Advertenties

Dagboek, week 17 – 2020

Maandag 20 april 2020

Gekke dagen zijn het, kan er niets anders van maken. Zelf vul ik nog de dagen met klusjes in huis en zo langzaamaan gaan dingen er spik-en-span uitzien. Het enige voordeel aan de Corona maatregelen is wel dat er geen toeloop is en daardoor rustig aan kan werken zonder bordjes ‘NAT’ op te hoeven hangen. Niemand zit er nu met z’n tengels aan. Nog een ander voordeel is dat men het pas gaat zien als het AF is en geen half werk meer ziet. (Zoals het er al jaren bijstaat).

Het enige nadeel is dat het lichaam tegenstribbelt……. Mens, wat is mijn lichaam hard achteruit gegaan de laatste jaren. De artrose, de reuma, en de navenante conditie hakken erin. Aan de conditie valt te werken, dat is waar. Daar werk ik al heel lang aan maar dat blijkt veel minder makkelijk dan gedacht. Wat vroeger zo gewoon was om te doen heeft nu zoveel restricties. Ik moet eerlijk zeggen dat ik hier niet goed mee om kan gaan. Zodoende ga ik steeds over de grenzen van het kunnen/mogen heen en daar pluk je dan steeds de zuren vruchten van. Eens zal dit toch hopelijk wel tot een ommekeer komen?

Indoor – Corona

Saskia had het er zwaar mee. In de winkels, op straat, waar zij ook meer even komt, lijkt het gewone leven weer opgang te zijn gekomen alsof er niets aan de hand is. Men denkt schijnbaar dat morgen, als de nieuw te nemen maatregelen worden aangekondigd, alles weer terug gedraaid wordt naar het oude. En dus handelt men daar dus naar. Hoe dom kun je zijn! Voor Saskia is deze stress niet goed, zij kan hier niet zo goed mee omgaan, zij gaat met angst en beven de deur uit voor een boodschapje. (Zij gaf vandaag dan ook aan dit vanaf morgen niet meer te willen doen).

Onze kids nemen het nog steeds serieus. Natuurlijk gaan zij meer naar buiten als dat wij doen maar letten wel op. Justin haalt sporadisch buiten de deur zijn geestverruimende middelen, Sophie haar boodschapjes en Daniël en Sebastiaan blijven trouw in huis. Heel af en toe speelt Daniël even buiten, maar ook echt heel even en bij terugkomst was hij goed zijn handen. Daarnaast is hij ook het meest fanatiek met huiswerk maken, zelf vandaag nog, dat terwijl hij officieel vakantie heeft.

Inderdaad, vakantie. Maar dat zegt de kids even helemaal niets na reeds 5 weken thuiszitten. Sebastiaan is er echt helemaal klaar mee en wil het liefst zo snel mogelijk naar school. Voor Sophie, die in haar examens hoort te zitten is het een hele onduidelijke tijd. Zij weet nog steeds niet hoe of in wat voor vorm zij examens mag doen. Voor haar heel belangrijk omdat de studiefinanciering volgende maand afloopt. Daar hoor je niets of niemand over.

Afsluiter

Na dit intensive dagje klussen, koken en rommelen kijken wij met veel plezier naar het reeds opdoemende resultaat. Iedereen in huis zit nu wat er uit mijn handen tevoorschijn komt en draagt ideeën aan. Morgen gaan diverse maten rollers hun kunsten vertonen op plafonds en wanden en aan het einde van de rol-stokje zit mijn hand vast. Het is dat mijn handen zo zeer doen want alle vezels willen verder en als het aan het koppie had gelegen stond ik nu al te sausen. Het is even niet anders en daarbij, Saskia die zou het niet eens toestaan dat er door mij nog gewerkt zou worden. Die maakt zich zorgen om mij vanwege het toegepaste sloop-mechanisme. “Welterusten“.


Dinsdag 21 april 2020

Wat een slopende k.u.t.d.a.g. was dit zeg! Na vanmorgen vroeg de laatste stukjes te hebben geschuurd en de boel te hebben afgeplakt begon het echte werk. na een paar uurtjes ijverig bezig te zijn vroeg ik aan Sophie om even de tweede emmer met latex aan te reiken. HUH!? Daar zit behanglijm in! ,,En die andere emmer dan?” Daar zat de gemengde kleur van Daniël zijn kamer in! Maar waar was die andere emmer dan? Die was er dus niet………

Tegen beter weten in dan toch maar blijven doorgaan tot dat de bodem van de emmer is bereikt. Helemaal fout dus, dat moet je NOOIT doen. Levert geheid schilvers in je mooie verflaag op en de dekkingsgraad is ook beneden peil. Ondanks dat het nog niet droog is ziet deze vakvrouw wel dat het morgen allemaal overnieuw mag. (Een redelijk groot deel in ieder geval). Op dit soort momenten besef je dat het oude leventje als aannemer-tje wel voordelen had, altijd voldoende middelen tot je beschikking en niet het geklooi met bij elkaar geraapte zooi.

Morgen met nieuwe energie en moed weer verder. Daarnaast met Sophie mee voor wat aan-koopjes die zij voor haar balkon wil doen. Zij vindt het, naast gezelligheid, ook wel handig als er een kenner bij is. “Welterusten“.


Woensdag 22 april 2020

De beste stuurlui staan aan wal. Daar hebben wij nu dagelijks en zelfs iedere minuut mee te maken op sociaal -en in de- media. Doe er trouwens net zo hard aan mee. Zolang het maar een eigen mening is en een niet opgelegde. Want wat buitelen vele politici en beleidsmakers over elkaar heen. Daarbij lopen er ook een heleboel rond die er een slaatje uit willen slaan en hun doel willen doordrukken. (Zie nou b.v. die aangeboden steun aan bedrijven waar ‘links’ een ‘groene’ voorwaarden bij neerlegt. Daar bedoelen zij vast niet het aanwezig zijn van groene thee in de kantine).

Ondertussen zijn er heel wat fouten in de regie gemaakt die desastreuze gevolgen hebben (gehad). Voorop de jarenlange afbraak in de zorg. Daarnaast is er een enorme kaalslag op de economie aan de gang die na het virus nog heel veel leed gaat veroorzaken. Zorgelijk en ronduit bizar is wel het ge-strooi met geld in allerlei vage bodemloze putten. Wij moesten met z’n allen jarenlang bezuinigen en nu blijken wij, als een van de weinige in de EU, over ongekende bergen geld te beschikken. Geld wat nu over de schutting word gegooid bij leden die de bezuinigingen niet zo nauw namen. Zoals het er naar uitziet gaat Nederland straks weer voorop met het gladstrijken van die immense schulden. Maak je borst maar nat…..

Een ondergesneeuwde SUPER schande is wel de enorme ontbossing voor de bio-industrie. Daar maak ik mij dagelijks zo boos over. Ik begrijp werkelijk niet dat de mensen die nog niet zo kort geleden voor iedere boom knokten nu staan te juichen bij ieder exemplaar dat de oven ingaat voor ‘schone’ energie. En ondanks dat deze centrale’s sterk vervuilend blijken te zijn, komen er met spoed nieuwe bij. Per jaar verstookt zo’n centrale een bos t.g.v. heel Nederland!! Wat zijn wij toch debiel bezig.

Afsluiter

Tussen het klussen door de stoute schoenen aangedaan en Sophie ondersteund bij het zoeken naar meubeltjes voor haar balkon. (Wat dat zal toch echt wel de vakantieplek van deze zomer worden). Het was rustig in onze woning boulevard en vond het door de genomen maatregelen best te doen. Alleen in de Kwantum liepen meerdere bezoekers tegen twee super asociale klanten aan. Die zijn er (helaas) ook nog, maar als dit alles is, durf ik nog wel een keer….. morgen dus!! Want wat Sophie graag wil, is alleen nog bij de Praxis in Leiden te koop. “Welterusten“.


Donderdag 23 april 2020

De hype van het klussen zit er voor de doe-het-zelver schijnbaar een beetje op. Wat zullen alle huisjes er strak bij staan en hoe houden huwelijken stand nu manlief geen uitlaatklep meer heeft. Dat vroeg ik mij een beetje af toen ik vanmiddag met Sophie door de PRAXIS heen banjerde, op zoek naar een gespleten bamboe. (Bij elkaar gehouden met wat ijzerdraad). Het bamboescherm vonden wij en omdat wij er toch waren verdwenen er ook wat plantjes in het wagentje.

Daarna eerst maar even huiselijk geweest en een bakje konijnenvoer gegeten. (De gratis toebedeelde Corona-rollen worden immers wat zorgelijk)). Waarna, hoe kon het ook anders, nog even het hekje van Sophie haar balkon bekleed met de veroverde bamboe.

Een gewoon corona dagje, begint ook al gewoon saai te worden. “Welterusten“.


Zaterdag 25 april 2020

Gewoon vergeten, dat is wat het is. Gisteren was gisteren en vandaag is vandaag. Al hoewel er vandaag geen spannende telefoontjes van Sophie op de agenda staan. Ik had mij gisteren nog geen tien seconden in het klus-pakje gehesen toen Sophie belde: ,,Hoe laat gaan wij naar de KARWEI in Bergschenhoek?” Als het aan mij lag zou er eerst nog wat geklust gaan worden maar het lukt niet om Sophie om te praten. Dus hup onder de douche, jurkje aan en in de make-up voor een reisje naar een paletkussen…… Missie overigens wel geslaagd!

En nu is het super stil in huis omdat Sophie Daniël gisteren meenam om te logeren. Het enige bericht wat wij van dit partijtje hebben gehoord is dat hij netjes zijn ‘kapsalon’ heeft opgegeten. (Gelukkig kreeg ik dit niet voorgeschoteld). Hij komt vandaag weer thuis en morgen is Sebastiaan aan de beurt.

Indoor – Corona

Helemaal lockdown gaan is de afgelopen dagen ietsje versoepeld door de inkoop driften van Sophie en het halen van kleine dingetjes voor de verbouwing. (Zoals een rozet voor een lelijke uitsparing van een radiator doorvoer. Lekker belangrijk ook!!). Natuurlijk houden wij ons aan die anderhalve meter maar het is toch echt even wennen allemaal en zoals het wel vaker gaat, niet iedereen houd zich daar even strikt aan.

Wij zitten wel in dubio over het weer naar school gaan van Daniël. Het mannetje is er zo aan toe en mist het verschrikkelijk. We kunnen het natuurlijk voor hem verzwijgen, alleen gaat dat hoogstwaarschijnlijk niet lukken. Het is gewoon zo dat ikke onder de risicogroep valt. Slechte weerstand, zeg maar 0,0 en sowieso al weken verkouden en ziekelijk. Oke, neem zelf ook niet alles heel erg nauw, maar om Daniël nu bloot te stellen aan een infectiehaard bij uitstek is een ander dingetje. Ik vrees dat hij toch naar school toe gaat, ook al zijn dit na de 11e maar halve dagen.

Afsluiter

Hé hé. eindelijk weer iets aan het diorama kunnen doen. Het plaatje triplex lag al een eeuwigheid klaar om gezaagd te worden en vandaag was het er een mooie dag voor. De wandjes van ‘deel 3’ zijn keurig op de millimeter gezaagd en gaan z.s.m. verlijmd worden. Niet dat dit nu het bouwen in de weg stond, maar wel het bouwen met zo min mogelijk aan kosten. Zeg maar gerust de oplossing bij een lege hobby pot.

En voor de grap maar eens de meterkast uitgebaggerd na 22 jaar. Zoek de schat, dacht Saskia. Zij vroeg het mij werkelijk, of ik nog wat waardevols had gevonden?! Misschien valt de ‘boog’ (van pijl en boog) daar misschien onder. Een boog die ik ooit van pvc en touw voor Justin had gemaakt. Of misschien die ene knikker die net op tijd voor de zuigmond konden worden weggegrist, teneinde alsnog in de vuilniszak te belanden. Geen schat, geen verborgen kluis en vermiste huisdieren..

Trouwens een lieve actie van Fely (vriendin Justin), die Justin een hele grote luxe taart heeft gegeven nu zij bij Maison Kelder werkt. Zij gaf hem met twee opties: A- voor hem alleen of B- voor het hele gezin. (Volgens de laatste berichten heeft Justin voor A gekozen).

Ik zal de laatste zijn die een zeker persoon vannacht heel veel buikkrampen toewenst, maar de volgende taart bewaard hij maar in zijn kamertje. “Welterusten“.


Zondag 26 april 2020

En de lucht blijft maar strak blauw! Heel af en toe, en dan bedoel ik 1x per dag, zie je hier iets de lucht kruisen wat op een ✈lijkt. Het heeft iets magisch, je zou bijna geneigd zijn om daar foto’s van te maken ☺. Verder zie je vaker dan normaal een trauma helikopter overkomen en het geluid van de wieken klinkt door de serene corona-rust dubbel zo hard.

Voor het eerst wat plantjes zorg gegeven. Het viel mij op dat de vorig jaar gepotte geraniums nieuw blad gaven en zelfs hier en daar een klein bloemetje toverden. Nu maar wat oud blad verwijderd en nieuwe potgrond gegeven. Ben benieuwd hoe zij uiteindelijk gaan groeien en uiteraard bloeien. Nu nog gaan uitvinden hoe al het onkruid en mos tussen de tegels te verwijderen nu ik niet meer op mijn knieen mag en kan zitten. (Doe ik dit per ongeluk wel, dat op de knieen zitten, dat is het alsof ik tandenstoker kniel. Absoluut niet fijn en niet te doen).

Vandaag ook begonnen met een andere wijze van hormoon toedienen. De pleisters zijn allang passe, daarvoor in de plaats kwamen destijds pillen. Maar pillen schijnen ook niet zo goed te zijn voor oude vrouwtjes zoals ikke. Nu zag is altijd van de gel-versie af omdat dit overdraagbaar is. Immers ligt Saskia heel af en toe toch tegen mij aan in bed. (Al hoewel het nieuwe normaal niet meer het normaal van vroeger is). Maar nu is er een spray voor de nodige hormoontjes op de markt gekomen. Het ding om lijkt een beetje op de ‘Enterprise’ van Star-Trek, maar dan met één aandrijving.

16:00 uur |Daniël: ,,ik vond het fijn om bij Sophie te zijn, even een dagje zonder ouders.” Desgevraagd, uiteraard: ,,Ja, want bij Sophie zijn geen regels en die van jullie vind ik maar niks!” Daarna kregen wij een opsomming van deze gestelde regels. Eten aan tafel, billenkoek, niet schreeuwen, op tijd naar bed en daarnaast geen gezeur aan zijn hoofd. Tja, het valt inderdaad niet mee als ukkie in de Corona tijd.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

One Comment on “Dagboek, week 17 – 2020

  1. Pingback: Dagboek van een transvrouw, het leven, het gezin en modelbouw.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: