Advertenties

Dagboek, week 25 – 2020

Dinsdag 16 juni 2020

Gisteravond, rond een uurtje of acht, net toen er lekker ontspannen aan het diorama werd gewerkt, kwam er een oproep van het Veteranen Search Team binnen. Heel eventjes rees de twijfel, want de bezigheden konden niet zomaar worden afgebroken. Puntje bij het paaltje zag ik 15 minuten later Zoetermeer langzaam uit het zicht verdwijnen. Even nabij Utrecht kwam een volgende melding: “De persoon is aangetroffen”. Rechtsomkeer en weer verder met knutselen.

Inmiddels is er een apart hoekje in huis gecreëerd voor het VST, daar staat en ligt als gewassen & gestreken klaar om binnen een paar minuten het pand te kunnen verlaten. (Het wachten is op Aliexpress en Wish voor wat handige spulletjes en dan is alles 100% compleet).

Gisterochtend begon ik met schrijven in dit stukje dagboek, het werd een groot en somber stuk. Een stuk emoties dat voor mij noodzakelijk was om op te schrijven en een andere kant van mijn psyche blootlegt. Echter kwam het besef dat dit, vooralsnog, niet het moment is om te delen. Vandaar dat ‘maandag’ ontbreekt. Er is besloten om naast het dagboek een ‘Schaduwzijde’ bij te houden, waarin een andere kijk en beleving van het dagelijkse leven word belicht. De publicatiedatum van deze ‘Schaduwzijde’ is uitgesteld vastgezet, ver vooruit. Je weet maar nooit.

De rest aan groen is aan de voorkant nog nooit in zo’n slechte staat geweest, daar moet echt iets aan gebeuren want dit kan echt niet. Aanstaande donderdag mag ik mij melden in Doorn en heb mij voorgenomen om op de terugweg een pitstop te maken bij ‘Van der Spek’, hopelijk kunnen de lege bakken dan weer gevuld worden.

Maar nu aan de slag met een kozijntje. Het zit namelijk zo: Bij een bezoek aan een van onze leuke buuf’s (Die waarvan wij een prachtige professionele tunneltent hebben gekregen), ontwaarde ik iets wat aan verbetering toe was. Zodoende kwam er een ontwerpje uit mijn handen en nu ga ik dit voor haar maken. Kan ik tenminste iets terugdoen voor die prachtige tent. Vanmiddag zal dit waarschijnlijk tot een fikse echtelijke ruzie gaan leiden, immers gaat het zo regenen, dus gaat het hakken en zagen verder in de woonkamer……. (Vanwege het aangekondigde noodweer is het dan ook niet handig om de bouwtent op te zetten).

Tipje van Rianne: Als je wil dat jouw kids net zo handig worden!

Afsluiter

Mijn 2e quiche. Goed gelukt! (Al zeg ik het zelf).

Ziet er lekker uit, zo smaakte hij ook! En dat allemaal van een voedselgroep pakketje gemaakt. De vorige keer dat ik zo’n ding maakte voor het avondeten was hij net iets te soppig, waarschijnlijk door teveel vocht in de groeten. Maar nu was hij precies goed. Hij gleed werkelijk uit de vorm en van de bodem af. Zoals je op de foto ziet liet hij zich ook nog eens perfect in punten snijden.

Na die heerlijke maaltijd nog een kleine twee uurtjes gewerkt aan het cannabis project. Dat gaat de goeie kant op. “Welterusten


Woensdag 17 juni 2020

Vreemd en onvoorspelbaar weer, nu schijnt het zonnetje volop en zegt ‘Buienradar’ dat het wel eens de hele dag droog kan blijven. Snap er niets meer van, als het zondag maar droog blijft want dan zoeken wij de wateren op bij de Loosdrechtse plassen. (Daar kom ik op zeker nog op terug, blijft nog even een geheime verrassing).

In kleine stukje kom je er ook zeg ik maar. Het scheidingswandje voor de buuf krijgt drie gematteerde ruitjes van plexiglas, een scharnierende plaat om routers, bellen en weet ik veel nog wat en een elektra voedingsdeel. Nu het frame gereed is mogen de glassponningen gefreesd worden, maar eerst nog even kijken of alles wel past. Want leuk natuurlijk om dit in je woonkamer in elkaar te flansen, alleen moet het op locatie ook passen.

UPDATE / HEADLINE NEWS: “Een van de VST maatjes verricht een heldendaad!!

Afsluiter

Weet je wat MEGA BALEN is? Dat je allerlei ‘heitjes voor karweitjes‘ doet om wat bij elkaar te sprokkelen, gaat de zelfgemaakte gras applicator kapot. Uiteraard net nadat er gisteren wat leuke dingetjes bij Wish zijn besteld (en betaald).

,,Dan spaar je toch opnieuw!?” Jeetje, dat ik daar niet zelf opgekomen ben…….. Maar vanavond was een te behandelen stuk netjes en secuur ingelijmd, klaar om het statische gras aan te brengen. Dus al strooiende schrok ik mij de blubbers, het apparaat deed het niet meer, dus mooie afwerking mislukt. En vergeet het maar dat dit weg te halen is……….

Weet je wat, ik ga maar even stilletjes huilen in een hoekje van de kamer en morgen komt de zon wel weer op “Welterusten“.

Donderdag 18 juni 2020

Vanochtend ging de reis naar Doorn, om precies te zijn naar het veteranen Instituut. Niet alleen om een leuk en handig ‘tasje’ te scoren maar ook voor een lang en intensief gesprek. Met anderhalf uur kwamen wij er niet en de volgende afspraak is daarvoor reeds gepland.

Op de terugweg was het onmogelijk om niet even het stuur om te gooien bij ‘Zevenhuizen”. Toen ik een klein uurtje later weer de snelweg opdraaide hing de trekhaak zowat op het asfalt door de zakken tuinaarde en de plantjes. Want hoe graag ik dan ook zuinig aan doe, het is gewoon niet te doen, die lege bloembakken en border vol met uitgedroogde aarde. En die border werd ook nog eens lustig gebruikt als toilet door de plaatselijke katten, poezen, loslopende honden en als je het mij vraagt: ook door verdwaalde roofdieren. Maar goed, nu staat het er weer strak bij en kunnen wij ons zonder schaamde aan de voorzijde van het huis vertonen.

Afsluiter

Flauw grapje, maar vanwege die tas naast het bed kon ik er niet meer omheen door heel hard te lachen.

Tijdens het eten vielen er een paar regendruppels op ons bordje met mihoen. Net te weinig om met bord en al naar binnen te vluchten. Maar een klein uurtje later kwamen “De Tranen Van Grootvader”. Alsof alle regen voor dit jaar in één keer aan ons werd gegeven. Mens, wat een bui zeg. (Gelukkig woont ons huis, voor Zoetermeerse begrippen, hogergelegen, zodoende zagen wij enkel de huisraad van overburen voorbij drijven).

“Tranen Van Grootvader”. Niet mijn woorden maar die van Saskia. Die woorden kwamen, net als die bui, wel/niet uit de lucht vallen, het is vandaag de dag dat hij zou ‘verjaren’. R.I.P.


Vrijdag 19 juni 2020

Zit er helemaal klaar voor om straks weer de gruwelen van het elektrisch ontharen te ondergaan. (Nog maar 700.889 haartjes te gaan). Na al die jaren ga je wel resultaat merken, dat dan weer wel. De ‘zwarte’ haren zijn nagenoeg verbannen naar de eeuwige jachtvelden en de overgebleven jungle van ‘witte’ haren vertonen hier en daar al wat kaalslag. (Zou dat door massale bomenkap voor de biomassacentrales komen?).

Afsluiter

Als het leven bestond uit het alleen maar frezen van sponningen uit hout (met heel veel knoesten) zou het bestaan op deze aardkloot maar kort hebben geduurd. Twee uur achtereen frezen en vervolgens jezelf met het zaagsel mee kunnen vegen. Zaagsel? Eigenlijk raar om dit zo te noemen ‘zaagsel’, bestaat ‘fresel’ dan wel? Ondanks dat er enkel een nogal wat versleten freesje beschikbaar was en er door de knoesten dan ook geen doorkomen heen was, is het uiteindelijk gelukt. Nu rest nog het ‘uitbeitelen’ van de hoeken, schuren en twee maal gronden. (Scheelt een hoop -stuntel- werk na het plaatsen, want het betreft een scheidingswandje tussen een trapgat en een zolderkamer).

gedurende deze zelfkastijding arriveerde Sophie. Zij zou vandaag haar examenperiode afsluiten en wij zouden dat groots gaan vieren door haar lievelingsgerecht te maken. Helaas voor haar moest zij nog enkele dingetjes aanpassen in gemaakte verslagen, dus nog niet helemaal klaar. Nu had ik alle ingrediënten reeds klaar staan en waar nodig in een ernstig pittige marinade gelegd, dus zou zo aan de slag kunnen als het zover was. Sophie was echter getuige van een zeer pijnlijk moment waarop de tranen letterlijk van de pijn over mijn gezicht stroomden en over de plinten van de woonkamer klotsten. Die verdomde linkerknie weer!! Dat zette haar aan om mij na het klussen te ontlasten en het gerecht verder te bereiden. Het samengestelde gerecht smaakte ons verrukkelijk. “Welterusten“.


Zaterdag 20 juni 2020

Zal ik wel, of zal ik niet? Na een bar slechte nacht lijkt alle energie en wil in het kussen te zijn achtergebleven…… Meer dood dan levend giet ik de ene bak koffie na de andere naar binnen, maar niets helpt mij beter te gaan voelen. (Tussen de bedrijven door lees ik ook nog even de laatste nieuwsfeitjes door. Mag je nu heel erg boos worden en van alles denken als je ‘DIT‘ leest?). Maar de wil is er wel degelijk om iedereen van zijn zaterdagochtendrust te verlossen met het schuren.

Nu de gebruikelijke dikke ochtendknuffel en het maken van drinken-maken-zoet van en voor Daniël, komt er meer leven in mij. Daniël in zijn rolschaatsoutfit geholpen, werkkloffie aangedaan, diorama stofgezogen en bewerkt is het nu tijd om de rust in Zoetermeer drastisch te gaan verstoren. Dat mag toch wel om 09:30 uur?

Afsluiter

Na gedane zaken, die overigens naar alle tevredenheid zijn gegaan, ging de reis op nieuw naar Van der Spek. Maar nu samen met Sophie, om iets moois voor Ama uit te zoeken. Daarna nog even snel een zwemlesje doen met Daniël, een verschrikkelijk rommelige avondmaal en een avondje voor de buis. Dus hopeloos saai. “Welterusten“.


Zondag 21 juni 2020

Vandaag kiezen wij het ‘ruime sop’. We gaan met z’n allen dobberen op het water! Ben benieuwd of er mensen onder ons zeeziek gaan worden, al denk ik zelf dat dit reuze mee zal gaan vallen en zij zieker worden van de rit er naartoe. Maar dat het een leuke dag gaat worden staat als een paal boven water, wat een leuke manier om de 75e verjaardag van Ama te vieren!

Alles wat normaal gesproken in een uiterst langzaam tempo gaat op een zondagochtend, gaat nu in een stroomversnelling. De uitdrukkelijke wens van Sophie was om haar even op te pikken i.p.v. dat zij op eigen gelegenheid hierheen komt. Aan mij de taak om dan op tijd onder de douche te duiken, want als Fely en Justin zich daar eenmaal hebben opgesloten blijft de deur zeker 60 minuten potdicht. (Wat die daar uitspoken weet ik niet, hoef ik ook niet te weten…..).

AMA’S VERJAARDAG

Zoals geschreven was iedereen er klaar voor om Ama rond 12:40 uur een warm welkom te heten. (Wij hadden zelfs wat slingertjes opgehangen). Uit volle borst zongen wij gezamenlijk het ‘Lang-zal-zij-leven’ en gaven haar het enorme boeket. Oh oh wat keek zij blij en verrast. Nog snel een stukje taart van Fely haar werk en toen het autootje in.

Even na tweeën kwamen wij aan bij de rederij in Loosdrecht, alwaar een prachtig schip op ons lag te wachten. (Een oud directieschip van Shell). Snel aan boord en even later voeren wij over één van de plassen richting de Vecht. Nog maar net op die grote plas werd er getoost met champagne en konden wij gaan genieten van een High Tea. mens, wat was dat lekker en gezellig.

Via een sluis belande wij op de Vecht en keken onze ogen uit naar de prachtige panden en de mooie natuur. Op de terugweg pakte de kapitein een groter stuk over de grote plas en mocht Daniël een lange tijd achter het roer. Na wat heen en weer gewiebel kreeg hij de slag te pakken en koerste hij ons naar de juiste plek. Tijd om afscheid te nemen van Loosdrecht, op naar de volgende bestemming.

En alweer geraakten wij aan het water, zoutwater nu. Om precies te zijn aan de haven van Scheveningen. Ook daar werd getoost en genoten wij uren lang van heerlijke Italiaanse gerechten.

Ondertussen werd het later en later en leek het ook gezelliger en gezelligger te worden. Zo gezellig dat wij pas om 22:30 uur in ons huisje terugkwamen. Daniël is helemaal over zijn slaap heen en helemaal hieperdepiep. Hij was vergeten dat hij nog een cadeautje voor mij had, een Vaderdag cadeau….. Helemaal niet erg want tenslotte maakten de kindertjes allemaal eenzelfde cadeau en dat gunde hij mij. Zo lief dit!

En zo sluiten wij deze week geweldig af, “Welterusten


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

One Comment on “Dagboek, week 25 – 2020

  1. Pingback: Dagboek over het leven en de bouw van een diorama

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: