Dagboek, week 15 – 2020

Maandag 06 april 2020

Oei, slechte nacht achter de rug! Vooral veel pijn door de artrose-knie en de alsmaar meer tegenwerkende elleboog. Je zou toch zeggen dat juist bewegen en alle oefeningen van de mensendieck progressie zouden geven? We gaan maar gewoon door en zien wel waar het schip strand. De keuken moet nu eerst af en daarna is de gang aan de beurt. Allemaal te overzien en als de (geestelijke) energie blijft dan mag ook de trap eraan geloven. Dat is een klusje waar je U tegen gaat zeggen.

Indoor lockdown

Wat valt er meer te vertellen dan dat het bijzonder goed gaat, dat thuisblijven. Sebastiaan heeft vandaag de boodschapjes gedaan en de keuze viel vandaag op zuurkool met worst, echt iets voor een dag als vandaag bij ruim 20 graden… En het was mij daar toch een partij lekker!! (De zuurkool en de temperatuur). Verder is een deel van de tuin opgeleukt met de hogedrukreiniger en staat een deel van de meubeltjes er fris bij. terwijl ikke aan het ‘blazen’ was zorgde Saskia voor het instoppen van de gewassen kussens en hoezen. Wij zijn er helemaal klaar voor om de zomer in de tuin door te brengen.

Afsluiter

Eigenlijk is alles wel zo’n beetje hierboven gezegd. Wij zijn keurig in lockdown en alleen Justin gaat de deur uit voor ons onbekende zaken. Vanavond ging hij toch werken ondanks dat er bij zijn werkgever geen rekening met de hygiëne wordt gehouden. Mensen die verkouden zijn werken gewoon in de keuken, er is geen zeep om de handen te wassen en er zijn geen handschoenen. Ik zou zeggen: ,,eet smakelijk”.

Justin vertelde dit afgelopen week en wist niet hoe daar op te reageren. Hij had zijn werkgever daar wel over aangesproken, doch kreeg geen bevredigend antwoord. Zodoende nam ik het heft in handen door een telefoontjes aan de plaatselijke veldwachter te plegen. Aldaar volgde een doorverwijzing naar het RIVM, die mij vervolgens doorverwees naar de GGD en aldaar kwam ik nog geen steek verder. Puntje bij het paaltje, opnieuw: “eet smakelijk”.

Ondertussen ligt onze woonkamer overhoop door de schildersdrift van mij. Overal liggen tools en bakjes met verf en kwasten. Ik snap niet dat Saskia daar niets van zegt. Tenslotte kunnen wij hierdoor al dagenlang niet meer aan de eettafel eten en zitten een beetje te rommelen met een bord op schoot. Misschien vindt zij het ook wel mooi worden :-). “Welterusten“.


Dinsdag 07 april 2020

Toen een van onze buren afgelopen week terugkwam van de vuilstort met een auto vol vuil, zeiden wij GEEN nee tegen zijn aanbod. Wij waren namelijk heel blij met 8 echte Hartmann stoelen. ik hoor jullie nu denken, huh vuilstort en dus aftandse kapotte tuinstoelen! Ja, extreem vervuild maar niet kapot. Vervuild omdat deze jaren in een ondergrondse opslag hadden gelegen en van de oorspronkelijke witte kleur weinig meer zichtbaar was. (By the way: de vuilstort bleek door wangedrag van tokkie’s voor onbepaalde tijd gesloten).

Afgelopen weekeind had ik de stoelen al even gekieteld met de hogedrukreiniger en hiermee de eerste laag kunnen verwijderen. Je zag ergens diep onderin iets wits tevoorschijn komen! na vanochtend het nodige schilderwerk te hebben gedaan ging poging 2 van start. Eerst weer even ‘blazen’ toen inzepen, poetsen met een polijst-spons, blazen en inzepen, polijsten met een polijst-spons en weer afblazen. Na vier van de acht stoelen zo behandeld te hebben konden wij op hagelwitte en super mooie stoelen voor het eerst buiten eten!!

En wat smaakten die zelf gerolde en gekruide gehaktballen met spinazie-a-la-crème en gebakken aardappeltjes extra lekker in het zonnetje. Als het lijfje het morgen toestaat dan nog een paar schoonmaken, laat de zomer maar komen.

En net als de afgelopen jaren ligt onze vijver reeds vol met kikkerdril. Er zijn wat minder kikkers te zien door het regelmatig op bezoek komen van een reiger. Ach, dat beestje moet tenslotte ook eten. En als er dan echt een crisis mocht komen, dan hebben wij in ieder geval een vetgemeste ‘kip’ met de kerst…….

Indoor – Corona

Het gaat goed met de takenverdeling. Mijn bijdrage van vandaag is een beetje gelijk aan de voorgaande. Want ook al zet ik nagenoeg geen stap buiten de deur, binnenshuis moet het voor de kids, ons allemaal, ook gezellig en mooi zijn. jullie moeten eens weten hoeveel plezier de kids nu hebben van hun prachtige eigen kamers! Tja, nu Sophie een voorstel voor een rustig kleurtje op een van de muren in de keuken had, kon ik het niet laten om het gelijk maar in praktijk te brengen. Gewaagd hoor, een gitzwarte muur. Maar MOOI!!

Saskia vermaakt de kids weer met hele andere zaken en stopt heel wat uurtjes in huiswerkbegeleiding en speelse activiteiten. Daarnaast verzorgt zij de was, iets waar ik een super hekel aan heb. Sebastiaan staak zijn handen uit de mouwen door zich in het gedrag bij de Action en in de Jumbo staande te houden. Het is dat ik het van Sophie niet mocht filmen, maar het had vast de YouTube hit van het jaar geworden. Sophie en Sebastiaan waren d.m.v. Facetime verbonden toen hij iets niet kon vinden in de winkel. Ik weet niet hoe dit in schrift over te brengen, maar een Sophie die Sebastiaan gespiegeld door de Action heen loodste was de hilarisch voor woorden. (En tussendoor moest Sophie hem meerdere malen waarschuwen dat hij te dicht bij mensen stond, het arme joch had het niet meer). “Welterusten



Woensdag 08 april 2020

Nou zeg! Na best een paar keer lekkere nachtjes te hebben kunnen doorslapen is het weer bal aan het worden. 05;00 Uur vanochtend en Saskia had er idem dito last van. Als ik dan eenmaal wakker genoeg ben is de drang naar koffie en een hijs aan de e-smoker aantrekkelijker dan proberen in slaap te komen. Zo ging het licht in de slaapkamer al vroeg aan zodat de een kon lezen en de ander haar bril kon zoeken.

Nu de vroegte toeslaat ga staat de camera opnieuw gereed om wederom plaatjes van de maan de te maken. Die eerste twee zijn van gisteravond en toen stond zij nog aan de oostkant van ons kikkerlandje. Nu zakt zij richting het westen maar er is, zo verteld de lens van de camera, nog weinig verschil met wat er een paar uur geleden vastgelegd werd.

Indoor – Corona

Er sluimert iets, Saskia en ikke hebben wel de meeste symptomen. Alleen is het nou niet echt te vatten wat het is. Saskia loopt tegen haar maandelijkse volle-maan-perikelen aan voor mij geld een beetje het oude gezegde; Iets teveel hooi op mijn vork genomen. We zij ondanks dat even de deur uit geweest om een passpiegel bij Sophie op te halen, haar te ontvoeren en gelijk ook maar wat boodschapjes gedaan. In huis nog een klein beetje geschilderd en twee van de vier laatste stoelen schoon kunnen krijgen. De kindertjes hielden zich keurig aan de lockdown en enkel Justin was buitenshuis actief.

Afsluiter

Het eten gebeurde buiten, heerlijk! Er was gekozen voor een hele makkelijke maaltijd en dat was voor mij wel een uitkomst, want het licht ging echt even uit vanmiddag. Het is nu wat later op de avond en gelukkig vond ik nog wat energie om Sophie thuis af te zetten. Daniël reed ook gezellig mee en wij hadden dikke pret. We zeiden nog tegen elkaar: ,,wij hebben een apart gezin, maar hebben wel de grootste lol”. “Welterusten“.


Donderdag 09 april 2020

En toen was het ineens donderdagavond. Na een goed nachtje te hebben geslapen en gezellig met Daniël wat uurtjes te hebben doorgebracht kwam de kwast uit de hoge hoed en moest de tuin er ook aan geloven. Nog maar 70% te gaan…… met Saskia en Daniël wat voor het avondeten kunnen scoren bij de Jumbo en opnieuw knus buiten gegeten. Wat een super dagje zonder zorgen. Maar moe, heel moe en even geen puf meer voor meer. “Welterusten


Vrijdag 10 april 2020

Een bizar slechte nacht viel ons deel. Meerdere keren door mij uit onze slaap gerukt omdat ik geen lucht kreeg. Al een geruime tijd doet ademhalen zeer in liggende positie en nu mijn neus ook ook nog eens potdicht zit hapert het apneu apparaat. Met als gevolg een dramatische nacht. Saskia kan niet slapen omdat zij zich ongerust maakt en vaak hoort dat mijn ademhaling stopt. Daarnaast wordt zij knettergek van het blazen van ‘valse’ lucht uit de Cpap. Ikke schiet om de haverklap wakker vanwege ademnood, dus echt joepie was het vannacht niet.

Naast al die gezelligheid vannacht droomde ik de sterren uit de hemel. Tot twee maal toe bevond ik mij in een situatie waarin ik hyperventileerde. Weliswaar in een droomwereld en dan ook nog eens eentje waarin ik mij helemaal niet wil bevinden. Een van deze dromen vond plaats in een of andere wachtkamer en de andere in de restauratie van station Groningen. Je moet er maar over dromen.

Indoor – Corona

Een vraagje over een schildersofferte had mijn volle aandacht en bij een bezoekje aan de vrienden en hun onderhavige pand sloop de onoplettendheid zomaar binnen. Terwijl je buiten het schilderwerk bekijkt en gezellig staat te kletsen kwam ook een buurman geïnteresseerd meedoen.het was een vierde passant die ons op de onderlinge afstand wees, oeps!

Zo zie je maar, zit je vrijwel altijd braaf binnen en houd je je aan de regels, maak je toch een mega fout.

Sophie is ook wat ziekelijk, vandaar dat zij vandaag onze bank opzocht om vertroetelt te worden. Kan haar geen ongelijk geven, alleen zit er geen chip in haar zodat wij makkelijk kunnen aflezen wat zij mankeert. het was aan tafel wel als vanouds, weer gezellig met z’n zessen en opnieuw in de buitenlucht!

Afsluiter

Het was de opdracht van Saskia om mij een dagje gedeinsd te houden. Na zo’n slechte nacht ook niet zo’n slechte opdracht. Het werd vandaag een jurkje i.p.v. het werkkloffie wat al weken mijn wulpse figuur verbergt. Het voelde een beetje onwennig aan en de benen waren nog niet de volle 100% voorbereid. Hier en daar zag ik nog een verdwaalde haar. Het viel onder de douch ook niet mee om snel een oerwoud te verwijderen. “Welterusten


Zaterdag 11 april 2020

Als de voorjaarsschoonmaak langzaamaan zichtbaar wordt is het genieten geblazen. Het begon al vroeg door de lamellen boven de pc open te schuiven en sinds maanden door een helder venster te kunnen kijken. Was even vergeten dat daar een grote boom boven toornt. Alhoewel daar nog geen vers blaadje in is te bekennen en zelfs het oude blad van afgelopen jaar nog aan vele takje probeert zich angstig vast te houden, zitten er reeds vrolijk fluitende vogeltjes in. (Die zelfde boom is er mede debet aan dat het glas in het raam buitengewoon snel vies word, daarnaast mag ik zelf ook wel wat vaker een spons en zeem ter handen nemen).

Mijn nachtrust hield al een tijdje terug op en inmiddels is knuffelbeer Daniël ook beneden. na het welkom heten vanaf de bovenste trede van de trap krijg ik meestal een dikke knuffel en duikt hij met zijn foontje op de bank. Het is nu wachten op de standaard vraag: ,,Rianne, mag ik drinken maken zoet?” Ook al wordt mijn grote vriend over 3 dagen alweer 6 jaar oud, die tuitbeker met siroop blijft zijn grote passie.

Over die verjaardag gesproken. Hij neemt het heel sportief op, een feestje zonder vriendjes. Wij vinden het daarentegen meer dan triest voor hem, afgelopen jaar viel dit door zijn gebroken beentje ook al in het water. Nu zullen wij het enkel en alleen met ons gezinnetje vieren en zoals het er nu voorstaat nemen wij morgen al een voorproefje bij Ama & Oesje. Dat doen wij alleen als het weer zo goed blijft. Ama dekt in haar ruime tuin twee tafels voor het feestelijke gebeuren. Voor zijn verjaardag en voor het Pasen. Pasen vieren wij al 22 jaar samen en vanwege het mooie weer kan het hoogstwaarschijnlijk doorgaan. Twee tafels, ruim van elkaar staande en aan elke tafel alleen de mensen die in hetzelfde huishouden leven. Dat het kan is fijn, maar absurd en misschien wel wreed is het wel. In wat voor tijden zijn wij beland?!

Afsluiter

Na een paar uurtjes met Sebastiaans hulp is de blokhut nagenoeg in zijn geheel uitgemest. Het zal nu wel handig zijn als de milieustraat in Zoetermeer weer opengaat! Omdat er nog een klein beetje energie moest worden opgebrand moesten ook de vuile ramen eraan geloven. Althans, alleen diegene die zonder gevaar voor eigen leven bereikbaar zijn. Omdat niemand zich geroepen voelde om enige winkel van binnen te zien vond Saskia genoeg spullen waarmee ik een pasta in elkaar kon draaien. Die best goed was weg te krijgen…. “Welterusten


Zondag 12 april 2020

Vrolijk Pasen allemaal

Een heuse Scott & Natascha

Ergens tussen de jaren 80 en de lockdown was het voor het eerst met een slakkengangetje tuffen naar Scheveningen. Mens, wat is dat afzien met een max van 100 KM/PU. Het viel mij wel op dat nagenoeg het gros op de slak-weg zich netjes aan die snelheid hield, slechts een enkele kwam in hoge snelheid voorbij. het zou ook zomaar aan de zondag kunnen liggen.

Maar wij hebben de Paastraditie in ere kunnen houden en zoals vaker buiten kunnen eten. Dit alleen met serieuze maatregelen geheel conform de regels. Zo had Ama twee identieke tafels gedekt en waren deze beiden gevuld met idem lekkernijen. Wat wel anders was, was dat wij vandaag de verjaardag van Daniël hebben gevierd. In die zin dan dat dit nu gezamenlijk kon. Daniël heeft hiervan genoten en is gelukkig heel erg verwend met zijn droomwens, een heuse zeemeerminnenstaart. Wat was hij blij zeg, heerlijk om dat gelukkige koppie in de stralende zon te zien.

Aanstaande dinsdag doen wij het binnenkamers dunnetjes over, dan wordt hij echt 6 jaar! “Welterusten


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

2 Comments on “Dagboek, week 15 – 2020

  1. Pingback: Dagboek van een transvrouw, het dagelijks leven, haar hobby en het gezin.

  2. Pingback: Dagboek van een transvrouw, het gezin, het leven en modelbouw.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: