’n beetje mijn alles in het bouwen van het diorama en die vertroetel ik net zo als ooit onze mooie Chevy-Van. (Soms gaat hij ook mee naar bed…..). Maar mijn emoties kon ik echt bijna niet de baas, raakte echt overstuur! Iedereen zocht mee en uiteindelijk vond Saskia het doosje met goud op de trap, op de plek waar ook wel eens een stapeltje ligt om naar boven te worden versleept. Schiet mij maar lek, het zal altijd een raadsel blijven hoe dit daar terecht is gekomen.

Oké, dat hebben we dan ook weer achter de rug. Vanmiddag maar prinses Sophie naar een werklocatie aan de andere kant van Zoetermeer gebracht. Het arme kind was anders helemaal nat op het werk aangekomen. (Nadeel was weer dat zij ook weer opgehaald moest worden). Zij bleef daardoor uiteraard gezellig een hapje mee-eten en genoot van de reeds klaarstaande macaroni.

Daniël heeft vanavond kennis gemaakt met de instrumenten van een van onze buren. Hij wilde even met mij mee aan de wandel en hoorde toen een ‘toeter’. Nou, die is voorlopig even doof van de bastrombone die vlak naast zijn oor werd getoeterd. Na deze muziekles mocht hij zijn bedje in, was de rust een uurtje later terug gekeerd. Je weet wel, die airbrush stress. En was er gelukkig nog wat tijd over om een naderend werkstukje te spuiten. Niet verder verklappen, maar de boogtent is in de maak, vraag mij niet hoe, maar het gaat er op lijken dat zelfs het buizenframe lukt. “Welterusten“.


Dinsdag 06 oktober 2020

Aan het einde van de middag krijgen wij bezoek en hard werkende late gasten mogen niet met een lege maag de deur uitgaan. Daarom ligt het in de lijn der verwachtingen dat er een verse stevige soep gaat worden bereid. Qua weersvoorspellingen past een erwtensoep wel, vinden jullie niet? Straks eerst even mijn kleine held naar school brengen, anti-virus-pak aan en dan op naar de Jumbo, kan het lekker lang pruttelen. Rond 13:00 uur zaten alle groenten, spek, rookworst en specerijen er ruim 4 uur in en kan het nu lekker lang trekken. (Volgens Saskia smaakt het nu al super!

En dan krijg je een prachtige foto toegestuurd van een Nederlandse die in Australie woont. Het is een foto van de zijkant van het kruisvaarderskasteel alwaar post 7-2 ook (recht) was gesitueerd. Het is best een zeldzame foto want ik heb er slechts heel weinig van en dit is wel de eerste die een compleet beeld geeft van deze zijde.

Foto: Pieter Lambertus 1979

Interview

Wat een fijne man is Wierd Duk van de Telegraaf! Vanmiddag een interview gehad over coronazaken en inderdaad, hij lustte graag een kopje van de zelfgemaakte erwtensoep.

Afsluiter

Oh jee, de deuren van het gesticht zijn weer wagenwijd opengezet en de doosjes met medicijnen voor het broodnodige drogeren zijn niet in de grote rugzakken meegegaan. Wat een verschrikkelijke debielen lopen er toch op de aardkloot rond.

Wij keken overigens David Attenborough’s laatste film vanavond en op een gegeven moment zette Saskia hem abrupt uit. Zij was het, net als ik meer dan zat dat het wel een promotiefilm leek voor parken vol zonnepanelen en zeeën vol windmolens. Wat spreek die man zich hiermee tegen zeg!! (Ben het overigens wel eens met hem dat er iets aan de vernietiging van de aarde gedaan moet worden).

Maar de met golfplaten beklede boogtent staat!! Dat is wel het aller belangrijkste! “Welterusten“.


Woensdag 07 oktober 2020

Oh jee!! Sophietje is hartstikke ziek en heeft corona gerelateerde klachten. Haar werkgever is op dit moment een spoedaanvraag aan het doen voor een test. Het is nog even de vraag waar en wanneer. Grote kans is dat zij hiervoor naar Dordrecht e.o. moet reizen. Dat wordt gezellig dan, samen met een mondkapje op in d auto zitten. (En dat terwijl ik het tot nu toe maar heel erg vreemd vind als ik dit op de weg tegenkom. ,,Wie gaat er nu met een mondkapje op in de auto zitten??”).

12:00 uur | Net maar even langs Sophietje gereden. Zij had geen thermometer (38°) en wat noodzakelijke boodschapjes voor haar gedaan. (Zie nu toch bijna iedereen hier met mondkapjes en NBC pakken rondlopen. ,,Zijn ‘dit’ nu van die cosplay mensen”?). Maar even zonder dollen, het zijn niet alleen die mondkapjes, het is ook de bijkomende gevoel van onbehagen, angst zelfs! Het hieruit komende korte lontje neigt naar agressief gedrag.

14:30 uur | Saskia opnieuw naar bed gestuurd, heftige migraine en dat is echt niet fijn voor haar. Ikke en Daniël maar even snel een ijsje gaan halen en nog wat boodschapjes gedaan bij de Jumbo.

Afsluiter

Kijk er serieus nagenoeg nooit naar maar schakel onderbewust op mevrouw Jinek en daar zit e.o.a. koekwaus te vertellen dat wij het niet moeten willen om terug te gaan naar het oude normaal. Als hij met het ‘nieuwe normaal’ de jaren 70/80 van de afgelopen eeuw bedoeld dan heb ik daar wel vreden mee 🙂 Weer het moraal en de waarden en normen van die jaren, joepie!. Dat zal veel beter vallen in het nieuwe normaal. Maar het hier en nu het nieuwe normaal noemen, nooit niet! Hoeveel zelfdodingen zall je dan wel niet krijgen, half Nederland raakt dan in een depressie!

Maar goed, morgen staan wij schijnbaar weer eens in de krant. En volgens de journalist komt iedereen nu erwtensoep bij ons eten……….. “Welterusten“.


Donderdag 08 oktober 2020

Straks eerst naar Sophietje, die alsmaar zieker aan het worden is en morgen mag zij, via haar werkgever, een ‘snel-test’ laten doen in Rotterdam. Maar stel nou eens dat zij wel degelijk corona heeft opgelopen en wij zitten gezellie bij elkaar in de auto? Volgens mij kan je dan wel 4 mondkapjes over elkaar heen doen en een boerka dragen, die corona pakt je dan toch. (Naast de auto heb je ook nog haar huisje, de lift en het feit dat Sophie geen melaatse is, het is wel onze dochter die zorg nodig heeft!).

10:45 uur | UPDATE SOPHIE-tje; Geen koorts meer, snip verkouden, geen keelpijn meer. Dus, hup Sophie, aan het werk…….. Nee, eerst die tent doen en uitslag afwachten, geen gekkigheid nu!

En een deel van ons gezinnetje staat er vandaag mooi op in een goed verhaal in de Telegraaf. Lees hier het artikel.

VST

Geloof het op niet, maar om 11:00 uur precies liep Saskia het hobby-hok in en zei: ,,wat is het rustig met zoektochten”. Exact 2 minuten daarna ging het alarm af: EEN OPROEP VAN HET VETERANEN SEARCH TEAM!

Afsluiter

Gezellig een middagje door de duinen van Katwijk gehobbeld. Nou ja gehobbeld, als er zelfs 9 mensen uitvielen door het ruwe terrein dan zegt dat wel wat. (Pas aan het einde maakte ik een onfortuinlijke val, auw auw.

Dit is toch wel een van de zwaarste zoektochten geweest tot nu toe. Het stormde en alle kranen in de hemel waren open gezet. Ook al kregen wij allen regenjassen uitgereikt, wij waren tot op het bot toe nat. Zonder broek en in mijn panty naar huis gereden. Gelukkig lag er een plaid in de auto die ik als rokje had omgeslagen. Maar warm kreeg ik het niet meer.

De vermiste persoon is helaas niet aangetroffen. Het enige levende wezen wat wij wel uit de veilige begroeiing joegen was een ree.

En dan eindelijk thuis, opgewarmd en 💯 % gekreukeld. “Welterusten”.


Vrijdag 09 oktober 2020

Straks met Sophietje richting de Bergweg in Rotterdam voor haar Coronatest. Het zal mij benieuwen. Zij is al wel aan de beterende hand als niest zij zich een ongeluk en heeft zij flinke hoofdpijn. Verder ga ik maar even een beetje bijkomen van de inzet van gisteren. Al hoewel de krampen in de benen heel even van zich lieten horen gaat het verder wel. Van de onfortuinlijke val is er geen blijven letsel overgebleven. Alleen de wasmachine draait overuren. Nu alleen hopen dat alle uitrusting een beetje snel droogt want morgen is er een trainingsdag ingelast op het hoofdkwartier van het VST.

Afsluiter

Een pak van ons hart. Opgelucht voor Sophie maar verontrust over de situatie ‘buiten’ ons bereik. We leven nog altijd met gezinsleden in huis die gewoon hun (lees: zijn) gang gaan en botweg gewoon lak hebben (lees: heeft) aan de rest. Maar voor nu happy en moe. “Welterusten“.


Zaterdag 10 oktober 2020

Het is best nog vroeg voor de zaterdagochtend, 05:45 uur is niet standaard voor mij om uit bed te vallen. Maar ja, een trainingsdag voor het VST is nu eenmaal super belangrijk en helemaal niet verkeerd ook om wat kennis van zaken op te doen. Dus vroeg op pad. Vanavond wel belangrijk dat er niet gesnurkt wordt op de bank, wij krijgen namelijk hoog bezoek van de moeder van Fely, het vriendinnetje van Justin.

Zondag 11oktober 2020

Het bestaat nog, stukje schrijven en er achter komen dat je het niet hebt opgeslagen. Mijn afsluiter van gisteravond blijkt dus te zijn verdwenen in een zwart gat. Daarom even dunnetjes opnieuw: Het dagje VST was leerzaam en zeker een must voor alle vrijwilligers. Het geeft een stukje meer inzicht in de organisatie en ook de geleerde stof is helder voor aankomende zoektochten. Verder heeft de moeder van Fely, de vriendin van Justin, ons gisteravond bezocht. Een lieve vrouw zeg! Daarnaast was het gezellig.

Deze zondag staat vooral in het teken van vaste dingen en het weerzien met Ama en Oesje. Want ja, door de mogelijke besmetting van Sophie kon er een poosje geen contact zijn met hun.

Afsluiter

Zooooooo, dat was even gezellig vanmiddag!! Na Sophietje te hebben opgehaald en de rit naar het Scheveningse zonder kleerscheuren konden bereiken, werden wij met koffie, toastjes met zalm en wat scherps ontvangen door Ama. (Marloes zat nog even in de buitensauna). Ama trakteerde ons op een maaltijd van een restaurant maar dan wel om in haar huis op te eten. De kids genoten van hun kipnuggets, Saskia van haar salade, Ama Oesje en Sophie van een super grote hamburger en ikke van een sateetje. Even later ging de openhaard aan en zaten de kindertjes daar knus in fotoboeken te bladeren. het leek wel Kerst! “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: