Dagboek, week 38 – 2020

Maandag 14 september 2020

Bestaat er zoiets als ‘speed-les’ voor zesjarigen? Daniël krijgt nu leesles en kreeg vandaag huiswerk mee. Nu verwacht je eigenlijk een lief stemmetje in de woonkamer dat met moeite een a van een e kan onderscheiden. Nou niet dus!! Daniël zit daar op z’n dooie akkertje hele zinnetjes voor te lezen!! En dat al na twee weekjes school, als dat zo doorgaat leest hij aan het einde van het jaar Shakespeare….. (Waar ik alleen Romeo en Julia van ken. Alleen kennen hoor, want mijn aller ‘zwaarste’ boek was Kara Ben Nemsi en als er verder wat gelezen werd in mijn jeugd was het wel Old Shatterhand & Winnetou.

Sebastiaan daarentegen moet erg wennen aan het HAVO bestaan en de vrijheden die hij tijdens de corona-dip had. Het is ineens hard aanpoten voor hem en de uurtjes spelletjes spelen achter de computer breken hem op. Dat uit zich in een heel slecht humeur, om te schieten gewoon.

Sophie is door haar volgende testfase bij defensie heen en is nu uitgenodigd voor een face-to-face gesprek. Zij is zich inmiddels goed aan het voorbereiden voor de fysieke test die er vast en zeker aan gaat komen. Ze kiest immers niet voor het makkelijkste onderdeel, net als mij bij een gevechtseenheid van de infanterie.

En Justin…….

Afsluiter

Na even lekker te hebben uitgeleefd met de buurman samen was het zachtjes aan al weer tijd voor het aanrecht om de hongerige mondjes te voeden. Pastadag en vandaag waren dat pennen met een carbonarasaus, gevuld met extra veel champignons voor de twee oude vrouwtjes en de jonkies kregen een soort snack weg te werken. Het eten verliep niet helemaal vlekkeloos, Daniël was in geen velden of wegen te vinden dus stuurden wij Sebastiaan op pad. Niet veel later kwam Daniël opdagen en was Sebastiaan zoek……….. (Lang leven de magnetron).

Oh, voordat ik het vergeet: “All the money in the world”, die moet je echt gaan zien op Netflix. Echt een super goeie film.

Waar was ik gebleven, oh ja, bij mijn eigen tijdverdrijf. Vanavond was het weer ‘boompjes dag’. Nadat enkele weken geleden de boom was gefabriceerd, de stam en takken waren aangekleed en op kleur gespoten volgen nu alle kleine takjes. lekker priegelen en blij met wat er onder mijn handjes vandaan komt. “Welterusten“.


Dinsdag 15 september 2020

We hebben vandaag ge-BBQ-et, of hoe je dat ook mag schrijven. Het opeten gaat anders wel gemakkelijker. Helaas gaven de kolen er snel de brui aan en moesten de laatste hapje nog even in de pan. Maar de pret en gezelligheid waren er niet minder om. Vanavond kwam Marloes ook nog even aanwaaien, dus nog meer gezelligheid. Dat waren wel zo’n beetje de hoogtepunten van vandaag. Vandaar een kort stukje met een bekend einde: “Welterusten


Woensdag 16 september 2020

He, even lekker terug in de tijd, naar die tijd dat iedereen ineens een auto alarm wilde hebben en die dingen op ieder zuchtje wind reageerde. Weet je nog, dat je soms horendol werd van loeiende alarmsystemen. Nou, wij hebben zo’n onding aan de overkant staan, zo’n onding met een alarm dat al enkele uren, met tussenpozen van ca 10 minuten, de rust in ons straatje verstoord!

Vandaag staan er, zoals altijd, weer spannende dingen op de agenda. Een beetje opruimen hier en een beetje opruimen daar. Hebben wij daar zin in? Niet echt nee, maar nu het zonnetje nog schijnt is het leuker om de blokhut een beetje aan kant te brengen dan dat het met bakken naar beneden komt. In ieder geval mag de BBQ opnieuw in zijn winterjasje worden gestoken en dat pas nadat hij opnieuw moet worden schoongemaakt. (Dat is toch eigenlijk best een ‘mannendingetje).

SPOORLOOS

Tussendoor even dit!! Daniël was vermist en heel de buurt heeft mee gezocht. Het is uiteindelijk Sebastiaan die hem vond, ver weg van huis en al helemaal niet op een plek waar hij überhaupt mocht wezen!! Mensen, wat een ongelooflijke stress geeft dit altijd weer. Je weet in je achterhoofd dat hij wel opduikt en zich nergens van bewust is, maar ondertussen spoken er allemaal dingen door je hoofd die je gek maken. En Daniël kon je vanavond niet missen, hij droeg een roze onesie met slippers. Wij waren dus massaal op zoek naar een roze eenhoorn op slippers……. (Vandaar dat de helikopter niet kwam).

Afsluiter

Pppffff, nu nog wat vertellen over de rest van de dag en de avond, dat valt niet mee als je hoofd zo vol zit met Daniël de eenhoorn. We aten pannenkoeken, is dat wat? Deze keer met geschaafde en gebakken appel, bestrooid met kaneel. “Welterusten“.


Donderdag 17 september 2020

Na een hel van een nacht is het zaak om mijzelf zo snel mogelijk bij elkaar te rapen voor een ochtendje in de provincie Utrecht. In de mooi beboste kant dan wel en dat maakt het een klein beetje leuker. Eerst Doorn, dan Soest en als er nog energie is, ook nog een bakkie in Huis Ter Duin. (Denk wel dat daar energie voor te vinden is).

Nog een kwartiertje om bij te komen, dan begint het circus van het ochtendritueel. Gezondheid Theetje, douchen, make-up, medicijntjes en zalfjes, Daniël naar school brengen, ontbijt en nog een keer medicijntjes. Als dat allemaal vlekkeloos verloop gaat de reis naar het Utrechtse.

Gisteren kwam er iets speciaals door de brievenbus. Via een modelbouwgroep op Facebook kwam ik in contact met een bouwer die mij een ontbrekend onderdeel voor de M113 wilde schenken. Hij hield zijn woord en nu is ikke heel blij met dit mooie gebaar.

Vrijdag 18 september 2020

Niet geheel zonder reden is er gisteren geen ‘afsluiter’ geweest. Nog voor dat gedaan kon worden ging namelijk de pieper af en ging de reis met spoed in de richting die die dag al eens was afgelegd. Niet zo verwonderlijk dat ik vanochtend rond 03:00 uur een soort van dejavu had rond Utrecht. Nadat de buren hadden meegenomen van een vers gegrilde kip en het opbakken van knoflook met sambal en Saskia en ik gezellig richting bed wilde gaan, ging het Veteranen Search Team belletje rinkelen (21:58 uur).

Ik zei het Saskia nog nadat er een vermissing was gemeld op Facebook: ,,Ik voel een inzet aankomen”. Die kwam er dus een paar uur later. De hele zoektocht was het aardedonker en helaas is de persoon vannacht niet aangetroffen. Met het VST-team was het trouwens ook een dejavu want eerder op de dag was ik nog op de CP geweest voor een kopje koffie met een heerlijk stuk gebak. Gebak dat zij hadden gekregen voor hun vijftigste inzet!!

Nou ben ik bang dat mijn dagje ook als een gebakje gaat lopen, immers is het nu rond 07:00 uur, Daniël moet ook naar school gebracht worden en een half uurtje later wacht mij de ‘haartjes-weg-mevrouw’….. (Daar heb ik allemaal niet veel zin in vandaag). Ook mag Saskia bij het station gedropt worden, zij gaat lunchen in Utrecht met een lieve vriendin. Hierna is het natuurlijk ook weer ophalen bij het station en als het meezit roept de keuken ook nog eens.

Afsluiter

De hele dag zwaar brandende 👀 van vermoeidheid. Echt super vervelend!! Nu gunde ik mijzelf echt wel een hazenslaapje tussen de middag alleen lukte dit voor geen meter en voordat daar enige kans van slagen toe was moest Daniël van school worden gehaald en Saskia alweer van het station.

Saskia kwam met een koffer en tassen vol met kleding uit de trein. Het leek er een beetje op dat zij flink aan het shoppen was geweest in Hoog Catharijne. Maar dat leek maar zo hoor, het waren allemaal kleren die zij van haar vriendin had gehad.

Vanaf het station gelijk door naar de Jumbo en van daaruit naar het aanrecht. Het werd vandaag een verzoeknummer vanSebastiaan: ‘geplukte kip’. En na dit feestelijke maal viel ik wel in slaap. Net als wat ik zometeen ga doen. “Welterusten”.


Zaterdag 19 september 2020

Vannacht was er opnieuw een inzet van het VST, alleen lag deze muts op dat moment in een welverdiende diepe slaap. Nu is mij de oorzaak van het algeheel gevoel van onbehagen onduidelijk en hoop daar snel vanaf te zijn. Er liggen nog zoveel taken op mij te wachten en daar wil ik perse einde van de aankomende week vanaf zijn. (Zonder overigens over grenzen heen te gaan).

Vandaag liggen er ook wat klusje op mij te wachten en daar zijn de meningen over verdeeld, doen we dit wel of niet met een ongeschoren gezicht? Uitgesloten vraag eigenlijk wel, want het is niet de eerste keer dat er halsoverkop gehandeld moet worden voor een inzet en hoe raar ziet het er voor overige weggebruikers wel niet uit als een vrouw zich tijdens het autorijden aan het scheren is. Dit scheren doe ik dan wel elektrisch hoor, knoeid anders zo……

Afsluiter

De twee snelgroeiende naaldbomen zijn tot op een zielig stammetje na gekortwiekt. 50% van de vlonders zijn losgerukt en opgestapeld voor een later doel. Bij de buuf wat elektra aangesloten en ook nog eens lief gedaan voor vrouw en kindertjes. Mijn dag zit er dus met een paar goede daden op.

Na het eten van Sophietjes tosti’s, met brie, een lekker filmpje gepakt en ondertussen volgepropt met in knoflooksaus gedipte chips. Mocht er, net als gisteravond, een oproep komen dan ben ik er nu wel klaar voor. Het wordt zo zachtjes aan tijd om de telefoon mee naar boven te nemen al ben ik daar geen voorstander van. “Welterusten“.


Zondag 20 september 2020

Toen gisteren een deel van de vlonders werd verwijderd en het daaronder aanwezige worteldoek omhoog ging, kwamen diverse holen van muizen en weet ik veel wat voor dieren tevoorschijn. Daarnaast krioelde het er van allemaal vage insecten. En ja, de schuifdeur naar onze woonkamer stond vanwege het mooie weer ook wagenwijd open. Het is dan ook niet zo raar dat Daniël zojuist in mijn armen vloog, er zou een monster van een insect in zijn stoel zitten. Stoel binnenstebuiten gekeerd, vlammenwerper door de kieren geblazen, maar geen monster gezien! Met grote vrezen vrees ik dat dit nog wel even aan gaat houden, die gillende huisgenoten…..

Afsluiter

In de 22½ jaren dat wij hier wonen is de tuin al meerdere malen op de schop geweest. Van een woestenij naar terrassen van gewassen grindtegels (oersaai en super lelijk), naar spannende vijverpartijen met beekjes en moerassen, naar strak en en romantisch en dan is het nu de bedoeling naar een weelde tuin. Met opnieuw een vijver nabij de schuifpui, een prieel met hoekbank en eettafel, waarbij de prieel deels overkapt word. Niet dat wij daar een berg geld voor hebben liggen, dat niet nee, maar met hele handige handjes en spullen die andere mensen niet meer kunnen gebruiken kon je een heel eind. Let maar eens op!!

Zo is er vandaag een beginnetje gemaakt op een plek waar 15 jaren geleden ook een vijver lag. Dit bleek dus aanzienlijk in graafwerk te schelen want het zand liet zich makkelijk scheppen. De verwijderde (slechte) vlonderdelen gaan straks dienen als vijverrand en als het lukt kunnen de beentjes straks over de rand verkoeling krijgen van het water. Zouden die knabbelvisjes ook in een Hollandse vijver kunnen overleven?

Vandaag heb ik weer eens iets nieuws geprobeerd in de keuken. Het was een Knor gerecht en moest doorgaan voor een Israëlische hap, helemaal vegetarisch en met couscous. Nou vindt ik dat laatste niet echt lekker maar met het gerecht tezamen was het best weg te krijgen, voor herhaling vatbaar zelfs. En zeg nou zelf, een gerecht waarin je drie gaten moet maken in de iets wat stevige saus en daarin dan een rauw ei moet doneren. Zodra die dan opgestijft zijn gaat er nog wat strooisel over heen met gerulde geitenkaas en klaar is de hap!

Na wat geknutsel aan boompje numero zoveel is het tijd om deze week, deze dag af te sluiten. het was best een leuk weekje en als ik die van aankomende week zie is die niet anders. Alleen nog veel drukker, maar daar kom ik vast wel op terug. “Welterusten


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: