Advertenties

Dagboek, week 08 – 2020

Maandag 17 februari 2020

Daar gaan we weer, nieuwe week, nieuwe kansen. Of wordt het wéér zo’n week als alle anderen? Een ding staat vast, er is een terugkerende happening en dat is de verjaardag van Sophie. Die wordt morgen alweer 22 jaar en i.p.v. allemaal verwennende cadeautjes krijgt zij van Ama een gezellig familiediner. Zodoende gaan wij met z’n allen naar zo’n, in de volksmond genoemde ‘vreetschuur’. Nu schijnt deze eetgelegenheid best goed en heel gezellig te zijn, dus kunnen wij niet wachten op morgen. ons een huisgemaakte avonddiner aangeboden. Gezellig samen met Ama en Oesje aan de dis.

Kijk, dit is een van de voordelen dat er geen deadline aan het dagboek zit. Of het nu vandaag, morgen of overmorgen is, het kan altijd gepubliceerd worden. Al is mijn streven altijd de eerste dag van een nieuwe week. Maar als het doorgehaalde vanochtend al langs de hoofdredacteur was geloodst dan was iedereen op het verkeerde been gezet en in de veronderstelling dat wij morgenavond weg waren en inbrekers hun gang konden gaan….

Ama heeft aan de operaties een ontstoken wortelpunt overgehouden en heeft het nu niet bepaald leuk, zij heeft er erg veel last en pijn van. Om die reden alleen al gaan wij natuurlijk niet, op haar kosten, gezellig uit eten. Zodoende duikt ondergetekende de keuken in en zal mij ertoe aanzetten iets lekkers op tafel te krijgen. Alleen het door Sophie zo felbegeerde gaat mij toch echt niet lukken, ben toch geen Japanner! Geintje, maar sushi maken is niet mijn ding. (Vindt het ook niet zo lekker en daarnaast belachelijk duur. Want wat krijg je nou, een handje kleefrijst, één gram vis -als je geluk hebt- en een stuk zeewier! Geef mij maar twee nieuwe haringen voor de prijs van één holle-kies-vullende-rijst-homp).

Sophie mag kiezen wat het gaat worden en Ama mag aanschuiven, hopelijk kan zij wel wat naar binnen krijgen!

Afsluiter

Na Daniël bij zijn juffrouw te hebben gedumpt en verslapende Sebastiaan te hebben uitgezwaaid zijn de eerste uurtjes in alle rust doorgebracht met wat administratie en genieten van de propere hobbykamer. Toen Saskia ‘s-middags van de tussenschoolse opvang terugkwam doken wij gezellig de Action en de Jumbo in. Onder het genot van een kopje verse koffie met een gebakje schoven wij de boodschappen in zo’n winkelmandje met wieltjes om ons daarna thuis geestelijk en lichamelijk op de thuiskomst van al dat grut voor te bereiden. (Inclusief het eten).

En al vroeg op de avond dook ik sinds lange tijd op de bank om samen met Saskia de film ‘Elysium’ te kijken. Goeie film achter de rug en nu eindelijk tijd om de hoofdredacteur tevreden te stellen. Dit onder het genot van koffie en een lekker achtergrond muziekje. Zo nog wat knutselwerk doen en dan naar bedje. “Welterusten”.


Dinsdag 18 februari 2020
Sophie 22 jaar

Dochterlief alweer 22 jaar, wat gaat het allemaal toch snel aan ons voorbij! We gaan er hoe dan ook en hele leuke dag van maken en zo naar buiten kijkende doet het weer ook gezellig mee.

Na het brengen van Daniël naar school dook ik achter de computer voor de verloting bij de voedselgroep. Niet veel later kregen wij het bericht door dat deze groep spontaan in opgeheven, dit vanwege de voedselgiften van de Jumbo. Ook zij moeten op de kleintjes gaan letten en verkopen sinds kort ook de gedateerde producten voor €1,-. (Geen goed teken trouwens, gelet op de vaak lang leeg blijvende schappen). Maar toch hebben zij heel lang de wat minder fortuinlijke gezinnen in Zoetermeer grandioos geholpen. Uiteraard verzorgd door de geweldige mensen van MEVE. (Nogmaals heel erg bedankt Erica & Lisette).

14:30 uur |Alles is binnen om een top-super-gezellie avondje te maken. Het eten gaat een beetje op tapas lijken, maar dan net even met een vleugje Sophie/Rianne. Bij de Action voor ‘wènag’ wit en zwart tafelspul gehaald en inmiddels lijkt de dis 100% wel zwart-wit drop. Wat even stukken minder is, is dat Ama niet kan komen. Voor haar wel zo prettig dat zij vandaag met spoed geholpen kan worden aan die extreme pijn, dat dan weer wel. Maar Sophie baalt er zichtbaar van dat haar oma niet kan komen.

Afsluiter

En het werd nog erger, Marloes strandde onderweg met motorpech. Gelukkig schoten diverse hulpverleners snel te hulp en kon zij zelfs even op krachten komen bij een agenten-stel(?). Een heel verhaal, maar uiteindelijk kwam zij met behulp van de ANWB toch nog bij ons huisje aan. Om 19:15 uur kon alles alsnog gezellig worden opgestart en was Sophie super blij met de tafelversiering en het uitgebreide diner. Na een gezellig avond bracht ik Marloes naar haar huisje in Scheveningen en reed snel weer terug naar het Zoetermeerse. (Geen trekker gezien onderweg). “Welterusten”.


Woensdag 19 februari 2020

,,Je elleboog voelt warm aan en dat duid op een ontsteking. Het lijkt mij dat dit reuma gerelateerd is. Maar goed, we gaan het een paar weken aanzien en wat oefeningen doen, als het dan nog hetzelfde blijft moet je echt terug naar je reumatoloog”. Dat was zo’n beetje de diagnose bij de Mensendieck, zat ik er met mijn sarcastische zelfkennis toch echt niet naast. Ach, het doet toch al maanden pijn dus die paar extra weken kunnen er ook nog wel bij.

Dat ‘meneer‘ Volkering zijn wij ook al lang gewend, dus mocht ook de pret vanochtend in een overvolle wachtkamer niet drukken. Ik bleef stoïcijns zitten en verrekte geen spier. (Nogal logisch met pijnlijke spieren). pas nadat zij de ruimte had verlaten stond ik rustig op en begaf mij in de richting naar waar men een Volkering verwachtte. ,,Oh, het moet mevrouw Volkering zijn”. Net op tijd, dachten mijn afgedwaalde PTSS gedachten.

Inmiddels ben ik thuis aanbeland, Sophie is naar stage, Saskia is met Daniël naar een verjaardag, Sebastiaan is hard aan het studeren en Justin ligt nog lekker op zijn spijbelende oor. Of heeft gewoon niet-nooit-never naar school gaan een andere benaming? Ondertussen schuift #DUO al wel drie aaneen gesloten jaren netjes een zak met geld het afvalputje in en zo te zien houden zij dit nog wel twee jaar vol. De school word er immers ook financieel wijzer van.

Even wat anders

Er gebeuren hier hele heftige dingen, dingen die wel ergens vandaan komen uiteraard, maar die je niet uit gaat vechten in het bijzijn van kinderen. Zo is Saskia vanavond belaagd, bedreigd en half gewurgd door een rivaal uit een verleden. Maar nogmaals, doe dit niet met kinderen er bij!!

En dan weer over tot de orde van de dag,
Welterusten


Donderdag 20 februari 2020

00:30 uur |Na een bezoekje van ome agent zit Saskia nog zo vol met adrenaline dat slapen er nog even niet inzit, zij moet even haar eitje kwijt. Daar maken we dan maar even tijd voor vrij want ik zit hier tenslotte nog steeds op de bank en heb geleerd van mijn hart geen moordkuil te maken. (Of was dit gezegde nu andersom?). Hoe het ook zei, er loopt er eentje rond die zijn vrouw iets op de mouw heeft gespeld en ‘zij’ neemt dat nog steeds niet voor lief.

Het is dat hij het zo lief vroeg, na drie uur aaneengesloten gejengel, dat ik maar overstag ging en hem uitnodigde voor een €-frietje. Er moesten sowieso boodschappen gedaan worden en Saskia moest ook even haar ding doen. Al helemaal geknipt, geschoren en nog net de straat nog niet uit om Sebastiaan nog net op het nippertje ook uit te kunnen nodigen. Zo zaten wij niet veel later in de snackbar te snacken.

Die twee waren wel even zoet nadat ik mijn frikandel naar binnen had geschoven, zo vlogen de boodschapje bij buurman JUMBO snel in het karretje en waren wij ook snel weer thuis. Daar direct maar de kippen-dijen in de marinade gezet en alvast de bami gekruid. Later verder afgemaakt en het smaakte een ieder heel goed!!

Afsluiter

Eigenlijk wilde ik mij vordering met het diorama delen en diverse foto’s aan dit gezellige dagboek toevoegen, alleen wordt er vanaf de bank gesommeerd af te sluiten. “Welterusten


Zaterdag 22 februari 2020

Stiekem een dagje overgeslagen, wat een rust! ☻Min of meer gewoon even geen inspiratie en ook met andere dingen bezig, zoals met het diorama waar het nu tijd is om de puntjes op de i te gaan zetten. Zo heeft de ombouw ook alle aandacht gekregen, is het rondom geschuurd, de naden in de epoxy gezet en zit de eerste laag grondverf erop. Het hele huis stonk vervolgens naar ouderwetse bindmiddelen want trespa laat zich nu eenmaal niet zomaar schilderen.

Ondertussen is Van A tot Z, deel 06 online en gaat de reis zomenteen naar het zwembad. Daniël mag zijn kunsten gaan vertonen in badje 2 en achter het glas geniet ik dubbel van mijn kopje koffie.

Afsluiter

TIP: Ren straks naar de Appie en sla pangasius in. Is in de bonus, gemarineerd en super lekker! Gisteren een stukje geprobeerd en vandaag heeft het hele gezin ervan genoten.

Vanavond heel dom bezig geweest en iets gedaan wat eigenlijk totaal gestoord mag worden genoemd. Bij slechte verlichting begonnen aan een stukje lakwerk wat uiteindelijk super strak moet worden. Omdat ik daarnaast ook nog eens behept ben met gebreken moest het lijdend onderwerp instabiel worden neergezet. Eigenlijk vragen om problemen. Morgenochtend zal het worden geïnspecteerd want er in nu echt niet te zien of het wat gaat worden… “Welterusten“.


Zondag 23 februari 2020

Wat een gezellig weer vandaag. Is het misschien niet beter om de hele dag in bed te blijven liggen, lekker diep onder de dekens tot dat het is overgewaaid? Goed plan, alleen zo jammer dat mij dat niet lukt. (De rest in huis overigens wel blijkbaar, want om mij heen kijkende zie ik niemand anders in de woonkamer of hoor ik ook maar enig geluid van wakkere huisgenoten). Het zou in huis heerlijk licht moeten zijn zodat de schilderkunsten van gisteravond bewonderd kon worden, helaas lijkt het wel middernacht hierbinnen.

Diorama

Ondanks die stomme actie van gisteravond is het lakwerk redelijk netjes opgedroogd, voldoende naar mijn zin voor de volgende afwerklagen. Die stommiteit haal ik daarom niet nogmaals uit en begon vanochtend aan het tweede deel. Rond een uurtje of twee stond het deel te glimmen in de lak, netje beschermd tegen ongenode vingertje van Daniël…. Ik zei nog tegen Saskia dat wij het diorama-deel voor het eten wel even op de salontafel zouden zetten. Dat werd even anders, wij aten dus aan de salontafel en het verfwerk is nog steeds niet droog genoeg om beet te pakken. (21:00 uur).

Afsluiter

Op de valreep, na het schilderen en lekker lang douchen, naar de AH geraced en aldaar maar een beetje gekeken wat er eigenlijk gemaakt moest worden. Zonder inspiratie naar de ‘kleintjes’ zoeken. Het werd Boboti voor de liefhebbers en opgewarmde pasta. Van beide werd gelukkig gesmuld en de pannen gingen schoon leeg!! Verder niks te melden maar hopelijk vinden wij in deze vakantieweek nog iets leuks om te doen zonder dat je daar je portemonnee voor leeg moet schudden. “Welterusten“.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

3 Comments on “Dagboek, week 08 – 2020

  1. Pingback: Over het dagelijkse leven van een (trans) vrouw en haar gezin.

  2. Gefeliciteerd met en voor Sophie. En leuk om te lezen dat jullie genoten hebben. Altijd welkom. xxx

  3. Pingback: Een dagboek over het leven van een transvrouw en haar gezin.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: