Dagboek, week 28 – 2020

Maandag 06 juli 2020

Als er eentje niet materialistisch is ingesteld dan is dit Saskia wel. Zij gunt altijd alles aan een ander en stelt zichzelf altijd op de aller, allerlaatste plaats. Het is niet voor niets dat als je iets voor haar koopt, je direct het bonnetje moet weggooien of verstoppen, anders zou zij het zo retourneren. Jaren geleden, net voor de geboorte van Sebastiaan, fietste zij op een barrel dat de naam ‘fiets’ onwaardig was, dat ding was ook nog eens levensgevaarlijk en in mijn ogen absoluut niet veilig meer voor een zwangere vrouw dan wel eentje die weldra met een hummel achterop ging fietsen. Omdat het toen kon, werd zij ‘ontvoerd’ naar een fietsenwinkel en kreeg zij een super goeie fiets. Je had haar destijds moeten horen, heel blij uiteraard met haar nieuwe aanwinst, maar tussen de regels door voelde je ook haar twijfels, zij had het liever aan wie dan ook gegund, niet aan zichzelf.

En deze fiets heeft het nog heel lang volgehouden, tot afgelopen zaterdag wel te verstaan. Tot op het (bijna) bot versleten en niet betrouwbaar aan toe. Ook nu weer wilde zij niets horen over een eventuele vervanging maar keek stiekem wel uit naar een “krijgertje”, zo’n 6e hands fiets van een of andere louche business. Nou, daar kwam in de ogen van haar moeder en mij niets van in. Van haar kreeg ik de opdracht om rond te kijken voor een degelijke en Saskia-proof 2e hands fiets. Het liefst eentje van de winkel waar mijn gesponsorde fiets vandaan komt. Zo liepen Sophie, Daniël en ondergetekende zaterdag met voorbedachte rade met opzet spontaan langs deze winkel en liepen ditmaal tegen het gezochte aan. Mede met goedkeuring van de kids en in overleg met Ama reserveerde wij deze fiets.

Thuis aangekomen sommeerde ik Saskia om mee te komen. (Uiteraard op een vriendelijke manier, maar wel zo dat zij zonder achterdocht en met gezonde nieuwsgierigheid zou meegaan). ,,Kijk Saskia, dat is hem, uitgezocht door Daniël en Sophie. En deze is al betaald, dus kan niet geretourneerd worden”. Die laatste regel klopt niet helemaal, er waren twee fietsen die mijn inziens bij Saskia in de smaak zouden vallen, dus zij had nog een kleine keuze. Het werd uiteindelijk de 1e keus. Nu, twee dagen later, is er ene Saskia in Zoetermeer nog steeds door het dolle door heen. Zij doorkruist Zoetermeer alsof zij de tour de France moet evenaren. Als een kind zo blij en ook nog eens super veilig, daar was het mij wel het meest om gelegen.

Doorgehakte knopen

Gisteren schreef ik, op de valreep, in Dagboek week 27 – 2020 dat er knopen zijn doorgehakt, ja lieve mensen, de scheiding is erdoor!!

Dat klopt in zekere zin ook wel een beetje, ware het niet dat het tussen twee echtlieden is……. ,,Al hoewel ik mij wel degelijk besef dat sommige over de duinen gegooide kwallen daar zeker blij van zouden worden”. Maar er is een scheiding uitgesproken in dit blog. “Op-en-top-vrouw” gaat in een geleidelijk tempo afscheid nemen van het diorama en een exacte kopie is vandaag feestelijk geopend onder haar eigen naam. Lang leven: www.unifildiorama.nl

In de aankomende maanden zullen beide websites gaan omschakelen in lay-outs en interesses. Zo zal het diorama gaan uitbreiden en de ander in kracht afnemen.
It’s time to say goodby!

Afsluiter

Ja ja, het heeft vandaag geregend, vertel mij wat! Maar nu is het zonnig en hebben onze buurboefjes vrij spel vanwege vakantie van hun ouders. Uit voorzorg heeft de loop van de Browning .50 alvast ontdaan van wat spinrag en aan-koeksels.

Saskia kan maar niet ophouden met fietsen en gebruikt nu steeds het excuus iets vergeten te zijn bij de Lidl. (Deed zij voorheen ook wel, dat vergeten, maar nu lijkt er opzet in het spel).

Ik kruip zo voor de buis, “Srebrenica – De machteloze missie van Dutchbat” kijken.

JEZUS………. Ben er stil van, in de 1e aflevering vloeien Unifil en Dutchbat zo in elkaar op. Het gevoel bij die militairen is gelijk, zie het even door de stilte in mij voor nu niet anders.


Dinsdag 07 juli 2020

Oei, slordig van mij! Afgelopen zondag is mijn oudste zoon 32 geworden en dat was ik door de zoekactie helemaal vergeten. (En dat terwijl mijn ex nog contact met mij opnam vanwege de zoekactie in de pers). Vandaag is onze, die van genoemde ex en mij, 35 geworden. Deze keer niet te laat met feliciteren…..

Daar zijn ze dan; ,,Een hele blijde dochter
en haar diploma”.

En uiteraard hele trotse ouders en Ama, die een feestmaal aan het bereiden is.

Afsluiter

Samen met Saskia, “Srebrenica – De machteloze missie van Dutchbat” gekeken, wat een verschrikkelijk drama was het daar. En ja, onze ‘blauwhelmen’ zijn daar verschrikkelijk genaaid en in de steek gelaten.


Woensdag 08 juli 2020

Lig je net lekker te dromen, gooien Daniël & Saskia roet in het eten. Saskia maakte mij wakker omdat zij Daniël door het huis hoorde spoken. Overigens niet eens zo raar als het 08:00 uur is…. Maar die ene keer dat het wekkertje nu eens niet afgaat en ik schijnbaar niet vanzelf uit bed val om zes uur, neemt de reeds wakkere Saskia het niet even over. Het kopje koffie voor mijn neus maakt veel goed, langzaamaan gaan de luikjes open en kijk uit naar de nieuwe dag, een dag vol regen….

Afsluiter

Het grootste deel van mijn gedachten bij de docu over DUTCHBAT Ⅲ. Niets geleerd van de missie in Libanon, zelfde troep, zelfde mandaat, zelfde puinbak, echt ongelooflijk!


Donderdag 09 juli 2020

Daniël heeft er zin in! Even na zeven uur kwam hij al naar beneden. Hij zit vol spanning voor het aankomende zomerkamp. Nog maar een weekje en dan is het zover.

18:30 uur |Ga even een half uurtje uitbuiken. Na een zeer intensief klusje voor de Buuf ging bijna het licht 💡 uit. Toen snel gezichtje in de make-up en een gesprekje van bijna twee uur afgeraffeld. Toen kwamen de klachten van hongerige kindertjes. Het werd stamppot rauwe (vers van het land!) andijvie met 🥓, 🧅, rookworst en vette jus. Dus nu even oogjes toe 💤

Afsluiter

Heel eerlijk gezegd beloof ik het mij al maanden om flink te gaan wandelen en wat aan die kilo’s en conditie te gaan doen. Die stamppot wat wel een goeie aanleiding, want als je daar geen korte metten mee maakt dat is het leed niet te overzien. Sebastiaan en Daniël zagen dat ook wel zitten. Sebastiaan doet het serieus ook voor wat kilootjes en een beetje energie, maar Daniël zijn insteek was toch wel het skippen van naar bed gaan. Voor zo’n eerste keer was 5 kilometer meer dan zat. “Welterusten“.


Vrijdag 10 juli 2020

Lekker cadeautje gekregen van die wandeling. Een stevig kloppende knie en niet weten hoe te liggen van de pijn. Wat rest dan nog om maar uit bed te stappen en een beetje wezenloos te gaan wezen in de ruimte waar al zoveel tijd en levensvreugde verstrijkt.

08:45 uur | Zo, Daniël zit op school, gezondheidsthee zit er weer in (verse gember & citroen) en nu toe aan een kopje koffie. Daarna gezond ontbijten en eens even kijken of er vandaag iets gedaan kan worden voor een verlaagd plafond. Dat zal wel een zwaar klusje worden waarbij ik goed op mijn grenzen moet letten. Een paar (=2) uurtjes verspreid over de dag moet toch haalbaar zijn voor deze kreukel…?

Afsluiter

En of het vandaag een druk dagje is geworden. Mijn hemel, dat ik nog iets uit het toetsenbord kan krijgen om 23:30 uur verbaasd mij. Maar mijn dag was zo druk geworden dat Saskia bij hoge uitzondering helemaal alleen een maaltijd op tafel heeft gezet. Kijk, zij zegt wel niet te kunnen koken en dat klopt deels ook wel. Maar als zij iets achter het fornuis in elkaar flanst is het altijd wel een verrassing. Ligt de pannenkoek op je bord of moet je deze eerst van het plafond halen? Vandaag had zij vis, sperziebonen en aardappelkroketten geserveerd. Het toetjes was een ijs-stammetje. Dat ‘niet kunnen’ koken is bij haar meer ‘niet willen’ koken. Zij heeft er zo’n verschrikkelijke hekel aan, terwijl ik het juist leuk vind. En ik heb weer een hekel aan de was, dat kan ik dus absoluut niet.

Sophie triggerde mij vanavond om naar iets opzoek te gaan, een oud horloge. Zodoende dook ik de vliering op en trok alles naar de verdiepingsvloer. Niet veel later lag de woonkamer bezaaid met allemaal oude papieren, foto’s, hebbedingetjes en weet ik veel allemaal. Vooral veel Libanon gerelateerd spul, kijk maar eens op de website. Het door Sophie gevraagde kwam trouwens niet tevoorschijn, wel netjes opgeborgen plukken haar, maar dat is een ander verhaal. “Welterusten“.


Zaterdag 11 juli 2020

Bepaalde elementen hier in huis bekijken het servies met zo’n kritisch oog dat nagenoeg niets door de keuring komt en doodleuk in de vaatwasser beland zonder gebruikt te zijn. Als er iets aangekoekt zit of nog een beetje vuiligheid heeft dan zal ik de laatste zijn om daar iets van te zeggen, maar om elk servies dusdanig te onderwerpen aan een haast wetenschappelijk onderzoek gaat mij te ver. Temeer om dat onderhavig element het gebruikte servies rustig een hele week in zijn kamer laat slingeren en rustig laat aankoeken tot dat Freek Vonk langskomt om er allerlei exoten op te kunnen bestuderen.

Ook zoiets: leuk dat je jezelf volgiet met luxe bekers ijs en die na gebruik buiten in de kliko deponeert, maar het zou verdomde fijn zijn als je dan eerst even het lepeltje er uit zou halen. Inmiddels zijn de kleine dessert- en ijslepels, ooit goed voor 24 stuks, gereduceerd tot minder dan de vingers aan één hand.

Maar goed, je kunt het wel 1000x zeggen, zin heeft het niet.

18:00 uur |Daniël gaat een groepje hoger bij zwemles, maar nu eerst zomervakantie en dan weer verder. Hopelijk vergeet hij de helft niet😃.

Saskia mocht kijken en ik doodde de tijd door twee Hollandse Nieuwe naar binnen te laten glijden. Een uurtje daarna werden het op verzoek van Sophie ‘uitsmijters’. Deed wel mee, maar wel met een kleintje😋

Onder het eten arriveerde onze huis-junk ook nog even. Zo stoned als het maar mogelijk was kroop hij aan tafel, vrat de maaltijd binnen een minuut naar binnen en verdween weer net zo snel.

Afsluiter

Wel niet, wel niet, het werden 50 hele meters voor Daniël……. Toen ik aangaf een wandeling te gaan maken om het mijzelf wat makkelijker te gaan maken bij zoektochten, kwam Daniël in een spagaat. Ging hij nu met Saskia en mij mee, of bleef hij bij ‘zusje’? Puntje bij het paaltje liep hij 50 meter mee eer hij terugkeerde naar Sophie.

Nu ging de wandeling mij niet goed af, dus binnen het uur waren wij weer terug. Sophie ook blij want die wilde met haar brakke hoofdje graag naar huis. Die had het trouwens slecht, het stappen afgelopen nacht was wel heel erg leuk geweest en daar kan zij niet goed tegen.

Ik heb mij wat op de hals gehaald zeg, mijn geduld word nu maximaal op de proef gesteld. Het apparaatje waarmee Photo Etch kan worden gevormd kwam gisteren binnen en het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Knutselen dus. Na ruim drie hele uren had ik één pieperdepiep klein onderdeeltje (van de 100) klaar om op de M113 te plakken. Eén van de 100, dat beloofd wat! “Welterusten“.


Zondag 12 juli 2020

Afsluiter

Tijd om de week af te sluiten. Het was een gezellige dag, Sophietje kwam al vroeg en bleef tot laat. Gezellig allemaal buiten gegeten en Daniël heeft tsunami gespeeld in bad. Dat deed hij zo professioneel dat wij de spaanplaatkasten met spoed moesten demonteren en met handdoeken de boel moesten droog maken. Het enige voordeel was wel dat er veel vermiste goederen boven water kwamen drijven….. “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

One Comment on “Dagboek, week 28 – 2020

  1. Pingback: Dagboek over het leven en de bouw van een diorama

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: