Advertenties

Dagboek, week 24 – 2020

Maandag 08 juni 2020

Het hartje op mijn kussen, met I LOVE YOU, zorgde er niet voor dat er goed geslapen is. Ruim voor de planning wilde mijn voetjes al naar beneden en staren de ogen naar een beeldscherm vol geweld. Daar waar week 23 mee werd afgesloten, opent week 24.

Het fijne is wel dat dit zal overwaaien en als een nachtkaars zal uitdoven. Tot de volgende storm en het kaarsje weer even kan branden. Maar als het mij vraagt, zal dit steeds vaker gaan gebeuren en steeds sneller achter elkaar. We zitten met teveel mensen op een kluitje en de verdraagzaamheid zakt naar een ongekend dieptepunt.

Bij de toegang tot het schoolplein hield Daniël mij stevig vast, hij overzag het even niet meer. Het was druk, de scholen beginnen immers weer als vanouds. Het werd hem even teveel en wilde het liefst weer mee terug naar huis. Na hem flink geknuffeld te hebben en hij tot rust kwam zag hij gelukkig een vriendinnetje in de massa. Roetsj, daar ging hij.

Met de opdracht Saskia om 11:15 uur te wekken nu even tijd voor mijzelf. (Ondertussen kwam Sebastiaan om 08:45 uur alweer thuis, zijn toetje Nederlands duurde een heel half uur!). Na het ontbijtje maar verder waar er gisteravond is gestopt. Met bouwdeel Ⅲ van het diorama.

16:00 uur | Van mijn planning is niets terecht gekomen, de werkzaamheden buiten de deur zijn naar elders verplaatst. Nadat Saskia uit haar bedje was gevallen moest zij zich melden bij een restaurant, om daar met een vriendin gezellig bij te kletsen en wat geneugten tot zich te nemen. Daarna nog snel langs een supermarkt en nu vermaakt zij Daniël in een plaatselijke dierentuin speeltuin. ,,Voor het eten thuis anders zwaait er wat!”

Desalniettemin ziet het huisje er nu netjes uit, zijn er wat dingen verholpen die bleven liggen en is de saus voor de spaghetti klaar. Dus mijn middagje was ook productief. Alleen gek dat een golf van diarree aanvallen uit het niets zijn opgedoken. Daar kan het gebroken lijnzaad en de 0,0% kwark(sel) geen debet aanhebben.

Afsluiter

En wie kwam er vlak voor het eten gezellig aanwaaien? Juist, Sophie! Zij had super goed nieuws, zij heeft een vast contract gekregen bij het bedrijf waar zij nu stage loopt! WAUW! Een feestje waard, dus mocht zij een hapje mee-eten.

Tja, daarna twee uurtjes aan het diorama knutselen en straks lief naar het bedje. “Welterusten“.


Dinsdag 09 juni 2020

Ken je dat, dat je de halve nacht naar de tijd op de wekker kijk en dan nog wakker schrikken als hij afgaat? Zoiets was het wel een half uurtje geleden. Nu staat het tweede kopje koffie voor mijn neus en komt het besef waar ik ben en om welke redenen ook al weer. Daniël naar school brengen en de containers buiten zetten zijn vanochtend de belangrijkste, verder zie ik wel wat er op mijn pad komt.

15:00 uur | Raar weertje, al zeg ik het zelf… Durfde het wel aan om iets voor te lakken maar heel af en toe lijkt het wel snel te gaan regenen en dan verdwijnen de boze wolkjes weer net zo snel als dat zij kwamen. Komt vast en zeker omdat er teveel mierenpoep word uitgescheiden. Misschien moeten ze ook windmolen van 10mm hoog gaan plaatsen in het gras.

Afsluiter

Zie ik het nu goed, is die partij, waarvan de ‘leider’ kortgeleden nog met een duim omhoog stond te nichten, nu ineens tegen biomassacentrales!! Ach, die paar miljard kuub aan versnipperde bomen groeien de komende 75 jaar wel weer terug.

Er gebeurt veel om ons heen, teveel. Mensen, wat een gekkenhuis maken wij ervan! Ik ga mij nog even een half uurtje verbazen over de waanzin in sommige mensen. “Welterusten“.


Woensdag 10 juni 2020

Even na zevenen stond Daniël naast zijn bed, vol adrenaline want hij gaat straks naar Linnaeushof! Om 10 uur vertrekken zij al naar deze grote speeltuin, die er overigens al was toen mijn beentjes groot genoeg waren om het bovenlijf te dragen. Een hele oude speeltuin dus. Maar leuk dat het verjaardagsfeestje van een van zijn vriendinnetjes daar wordt gevierd.

Even wat anders aan mijn hoofd, al weken lang steekt er steeds vaker en steeds heftiger een flinke hoofdpijn in mijn koppie op. Op dit moment ook, anders zou ik er niet zomaar over schrijven…. Het begint een beetje vervelend te worden, ben helemaal niet gewend aan een stevige hoofdpijn, meestal kwam die in het verleden wel eens van een kater. Alleen zijn ‘katers’ al heel lang voltooid verleden tijd, geen drank betekend ook geen kater. Nee, deze vorm van hoofdpijn ken ik niet zo, al helemaal niet in de vroege ochtend, of op welk tijdstip van de dag.

Afsluiter

Na een valse start door hoofdpijn zat er niets anders op dan twee pilletjes achterover te slaan en op het dak te klauteren. Dat gebeurt wel veilig, met zo’n spannend harnas aan en een soort van ‘band’ moet je val breken als je onverhoeds wat snelle beneden wilt zijn. Alleen dat scheef staan (op 15 meter hoog) is een minder goed plan met artrose, reuma en zenuwpijn. Verdeeld over meerdere korte perioden gaat dit wel, alleen moet je daarvoor wel extra klauteren en handelingen verrichten en dat is weer minder veilig.

Nadat dit er opzat ging de reis van een dutje op de bank (om de hoofdpijn te laten zakken) naar de keuken. Saskia had aanbieding pizza’s voor de grote kids en een tosti voor de kleinste. Voor ons tweetjes kneedde ik in twee uurtjes een heerlijke groene curry in elkaar. Met kippen-dij, veel verschillende groeten, curry en aardig wat knoflook en sambal. Dit weer op een bordje rijst en smullen maar. Tussendoor ook nog even een laatste muurtje gewit, echt zo’n bleef-maar-liggen dingetje.

Daniël? Oh ja, die is naar het Linnaeushof geweest. Die heeft het zo ontzettend naar zijn zin gehad en is gekreukeld, nu maar hopen dat hij dan ook eens een keertje vroeg gaat slapen.

Ik ga nog even wat rommelen aan het diorama. “Welterusten


Donderdag 11 juni 2020

Schat, je hebt een oproep van het VST (Veteranen Search Team)! En zo kon het gebeuren dat ik mij rond 23:00 uur meldde bij de organisatie ter plaatse en in de diepe duisternis een bos indook. Na een goede afloop deze keer gaf het wekkertje 02:30 uur, best wel even slikken nu dat zelfde onding mij er weer om 06:15 uur uitjoeg. het is niet anders, straks mag Daniël naar school en gaat de haartjes-weg-mevrouw met mijn gezichtsbeharing aan de slag.

Dat ik het niet zelf zag kwam doordat Saskia mijn telefoon had geleend. Die van haar was leeg en als iemand zo verstrikt is geraakt in een Netflix serie moet je wel even afstand doen van je kostbaarste bezit. Ondertussen was ik bezig met een zelfstudie over het maken van een cannabisplant. Cannabis? Jazeker, want wie heeft er nu niet zo’n plant in huis? Ik twijfelde in eerste instantie nog, want meer dan 5 stuks mag niet, maar daar is een oplossing voor gevonden. Er is namelijk ook een soort die uit één kiem net zoveel strengen geeft als 5 losse planten. Voor de slimmeriken onder jullie: 5 Van die planten zijn dus net zoveel als een zolder vol …….

10:00 uur | Zo, die 50 haartjes kan je maar beter kwijt zijn, nog maar zo’n 400.000 in het gezicht te gaan. Dus als het meezit ga ik zonder haargroei de kist in. Maar wat is het toch lekker stil in huis. Er liggen er nu nog maar drie in bed en eentje op school. Eerst maar even een (eenzaam) ontbijtje genieten en wat van dat zwarte goud naar binnen gieten. ,,Laters.”

Afsluiter

Weet je, het was vandaag een OFF-DAY. Beetje rommelen en wat gespeeld met ‘Hammerite’, die verf die je gewoon over roest en zo kunt smeren. Ook wat hout verzameld om een scheidingswandje te zetten, het is de bedoeling dat daar dan ook een sponning inkomt voor plexiglas. Je moet toch wat te doen hebben. Verder eventjes met Sophietje op pad geweest en voor het span een beetje gekookt. Vandaag hielden wij het simpel door wat restjes uit de vriezer op te warmen voor de kids en de nodige vitamientjes kwamen van sperziebonen (alweer), krieltjes en een schnitzel maatje XXL.

Verder had Daniël vanmiddag een bokkenpruik op, ging Sebastiaan wat actiefs buiten de deur doen en ben ik zojuist in de hogere cannabiskunde gedoken, mens wat is dat nog moeilijk! (En Saskia dan?, die zit achter Netflix. “Welterusten“.


Vrijdag 12 juni 2020

Goedemorgen allemaal, het zonnetje lacht, de lucht is blauw, dus hoofdpijn kom maar gauw. Verder gaat alles goed hoor, kom de dag wel door en na het ontbijtje straks, met toevoeging van de nodige kruidendrankjes van de medicijnman zal het vast en zeker oplossen, als sneeuw voor de zon.

En er staan wat klusjes op het verlanglijstje van Sophietje: een kastje in elkaar zetten, eettafel zwart lakken, steektrap lakken en vast en zeker nog wat gaatjes boren om prullaria op te hangen. Wist je dat haar huis bijna voor 88,4% be-panter-t is? Je ziet het nu overal in de winkels, alles met een panterprint. Wat zal zij straks balen als die hype voorbij is…….

HET CANNABISPROJECT GAAT TOT OP HEDEN NOG GOED, DUIMEN JULLIE MEE?

Eerst werd het als ,,leuk” door Saskia afgedaan, maar nu zij ook de lol er wel van inziet word mijn drive alleen maar groter. Nu rijst de vraag al of ik er een speciaal stukje grond voor moet aanleggen of dat het beter en leuker is in een mooie pot. We gaan het zien!

Afsluiter

22:45 uur | De kids en Saskia staan op zolder te kijken naar het heftige onweer. HET GAAT LOS IN ZOETERMEER!!! Wie daar doorheen kan slapen, “Welterusten“.


Zaterdag 13 juni 2020

Om gek van te worden, maar wel zo fijn dat er nog steeds wat uit te persen valt. En dan heb ik het even over de oude C-keus airbrush. Hij laat mij meer in de steek dan mij lief is en zorgt ervoor dat er maar mondjesmaat gespoten wordt. Maar ik laat mij niet kennen, iedere keer weer lukt het, om met kunst en vliegwerk, iets kleins te spuiten, waarna de riedel van dieptereiniging weer kan beginnen. Vermoeiend allemaal!

Eigenlijk vertel ik hiermee dat er hard gewerkt word aan het diorama en het nog met dezelfde passie doe als de eerste dag dat er begonnen werd. Sommige dingetjes zijn domweg niet met een kwastje te schilderen, daar is echt een airbrush voor nodig. Klinkt wellicht raar, vroeger werd er immers ook met de hand geschilderd, maar de technieken van bouwelementen staan ook niet stil. Het is zo verschrikkelijk mooi gedetailleerd dat het volstrekt onmogelijk is om dit bijvoorbeeld te primeren met een kwast.

Maar wat was het heerlijk vannacht! Wat een emmer aan zuurstof!


Zondag 14 juni 2020

Gisteravond doken wij in ‘Chernobyl’ op HBO. Dat is nog eens indrukwekkend, wauw. (En zo indrukwekkend dat er geen tijd meer was om de dag netjes af te sluiten). Vandaar een keertje geen “welterusten”, moet kunnen op z’n tijd. Gelukkig is het vandaag net zo lekker als gisteren en gaan wij de zilte lucht van het Scheveningse opzoeken bij Ama.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

4 Comments on “Dagboek, week 24 – 2020

  1. Pingback: Dagboek over het leven en de bouw van een diorama

  2. lekker weer dat de scholen zijn begonnen.Even tijd voor je zelf.Groetjes.

  3. Pingback: Dagboek over het leven en de bouw van een diorama

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: