Dagboek, week 23 – 2020

Maandag 01 juni 2020

Vandaag gaan er meerdere versoepelingen in. De ‘intelligente Lockdown’ wordt wéér een stukje milder. Wat je milder noemt! Ja, de horeca mag eindelijk open, maar vraag niet hoe. Net alsof het zo leuk is met een maximaal aantal bezoekers, rekening houdend met de 1½ meter regel. Wie het middelste biertje van één-meter-bier pakt krijgt een prent, da’s toch niet normaal!? Mondkapjes verplicht in het openbaar vervoer, maar we gaan niet handhaven. Kan je het dus net zo goed niet verplichten. (Tja, want de milieu maatregel van 100 KM op de weg kan je wat makkelijker bekeuren, daar is geen mens-tot-mens contact voor nodig).

Wie overigens de afgelopen week verder dan de voordeur is geweest weet ook dat al de gestelde maatregelen massaal worden genegeerd. Ook al doe je nog zo je best, je ontkomt niet aan het ‘oude’ normaal. Heel veel mensen doen gewoon hun ding zoals zij gewend waren en laten iedere veiligheidsmaatregel achter zich, alsof het er nooit geweest is.

We worden geacht met niet meer dan 30 personen tezamen te zijn, het kleine beetje vrijheid. (Het woord vrijheid niet waardig). Nou, dat wordt vandaag reeds teniet gedaan in Amsterdam, alwaar er een grootse demonstratie staat gepland. Daar staan vanmiddag tientallen besmette vredelievende mensen (lees: anarchisten) luidkeels hun aerosolen met corona over de deelnemers uit te spreiden. Waarom mag dat wel?

Maar vanavond eten wij paella, veel belangrijker dan dat de halve wereld in anarchie vervalt en winkelstraten in brandende puinhopen veranderen. Want zo zijn wij natuurlijk ook, zolang het ons niet treft is het ook niet boeiend. (De enkeling daargelaten natuurlijk).

Tipje van Rianne: Voor een overheerlijke Paella

01 Juno 2020. We gaan het meemaken vandaag. Voorlopig is het nog doodstil in huis en in ons buurtje. Het dakraam boven mij staat open en een heerlijke bries stroomt langs mijn toet. Je hoort alleen maar vogels en heel af en toe in de verte het passeren van de RandstadRail. Hopelijk gaat Daniël straks akkoord met mijn voorstel het immense zwembad te ruimen. Dat ding staat echt in de weg en het plasje water daarin ziet er allerminst prettig uit om in te vertoeven. Waarvan akte. (Weet het antwoord al…)

Update, 09:30 uur: Zonder enig protest ging Daniël zojuist akkoord met de vernietiging van het opblaasbad……..

Afsluiter

,,Halsema EXIT“. Meer woorden maak ik er niet aan vuil.

Wat was de paella lekker en wat was het gezellig om buiten te eten. Sophie kwam (alsnog) aanwaaien en kon zo aanschuiven. Daniël kon zich helaas, zoals viel te verwachten, niet verenigen met hetgeen er op zijn bordje zou komen, we aten daardoor helaas met een mondje minder aan tafel.

Verder was er vandaag voldoende rust in huis om flink aan het diorama te trekken. Je ziet er alleen geen ene fluit van….. “Welterusten“.


Dinsdag 02 juni 2020

Onze kleine vriend Daniël huppelde super blij aan het handje mee naar school. Sebastiaan gaat over enkele minuutjes de deur uit, hij heeft zich ingeschreven voor een Dalton-uur. Nu is wel de vraag of hij het gaat redden binnen één kwartiertje, want desgevraagd heeft hij zich niet ingelezen over de geldende maatregelen op zijn school. Dat hij daar de afgelopen 10 weken weinig tijd voor heeft gehad trekken wij een klein beetje in twijfel…..

Afsluiter

Er is niets te melden! gebeurt wel eens, sorry. “Welterusten“.


Woensdag 03 juni 2020

Straks controle bij de reumaconsulente, twee maal per jaar een noodzakelijk kwaad, lief mens overigens. Daarna zien we wel weer. Mijn stemming is niet zo best, kan ook eens gebeuren en de voorgenomen sabbatical staat, even geen verplichte nummers als bijvoorbeeld koken en huishouden voor ondankbaren.

Afsluiter

Zit je lekker?
Net voordat de gang naar de reumatotoloog consulente in gang was gezet kwam Saskia uit bedje zodat Daniél overgedragen kon worden. Zodoende netjes op tijd op de afspraak van 11:00 uur. (Het ziekenhuis ligt bij ons aan de overkant, echt handig!). Het liep, zoals gewoonlijk, ietsje uit maar tot nu toe ziet het er qua reuma rustig uit. Zelfs de psoriasis is binnen de perken te houden. De artrose knie was iets opgezet maar deed niet echt zeer bij het controleren. Daar heeft die fijne prik van een paar weken wel voor gezorgd.

Maar het leukste nieuws was wel dat rolschaatsen mag!! Het schijnt qua bewegen goed te zijn om te gaan rolschaatsen, hier gaan de vlaggen voor uit….

En als laatste volgde er nog een bezoekje aan de bloedafnamepoli. Door de corona maatregelen was het rustig en zat de naald er vrij snel in. Niet verklappen, maar ik had reeds bij binnenkomst al een kaart voor het prikken bemachtigd.

Even na twaalven bleek het huis stil en verlaten. Sebastiaan zal wel achter zijn spelcomputer hebben gezeten, Justin in bed en Saskia was met Daniël naar een speeltuin.

Voor mij restte er niets anders dan even de buuf te helpen met haar dakkapelletje (van slechts 4 meter breed). Er is wat dat betreft nog niets veranderd in het doen en laten. ,,Laat mij het maar doen”. Dat ging wel goed, maar wel zwaar over elke lichamelijke grens van kunnen. Al lekker schurende kwam het besef dat het morgen gaat regenen, dat werd dus ook nog even schilderen. Dat heb ik geweten, pas om 19:30 uur ging de sleutel in de voordeur. Gelijk maar in bad en daarna iets te knagen gemaakt. Een XXL schnitzel met een bedje van gemengde champignons. “Welterusten“.


Donderdag 04 juni 2020

De boot is binnen. De wel bekende uitspraak als er poen op de rekening is gestort. Ditmaal de vakantieboot, een speedboot welteverstaan, hij vloog net zo hard naar buiten als dat hij binnenkwam. Maar het voordeel wel is dat alles vereffend is, zo zal het bij veel anderen niet anders zijn.

Vandaag is Daniël nog corona-vrij maar maandag gaat hij weer elke dag naar school, wel met continurooster. Zo’n rooster is best wel lekker voor dat mannetje, doet hem veel beter dan dat uurtje lunchpauze thuis. Voor hem maar hopen dat het met het nieuwe schooljaar wordt gecontinueerd. Voor ons is het in ieder geval geen enkel probleem, een uurtje eerder of later thuis mag de pret niet drukken. (En het scheelt Saskia een hoop uit-bed-val-stress als zij hem niet om 11:45 uur uit school moet halen).

Nou, het zieke en gewonde vogeltje waar Sebastiaan zich over ging ontfermen heeft het niet gehaald. Het was een ‘Jackie 02’.

Afsluiter

He hallo, ik ben geen weervrouwtje! kan ik er iets aan doen dat jullie doorweekt van het boodschapjes doen thuiskomen! Of had zij wel een beetje gelijk? Ik ben vaak buiten om niet nader genoemde zaken te doen en derhalve afhankelijk van het weer. Zodoende leek het mij geen uitgesproken moment om de deur uit te gaan, daar was ik zelf wel achter. Maar als je zelf niet de tegenwoordigheid van geest hebt om, als de lucht heel donker word, er een frisse wind opsteekt, niet zelf even op je weer-app kijkt, je maar bij jezelf te raden moet gaan en eens niet de bal zoals gebruikelijk bij een ander neer te leggen?

Ja dat, je slaat de spijker op de kop! Nu de intelligente lockdown en de anderhalve meter maatregel in één klap teniet zijn gedaan door de demonstratie op de Dam, zo ook verdween de saamhorigheid in huis. ieder weer voor zich en lang leven gekissebis versus ruzie. Gelukkig maar, want als het hebben van geen ruzie tussen twee mensen ook bij het ‘nieuwe normaal’ van Rutte zou zijn gaan horen, dan werd het leven wel heel erg saai. (Stel je voor zeg, dan zouden de woorden ‘huilie-huilie en slachtofferrol’ wel uit het woordenboek geschrapt kunnen worden).

Maar goed, even frisse lucht en een bezoekje aan familie was een hele leuke afwisseling in het leven van nu. En in zo’n gehucht waar het leven nog vreedzaam door kabbelt moet je als stadsmens wel raar opkijken als er iemand aan belt en netjes komt melden dat hij je spiegel aan stukjes heeft gereden. Lang leven duct tape!

Eerlijk is eerlijk, bij thuiskomst lagen er nog twee geiten-karbonades in de koelkast, zodoende was er nog wat knagen. Die dingen zie er groot uit, maar 75% is bot en het vlees slink als de mallemoere in de pan. Maar lekker, je eet je vingers erbij op. (Moet wel, anders vult het net zoveel als ernaar kijken).


In het kader van bovenstaande mag een ‘Tipje van Rianne’ niet ontbreken: Let op 18+

Ik weet nu niet wie er braaf gaat slapen of met tipjes aan de slag gaat, maar waar je ook voor kiest: “Welterusten


Vrijdag 05 juni 2020

De hamvraag nu is: “Hoe kom ik droog van A naar B?” Tijdens een hoosbui lukte het net aan om Daniël op school te krijgen. Dankzij de paraplu werden alleen de voeten in de open schoentjes nat en vroren en slechts twee tenen af. Maar zomenteen naar de ‘haartjes-weg-mevrouw’, dat is andere koek op de fiets! Laat ik mij als veteraan dan kennen door een beetje regen? Nee, natuurlijk niet! Maar feit is gewoon dat mij nooit geleerd is om in een lieflijk jurkje dit weer te trotseren, daarbij, een regenpak is voor …… .

11:00 uur | Het is gelukt, alleen sokken + gymschoenen waren doorweekt! Net op de valreep voor vertrek vond Saskia (voor haar ochtend-dutje) toch nog even mijn lange waxjas (je weet wel, die de elite draagt als zij op jacht gaan). Niet op de fiets maar lekker aan de wandel gegaan. Goed voor het verbranden van de corona kilo’s en gezondheid. Die natte sokken en schoenen zijn vervelend en koud als je op de pijntafel van de haartjes-weg-mevrouw ligt, maar dat was niet het ergste.

wat veel erger was, was dat het elastiek van mijn slipje het onderweg begaf, op de heenweg wel te verstaan. Heb je wel eens geprobeerd om in een stortbui, met een waxjas tot aan je enkels, je slipje in positie te houden? Dat werd dus heel stout “commando” terug naar huis, beter zo dat als randdebiel pogen ongemerkt achter iedere lantaarnpaal je slipje op te hijsen. Daar hadden vast YouTube filmpjes van verschenen. Wie het woord commando niet kent: ,,Google het even”. Ik wilde het ook wel doen hoor en dan gelijk een linkje plaatsen, maar vond in plaats daarvan dit: https://i-d.vice.com/nl/article/xwymgj/een-korte-geschiedenis-van-de-onderbroek.

Nu eerst een nieuwe onderbroek zoeken, koffie zetten, beetje aan het diorama werken en dan zien we wel weer wat de dag brengt. Oh, voordat ik het vergeet: hier nog een Tipje van Rianne: Voor het betere paswerk.

Afsluiter

Moest echt even alles op een rijtje zetten om de dag terug te blikken. Na uit de natte sokken en schoenen te zijn gehesen en mijn tere voetjes te verwarmen met NS-Thermo-sokken was het tijd voor de standaard lunch van twee hardgekookte eieren. Na een kort bezoekje aan de buuf (niet voor suiker, maar voor een bakkie) kwam Ama en niet veel later de goedheiligman die gisteren netjes de gemaakte schade had gemeld. We hebben onderling afgesproken om de schade met gesloten beurs af te wikkelen.

Ama? Ja Ama, zonder escorte van Oesje nog wel! En Ama bleef de hele dag, kookte voor ons en hielp Sebastiaan ‘s-avonds met zijn Nederlands. Een echt ‘als vanouds’ dagje met Ama dus. Het was best weer even wennen, haar aanwezigheid en gezelligheid was echt een gemis!

Zelf ben ik bijna zover om het e.e.a. qua diorama te gaan delen. Er word echt nog heel hard aan gewerkt maar het is gewoonweg niet interessant om dit te delen. Je moet dit zien. “Welterusten“.


Zaterdag 06 juni 2020

Let us not forget
“Operation Overlord”


Zondag 07 juni 2020

Rommelig doch gezellig, zo kan het avondeten van gisteravond wel het beste omschreven worden. Na mijn uitbarsting van de week over het structuurloze gebeuren en de onbeschofte gedragingen van sommige huisgenoten is er tussen de regels door wel geluisterd. Zo zaten wij gisteren met z’n achten aan een lange dis, zelfs tot en met het toetje en afruimen aan toe. Het kan dus wel.

Afsluiter

Nog een paar uurtjes en dan is ook week 22 – 2020 voor eens en voor altijd verleden tijd, geschiedenis als je het mij vraagt. Deze week, de voorgaande week en de aankomende weken zijn het uitvoerig volgen waard want ze gaan echt de geschiedenisboeken in. Revolutie na weken van een pandemie, niet over en vanwege deze pandemie maar vanwege een zeer zware mishandeling van een man, met dodelijke afloop. Die dader zit straks zijn straf uit in de gevangenis, tezamen met zijn collega’s maar de golf van de opgeklopte verontwaardiging met dito geweld, plunderingen en zelf wraakbeluste moorden gaan de boeken in.

Zou het echt zo gaan worden, dat je op je tellen moet gaan passen wat je schrijft of zegt. Het gebeurt ondertussen wel, mensen die je aan de verkeerde kant van hun denkwijze vinden staan rapporteren je en leggen data van je vast. U bent gewaarschuwd! Waar kennen wij die hetze, die gemeenschappelijke verontwaardiging en gestuurde manipulerende machtszucht ook alweer van?

Dus: Wat was het weer vandaag slecht zeg en wat hebben wij lekker gegeten. Niet te vergeten: Wat waren de kindertjes lief en wat hadden de ouders het knus en gezellig. “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

3 Comments on “Dagboek, week 23 – 2020

  1. Ik waardeer je openheid over je leven enorm. Ik voel me betrokken bij jullie.
    Maar, je moppert veel over de linkse elite (,,Halsema EXIT“. Meer woorden maak ik er niet aan vuil”). En dat doet me pijn. Ik vind oordelen sowieso niet fijn (daar heb ik als transgender meer dan genoeg in meegemaakt). De onderwerpen waar jij je tegen afzet, daar identificeer ik me juist wel mee. En daarmee bekritiseer je dus mijn ideeen en overtuigingen en daarmee mijn manier van zijn. Dat kwetst mij steeds weer en daarom heb ik besloten je blog niet meer te volgen.
    Lieve Rianne, het ga je en jullie goed.
    Liefs, Sandra

    • Hoi Sandra,

      Dank je wel voor jouw openhartige reactie.

      Ook aan jou alle goeds van de wereld,
      Liefs, Rianne

  2. Pingback: Dagboek over het leven en de bouw van een diorama

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: