Dagboek, week 39 – 2020

Maandag 21 september 2020

Er zijn van die dingen die mij blijven verbazen en het bloed tot een kookpunt brengen. Het is dat de vele uren yoga en meditatie per dag zoden aan de dijk zet, want anders…… Maar waarom kunnen mensen niet even de tijd maken om hun autoruiten van dauw te ontdoen?? Wat kost dit nu aan tijd, 30 seconden? Maar nee hoor, even het elektrische raampje op en neer en karren maar. En wat maakt het uit, er zijn toch genoeg kinderen op de wereld, dus eentje meer of minder maakt niet uit. Het is maar goed dat Daniël nog trouw iedere dag door mij naar school word gebracht want alleen gaat hij echt niet overleven met zulke dwaze moeders & vaders.

En dan nog iets. Een vriendin van Saskia, alleenstaande moeder van vier kids, ligt reeds een week te creperen van de pijn door galstenen. Het gaat echt heel slecht met haar en zorgt niet meer voor zichzelf. (Laat staan voor de kinderen). Maar ondanks dat de huisarts en het ziekenhuis op de hoogte zijn doen zij niets. Het schijnt daar druk te zijn dus staat zij op een wachtlijst……. Ach ja, waar Holland op z’n smalst kan zijn.

Afsluiter

10 hardhouten paaltjes van 50x50x1500 mm in een zand-klei grond meppen. Na 5 uur en slechts vier paaltjes liet ik de palen lekker links liggen en bemoeide mij verder met dingen die nog wel kunnen. Wat een krachtsverlies na al die jaren. (Die moker is vast en zeker door het stof 30 kilo zwaarder geworden!).

Vanavond speelde Sebastiaan en Daniël zowaar een hele lange tijd samen, eerst een half uurtje buiten en daarna gezellig aan de salontafel met een monopoly bord voor zich. Voor ons een reden om een grote glimlach op het gezicht te toveren, immers zijn die twee over het algemeen water en vuur. (Ook al daagt Daniël hem vaak uit, Sebastiaan snapt dan -nog- niet dat je iemand van 6 jaar dan niet een mokerslag a la Mohammed Ali kan geven).

,,Is dit een heggeschaar?” ,,Nee Daniël, dat is nu een verbandschaar”. Ach, klein verschil maar, maar wij hebben weer even dikke schik gehad. En dan voor het slapengaan een Netflix tip van Saskia & Rianne: MY OCTOPUS TEACHER. “Welterusten“.


Dinsdag 22 september 2020

Straks gaat de reis eerst naar de salon van Elly, er moet dringend wat aan de wenkbrauwen gedaan worden. Het is namelijk ook nog eens zo dat dr. Brigitte Meijer van het VU heel erg let op wenkbrauwen en om een ‘kat’ te voorkomen ben ik haar vandaag voor :-). Vandaag is het niet alleen een controle maar ook voor verdere behandeling aan het gebit en aangezichtschirurgie. Verder zal zij, hopelijk, de zweerknopjes gaan plaatsen. Kan niet wachten op het moment dat er weer oorbellen in mijn oren gestoken kunnen worden.

Dichte mist, dauw op de ramen, geen verlichting en dan de weg vanaf een woonerf opdraaien zonder goed te kijken. Nu gun ik zo’n blind door de kleuters scheurende stress-moeder nu alle hel van de wereld, maar niet de man die haar op een haar na en met een reactievermogen van heb ik jou daar kon ontwijken. De opper-bitch-moeder van 2020 reageerde niet eens, remde niet eens af, zo weinig zag zij eigenlijk maar……..

Inmiddels is de mist weg en het zonnetje doorgebroken. Net terug van de wenkbrauwen dokter en snel nog even de ramen aan de voorkant gelapt voordat de reis naar Amsterdam gaat beginnen. (Uit voorzorg de sneeuwschuiver alvast gemonteerd want er schijnen extinction rebellion wappies op de wegen te zijn gesignaleerd. Allemaal hutje-mutje op elkaar en het openbare leven verkrachtend. Maar o-wee als ome agent of zo’n neppert je daar, als gegoede burger, geen afstand ziet houden of mondmasker ziet dragen. Dan durven zij wel op te treden).

De wachtkamer

Daar zit je dan te wachten, in een wachtkamer met alleen maar kartonnen lotgenoten. Mijn afspraak stond om 13:30 uur en aangezien die in Amsterdam is, was ik ruim op tijd. Nu ik dit typ is het 14:50 en …… toen werd ik binnengeroepen!! 😃🎉.

Na maanden van corona-stilte was het eindelijk zover, ik stapte weer bij dr. Meijer naar binnen. Het was een goed consult waarbij er voornamelijk over het gebit en de resultaten van de aangezichtschirurgie werd gesproken. Ondanks haar enorm drukke leven wilde zij toch voor mij extra tijd inlassen om 4 oorbellen te plaatsen. (Van het plaatsen voelde ik helemaal niets want even daarvoor hadden 4 venijnige injecties de boel verdoofd).

13 of 14

Net voordat ik naar Amsterdam vertrok belde mijn schoonmoeder, zij feliciteerde ons met onze huwelijksdag, OEPS………. Waren Saskia en ik dat nu zelf vergeten? Ik in ieder geval wel en Saskia had even daarvoor bij de koffie ook geen enkele hint gegeven. Op de terugweg langs het plaatselijke bloemenstalletje en bij thuiskomst lag er een cadeautje op mij te wachten, naast een kaart met veel lieve woordjes. Ook ik had een paar lieve woordjes op het kaartje bij de bloemen gekalkt: ,,Op naar de volgende 13 jaar” had ik daarop geschreven. ,,Uh, Rianne, wij zijn 14 jaar getrouwd vandaag”. Na het eten vierden wij met de twee jongste het feestje in uitgeklede vorm bij een ijssalon. Vanwege dit heugelijke feit kregen wij allen een gratis toefje slagroom.

Afsluiter

Niks verder toe te voegen. “Welterusten“.

Woensdag 23 september 2020

Scheren en zo

Gillette Fusion-5 scheermesjes zijn een rip uit je lijf. Bij aanschaf dan wel te verstaan want je doet er aan de andere kant wel ontzettend lang mee en dan vallen de kosten, op langere termijn, wel mee. Maar €64, 95 blijft een heleboel geld, ook al is de adviesprijs ‘slechts’ €104,95!! Mijn oude Power systemen waren al jaren op en versleten, de trilfunctie deed het al jaren niet meer en al poetste ik mij daar suf aan, dof bleven zij.

Maar een nieuw systeem en mesjes was gewoon niet verantwoord en om die redenen gingen de aan Sebastiaan geschonken wegwerpmesjes naar mij toe. Afgelopen zondag werd de eerste van de drie op mijn gezicht gezet en wat denk je? Ik dacht in ieder geval niks, ik wist voor de volle 100% zeker dat het de eerste en laatste keer was. Dit ging het voor de aan mij toebedeelde keiharde baardharen niet worden, wat een ellende.

Maar wat nu? Tot op de laatste snik doorgaan met het allerlaatste Gillette mesje in de reserve houder, een andere keus was er schijnbaar niet. Maar eigenwijs en koppig als ik ben kocht ik gisteren toch een nieuw exemplaar. Na de wenkbrauw behandeling brachten de pumps mij naar een Kruidvat, op zoek naar Unifil blauwe oogschaduw en nagellak (voor de aankomende bruiloft). Aldaar viel mijn oog op een schap met scheermessen die waren afgeprijsd naar €10,-. Mijn onverantwoordelijk gevoel van hebben hebben hebben overwon het. ,,Dat is dan €10,- mevrouw”. En zo durfde ik thuis nog trots te vertellen ook dat er een nieuwe was aangeschaft…………

Het nieuwe mesje gaat de koffer in die klaar staat voor het huwelijksfeest aankomende week. Dan weet ik in ieder geval dat een stoppelbaard mij niet onzeker gaat maken.

oorbellen

De oorbellen gingen er gisteren, na een verdoving, moeiteloos in. Gisteravond was de verdoving wel zo’n beetje uitgewerkt en lieten de oorbellen van zich horen voelen. Hierdoor waren wij wel een beetje bevreesd voor een onrustige nacht want ik slaap meestal op één van de twee oren. (Nogal logisch, op twee tegelijk slaapt heel moeilijk). Maar nu het ochtendzonnetje door het venster naar binnen schijnt en de zweerknopjes doet schitteren besef ik pas dat er eindelijk weer oorbellen in mijn hoofd zitten. En al ben ik zo wild enthousiast met oorbellen, toch vind ik het ineens moeilijk dat mijn mooie oortjes beschadigd zijn door twee gaatjes, gek hé?

Vandaag de dag

Hopelijk blijft het nog even droog want er moeten nog wat hardhouten paaltjes in de grond worden geslagen. Of dat überhaupt wel gaat lukken is vraag twee want na de eerste sessie van afgelopen maandag doet iedere vezel in mijn lijf zeer. Maar het moet nu eenmaal. Nee, dat is niet waar, niets moet, alleen is het wel leuk als de BBQ voor Sebastiaans verjaardag in juli 2021 wel door kan gaan, door kan gaan in een (deels) nieuwe tuin……..

Tuin / vijver

Van de week was er reeds 50% van de kunststoffen vlonders verwijderd en was er dol enthousiast gestart met het graven van een gat. Achteraf bleek dit niet zo handig als er nog palen van anderhalve meter de grond in moeten. (Beetje dom van mij). Maar het is gelukt om de eerste rij palen te slaan en één van de vier beschoeiing kanten netjes waterpas te stellen. Nog maar drie te gaan, ppffff. Die kanten worden overigens gemaakt van de kunststoffen planken die uit het terras komen zodat alles, tot nu toe, hergebruikt word.

Waar ik mij wel een beetje zorgen over maak is het ecosysteem van de bestaande vijver. Het ligt in de bedoeling om het oude in het nieuwe over te hevelen alleen is het maar de vraag of al de daarin en omheen levende wezens dit wel zo leuk vinden. Onder de oude vlonders krioelde het al van leven en menig padje was tijdens het omspitten gered. Vanmiddag kwam ik een andere mooie bewoner tegen. Die beestjes schijnen best wel zeldzaam te zijn maar hebben hun heil al jaren bij ons gevonden en regelmatig zien wij ze voorbij schieten, zelfs door de woonkamer! (Je hoeft niet echt te zoeken op mijn handschoenen. Wij vonden het geweldig maar of het diertje het ook zo leuk vond?)

Afsluiter

Naast het zware werk in de tuin was het een relaxte dag, Sophie had een super vroege dienst en stond daardoor al om 10:15 uur op de stoep om pas even voor acht uur ‘s-avonds te vertrekken. Het was gezellig alleen had Daniël vandaag zijn 3e behandeling bij de tandarts en deze keer was hij niet zo enthousiast als de voorgaande keren. Een belofte van Sophie haalde hem over de streep om te gaan anders hadden wij hem in duct tape gewikkeld naar de tandarts moeten brengen. Daarna had hij ook een flinke dip, arm mannetje toch!

Nu het zo regent zal het werken in de tuin wat moeilijker worden. Morgen moet ik sowieso richting provincie Utrecht dus komt dat goed uit. En we hebben geen haast, als het maar voor het voorjaar klaar is. “Welterusten“.


Donderdag 24 september 2020

Het was weer eens en nachtje from hell, reeds om 03:00 uur was de onrust zo groot dat Klaas Vaak kon strooien wat hij wilde, maar mij niet meer in slaap kreeg. Ja, 30 minuten voor het afgaan van de wekker ‘gleed’ ik nog even naar het rijk der fabelen. Saskia scheen ook een van de gelukkigen te zijn geweest en dan rijst bij beiden de vraag: wie heeft nu wie wakker gehouden of lag het puur aan de harde regen en de stormachtige geluiden. Alhoewel de nieuwe aanwinst in mijn oren toch ook wel van zich lieten horen. Puntje bij het paaltje is het dus geen fijne start van de dag.

Afsluiter

Het Utrechtse avontuur ging op het laatste moment niet door dus zat er niets anders op dan graven en nog eens graven. En wat leuk is het dan dat je niet op goud stuit maar op jaren gelden gestort puin. (Vroeger lag er op dezelfde plek namelijk ook een vijver, een met puin dichtgegooide vijver wel te verstaan).

Net voor de eerste regendruppels het omgewoelde zand tot blubber omtoverde was het mij wel genoeg voor vandaag en kon ik Saskia helpen met de boodschappen. Wat is het toch knus zo samen in de Lidl. En nu zitten wij net zo knus voor de buis een beetje melig naar een film met Eddy Murphy te kijken. “Welterusten”.


Vrijdag 25 september 2020

Als je het prettig vindt om wintertenen te krijgen dan weet ik wel hoe dat moet. Gewoon met open schoentjes je kind naar school brengen….. Die wintertenen waren er al sinds het lange staan in een schuttersputje, in de vrieskou en dan ook nog eens half in het ijskoude water. Zijn mijn tenen daardoor zo snel bevroren of is het gewoon te koud voor open schoentjes? Zomenteen nog één keertje koude voetjes halen tijdens de fietstocht naar de haartjes-weg-mevrouw en dan de comfortabele werkschoenen met dikke sokken aan. Joepie, er mag nog even een uurtje of-wat gegraven gaan worden.

En Ama is ook terug uit Zwitserland en komt vanmiddag met Oesje gezellig buurten. Ben benieuwd naar het lekkers wat zij voor ons gaat koken al staat de gezelligheid voorop! (Of lieg ik dit nu, eerst het eten en dan gezelligheid? Beiden denk ik, maar zonder haar kookkunsten is het net zo gezellig. Daar komt bij dat het soms ook leuk is om voor haar te koken).

Afsluiter

Het werden geen kookkunsten, het werd Indisch!! En daar zeggen wij uiteraard geen ‘nee’ tegen. Met een mini-magnum werd het feestje afgesloten en na de koffie keerden Ama en Oesje huiswaarts, ons achterlatende en klaar voor een avondje Netflix. (Het laatste stukje van gisteravond keken wij nog af om daarna te beginnen met ‘Breaking Bad’ the movie. Een goeie film en toen was het tijd om de lakens uit de plooi te trekken. “Welterusten“.


Zaterdag 26 september 2020

Even na tienen werd het redelijk droog en lag de zin in de bouw van de nieuwe vijver. Na twee uurtjes beunen was de koek op maar er is wel heel erg veel progressie te zien. De contouren zijn goed zichtbaar en de nodige diepte is bereikt. Verder zijn er, in tegenstelling tot de andere vijver, nu wel vlakke terrassen aangelegd zodat de vele lavastenen nu eens wel blijven liggen waar ik ze hebben wil. Verder is er veel geleerd van de fouten bij de andere vijver. Het zal ook best wel zo zijn dat er bij deze vijver ook foutjes naar boven gaan komen, maar vooralsnog ziet het er redelijk strak uit.

na al dat gekruip en gepruts in de modder kon een lange douchebeurt geen kwaad. Daarna wat aan de hobby gedaan en even later ging de reis naar het zwembad, tijd voor Daniël zijn zwemles en ons uitje naar de supermarkt.

En gisteren kwam er een lang verwacht pakje door de brievenbus, helemaal uit de schotse hooglanden. De laatste onderdelen van de M113 affuiten zijn nu binnen en er is er een heel erg blij! “Welterusten“.


Zondag 27 september 2020

Volgens de kalender is het zondag vandaag, tijd om de administratie, de wekelijkse pillen voorraad te sorteren, de boel op orde te brengen en de aankomende week in het gareel te krijgen. want wij hebben mij daar een weekje te gaan, niet normaal meer! De aankomende week vraagt een strakke planning en best veel te regelen. Wij gaan immers 3 dagen bruiloft vieren!! En het is mij daar een heleboel jaren geleden dat Saskia en ikke 3 dagen van huis zijn geweest. Sophietje, Ama en Oesje nemen die drie dagen de zorg en taken over voor de kindertjes die thuis blijven, daar hoeven wij ons dus geen zorgen over te maken.

Het is niet alleen dat wij al jaren niet meer zoveel van huis zijn geweest, het is ook nog eens zo dat de tand des tijds een strakkere organisatie vereist. Immers ben ik nu een haarwerk, een kunstgebit, bak vol medicatie en een apneu apparaat rijker. Dat alleen al betekent een hutkoffer meer aan bagage. Maar vroeger ging er scheergerei mee, nu helaas nog steeds en vanwege de klederdracht op deze prachtige gelegenheid moeten ook de Unifil spulletjes uit het stof worden gehaald. En wat nog het allerergste is, mijn garderobe………. Nog geen Unifil blauwe jurk, nog geen nette schoenen, nog geen blauwe make-up, nog geen……, ach laat maar. Er zit niets anders op dan op het allerlaatste moment nog wat vintage winkels af te struinen in de hoop iets te vinden.

Afsluiter

Na het ochtendje met een vast zondags ritueel klaarde het buiten op en zag ik kans om weer een stapje verder te komen met de vijver. De pomp en biologische filter zijn met veel moeite verplaatst van de oude naar de nieuwe vijver. (Deze draait nooit in herfst en winter, puur om energie te besparen). De biologische filter was voorheen deels ingegraven en volledig uit het zicht gehaald door mega veel lavastenen, van de joekels die best zwaar zijn. Die stenen waren niet het ergste, dat was de half ingegraven filter die helemaal vastgezogen in de grond zat. Daarbij zaten alle slangen en kabels omwikkelt met allerlei klimplanten en andere begroeiing.

En halverwege ging ineens het licht uit, teveel gedaan in een korte tijd en dan zegt het lichaam: boem is ho…….. Eerst een kopje gezonde thee en daarna een warm bad met een geurend goedje, helemaal verzorgd door Saskia die wel reuze blij is met wat ik maak maar minder dat blij dat ik over de top ga.

Het badje heeft mij goed gedaan en knapte weer op om wat lekkers in de keuken te maken en ‘s-avonds nog wat te hobby-en. Op naar de nieuwe week, een drukke maar super leuke week. “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: