DAGBOEK, Week 27 – 2020

Maandag 29 juni 2020

Nieuwe week, nieuwe kansen. Vandaag begint de dag met een ritje naar Doorn, even babbelen oven over een paar zaken. Daarna naar huis om opnieuw te babbelen, niet live maar via Zoom. Het nieuwe normaal zeg maar, ik persoonlijk vind het niet normaal. Persoonlijke gesprekken via een beeldscherm. Terwijl het juist zo belangrijk is om daarbij mensen in de ogen te kunnen kijken en lichaamstaal volledig ontbreekt.

Doorn

Het gesprek duurde ruim 2 uur en was prettig en verhelderend. Het voelt een beetje alsof je thuis bent. Hoe kan het ook anders bij defensie. Maar goed, in het laatste half uurtje liet mijn blaas van zich horen en alleen om die reden blij dat het gesprek er voor vandaag opzat en een run naar het toilet binnen plasbereik kwam. Na gedane zaken begaf ik mij naar het tafeltje met een flacon desinfecteerspul. Deze flacon stond op een mooi schoteltje, welke trots mee omhoog ging met het optillen. Althans, de eerste 10 centimeter want een seconden later koos het schoteltje ervoor om los te laten en zich in duizend stukjes op de stenenvloer te verdelen. Ik had spontaan iedereens aandacht…..

Oké

Een grapje op z’n tijd is oké, moet kunnen, toch? Ook al gaat deze tot aan het randje. Maar er viel dus een schoteltje te pletter en een medewerker van ‘De Basis‘ schoot te hulp met een Stoffer & Blik, tot zover nog niets geks. Op datzelfde moment komt er een man uit het herentoilet en zegt: ,,Oh, was het een schoteltje dat viel, ik dacht heel even dat mijn ding er was afgevallen!” (Hoezo een mannenbolwerk!!). Maar wie ben ik om daar niet op te reageren door te zeggen: ,,Dat had ik een paar jaar geleden ook, alleen bleek het wel zo te zijn”. Weet je hoe snel geshockeerde mannen zich uit de voeten kunnen maken?

Maar een mindere oké volgde niet veel later. Kijk, de afgelopen keer had ik een onwijs leuk contact met één van de receptionisten, een gezellige man en volgens mij iemand die homoseksualiteit heeft uitgevonden. Lees: ‘waar het dik bovenop ligt’. Ik kocht toen een handige militair uitziend tasje bij hem.
Maar vandaag hielp een andere collega van hem mij met een vraag over een mogelijk cadeau voor Sebastiaan. Deze collega vroeg hem vervolgens om even iets na te vragen aan derden. Dit deed hij vervolgens aan de telefoon. Dit gesprek ging als volgt: ,,Er staat hier een meneer aan de balie die …………..”. De rest hoorde ik niet meer, wegwezen hier! En ik ga er zonder meer van uit dat er 0,0 kwaads in deze man zit dus moet het haast een vergissing zijn geweest, alleen mijn dag was eventjes zwaar verziekt!

Het cadeautje van Sebastiaan is het niet geworden. Niet om wat er vooraf passeerde maar omdat het item in de vitrine met handel niet voor verkoop in aanmerking kwam. ZET HET DAN NIET TUSSEN ALLEMAAL PRULLARIA VOOR VERKOOP!

Oké deel Ⅱ

Thuis aangekomen was Saskia reeds in een telefonische beeldconferentie bezig en kon ik gelijk aanhaken. Ter ondersteuning van, ja waarvan eigenlijk?

OKE DEEL Ⅲ

En toen knalde Sebastiaan door het plafond! (Wij ook een paar seconden later). De hele dag was hij zo verschrikkelijk nerveus en zat vol twijfels. ,,Zal ik überhaupt wel overgaan of moet ik naar vmbo-Kader?” En ja, Volkering heten is natuurlijk mooi, maar aan de andere kant wordt je bijna als laatste gebeld. Zo ook Sebastiaan, die inmiddels op de groep-app al de status van menig klasgenootjes had doorgekregen. En net voor de klok 16:00 uur kon aantikken kwam het verlossende telefoontje. WAUW, Sebastiaan gaat naar de HAVO!

OKÉ DEEL Ⅳ

Niet te geloven mensen, kijk nou eens wat er vlak voor het eten voor telefoontje binnen kwam op Sophietje haar telefoon. Totaal onverwachts, want door de corona wist haar school niet precies wanneer zij enig antwoord op het afgenomen examen zou krijgen. De foto zegt genoeg lijkt mij!!

Afsluiter

Zo heeeeeee, wat een dag zeg! En als ik nu vertel dat er nog iets moois gebeurde vandaag geloven jullie het straks helemaal niet meer. “Welterusten“.


Dinsdag 30 juni 2020

Het is niet anders, je moet er maar mee dealen. Nou niet dus, wij hebben er schoon genoeg van en het enige wat ons nog restte was de deur achter hem op slot te doen. Even weg ermee. Een lang verhaal en veel lawaai volgde en niet veel later moest de politie bemiddelen. ,,Wij laten ons niet terroriseren door een 20 jarige verslaafde”.

Afsluiter

Even diep in- en uitademen, want vannacht heeft wel een kleine nasleep. Niet onverwachts hoor, dat was wel te verwachten. Het is alleen niet leuk als je constant wordt verzocht om in te grijpen en dat dan de hardste roeptoeter een wit-voetje gaat halen. Voorlopig maar weer gewoon laten gaan, omdraaien en je er niets van aantrekken. “Welterusten“.


01 juli 2020

Vanaf vandaag online: VAN A TOT Z, DEEL 10

Afsluiter

Het was gewoon mijn dag niet. “Welterusten“.


Donderdag 02 juli 2020

Worst het vandaag net zo’n dag als gisteren? Als dat zo is wis ik vanavond alle mogelijk geschreven stukjes tekst en zet daar dan enkel “Welterusten” voor terug. Na gisteren wat gefrummeld te hebben aan het kozijn hielp niet meer tegen pijn en ondanks dat Ama een feestmaal op tafel had gezet kon niets mij meer terugbrengen uit de pijn-dip. Zelfs een aangeboden ijsje van Marloes sloeg ik genadeloos af, ik die ijs afslaat!?

Afsluiter

Zeg niet dat het niet zo’n dag als gisteren was, maar het was zeker wel 0,01% beter. Na wat huiselijke dingen en relationele verbindingsbezigheden ging de reis naar een gebouw vol met verzorgers voor het geestelijk welzijn. Het was mijn 2e deelname bij zo’n gesprek en bleek uitermate verhelderend. (Überhaupt wel goed dat ze partners betrekken bij een behandelplan dan wel de gemaakte vorderingen, dat deden ze vroeger niet). Word vervolgd.

Nadat Sophietje door de voordeur was gekomen en wij even snel wat boodschapjes in konden slaan kon er een snelle hap in elkaar worden geflanst. ,,Wat eet jij eigenlijk Saskia?” Die was dus in de haast vergeten wat zij ging eten. Er zat niets anders op dan mijn lekkere en gezonde hap door te schuiven naar Saskia en voor mijzelf een ei in de pan te sodemieteren. (Zoals gewoonlijk kwam J. wéér een kwartier te laat aankakken, zo stoned als je maar kan zijn. Ben het zo verschrikkelijk ZAT).

Ondertussen gaat het lekker in Nederland zeg. Complete anarchie dreigt. Ik kom er later wel op terug want je mag vanaf heden niet zomaar iets schrijven. Voor je het weet zit er iemand mee te lezen die een bepaalde letter niet aanstaat en je vervolgens verlinkt bij een van de Stasi bureautjes. Want zover is het echt gekomen. “Welterusten”.


Vrijdag 03 juli 2020

Nog maar twee weekjes te gaan en dan is het zomervakantie voor Sebastiaan en Daniël. Sebastiaan heeft nog geen plannen maar Daniël gaat op zomerkamp. Nu is alles zo’n beetje geregeld en nadert de spanning en is het aftellen in volle gang. Het zal ons benieuwen want hij is nog nooit zonder een bekend familie- of gezinslid langer dan 2 nachtjes van huis geweest.

Afsluiter

Je voelt het al aan je theewater als er een vraag komt over jouw handigheid. Of je er een blik op wilt werpen en er eens je gedachten op los wilt laten. Dan kijk ik er naar, praat hardop en soms komt het idee spontaan op en soms kan dit weken duren. Maar vandaag zag ik de oplossing wel voor ogen. Nu alleen nog uitvinden of het ook daadwerkelijk mogelijk is…..

En verder? Sebastiaan heeft een stukje kunnen ruiken van het jeugdleven van zijn ouders, toen alles nog met de fiets ging. Nu worden alle tere kindertjes, soms tot ver in hun volwassenheid, tot op het bod verwend door hun ouders. Hier in het wilde westen piepen de kindertjes en jong volwassenen als ze 2 kilometer moeten lopen of fietsen. ECHT WAAR! En de meeste ouders geven daar gehoor aan en pakken slaafs de autosleutels uit het hangkastje. Vele ouders vinden het ook nog eens verschrikkelijk als hun kindertjes mogelijk nat kunnen regenen of dat het veel te belastend voor een kind is als het waait.

Maar Sebastiaan mocht even van onze jeugd proeven, toen alles gewoon op de fiets sprong en niet terugdeinsde voor een flink stukje fietsen. Hij heeft vandaag het ‘Archeon’ bezocht. Natuurlijk vond hij dit geweldig maar realiseerde zich vooraf niet dat het best een stukje fietsen is. En toen kreeg hij onderweg, zowel heen als terug, met alle natuurelementen te maken. Hij heeft een leuke tijd in het Archeon gehad, alleen ging zijn beleving van vandaag meer over het fietsen. Hij is gekreukeld!!

Daniël ging met Saskia op bezoek bij een nieuw vriendinnetje, waar hij inmiddels verkering mee heeft…….. Hij heeft haar ontmoet op de kennismakingsdag van de aankomende kampweek. Zo fijn dat hij een speelmaatje heeft en hopelijk de heimwee een beetje buiten de deur gaat houden.

‘S-avond druk geweest met het lijmen van piepkleine takjes aan één van de aankomende bomen in het diorama. Heerlijk ontspannend. “Welterusten“.


Zaterdag 04 juli 2020

Iemand daarboven dacht: ,,Ik geef jou een hell of a night”. Zo kan het gebeuren dat er nu iemand om 06:00 uur een beetje wezenloos zit te typen en aan het verzinnen is wat de dag nog meer gaat brengen dan Sophie helpen met haar scooter en ventilator. De kids hebben een ventilator van Ama gekregen, elk eentje uiteraard en die van Sophie mag ik nog even bij haar bezorgen en monteren. Haar scooter is aan een grote beurt toe en hoe kan het ook anders dan dat ondergetekende haar even motorisch begeleid van en naar de scooter-onderhoud-meneer. Kijk, ik zit nu toch al vroeg wezenloos te wezen, maar de volgende keer toch maar een leukere dag en een beter tijdstip uitkiezen Sophie!!!

Afsluiter

Dat liep even gesmeerd vanochtend. Om Saskia te ontlasten van vroeg uit de veren springende jongetjes maakte ik Daniël ook wakker en ging hij dol enthousiast mee. Precies op tijd bij het onderhoudsbedrijf voor de kleine beurt en omdat wij nabij een Mac waren leek het wel leuk om ze te verrassen met een speciaal ontbijtje.

Toen nog even snel een OV automaat opgezocht omdat Sophie haar OV studentenkaart moest stopzetten en er nog wat kleine dingetjes gehaald moesten worden. Bij haar thuis stond de ventilator in no time en werd het tijd om richting de lelievaart af te reizen.

En er gebeurde nog iets heel moois, waardoor ik helaas wel twee uurtjes aan het klussen werd gezet, maar het was voor een heel leuk ding! Daar kom ik maandag wel op terug want nu moe en morgenvroeg op pad voor het Veteranen Search Team. “Welterusten“.


Zondag 05 juli 2020

Ga zo de deur uit om een een bijdrage te leveren naar de zoektocht van een vermist persoon. Uiteraard zal daar tussendoor niets over geschreven worden maar een korte briefing zal er vanavond wel in zitten. (Mits de lichamelijke conditie en het verstandelijk vermogen dit nog toe zal laten).

15:55 uur |Zit aan een lekker bakkie en een reuze bitterkoek. Maar het alleen belangrijkste is dit wel: Vermiste Annemarie (22) uit Utrecht gevonden tijdens grote zoekactie in bossen Amelisweerd https://www.ad.nl/binnenland/vermiste-annemarie-22-uit-utrecht-gevonden-tijdens-grote-zoekactie-in-bossen-amelisweerd~a411e518/ Einde bericht.

Maar naast dit super goede bericht was er wel een minder dingetje. Onze groep vond in een bosperceel de resten van een vastgebonden hond. Wat had ik dat graag met de dader hiervan gedaan…..

Verder kregen enkele een spoedcursus (waaronder ikke) ‘koe-in-de-wei’. 🐮 Want die dingen zijn best groot zo midden in een bos. En die apparaten schijnen het nogal leuk te vinden om jou het liefst van achteren te benaderen. Het liefst happen zij dan ook nog eens in je paardenstaart. Zover kwam het niet, wel zit de vriezer nu vol met vers vlees.

Afsluiter

Ik heb een paar hele dikke knopen doorgehakt waar nu even wel heel veel zin in is om direct te delen, maar domweg de energie voor ontbreekt. Mensen lief, wat een mega krampen deden mij ten aarde storten. Dat beloofd nog wat vannacht! “Welterusten”.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

One Comment on “DAGBOEK, Week 27 – 2020

  1. Pingback: Dagboek over het leven en de bouw van een diorama

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: