Advertenties

Dagboek, week 14 – 2020

Maandag 30 maart 2020

19:00 uur | Ding-dong, Picnic voor u. Hoezo Picnic, wij hebben niets besteld!? De beste man vertelde dat de bestelling van ene Marion afkomstig was en toch echt voor nummer 1 bestemd was. Maar Saskia begreep gelukkig waar de fout zat, een van onze buufjes heet immers Marion. Maar de beste man bleef voet bij stuk houden, het was volgens hem toch echt voor ons. Marion, ontzettend bedankt voor dit geweldige cadeau!!! Heerlijke en gezonde producten voor ons gezinnetje, WAUW!

Vandaag zat de drive er goed in. Al vroeg in de ochtend werden de kinderen bruut in hun slaapje gewekt door het geweld van een schuurmachine. Daar begon het mee, het grondig schuren van het raamkozijn in Daniël zijn eigen kamer. Daarna zijn hang- en sluitwerk vervangen, lamp opgehangen, haak voor een klamboe geïnstalleerd, muren gerepareerd, kabelgootjes aangebracht en een heel slecht stuk muur omgetoverd in een prachtig prikbord. Daarna de gordijnrail in beide kamers van de boys gedemonteerd en weer in de woonkamer gemonteerd. Nog net voor het bereiden van de maaltijd lukte het om het vanochtend geschuurde kozijn en draairaam in de grondlak te zetten. (Gelukkig voor mij had Saskia een niet al te moeilijk gerecht uit de schappen van de Jumbo tevoorschijn getoverd. Zodoende stond de maaltijd binnen 45 minuutjes op tafel en zit het er voor mij, voor vandaag echt wel op…….

En hoe gaat het nu verder met ons? De sfeer is nog steeds goed, alleen zondert Justin zich steeds meer af. Ging hij afgelopen week nog (zonder maar één woord met ons te wisselen) zomaar de deur uit om te chillen met vrienden, zit hij nu al een dag of drie in een eigen -familie-lockdown in zijn kamer. Hij klaagt ook over keelpijn, doch ging aan het einde van de middag, tegen alle waarschuwingen in, gewoon naar zijn werk. Onverantwoord!! Maar vertel mij maar hoe je een jong volwassene van 20 binnen houd?

Snoepen jullie nu ook zoveel? Het lukt mij niet om nee te zeggen……. Geen nee tegen de vraag, geen nee tegen snoepen. Resultaat is ruzie met de weegschaal en straks wellicht ruzie/tranen aan de poorten van een IC. ,,U heeft overgewicht, Magere Hein gaat u daar snel vanaf helpen, goedemiddag”. “Welterusten“.


Dinsdag 31 maart 2020

Wellicht een absurde vergelijking, maar in mijn koppie werkt dat zo. Stel: Binnen uw VVE doet de eigenaar van één woning niet mee met het gestelde onderhoud en verfraaid enkel zijn interieur. Nu dreigt zijn woning het te begeven door het achtergestelde onderhoud en ‘leent’ hij een ongelimiteerd bedrag bij de bank van de VVE. Aan deze lening zitten geen restricties en geen harde verplichtingen. (Zoals als u reeds voorspelde word er vervolgens slecht omgesprongen met de vrijgekomen valuta). Achteraf blijkt de eigenaar het ‘geleende’ geld niet terug te kunnen betalen en stapt uit de VVE / verhuisd. De bank wil haar centjes terug en belt bij U aan want U stond hiervoor garant. Zo gaat het er straks met de Eurobonds aan toe. U mag straks opnieuw jarenlang kromliggen, van de ene naar de andere bezuiniging …………

Afsluiter

,,Rianne, hoe lang duurt de Corona-vakantie nog?”

Hier moesten wij heel erg hard om lachen, al hoewel Daniël de vraag heel serieus stelde. (Maar hij blijft leuk).

De sfeer hier in huis is heel lang niet zo goed geweest als nu, echt waar!! iedereen komt steeds meer naar elkander en vandaag liet Justin zich zelf van een positieve kant zien. Daniël en Sebastiaan vinden elkaar steeds meer en doen veel samen. De afgelopen dagen halen zij iedere avond een frisse neus en doen wat aan lichaamsbeweging door een flink stuk samen te wandelen.

Dat de sfeer zo goed is zorgt ook voor gezamenlijke schouders onder doelen te zetten. Geen onvertogen woord als ik om een extra handje bij het klussen vraag en om lekker door te kunnen gaan word de koffie ongevraagd met jerrycans aangevoerd. Zodoende zijn de kamertjes sneller klaar dan gepland. “Welterusten“.


Woensdag 01 april 2020

Denk nou niet dat ik aan een 01 aprilgrap ga doen! Daar ben ik veel te serieus voor….. Mijn tijd gaat vandaag in de kinderkamers zitten, lakken – sausen en als het meezit een prachtige klamboe ophangen over een zelf gecreëerd hemelbed. Wat zal ons kleine mannetje dan blij zijn!
Dat kleine mannetje wordt de 14e alweer 6 JAAR en helaas is dit al de zoveelste keer dat juist zijn verjaardag in het (corona)water valt. Weten jullie het nog, dat hij afgelopen jaar vlak daarvoor zijn beentje brak?

Afsluiter

YES YES, nu alleen nog een schoonmaak en zoals gewoonlijk ‘de plintjes’. Nu even wachten op de bezorging van Sophie’s cadeautje en dan komen de foto’s!

LET OP: Als de kappers dicht zijn, dan vinden kinderen daar wel een oplossing voor. Ze spelen dan kappertje! Je raad het vast al, Daniël heeft met een vriendinnetje kappertje gespeeld. HELP!

Het moge duidelijk zijn dat HIER geen foto van verschijnt. Gelukkig was Sophie vlak voor het eten aan komen waaien en heeft zijn haar nog een beetje in fatsoen kunnen brengen. Morgen komt haar bank binnen, zodoende klussen wij morgen daar en niet hier!

En voor diegene die het nog niet hadden gezien, vandaag is: https://opentopvrouw.com/van-a-tot-z-deel-08/ online gegaan. “Welterusten


Donderdag 02 april 2020

Vandaag komt de bank van Sophie en door de huidige crisis bezorgen ze tot aan de hal van het appartementencomplex. Daarom zal ondergetekende op tijd bij haar zijn om de pakketten van de IKEA naar boven te krijgen. (En in elkaar te zetten). Sophie heeft in ieder geval haar beide broertjes uitgenodigd om vrijdag de nieuwe slaapbank in te komen wijden en die twee hebben daar heel veel zin in. Normaal gesproken een uitgesproken kans voor Saskia en mij om de beest uit te gaan hangen, nu zal het naar alle waarschijnlijkheid een avondje stilte zijn.

Afsluiter

Rond een uurtje of tien vanochtend ging de telefoon, Sophie in volledige paniek! De IKEA stond al voor de deur en zij had zich nog niet opgemaakt en liep nog in pyjama. (De IKEA zou tussen 12:30 en 15:00 uur komen). Dus ik vertelde haar nog te kalmeren en toch echt naar de centrale hal te gaan om het pakketje in ontvangst te nemen. Nogmaals herhaalde zij wel 10 keer dat het echt niet kon om ‘wit’ de voordeur uit te stappen, maar gelukkig snapte zij uiteindelijk wel dat er geen andere optie was. (Later vertelde Sophie mij dat het ook nog eens hele knappe bezorgers waren………).

Maar goed, rond een uurtje of drie gingen wij gezamelijk (+Daniël) weer naar huis. De bank stond binnen no-time in elkaar en alle gewenste gaatjes voor kunst, prullaria, spiegels, snuisterijen, posters en schilderijen waren ook geboord.

Nu woont dochterlief dus in haar eigen huisje en hoeft zij geen kostgeld mer te betalen. Wat wij niet hadden gerealiseerd en ingecalculeerd is dat het nu andersom is. “Welterusten”.


Vrijdag 03 april 2020

Alu-hoedjes! (Een ander woord voor complotdenkers). En soms is het wel interessant wat deze mensen te vertellen hebben. Je moet het niet -gelijk- voor waarheid aannemen want doorgaans slaan zij de plank volledig mis. Er zitten flinke gestoorden tussen, waar niet! De laatste tijd lees je steeds meer berichten over de combi corona en 5G. Nu zal je mij die combi niet snel zien maken, daar geloof ik niet zo in, maar over die 5G is best wel wat te doen. Die straling is immers immens. Veel te nuchter om alu-hoedje te worden, maar ga het toch een beetje meer volgen, je weet maar nooit. Met besef dat het er toch van gaat komen, of beter gezegd: het is er al volop. Heel Zoetermeer is de afgelopen maanden vol gebouwd met deze masten!

Voor vandaag moet ik het nog doen met een stof-hoedje om mijn haar te beschermen tegen het verven. De laatste laklaag gaat straks op het kozijn en stolpstel in Sebastiaan zijn kamer en dan zijn die kamers, op de plinten na, klaar. Nu de smaak te pakken is stomen wij hoogstwaarschijnlijk door naar de keukenkastjes, de hal en de trap. De lockdown heeft zo zijn voordelen.

Indoor – Corona

Binnen de muren van ons huisje is de sfeer nog goed te noemen, al is niet iedereen gerust. Vooral Saskia begint wat angstiger te worden en heeft er serieus steeds meer moeite mee om zich tussen de mensen in de winkels te begeven. Eergisteren bijvoorbeeld, toen het qua planning bij de Jumbo niet goed liep, werd zij overstuur uit de lange rij met wachtenden gehaald en gisteren vergat zij de helft van de boodschappen van de band te halen. Dit omdat er andere klanten te dicht bij haar kwamen. Gelukkig wist de cassiere van wie de achtergelaten boodschappen waren en konden wij deze later nog ophalen. Maar het zijn tekenen aan de wand, opletten dus.

Justin is zich ook de ernst gaan beseffen en is nagenoeg binnen. Hij ziet eindelijk in hoe gevaarlijk zijn vrienden bezig zijn door te blijven feesten en zich nergens wat van aan te trekken. Gelukkig is hij hierin nu de verstandigste. Iedereen binnen ons gezin houd rekening met de gestelde regels van de anderhalve meter en worden de handjes vele malen gewassen. Ik zie ook dat bij gebruik van de liften bij Sophie geen van de kids de knopjes met de handen bediend en dat zij verder niets aanraken. Heel goed!

Ondertussen daalt mijn eigen gezondheid. De eeuwige verkoudheid is heftiger aan het worden en de bijholten zijn flink ontstoken. De bijna verdwenen psoriasis steekt opnieuw de kop op en reumaklachten zwellen aan, om maar niet te spreken over de artrose. Met al dat ge-klus begint dat verre van leuk te worden. Vannacht was er een spoortje van koorts, al weet ik dit niet helemaal zeker. Saskia vindt van wel…….

Afsluiter

Zo, die twee kamertjes zijn klaar! (Op de plintjes na dan). Ama en Oesje hebben een vlugge blik geworpen en met een tussen afstand van ruim twee meter de kids gedag gezegd. Wat een bizarre tijden, echt niet grappig dit.

Maar geef het kind een kwast in haar hand en schuurpapier binnen bereik en zij gaat als een wervelwind door het huis. Wie remt mij a.u.b. af? Ondertussen is het zo tijd om de boel hier af te sluiten en het bedje op te gaan zoeken, mensen wat ben ik gaar van deze lange dag….. Wij gaan er vanuit dat de kindertjes het naar hun zin hebben bij grote zus Sophie en zijn reuze benieuwd naar hun verhalen morgen. “Welterusten”.


Zondag 05 april 2020

Iets wat heel oud is restaureren ligt mij goed, vooral als het van hout is gemaakt. Maar dat is wat anders voor zaken die aftands en in aanmerking komen voor vervanging. Nu geld dit voor onze keuken(s) al een jaar of 20. Die S achter keuken staat daar niet voor niets. Reeds toen wij 22 jaar geleden de sleutel kregen van onze huurwoning was de keuken aan vervanging toe. dit deden wij destijds met een 2e hands keuken en ongeveer 10 jaar geleden nog eens. Die laatste keuken was al niet joepie meer, tenslotte doet iemand zijn keuken niet voor niets weg. En aan dit soort dingen brand ik liever niet mijn handen.

Maar goed, er zat de afgelopen een kwast aan mijn handen geplakt en nu wist ik even geen halt te houden…. resultaat: Een keuken die er opnieuw gelikt uitziet. (Ondanks dat vele kastjes zijn ontzet, de geplastificeerde laag loslaat en alles rammelt en wiebelt). Een zak met oud ijzer leverde nettere handvatten op, die Sebastiaan voor een kleine bijdrage allemaal heeft gepoetst. Voor nu is de onderzijde van de keuken gelikt, morgen moet alles boven het werkblad eraan geloven.

Bovenstaande heeft eraan bijgedragen dat iedere vezel van en in mijn lijf nu aanvoelt alsof er 200 vrachtauto’s over mij zijn gereden en mijn grenzen te ver zijn overschreden. Dit zal de komende dagen afzien worden. Wat kan artrose zeer doen!

Indoor – Corana

Het zou zomaar kunnen dat de lockdown en de gemoedelijke sfeer in huis er toe heeft bijgedragen dat mijn zin in het bovenstaande 100% is. Wij houden ons nog steeds zo goed als mogelijk aan de voorschriften en gaan alleen buiten onze veilige muren als dit echt niet anders kan. (Sophie is wel met een vriendin naar de duinen geweest maar zegt daar nagenoeg niemand te zijn tegengekomen. Justin mag heel af en toe zijn vriendinnetje weer zien. Dus helemaal vrij van een eventuele besmetting zijn wij helaas niet. Maar ik geloof ook niet dat dit helemaal mogelijk is).

Dat klussen en verbroedering is anders wel heel erg lastig. Je hebt nu eenmaal dingen uit de keuken nodig en helaas (voor mij) ging dit af en toe niet helemaal goed. Ondanks alle waarschuwingen en geplaatste obstakels kreeg men het toch voor elkaar om water spetters op verse lak te krijgen en een ander helder licht zette hard een siroop fles neer waardoor een reuze grote spetter op een 1 minuut daarvoor afgelakt paneel terecht kwam. ,,Jammer joh, dan doe je het toch weer even overnieuw”. “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

2 Comments on “Dagboek, week 14 – 2020

  1. Pingback: Transvrouw over het dagelijkse leven, haar gezin en haar hobby.

  2. Pingback: Dagboek van een transvrouw, het dagelijkse leven en modelbouw.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: