Dagboek, week 12 – 2020

Maandag 16 maart 2020

Het is werkelijk eng stil op straat en heb sterk het vermoeden dat iedereen de kat uit de boom kijkt. Want hoe ga je hier nu mee om, zo’n bijna lockdown? (Welke er naar alle waarschijnlijkheid ook wel snel zal gaan komen). Zelf zijn wij er ook nog niet helemaal uit over het hoe en wat. Wie doet nu wat en waarom? Het gaat zomenteen van ieder gezinslid dingen vragen die volkomen nieuw zullen zijn en welzeker verantwoording gaat vragen aan sommigen die gewend zijn achterover te leunen.

Tja, maandag 16 maart, de dag dat Saskia naar Curacao zou vliegen om daar eindelijk met haar geliefde dolfijnen te kunnen zwemmen. Een zo lang gekoesterde droom valt nu even in duigen maar ik hoop zo voor haar dat het er na de Corona pandemie wel van gaat komen. (Gezien de omstandigheden kwam de annulering net op tijd, je zou maar daar hebben gezeten!).

Corona

Het Corona-draaiboek is is alle hevigheid tot stilstand gekomen. Het heeft bij ons zeker wel één heel uur stand gehouden. Reeds vanochtend bleken de millennials hier in huis weinig trek te hebben in (kleine) taken. Het op de bank hangen, Netflix kijken en hebbedingetjes bestellen bij Chinese winkels ging hun meer aan het hart dan de gezondheid van naasten. Kortom, deze gek zonder enige weerstand zocht de Jumbo op en niet veel later toog Saskia naar de Appie.

En toen kwam onze eigen Rutte er nog een schepje bovenop doen door te zeggen dat Nederland voor ‘groepsimmuniteit kiest. Dat was nu juist hetgeen onze schijt-aan-alles-jeugd deed activeren om achter Netflix vandaan te kruipen. ,,Rutte zegt dat wij het allemaal toch moeten krijgen, jouw regels slaan nergens op, dus wij gaan lekker met onze vrienden chillen….doei!!”.

En zo lieve lezers, gaan wij over tot de orde van de dag en zal de komende weken wel gaan blijken in hoeverre de strategie van onze ‘experts’ heeft gewerkt. Ik geloof er overigens geen barst van, de regering heeft tot nu toe constant mijlen ver achter de feiten aangelopen.

Het enige voordeel van een droge dag was dat er buiten gezaagd kon worden en inmiddels hangen alle 2e-hands keukenfrontjes, dat dan weer wel. Bijkomend nadeel is weer dan de keuken dringend een lik lak nodig heeft. Maar ook daar gaan wij spoedig aan werken!

Afsluiter

Morgen mogen wij op de school van Daniël een lespakket op komen halen. uit voorzorg mag Daniël maar door één ouder begeleid worden. Terwijl Saskia of ik worden ontvangen door een in duikerspak gehulde docent mag Daniël even spelen met reeds geïnfecteerde kindjes.

Gekke dag zo! Toch wat achterstallige dingen gedaan die de normaalste zaak van de wereld zijn en aan de andere kant 99,9% bezig zijn met Corona. Daarmee is het tevens weer einde van de dag en zien wij wat de dag van morgen ons gaat brengen. “Welterusten“.


Dinsdag 17 maart 2020

En het belangrijkste van de dag zit erop, de gootsteen ontstopt en het onderhavige kastje lekker schoongemaakt. De dader(in) zal wel nooit gevonden worden maar wat er uit de afvoer kwam zou je nog geeneens in het rioolzuiveringssysteem tegenkomen! iets was doorgaans niet eens door de spoelgaatjes heen kan zat echter wel in de sifon!! (Volgens mij zijn er heldere lichten hier in huis die denken dat een afgedankte paraplu wel door de gootsteen kan…..).

Afsluiter

Vandaag heeft Sebastiaan het lespakket voor Daniël opgehaald en gelijktijdig eentje voor een klasgenootje waarvan de ouders in quarantaine zijn. (Echt waar, enkele huizen bij ons vandaan. Ambulance kwam gisteren checken, mannen in witte pakken sierden onze straat). Ondertussen gaat het chillen voor Justin gewoon door en heeft lak aan alle waarschuwingen. Sophie houd zich er beter aan, die zit nog steeds onberoerd op de bank…….. Volgens meerdere insiders zal zij zich waarschijnlijk vrijdag a.s. gaan bewegen, dan krijgt zij de sleutel van haar huisje. Tot die tijd verwacht het RIVM weinig tot geen verandering.

Zojuist werd bekend dat onze beide buren nu in Lockdown gaan en dat terwijl wij, als enige land op de aardkloot, aan de goden zijn overgeleverd.

Maar goed, in de tussentijd hebben wij genoten van het lekkere weer door in de tuin te rommelen en de buuf te helpen met kitten. Kan ik mij voorbereiden op het ge-klus in Sophie haar huisje. Die krijgt om 10:00 uur de sleutel en gaat er dan blind vanuit dat er dan gelijk geschilderd gaat worden, je moet maar durven. Voorlopig is het nog gemoedelijk in huis, had eigenlijk verwacht dat de verveling wel zou toeslaan maar iedereen past zich aardig aan. (Als je niks doet, zoals doorgaans het geval, dan moet dit niet zo moeilijk zijn, toch? -Geld voor slechts een enkeling-). Sebastiaan en Daniël spelen af en toe gezellig samen en afwisselend vermaken wij er ook eentje. Nu is het tijd voor sleepdown. “Welterusten


Woensdag 18 maart 2020

Zo langzaamaan valt in ons overbevolkte landje het besef hoeveel 40 tot 60 duizend doden wel niet zijn. Gelukkig hebben wij een daadkrachtige overheidsorgaan dat ons gedoseerd aan de Corona laat blootstellen en een muur hoopt te bouwen om de zwakkeren en ouderen. Wel eens van een implosie gehoord, eikels?!

Ja mensen, corona beheerst ons leven en zal dat naar verwachting ook een langere tijd zo blijven. De afgelopen dagen is er serieus nagedacht of het wel zo wijs is om het dagelijkse leven van ons gezin zo open en bloot weer te geven. Niet dat dit voorheen niet is gebeurt, maar daar zat nog enige nuance in. Nu wij geconfronteerd worden met heuse crisis en wellicht een ongekende ramp, waarom zou je dan niet alles beschrijven. Mag het nageslacht niet weten hoe het er in een doorsnee gezin aan toe ging? Wellicht is dit de enige manier om er later eens op terug te kijken want een impact een pandemie had en hoe men zich opstelde en gedroeg!

Veiligheid

Veiligheid voor alles, maar niet binnen de kaders van onze directe vrienden en familie, ook niet eens binnen ons gezin. De één wuift het faliekant weg en heeft lak aan de gestelde maatregelen en de ander probeert zich daar met alle middelen aan te houden. Ik vindt daar wat van ja, als je een zeer slechte weerstand hebt en min of meer de dood wel heel erg tart door nog even snel naar een wellness te gaan. Daarnaast heb je ook een belangrijke en geliefde naaste die ook in de risicogroep zit.

Het zijn ook echt niet alleen de jongeren die onverantwoord omgaan met de maatregelen. Om mij heen zie je langzaamaan het gros weer doen wat zij dagelijks al deden. Het is wel wat stiller op straat, dat wel, maar het gros hobbelt gewoon rond alsof er niets aan de hand is.

-DING DONG- |,,Komt Daniël buiten spelen”, vraagt een hoestend en proestend vriendinnetje aan de deur. ,,Kom maar even binnen staan lieverd, het is best fris buiten”. Zegt een altijd lief zijnde moeder………

Afsluiter

Vanwege de drukte in de bouwmarkten en de onbeweeglijke status van dochter-lief ging de reis naar een oude bouwrelatie om de massahysterie te ontlopen. Zodoende zijn de materialen om te gaan schilderen in huis. De kleur, hoe lief ik haar soms ook vind, die moet zij toch echt zelf bepalen en gaan halen. Daar laat ik mij in deze niet voor strikken. Kom ook maar eens van die bank af!

Wat is verder wijsheid als er twee flink aan het hoesten zijn en zelfs neigen naar een lichte verhoging? Mijn voorstel echter om er morgen een telefoontje aan de huisarts aan te wagen werd volledig in het belachelijke getrokken. Dat niet toch! En dat terwijl Ama, inmiddels bijna 75, toch met open armen ontvangen gaat worden. Dar wil zij ook helemaal zelf, want als je niet praat over corona, dan is het er ook niet. “Simpeler kunnen wij het niet maken, desastreuzer wel”.

Zelf mag ik ook de stoute schoenen aantrekken want nu ik er toch in de buurt was kon ik het niet laten om even de modelbouwzaak, die overigens uitgestorven was, binnen te schieten om een plaatje plastic te kopen. Kijk, als er wel een ‘lockdown’ was gekomen zou er voorlopig niet meer gebouwd kunnen worden. Met dit simpele plaatje plastic kan ik weer weken vooruit. “Welterusten“.


Donderdag 19 maart 2020

En masse hebben mensen staan klappen voor de mensen in de zorg, waar waren al die mensen toen de zorg zo werd uitgehold?? Wat zijn wij toch weer gezellig hypocriet met z’n allen. Slecht een handjevol NL-ers, want dat is het tenslotte als je uitgaat van bij 17.000.000 mensen, heeft zich de afgelopen 15 jaar bekommerd over de afbraak van de zorg. Het besef dat wij daar nu, hoogstwaarschijnlijk, een prijs voor gaan betalen mogen duidelijk zijn. Maar ‘ik’ kan je op een briefje nageven dat, zodra de rust is wedergekeerd, men deze periode achter zich laat en niemand zich iets aantrekt van het opnieuw en nog meer slopen van zorg. Want let wel, ook die mooie financieel geboden steun van nu moet ook weer worden terugverdiend/terugbetaald. En drie maal raden over welke ruggen dat gaat.

Paniek

Nu is het niet de bedoeling om op de stoel te gaan zitten van hen die er keihard voor geleerd hebben, maar je moet het toch wel met mij eens zijn dat wat er nu naar buiten word gedragen geen enkel hout snijd. Van niets aan de hand, naar niet besmettelijk, van een lacherige elleboog begroeting naar een gereguleerde besmetting. Welke daags naar aankondiging ook al geen stand meer houd. Alleen zal de verwarring en de draagkracht voor een gezamenlijke aanpak hierdoor sterk afnemen. Als laatste redmiddel om het volk te bewegen binnen te blijven en de zaken serieus te nemen word gezocht in het uitdelen van geld, daar zijn wij gevoelig voor. Het doet een beetje voorkomen alsof er reeds na 4 dagen sluiting van bedrijven een totale ineenstorting van de economie dreigt. Dat gaat er bij mij niet in, sorry. (Om maar een voorbeeld te geven: Over drie maanden gaat half Nederland weken lang op vakantie en dan kan het wel).

Lockdown? Ja, want wie niet wil luisteren moet met een tandje meer gecorrigeerd worden. Waarom? Omdat men over het algemeen totaal geen discipline en zin heeft om ook maar enigszins de best wel eenvoudige gestelde regels na te leven. Ja, enkelingen daargelaten, het gros doet het slecht een beetje en soms helemaal niet! Zij houden het nog niet één dag vol, dus dan maar een tandje hoger, helemaal geen probleem mee!

Beweging

“OH MIJN GOD!!” schreeuwde Sophie vanaf de bank. (Waar anders vandaan). ,,Als ik vandaag mijn bedbank bij IKEA bestel, komen zij deze pas de 28e leveren!!” Direct daarop kwam de vraag of ik deze dan ‘even’ snel bij de IKEA ging halen, want dat schijnt te kunnen. ,,Wat dacht jezelf Sophie? Je zit al 5 dagen op de bank en bent te beroerd om één vinger uit te steken. Dus komt tijd, komt raad”.

Afsluiter

Volgens mij is er vanmiddag een kwartje in iemands brein gevallen en kon deze zich losweken van de bank. Inmiddels staat de hele woonkamer vol met dozen en allerlei prullaria wat morgen naar het nieuwe huisje gaat. Zo te zien gaat haar bed ook morgen mee dus daar slapen gaat vast heel snel komen.

Nu zullen velen wel in shock zijn over de wijze waarop ik de laatste tijd over haar schrijf, maar het ging mij echt mijlenver de keel uithangen. Sophie kan, als zij aan het werk is een echte kanjer zijn, maar thuis is het slecht gesteld met haar activiteiten. Zeg maar gerust dat dit gelijk is aan de waarde wat wij aan CO2 gaan reduceren, iets met een heleboel nullen en ergens achteraan een schamele 7.

De gedeeltelijke Lockdown gaat nog redelijk goed. Saskia kon ik de bijna leeggeroofde Jumbo nog net iets te eten bij elkaar sprokkelen en alleen Justin doet waar hij zin in heeft. Die is als gewoonlijk op pad en vindt dat hij geen risico loopt vanwege zijn leeftijd en fysieke gestel……… (Daar moeten wij dan de oorlog mee winnen!).

Sebastiaan en Daniël komen een beetje in het ritme van het dagelijks toegestuurde huiswerk en eerlijk is eerlijk, die school van Daniël brengt het op een hele leuke manier. Inclusief filmpjes en berichtjes van de juffen en meesters!! Verder kunnen zij zich nog best vermaken. Sebastiaan zit de meeste tijd toch wel achter zijn spelcomputer en de IPad. Daniël speelt heel af en toe eventjes buiten en is druk in de weer met plannetjes voor zijn nieuwe kamer. Tja, want ook dat staat te gebeuren als Sophie weg is, dan heeft ieder zijn eigen kamer en daar is Sebastiaan zeker wel aan toe. Voor mij wordt het klussen geblazen. “Welterusten


Vrijdag 20 maart 2020

Wie wel gewoon haar gang gaat is moedertje natuur. Zij kondigt al een tijdje de lente aan en de winterkou is zowaar aan ons voorbij gegaan. Zo lijkt het althans. Zelfs de geraniums hebben het overleeft en zitten vol nieuw blad. Dat zullen vast joekels gaan worden! Nog leuker zijn de kikkers die uit hun winterslaap zijn ontwaakt. Het krioel in de vijver is weer begonnen en het luid gekwaak draagt tot diep in de muren van ons optrekje. Deze keer klinkt dit leuker dan anders. Een heus opkikkertje.

Ondertussen nies ik mij een slag in de rondte en zit er een mega kriebel in mijn keel. Als je de berichten mag geloven zou dat ook net zo goed de nieuwe griepgolf kunnen zijn en daar ben ik voor geënt. Geen paniek dan wel voorzorgsmaatregelen dus……… (grapje natuurlijk).

Verhuizing

12:00 uur | De volksverhuizing van Sophie is gestart. Na vanochtend samen met haar de sleutels in ontvangst te hebben genomen en gelijk al wat spulletjes in de woning te hebben gezet, kwam hartsvriendin haar helpen met de verhuizing. Sophie wil er morgen reeds gaan slapen!!

Afsluiter

Er is vanmiddag iets heel bijzonders gebeurd, iets met 16! Maar de vermoeidheid slaat zo genadig toe dat het lichtje echt gedoofd gaat worden. “Welterusten“.


Zondag 22 maart 2020

Nou nou, zo zijn er ineens 48 uur voorbij! En die zijn mij daar snel voorbij gegaan. Dat komt bijna 100% door de verhuizing van Sophie en de aansluitende kamer-wisselingen van Daniël en Sebastiaan. Die van Sebastiaan schiet aardig op, hij slaapt 🛏 er vannacht zelfs!!

Maar er gebeurde de afgelopen 48 uur zoveel meer. Neem nou een tot-aan-de-deur bezoekje van Marion. Van haar kreeg ik een heel speciaal cadeau. Daar ga ik zsm een stukje over in het diorama deel over schrijven.

En er valt iets trans-anders te melden. Tot 2X toe werd ik niet ontmaskerd!! Een keer gebeurde dit met de dame van Vestia, de verhuurder van Sophie. Pas bij een verspreking had zij het pas door dat er iets niet klopte. Daarna stond er een oude relatie voor de deur die vroeg naar ‘roberto’. Ik hield mij voor de domme en pas toen hij weer aanstalten maakte om weg te gaan verklapte ik het maar. Iets met ogen & theeschotels!!

En ja hoor, kom ik net van Sophie vandaan, hoor ik een gesprek tussen haar en Saskia. Een wasmachine dingetje. Een paar seconden later kreeg ik de telefoon in mijn handen gedrukt. Hoe de waterkraan opengedraaid moest worden en daarna de kreet dat hij toch echt kapot was. Sophie dus in de stress. ,,Maar lieverd, heb je al aan het touwtje van de trekschakelaar getrokken?” En toen deed hij het….. “Welterusten


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

One Comment on “Dagboek, week 12 – 2020

  1. Pingback: Transvrouw over het dagelijkse leven, haar gezin en haar hobby.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: