Advertenties

Dagboek, week 21 – 2020

Maandag 18 mei 2020

Afscheid

Er was er maar één die er voor mij uitsprong in transgender-blog-land en dat was Sandra. Sandra blogde al vele jaren eerder dan ik en liep qua transitie eveneens voor. Zij was voor mij een leidraad, een steun. Sinds enkele jaren ontmoetten wij elkaar bij gelegenheid en hebben wij, Saskia en ik, ook eens in haar privé domein mogen vertoeven. Sandra heeft van de week afscheid genomen van haar blog. In die zin dat zij daarmee stopt. Een einde aan een mijlpaal.

Sandra heeft haar doelen bereikt, is happy en gelukkig met haar leven. Zij liep ver op mij vooruit, inmiddels is dit minder geworden. Wij zijn Op en Top Vrouw, ieder in haar eigen cocoon, ieder happy met hetgeen er op ons pad komt. Wij wensen haar, haar naasten het allerbeste van de wereld toe en zullen elkaar in het heden vast nog eens tegen het lijf lopen. Sandra, dank je wel voor alles. 💋

Haar blogs zette mij, zette ons, meer dan eens aan het denken, bracht ons in gesprek en af en toe geraakten wij in een stevige discussie. Zo ook op haar laatste blog, gisteravond laat om precies te zijn. Een diepte gesprek, filosofisch en open vragen voor een vervolg. Waar staan wij individueel, wat willen wij, wat willen wij samen?

Vandaag de dag

Vandaag vieren wij ook een klein feestje. Marion is vandaag thuisgekomen na twee hele weken in het ziekenhuis te hebben vertoeft. 🍰

Vandaag moesten er opnieuw wat verhuisdozen verplaatst worden, waar weer andere verhuisdozen achter vandaan kwamen. Nieuwsgierigheid won het gelijk van de opruimwoede. ,,Verrek, da’s waar ook, gezin één zit ook nog in dozen.” Twee prachtige foto’s van mijn oudste dochter en ex & ikke zo pril als gras deelde ik snel met de echtgenote van weleer. Ook zij was blij verrast.

Een latje op een paaltje dat weer vastzat aan een ander paaltje. Welk paaltje op zijn beurt weer onderdeel is van een palen-constructie t.b.v. een schutting. Op dat latje zat een hightech ding gemonteerd, waarmee je op je smartphone kan zien hoe hard het precies waait.

,,Dat kan ook zonder smartphone door gewoon naar buiten te lopen, lijkt mij!” 😃. Maar wie ben ik om een elektrotechnische techneut 🔌 niet te helpen, ben immers een houtconstructie techneut. 🔨

Het latje is inmiddels een paal van 3000 mm, aan een andere paal geworden. Morgen gaan de signaallampen erop en nu maar hopen dat er vannacht geen vliegtuig tegenaan knalt.

Vreemde eend

,,Ik haat eenden!!” ,,Dat is géén eend Daniël”. ,,Ik haat ganzen”. ,,Dat is ook géén gans Daniël”. ,,Wat is het dan, duif, ooievaar, kraai, adelaar, of een hoe-heet-het-ook-al-weer?” Het was een meeuw, een meeuw die een levend 🐇 naar binnen schrokte. Ook Daniël ‘schrok(te)’ er hevig van.

Weet je, die kleintjes zien veel te veel rare dingen voorbij komen op hun smartphone.

Welterusten


Dinsdag 19 mei 2020

Nog nakomend van de lachsalvo en al kijkende door betraande ogen heen zag ik een beteuterd gezichtje naast mij. Ik dacht serieus dat Saskia een grapje maakte toen zij iets zei over een vitrinekast en haar beauty producten. ,,Lijkt mij leuk om mijn gekregen beauty spulletjes in die kast uit te stallen”. En meende het dus echt. Het betreft een vitrinekast welke ik samen met Sebastiaan van het grofvuil langs de straat had gered van een alles vernietigende ondergang. (Deze kast was gisteren leeggehaald en staat klaar om alsnog naar de milieustraat te worden afgevoerd). Gun het haar echt, maar kijk vol vrees naar de twee trappen waarover dit dieploden gevaarte naar boven moet……

Eerst vandaag maar die mast van de buurman fixeren. Na een goede nachtrust waarin al dromende een goed idee opkwam. Straks kijken of dat idee überhaupt kan en gedeeld wordt door de eigenaar. Maar eerst Daniël naar school brengen, dan zien wij wel weer verder.

Afsluiter

Voor geen goud had ik het blije koppie van Daniël willen missen, maar ach wat was zijn leed niet veel later groot. Het duurde wel even voordat de tranen waterval was verdwenen en het naschokken duurde uren.

Ze paste echt niet, echt niet! Zijn nieuw rolschaatsen paste niet! Een enorm doos werd door TNT voor de deur gezet. Met daarin rolschaatsen, helm, beschermers en een gratis 🧩. Alles van K3…….

De doos staat klaar om retour te worden gezonden. Ama, die voor de verrassing had gezorgd is ingelicht en als het goed is staat er deze week opnieuw een doos!! Zal daar dan opnieuw een puzzel 🧩 bijzitten? (Er kan alvast een bod worden gedaan).

De mast voor de buurman zijn windmeter staat als een huis, die krijgt de zwaarste orkaan niet plat, wel verslagen 🤔.

Verder is onze woonkamer omgetoverd in een ballentent, snap er geen bal van! “Welterusten”.


Woensdag 20 mei 2020

Wauw! Die blauwe lucht, die bijna serene stilte, dat hele lichte briesje frisse lucht, al dat verse loof aan de bomen, puur genot door enkel en alleen het kantelraam boven je pc-tje open te zetten. Een kopje koffie en een verse coil in de E-smoker maken het geheel af.

De to-do-list van vandaag is kort, maar wel intensief. Ruimen van bergingen en vliering klinkt sowieso al reuze vermoeiend….. Gisteren is het besluit gevallen om nagenoeg al het speelgoed in plastiek bewaardozen te doen. Zo komt er eindelijk overzicht en kan er reeds veel naar de speelgoedbank. Het luxere speelgoed zit inmiddels in zulke handige boxen van de Action. Indien dit speelgoed vochtgevoelig is gaat er eerst een dun laagje folie over de box eer het deksel word afgesloten. (Dat is nog eens een handige tip! Werkt ook perfect bij het opslaan van kleding. Ik gebruik daarvoor van die industriële rollen van de bouwmarkt).

Vanwege de grote LEGO woede van afgelopen jaar is dit grotendeels in dezelfde boxen opgeslagen en gesorteerd. Een lust om naar te kijken en oh zo handig als bijvoorbeeld Sebastiaan met een bepaald thema wil gaan spelen. LEGO doe je sowieso niet weg, zelfs het Duplo niet. Maar ook dingen van Meccano, Brio, Mattel enz. niet. Zal ik ooit de houten vier-master nog afbouwen? Wie weet komt het er nog van, dus blijven de twee verhuisdozen met onderdelen netjes staan waar zij stonden. (De inmiddels gebouwde romp met de dekken blijft troosteloos in huis staan, die is te gevoelig voor vochtige plekken).

Een belletje

Een telefoontje naar Annet, Marion en Edwin. Tijdens de corona meer dan een sociaal dingetje. Blij te horen dat Marion en Edwin aan d beterende hand zijn. Beiden zijn gelukkig weer thuis en onder hun geliefden / naasten.

Candid camera

Daniël, je weet wel, die graag stevig aangesproken wil worden en daarom steevast probeert van tafel te glippen, kreeg een hele pijnlijke les. Wij aten buiten, saskia werd hierbij horendol van Sebastiaans parkieten en had hiervoor de schuifpui dichtgedaan. Daniël glipte stilletjes van zijn stoel en wilde snel de woonkamer induiken. Zijn pijnlijke ervaring was uiteraard niet leuk, de rest wel……..

Alweer!! Misschien rende hij daarom wel weg!?

Trouwens, de parkieten staan nu, voor eens en voor altijd, in Sebastiaans kamer!! “Welterusten


Donderdag 21 mei 2020

Vanavond gaan wij uit eten! Ama laat maaltijden aanrukken van een restaurant, welke wij in haar tuin gaan nuttigen. Dit wordt een hele speciale Hemelvaart. Alleen Justin blijft achter om het fort te bewaken. Nu maar hopen dat de voorspelde zeewind geen kwallen roet in het eten gooit. Zelf heb ik gekozen voor kipsaté met patat en salade. Er stonden wel interessantere maaltijden op de menukaart maar het is helaas nog steeds zo dat er een half noodgebit in mijn mond zit en daardoor heel slecht kan kauwen.

Er zijn duizenden ergere zaken door Corona te vinden en zal het mij om het even zijn dat daardoor een goed werkend gebit in de wacht staat. Het is vervelend, maar dat overleef ik best wel. Verder staat de laatste aangezichtsoperatie ook op hold. Ook niet erg want het doel, niet meer te worden gemeneerd, is nagenoeg bereikt. Ook de hieraan verbonden rapportage in het AD zal wel ergens in 2030 worden ingepland. Dat is dan weer minder leuk doordat ik in mijn huidige ikke niet voor een professionele camera mag verschijnen. Hierdoor zijn al meerdere interviews voor steunverlening aan transgenders afgewimpeld.

Afsluiter

Mensen…… dit was zo’n geweldige dag voor ons allemaal. Op Justin na was iedereen van de partij. Het weer was super en reden na negenen pas huiswaarts. (Natuurlijk vergat ik dat Sophie ergens anders woont dus dat werd een extra rondje door Zoetermeer).

Saté was voor mij en Oesje de lekkernij en Saskia koos gamba’s. Sophietje zalm, sebastiaan en Ama spareribs. Eus had een angus burger, zo groot als een reclamebord en Daniël koos Ama’s pasta. Lekkere patat en een salade maakte het compleet.

Het was super om zo verwend te worden met gezelligheid en een super maaltijd. En de kids? Die vermaakte zich prima in het zwembad en met een frisbee van Eus. “Welterusten”.


Vrijdag 22 mei 2020

Allemaal leuk en aardig, maar loge’s zonder even te vragen blijft een hekel dingetje. Normaal gesproken meld Justin het blijven slapen van zijn vriendin altijd netjes/ Gisteravond werd ons enkel verteld, door het vriendinnetje zelf, dat zij vroeg uit de veren moest voor haar werk. Justin vond het daarom waarschijnlijk niet nodig om te vertellen dat dit vroege opstaan in ons huis ging gebeuren. Even voor 7 uur ‘s-ochtend werd ook Daniël gewekt en ra-ra wie zat er even later met hem in de woonkamer?

Goed nieuws is wel dat ook Justin een ander slaapvertrek heeft gevonden. Een soort van anti-kraak zeg maar, in het nabij gelegen gebouw waar alle bejaarden uit verjaagd zijn. Wij kruisen onze vingers voor de goedkeuring van de verhuurder. Ik blijf het zeggen: ,,Het is veel beter als jong volwassenen op zichzelf gaan wonen!” Kijk alleen al hoe positief het voor Sophie uitpakt en hoe gezellig iedere minuut nu is als zij hier is.

Afsluiter

Na een tweede ritje naar de milieustraat met Sophie ging de reis naar Pijnacker. Niet met Sophie, maar met Sebastiaan. Hij wilde zich laten informeren over een radiografische auto. Die van hem, waar hij stapeldol op was, is door onbekenden derden onherstelbaar gesloopt. Tochtjes naar allerlei winkels in Nederland waren tevergeefs, het autootje is dood, morsdood!! Zodoende reisde wij samen naar Quartel in Pijnacker, om daar te kwijlen bij allemaal moois wat afstand-bestuurbaar is.

Sebastiaan pakte dit echt goed aan, wist precies wat hij zocht en liet zich tot op de puntjes informeren. Uiteindelijk heeft hij een keus kunnen maken. Een model waarvan de onderdelen jarenlang op de markt blijven, kunt upgraden en handige tools beschikbaar voor zijn. En het aller belangrijkste: hij kan er mee doen wat hij wil + heel erg veel speelplezier! Nou Sebastiaan, dat word flink sparen en hopelijk zit er straks nog wat in de enveloppe bij je verjaardag!

brengt mij op het volgende punt, zijn altijd terugkerende BBQ feestje kan niet doorgaan. Corona.

Toen wij naar de parkeerplaats van Quartel liepen viel ons oor op een wel heel mooi motor geluid. Enkele meters van ons vandaan vouwde het dak van een cabriootje open en gleed een bolide aan ons voorbij, om even verderop een U-turn te maken. Voor mij een kans om dit karretje eens op film te zetten. Terwijl ik filmde zwaaide de passagiere vriendelijk naar mij en toen het gas er op kon streelde het onze oren. Wat was ik blij dat dit moment voor eeuwig was vastgelegd op film.

Toen de zwarte cabio-Ferrari uit het zicht was verdwenen vroeg Sebastiaan of ik het wel goed had opgenomen, wat denken jullie?

Een reuze kip verdween in de antieke Moulinex grill (heel de buurt genoot mee), patatjes in de Airfryer, broccoli + bloemkool in de over met een kaas topping en de salade met zalmsnippers ging in de maak. Met z’n zevenen hebben wij genoten van de heerlijke hap. En dan nu: “Welterusten”.


Zaterdag 23 mei 2020

Nadat er een soort van levensteken uit de ouderlijke slaapkamer kwam kon Daniël naar boven en dook ik de laatste uit-te-zoeken dozen tegemoet. Resten er nu nog een stuk 8 op de vliering. Hierna is de zolder aan de beurt, wat bewaard mag blijven gaat voor de komende 10 jaar de vliering op en de rest mag naar de milieustraat. ,,Nou Sophie, maak je borst maar nat!”

12:30 uur |Tijd voor een kopje koffie en het standaard recept voor tussen de middag, twee hardgekookte eieren. Dat doe ik nu al jaren en spoedig gaat het ontbijt ook weer als vanouds worden, 0% yoghurt met gebroken lijnzaad.

,,Nog maar 5 minuutjes!” Mijn GOD, anderhalf uur douchen!! Schuif straks de waterrekening wel onder hun door door. En ondertussen stijgt mijn geduld naar 0,00.

Afsluiter

Onder toezicht van een hele strenge beveiliger werden ouders met kroost in kleine groepjes naar binnen geleid. Uitkleden met gepaste afstand, kleertjes in een tas onder de arm en hup, de begeleidende ouder weer uit het zwembad gekiept. En zo lieten wij Daniël achter, in een zwembad zonder blikken van ouders / verzorgers / grootouders / ooms / tantes of broer & zus. Voor ons mannetje zou het vast wel spannend zijn geweest, al die geldende regels voor een half uurtje zwemles. Geen zwemleraar in het water, afstand houden, zwembandjes ineens verplicht, langer wachten op de kant, niet douchen, geen speeltijd en liefst ook niet plassen. Ik moet zeggen, Daniël was na het zwemmen nog nooit ze snel buiten en wonder boven wonder heeft hij genoten van de les onder strenge restricties.

In de tussentijd doken Saskia en in de naastgelegen supermarkt in, mijn eerste vuurdoop in het corona tijdperk. Ik moet toegegeven dat Saskia al die weken volkomen gelijk heeft, dit is verre van leuk. WAT EEN OPGEFOKT STEL MENSEN!! Verplichte aanlooproute, iedereen een schoongemaakt wagentje – ook wij. De een hield zich binnen wel op afstand, althans probeerde dat en de ander had er volkomen lak aan, botste zelfs gewoon tegen je op.

,,Wij kennen elkaar hoor!” Zei ik tegen een oude relatie uit de bouw toen deze mijn pad in in een pad blokkeerde en op elkaar aan het wachten waren. Nou, daar kon hij in een honderd jaar opkomen. ,,Mevrouw, ik weet echt niet waar ik u van zou moeten kennen”. Toen ik mij bekend maakte: ,,Oh – ja – gaat het – nou – doei”.

Thuis aangekomen was Sophie druk bezig met haar opdracht. Ik had haar bevolen de groente op het aanrecht te doden en in mootjes te hakken en daarna te wokken. Nu restte mij alleen nog het taartdeeg in de vorm te doen, het room en de eieren te kloppen, de wok-groente & kaas toe te voegen en het geheel te kruiden met o.a. veel sambal. Na dit goedje in de vorm te hebben gedonderd gooide ik deze 45 minuutjes in een kokend hete oven. Wat hebben wij gesmuld van dit avondeten!

Na het eten vertrok Saskia met Daniël naar een speeltuin even verderop en kon ik aan het diorama verder, tijd voor wat rots-garnituur in bouwdeel Ⅲ. “Welterusten“.


Zondag 24 mei 2020

Gezellig, broer Edwin en nichtje Celine komen zo op visite! Dat zijn heel veel weekjes dat wij hun niet gezien hebben door het virus. Of het verstandig is? Eerlijk gezegd durf ik daar geen eerlijk antwoord op te geven. Mijn emoties zeggen JA en mijn verstand zegt nee. Maar ja, mijn verstand is niet al te bijster…….

En daarbij, ik kom er niet meer uit, uit de na te leven maatregelen. Die veranderen met de dag en zorgen ervoor dat nagenoeg niemand meer weet hoe het werkelijk zit. Iedereen is momenteel viroloog en handelt daar dan ook naar. Nou moet ik zeggen dat ‘dood’ dood is en het mij om het even zou zijn. Maar dat geld niet voor mijn naasten, vooral niet voor de kids.

Afsluiter

Het was vanmiddag meer dan gezellig, alleen het nieuws van vanavond sloeg in als een bom. Even tijd nodig voor mezelf nodig en in gedachte terug naar wat nooit meer weggaat. Rust zacht Tom. “Welterusten”.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

2 Comments on “Dagboek, week 21 – 2020

  1. Pingback: Dagboek van een transvrouw. Het leven, het gezin en haar hobby.

  2. Pingback: Dagboek van een transvrouw. Haar gezin, het leven en hobby.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: