dagboek, week 19 – 2020

Maandag 04 mei 2020

Dodenherdenking, in een ander jasje vandaag. O.a. met een aangepast vlag-protocol. I.p.v. 18:00 uur de vlag halfstok te hijsen is gevraagd deze de gehele dag te laten wapperen. (Om 07:00 uur ging die van ons reeds in houder). Hoe vreemd zal het vanavond niet zijn bij de herdenkingen op de Dam en de Waalsdorpervlakte. Is dit niet de allereerste keer sinds WW2 dat daarbij geen mensenmassa’s aanwezig zullen zijn.

Een vriendin wordt vandaag geopereerd, een pittige hersteloperatie. Sta in gedachte nog even stil bij afgelopen week, bij dingen die mij (nog) niet hebben losgelaten en zaken die anders waren dan anders. Bijvoorbeeld een filmpje in elkaar draaien voor een nichtje, om haar een hart onder de riem te steken. Ons eigen hartje onder de riem gisteren. Vijf reuze pizza’s en een toetje van een vrouw met een groot hart. Even over dat toetje, wat overigens binnen 10 seconden door de kids was verorbert, wie heeft ooit verzonnen om een dikke laag Nutella over een pizzabodem uit te smeren!? Zullen er daadwerkelijk mensen zijn die zo’n ding alleen opeten?

Vanmiddag komen Ama & Oesje zakjes verse vis uit Scheveningen op onze dis ledigen. Hier gaan wij met z’n allen dan van smullen. Het was de wens van Daniël, die snakte naar kibbeling en heel eerlijk gezegd lust ik wel weer eens een visje Dat soort lekkernijen missen wij echt heel erg, vis is is immers niet meer te betalen.

Ama & Oesje zien wij regelmatig en tussendoor heb ik Pascalle ook een paar keer kunnen begroeten. Enkele nabij wonende vrienden zijn ook af en toe van de partij maar voor velen is dit niet mogelijk en mis echt het contact met ze. broer Edwin heb ik nog niet gezien en door de dichte grenzen is een bezoekje aan zus-lief in België uitgesloten. (Haar trouwdag ging overigens door het virus niet door).

Het is hier bijna 09:00 uur en geef alvast een ‘klap’ onder week 19. Ik beloof niets want er gebeurt soms niets en soms van alles. Blijf daarom gezellig dagelijks langskomen en lacht, huiver of verbaas je om het toch wel vreemde leventje van ons gezinnetje. Straks ook maar even gaan ont-slonzen, ik zag er al niet uit, maar nu is dat helemaal super erg geworden.

Afsluiter

Even voor aankomst van de kibbeling, krab & zalmsalade en twee garnalencocktails was het gescheiden afval in containers verdwenen en het huis aan kant. Terwijl deze taakjes aan mij werden besteed fietste Saskia door half Zoetermeer rond om voedsel te vergaren. Hoe sterkt verschillend kunnen dingen zijn!! Ama & Oesje zaten aan het lekkers vast en voedsel is noodzakelijk om de mondjes van de kinderen te kunnen voeden. Het resultaat was super, net als de gezelligheid vanmiddag.

Door al die geneugten was het laat geworden en hebben wij wat bij elkaar geraapt voor het avondeten. Keurig op tijd voor de twee minuten stilte. Dit jaar zo indrukwekkend door de afwezigheid van publiek, maar wat een toespraak van onze Koning. Maar die joker die Marokkanen de Joden van nu noemt, die is AF. “Welterusten“.


Dinsdag 05 mei 2020

Volledig overdonderd door bezoek…… Een kleine anderhalf uur geleden hoorde ik zacht getik op het keukenraam. (De bel lag eruit vanwege enthousiast vroege speelkammenraatjes van Daniël). Zo ontzettend blij dat ik het getik hoorde want wie er voor de deur stond had ik in geen honderd jaar verwacht.

Soms heb je het voorrecht om hele bijzondere mensen in je leven te ontmoeten, mensen die ECHT zijn. Heel lang geleden ontmoette wij zulke mensen in een niet echte wereld. Er kwam destijds een einde aan die onechte wereld en helaas viel toen ook het, grotendeels zakelijke, contact weg met deze mensen. Die twee werelden, zakelijk en privé waren geen goede match. Maar vergeten waren zij nooit. Heel af en toe hadden wij het nog wel eens over die tijd, die ECHTE mensen in de keiharde wereld.

En dan doe je op Bevrijdingsdag, verlept, verlopen, in een ranzig trainingspak en zonder gebit in, de deur open. Staat daar een van die ECHTE mensen op de stoep. Uit het niets, uit lang vervlogen jaren, zomaar bij jou op te stoep. Op de stoep om ons een hart onder de riem te steken. Ik weet niet of het gepast was, als de corona geen spelbreker zou zijn, of als de rol Roberto – Rianne geen dingetje zou zijn, om hem een super dikke knuffel te geven. Ik moest mij echt inhouden dit niet spontaan te doen. Namens ons allen: J&N, DANK JULLIE WEL!!

Bevrijdingsdag

De aftrap is mega vandaag en wel haast onze bevrijding te noemen. Wij hebben geen plannen gemaakt, want wat valt er vandaag buiten de deur te beleven. Het vieren van de bevrijding doen wij binnenshuis, met ons gezinnetje en voor de buitenwereld met drie wapperende vlaggen. Niks geen bevrijdingsfestival, niks geen vuurwerk aan de Dobbeplas. Vandaag of morgen moeten wij even flink aanpoten om al ons grofvuil uit te zoeken. Dit kan je momenteel alleen op afspraak kwijt bij de milieustraat. Niet alleen corona, ook de voorjaarsdrive en goede zin levert ons een enorme berg aan zooi op. (Neem alleen al de enorme berg aan bij-elkaar-geraapte rommeltjes op die ik verzamelde voor het diorama. Denk daarbij aan te beschadigd hout, onbruikbaar piepschuim en uitgedroogde tubes, blikken en potten verf).

Afsluiter

De vlaggen zijn gestreken, zit mij kapot te ergeren aan een mevrouw die door het leven gaat als Kaag en Saskia zit onder een plaid ongesteld te wezen. Verder was de dag gezellig huiselijke en hebben wij met de jongsten heerlijke kippensoep gegeten.

Bevrijdingsdag was bevrijdend. Samen veel rommeltjes kunnen wegwerken, in afwachting van de grote dump bij de milieustraat en een slag geslagen met het diorama. Kijk maar: https://opentopvrouw.com/van-a-tot-z-deel-09/. “Welterusten“.


Woensdag 06 mei 2020

Daniël vroeg al een tijdje naar een echte klok. Die kregen wij onlangs en gisteren kon deze, voorzien van een verse batterij, in zijn kamer worden onthuld. Met gepaste discretie trok hij het doek van de klok en toen het klappen en juichen verstomde, nam het zachte getik van het uurwerk het over. Dit zachte getik verstomd overdag maar versterkt zich, door nog niet onderzochte redenen, ‘s-nachts. Dienaangaande meldde Daniël zich vanochtend reeds rond 07:00 uur op appel. (Mocht u onverhoeds een witte ronde klok zien drijven in de Leidse-Wetering, dan onthouden wij ons van ieder commentaar).

06 Mei. Voor de een een niets zeggende dag, voor mij een dag om bij stil te staan. R.I.P. Pim……….

Afsluiter

Momenteel zit er een storing in het programma en type een beetje blind. Tot dusver lukt dit stukje tekst, maar meer dan het laatste woord van vandaag kan ik er niet uitpersen. “Welterusten”.


Donderdag 07 mei 2020

Ziet er niet verkeerd uit!

De software doet het weer! (Kleine huishoudelijke mededeling). Straks komt Sophie mij helpen en gaat wij een kuub of twee aan verzamelde zooi naar de milieustraat brengen. Twee vierwielers afgeladen vol. Eén vierwieler met een triangel en de ander met een trekhaak, handige combi in dit geval. Met vier handjes gaat dit prima lukken en eigenlijk best wel zin in. Omdat wij nu toch even zo’n combi ter beschikking hebben rijden wij gelijk even langs Van Der Spek want Sophie heeft advies nodig om haar balkon wat op te fleuren. Voor ons hoop ik dat er een niet al te lange rij bij de versmarkt staat, wij kunnen wel wat fruit gebruiken.

Afsluiter

wat een dag!! Zoals gepland hebben Sophie en ik een grote aanhanger vol met grofvuil naar de milieustraat gebracht en kwamen met een super cadeau voor de kids terug. Echt waar! Wij hadden net de aanhanger leeg en was ik begonnen met het schoonvegen daarvan toen er een andere bezoeker voor ons stopte. Deze man had een heuse ‘Berg’ skelter op zijn dak-dragers, bestemd voor een van de stortbakken. Na een korte en directe vraag van iemand die in een aanhanger stond te vegen, bleek de skelter nog in een goede conditie. De bandjes zagen er leeg, maar goed uit.

Onderweg naar ons oude en vertrouwde huisje stelde Sophie voor om haar scooter te wassen (1e keer in 2 jaar) en of ik hiervoor de hogedrukreiniger wilde aansluiten. Nu is het momenteel zo dat Sophie fietsles aan Daniël geeft. Zodoende rende niet veel later Sophie door de straat achter Daniël aan was ik in de weer met een spuitlans. En dat is zo leuk om te doen dat ook de aanhanger, twee fietsen, de containers, de skelter, een kamer-steiger en ons privé parkeerplaatsje weer bling-bling zijn.

Tussen het schoonspuiten was Sebastiaan druk in de weer met de fietspomp. Hij moest enigszins wat worden aangespoord, want na één band stortte, aldus hem, zijn fysieke wereld in. Nadat hij zeker wist dat er geen 6 maar vier banden op te pompen waren kwamen wij erachter dat er twee toch echt lek zijn. Nader onderzoek leerde dat deze bandjes tubeless zijn en het internet vertelde mij dat zo’n bandje €50,- kosten (per stuk!). Gelukkig zijn er ook binnenbandjes voor aan te schaffen. Dus als de het vakantiegeld is gestort, de achterstallige rekeningen zijn betaald, blijft er vast nog wel – hoop ik- nog wat over voor binnenbandjes…..

Dierbare cadeau’s

Sommige zal het vast niet ontgaan zijn dat Saskia een onderonsje had met ene Linda. Hierdoor is er een wondertje opgang gebracht en zijn er mega veel lieve mensen die haar een hart onder de riem steken. Veel lieve woorden, maar ook hele mooie en dierbare dingen cadeau geven. (Ik ga niet benoemen wat precies, dat is echt te privé). Maar dat wij allen heel erg verwend zijn kan ik wel zeggen! Dit had Saskia nimmer nooit kunnen denken toen zij werd gevraagd: ,,Hoe komen jullie de corona-tijd door?”


Na alles weer te hebben opgeruimd en blij met het resultaat te zijn was het alweer tijd om de keuken in te duiken. Wat ging deze dag snel voorbij! Na het eten ging heel even het licht uit en daarna even aan het diorama geknutseld. “Welterusten“.


Vrijdag 08 mei 2020

Als de mensen van de groenvoorziening niet om 07:00 uur aan de slag zouden gaan met hun benzine aangedreven ‘trimmers’ zou ik, bij wijze van spreken, om 09:00 uur nog in bed hebben gelegen. Nu lukt mij dit sowieso al niet, laat staan bij dit geluid. Inmiddels is het reeds rond 09:00 uur en heb ik voor jullie uitgevonden at je beter niet met een slaperig hoofd gips moet gieten, je bent gewaarschuwd….. ,,Goh dacht ik in mijzelf, daar gaat veel gips in”. Tot dat ik een grote plas/plakkaat gips op tafel ontwaarde. Er zat nog ergens een niet afgesloten schroefgaatje in de zijkant van het diorama.

Nu dit spannende en domme moment wordt opgeschreven en het kantelraam boven mij is opengezet is het muisstil, drinken de heren van het groen wellicht koffie. Nu is er dus heel goed te merken dat wij in een lockdown zitten. Je hoort werkelijk niets buiten. Ja, alleen de natuur is volop aanwezig. En dit is toch wel echt heel erg genieten zo, onder een open raam, boom boven je hoofd, fluitende vogeltjes en verder niets. Even een vraagje voor een vriend: ‘worden bomen op privégrond straks gevorderd voor de biomassa centrale’s?’

Trans praktijken

Hé, een nieuwe rubriek!? Eigenlijk wel, maar soms ontkom je er niet aan dat er dingen te melden zijn waar- voor/door dit blog haar bestaansrecht heeft.

Heel soms lees je wel eens over dilateren, de verplichting om de vaginaplastiek zeg maar open en gezond te houden. Nu hoeft dat godzijdank niet meer 3x daags, dagelijks of wekelijks, maar dat het af en toe moet gebeuren blijft. Er zijn en komen nooit mannen om de hoek kijken, dus is de enige optie een APOLLO. Het beste zou zijn om dit toch structureel één maal per week te doen, anders gaat het langzaamaan zeer doen en dan ben je eigenlijk al te laat. Zoals bij mij vaak het geval is.

Diegene die behept is met een haarwerk heeft tijdens de corona geen last gehad van kappers-stress. Denk nou niet gelijk: ,,wat oneerlijk”, immers kunnen mensen met een ernstig kaalheidsprobleem immers niet de straat op zonder haarwerk. Dat kon nooit natuurlijk alleen zijn transen maar een piepklein geheel in het klantenbestand van de gespecialiseerde salon. Die zijn er immers voor mensen met o.a. ernstige ziekten waardoor mensen hun hoofdhaar verliezen.

In het uiterste geval zou ik nog kunnen terugvallen op een verschrikkelijk en half vergaan pruikje. Het eerste pruikje wat mijn kale hoofd mocht bedekken is om emotionele redenen niet weggegooid maar keurig in een doosje verpakt. Dit had nu eventueel uitkomst kunnen bieden. Maar omdat de kappers nu weer mogen opstarten en mijn haarwerk nog maar aan een paar klemmetjes vastzit, gaat ik straks maar een ‘wissel’ doen. En dan volgende week mijn vaste Irakese kapster van omzet voorzien door een hoogstnoodzakelijk wenkbrauwen beurt.

Onderhoud?!

Er lopen van die types rond die, hoe meer je het vraagt, des te langer het duurt. Ondergetekende is zo’n figuur. Hoe vaak Saskia mij wel niet gevraagd heeft om wat aan piepende scharnieren te doen, ik zou het niet meer weten. Tot dat Sebastiaan mij van de week er wel op een hele speciale manier op wees. Toen moest ik wel, stel je eens voor dat DIT een dagelijks spelletje zou worden!?

Op een paar kleine aanpassingen na was er niet veel anders dan anders in de gespecialiseerde kapsalon. (Mag ik dit eigenlijk wel zo noemen?). Alles ziet er weer keurig en strak uit. het voelt sowieso veel beter aan als het haarwerk rondom goed vast zit. Vanochtend zaten alleen de zijkanten nog vast en dat is een eng gevoel, net of het zo op de grond gaat vallen. Dat kan haast niet, maar het gevoel is er wel.

Na het Haarhuis voor het eerst een kleine winkel binnen gestapt. Een winkeltje in een overdekt winkelcentrum. En nee, men deed daar niet echt aan corona maatregelen. De winkels wel maar het publiek niet. Was dus geen goed plan, je moet wat over hebben om je vrouw blij te willen verrassen. Heeft niks met Moederdag te maken, meer iets waaraan zij zuigt……

Afsluiter

Even serieus mensen, het gaat niet lekker met Marion. Naast de eenzaamheid in het ziekenhuis zijn er complicaties opgetreden. Er schijnt iets niet gelukt te zijn waardoor er ergens een inwendige lekkage is ontstaan. Hierdoor komt er o.a. vocht in haar maag en maakt het haar, naast kotsmisselijk zijn, extreem moe. Ze gaan het vandaag proberen te verhelpen met medicatie, maar mocht dit morgenochtend niet naar tevredenheid gaan, dan volgt wederom een operatie. Jaar in, jaar uit, van operatie naar operatie. Wat immens triest, dit verdient geen mens. Vannacht maar duimen dat het nieuws morgenochtend beter is dan vandaag. “Welterusten“.


Zaterdag 09 mei 2020

Een batterij aan berichten: Corona gerelateerde klachten, huisarts, ziekenhuis. Zomaar een greep uit die berichten, ‘s-ochtends vroeg in de ochtend. Klachten blijken afkomstig van een longontsteking, vooralsnog geen corona vastgesteld. Broer Edwin moet wel even blijven, we houden jullie op de hoogte……

22:00 uur |De koorts bij broer Edwin is gedaald en vriendin Marion is ietsje opgeknapt, zij krijgt vooralsnog geen vervolg operatie. Dat is aan het einde van de dag goed nieuws.

Afsluiter

Wij hebben een superdag achter de rug. Lang zo’n mooie dag meer meegemaakt. Rond een uurtje of 16:00 uur begon het spektakel. Ama werd door ons allemaal in de watten gelegd en wij zijn door onze kids enorm verwend met prachtig lieve en mooie cadeau’s. Twee maanden vol lekkers, waarvan eentje met een compleet ontbijt voor morgenochtend. Twee prachtige boeketten en een bos tulpen sieren onze woonkamer, tekeningen van Daniël en zelfgemaakte kettingen hangen om onze nek.

Ama had ook een heerlijk BBQ pakket meegenomen, deze keer ook met halal vlees. Dit voor de nieuwe vriend van Marloes. Het was even creatief doen op de BBQ om halal en varkensvlees te scheiden, maar uiteindelijk ging dat perfect. “Welterusten


Zondag 10 mei 2020

Naast dat wij gisteren ontzettend zijn verwend werd ik erg ontroerd van bijgevoegd kaartje. Want: ‘Voorheen deden de oudste nog een klein beetje aan Vaderdag’. Dit is de eerste keer dat Sophie en Justin ook mij bij Moederdag betrokken en mee verwende met Saskia. Saskia blijft uiteraard de oppermoeder!!

Brand

Oppermoeder Saskia had gisteren wel iets heel doms gedaan. Om even ruimte te maken bij het theezetten had zij de houder van de keukenrol heel even opzij gezet, opzij op een van de gaspitten. En toen zij even later onoplettend het vuur ontstak voor het opwarmen van de pindasaus, ging het mis. U raad het al, BRAND, BRAND, BRAND. Sophie, die zich ook in de keuken bevond, was zo slim om er snel een theedoek overheen te gooien. U raad het al, nog meer BRAND, BRAND, BRAND. Op dat moment brak de paniek pas echt uit en bereikte hun noodkreten ook de tuin. De vlammen sloegen op dat moment al om zich heen! Zonder te aarzelen pakte ik het brandende gevaarte beet en smeet het in de wasbak. Wat water er overheen en toen onder de sproeier in de tuin. De herinnering blijft bij een flinke brandplek, al het rondvliegende roet is inmiddels verdwenen.

Afsluiter

Allereerst een klein beetje nieuws van broer Edwin en vriendin Marion. Moet eerlijk zeggen dat het nou allemaal niet echt opbeurend klinkt. Edwin reageert (nog) niet goed op de medicatie en als dit morgen niet verbeterd is, gaat hij aan het infuus. Sprak hem vandaag heel even en je hoort heel goed de kortademigheid en het happen naar lucht. De berichtgeving over Marion loopt via haar vriendin Annet. In tegenstelling van Edwin mag Marion niemand ontvangen en is de info vanuit de verpleging aan Annet summier te noemen. Marion schijnt heel erg veel te slapen en licht Annet ietsje beter bij. Maar vooralsnog is het voor mij niet geheel helder. Maar het niet willen eten en het vele slapen komen mij niet onbekend voor.

Vanmiddag voor het eerst een blokje-om geweest met Saskia. Zoveel ben ik nog niet buitenshuis geweest en al helemaal niet om er even op een zonnige dag op-uit te trekken. Die kleine 3 gelopen kilometers waren echt super fijn om te doen en het even alleen zijn met het meisje is sowieso een unicum.

Na het eten van een werkelijk verrukkelijke, gekregen, pizza doken Saskia en ik op de bank met de popcorn uit het Moederdag pakket. We kozen voor voor een Amerikaanse oorlogsfilm, lekker romantisch (niet mijn idee) over de strijd tegen Al Qaida. Het is een slecht geproduceerde film en vooral een drama omdat dit verhaal in deze oorlog nog echt gebeurd is ook. doet de eer voor deze mensen echt te kort.Jammer.

Ga zo nog even van praatprogramma happen en geestelijk voorbereiden op de nieuwe week. Oh, voordat ik het vergeet, luister al de hele dag naar de top 208 van de jaren 60 op Radio Extra Gold. “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

One Comment on “dagboek, week 19 – 2020

  1. Pingback: Dagboek van een transvrouw. Het leven, het gezin en haar hobby.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: