Dagboek, week 07 – 2020

Maandag 10 februari 2020

,,Kijk even in uw borstzakken,” zegt de verkoper tegen een oudere man die iets niets kan vinden. Waarop die oudere heer antwoord: ,,ik heb geen borsten”. Zonder er bij na te denken zegt de vrouw achter hem: ,,dat zei ik vroeger ook”. De verkoper op zijn beurt, die stikte bijna in.
Niet veel later stond ik met Sebastiaan bij de kassa van de AH. Alwaar een vrouw ons gesprek volgde en Sebastiaan complimenteerde over zijn kennis. Zij raakten vervolgens in gesprek met hem over van alles en nog wat. Op een gegeven moment reageerde zij ergens op met: ,,ja, in het leger maken ze een kerel van je”. Het wordt wat eentonig zo, die inkoppertjes, maar ook hier kon ik een reactie niet achterwegen laten. ,,Dat zeiden ze vroeger ook tegen mij”. En vervolgens kon ik Sebastiaan wegdragen…….

Ondertussen, lieve mensen, is het alweer maandag, maandag de 10e. Zodoende kon Daniël vanochtend naar school worden gewaaid en bleef alles wat maar door de tuin kon vliegen netjes in de blokhut staan. Toen Saskia (eindelijk) het pand had verlaten dook ik de kinderkamer in om een start te maken met puinruimen en schoonmaken. Het speelhoekje van Sebastiaan maar eerst aangepakt en zijn LEGO vliegtuigen / Star-Wars ruimteschepen een plekje aan het plafond gegeven. Morgen maar weer verder met een grondverzetmachine.

Het tochtje langs de schappen van de Jumbo waren wéér teleurstellend, zoveel lege schappen dat het bijna zonde van de tijd is. De basis van de macaroni was er wel, voor de rest greep ik mis. Omdat Daniël bij het ophalen besloot bij een vriendinnetje te gaan spelen, kon de Jumbo opnieuw worden bezocht, maar helaas, de schappen waren nog net zo leeg als gewoon…….

Afsluiter

Het is uiteindelijk niet gelukt om eens een pasta zonder vlees op tafel te zetten. Na hevige protesten, tot een zit-in aan toe, ging er alsnog gekruid gehakt in. Eerlijk is eerlijk, het was wonderwel heel smakelijk en er konden nog twee bakjes van de Chinees de vriezer in!

Leuk dat Daniël zijn bio-moeder het voor elkaar krijgt om een rits strippenkaarten voor JumpXXL te ritselen. (Lief lachen). Maar nu lijkt hij wel een kangaro en Saskia een Jaknikker. Kijk, voor de overige huisgenoten is het dan toch al snel even twee uur rust in de toko en komen zij even tot zichzelf of kunnen wij ongestoord grapjes maken. (Ik zal maar niet schrijven waarover).

Het was dus een gezellige avond en terwijl wij zaten te kletsen en grapjes aan het maken waren, was ikke aan de woonkamertafel bezig met het plakken van gras, gras, gras, gras en nog eens gras. Kan even geen gras meer zien! “Welterusten“.


Dinsdag 11 februari 2020

Mijn excuses voor het taalgebruik, maar wat doet mijn elleboog f…ing veel pijn. Zelf het simpel vasthouden van bijvoorbeeld een pak melk doet verdomde zeer en af en toe zelfs zo erg dat het losgelaten moet worden. En dat in de combinatie met twee tegenwerkende en ook pijnlijke schouders begint zo zachtjesaan wel heel problematisch te worden. Weet je, volgende week heb ik dan wel voor het eerst ‘mensendieck’, alleen iets in mij zegt dat dit het niet gaat worden…….

Nu zit ik echt niet op de bank een beetje sneu en zielig voor mij uit te staren, zo ben ik niet. Dus was het super goed dat Facebook op de pc geopend stond en er heel vroeg een berichtje van de voedselgroep binnenkwam. Waarschijnlijk zagen er maar heel weinig dit bericht, zodoende stond ik niet veel later met een goed en rijkelijk gevulde big-shopper in de woonkamer. Daarna fase 2 in de kinderkamer en toen het even wat rustiger werd kwam pas het diorama aan bod. (En vandaag even niet gekookt, je weet wel, Ama was aan de beurt 🙂 ).

Afsluiter

Inmiddels is het tegen tienen en lijkt alles in diepe ruste, dat komt eigenlijk door de afwezigheid van kakel en onrust meipie Saskia. Daniël slaap zelfs al een half uur!! Saskia is met haar jeugdvriendinnetje naar een avondcessie in het Elysium, wat moet je anders ‘s-avonds doen? Wel dankzij twee kaartjes van Marijke, dat dan weer wel.

En dan nu verder met de mini-buiten-keuken. Die wil ik aankomend weekeind klaar hebben. “Welterusten“.


Woensdag 12 februari 2020

Nou ja, nu de voedselgroep een kleine week uit de lucht is geweest en er nu weer mondjesmaat eten door de Jumbo wordt aangereikt, reageren er zo weinig mensen dat wij vanochtend opnieuw met een volle tas naar huis gingen. Vanavond een meloen met parmaham en als extraatje ook nog een gebakken banaan!! En voor de rest zit er nog weinig actie in bij mij. Na wéér een au-au nacht breek ik zowat door midden, ben het even zo zat, zit er helemaal doorheen. Maar hoofd omhoog, schouders naar achteren, want als je dood gaat, kan je altijd nog 25 kilometer!

Afsluiter

Mijn productiviteit lag vandaag bij het dilateren en het koken. ,,Oh ik dacht dat je daar bleef wonen! Je spullen staan ondertussen allemaal in de opslag”. Dit app-je viel niet helemaal goed bij Saskia, die rond de klok van enen ‘even’ op ziekenbezoek ging. En als je dan na vijven nog steeds niet weg te branden ben, dan heb je enige aansporing nodig om op tijd voor het eten thuis te zijn. En naast die flauwe grap vliegt de koorts mij om de oren…… “Welterusten”.


Donderdag 13 februari 2020

Het gaat lekker hier! Dinsdag werd Sebastiaan niet lekker, gisteren ikke en nu ook Sophie…., wie volgt? Nu drie in de lappenmand, daar moeten en niet nog meer bijkomen anders word het dringen bij de toiletten.


Vrijdag 14 februari 2020

Of wij aan de beterende hand zijn? Een beetje, laten wij het daar maar op houden. Sebastiaan is er het beste aan toe, die is naar school gegaan, heeft zijn toetsen gedaan en is gaan sporten. Sophie krabbelt een klein beetje op. Vanochtend heeft zij een potje ‘appelsap’ bij de huisarts ingeleverd en vooralsnog zag dat er goed uit. En ik? Ik rommel een beetje met mijn ziel onder de arm aan. Wel was er even een opleving om onder de douche te kruipen, dat was het dan ook wel weer.

Afsluiter

Beetje opgekalefaterd? Een klein beetje wel ja. Nog niet naar buiten geweest en stilletjes een beetje rondgehangen in huis. Dat en niet anders als het voelt alsof er een vrachtwagen over je heen is gereden. (Net als die verrekte elleboog!). Wel netjes een hapje met de rest van de familie meegegeten. Moest ook wel, tenslotte maak ik het ook zelf klaar. Hoewel het best lekker is en voor de portemonnee ook uitstekend is, zijn uitsmijters niet zo gezellig. Als de laatste zijn of haar laatste hap neemt krijgt de laatste dat ronde ei-monster op het bord. Sommige hebben ook speciale wensen. Met ham-kaas, met spek-kaas, met alleen kaas, met champignons, met ham-kaas-champignons, met kaas-champignons-paprika en als laatste, kaas-champignons-paprika en tomaat. Inderdaad, goed geteld!! Faly at ook mee :-). Welterusten


Zaterdag 15 februari 2020

Zandzakken voor de deur!! Sophie geeft vanavond haar verjaardagsfeestje!!

Normaal gesproken zie je Sophie in het weekeind pas laat in de middag, maar vanochtend was zij nog voor Daniël beneden, gestrest? Nee hoor…. Het is nog pas voor half één in de middag en de halve woonkamer is inmiddels verbouwd. Volgens Sophie moet dit nu al gebeuren want na het avondeten is daar geen tijd meer voor, dan hebben de meiden alle tijd nodig voor het kleden en de make-up. (Enkele vriendinnen komen reeds in de middag al voor het versieren en om samen te eten).

Waar wij dan heen vluchten? Sebastiaan duikt vanavond achter zijn spelcomputer, Daniël logeert bij Ama en Saskia en ik hebben een super leuk uitje! Wij hebben een diner aangeboden gekregen van Ama en gaan daarna op bezoek bij Inge & Esther. Wij tweetjes gaan in ieder geval een leuke avond krijgen :-). Ondertussen maak ik zelf ook al wat dingen feest-proof, zo gaat alles van het diorama achter slot en grendel. Wat extra vitamientjes, paracetamol, ibuprofen en een extra neusspoeling moeten mij op zeker door de dag helpen.

15:30 |,,Had echt niet gehoeven hoor buurvrouw”. Maar wat een leuk en lief gebaar om een prachtige bos tulpen te krijgen voor het even uitlenen van de aanhanger!!


Zondag 16 februari 2020

En nu heb ik mij daar toch een hoop te vertellen!!

We schakelen eerst maar even terug naar gisteren. (Het werd uiteindelijk zo verschrikkelijk laat dat schrijven aan een behoorlijke ‘Afsluiter‘ er niet meer inzat). Terwijl Daniël met arme Ama meeging, Sophie hevig aan het voorbereiden was, smeerden Saskia en ikke hem naar de pizzeria. Wat helaas minder plezant was dan de afgelopen 22 jaar, kan gebeuren toch? Ama heeft trouwens twee zware operatie’s aan haar bovenkaak gehad en één daarvan is gaan ontsteken. Zij heeft nu al ruim twee weken zo verschrikkelijk veel pijn, het is zo erg om haar zo te zien!!! (Onze pizzeria is de afgelopen jaren flink aan het verbouwen en uitbreiden geslagen en nu was het zover dat het overzicht en het aantal personeelsleden de drukte niet goed konden handelen. Wij beleefde helaas teveel ongemakken hiervan en daarnaast was de anti-pasta nou ook niet zo denderend, jammer dit!!

Mede door bovengenoemde vertrokken wij ook te naar Alphen, naar Esther & Inge. Gelukkig zijnzij niet zo moeilijk, maar wij houden er echt niet van om ergens te laat te arriveren, afspraak is afspraak. Na een hartelijke begroeting en een rondleiding door hun nieuwe (Overigens “SCHITTERENDE”) appartement was het tijd om op de bank neer te ploffen en te genieten van koffie, thee en wat lekkers. Esther vertelde ons dat zij gelukkig nog vier echte moorkoppen kon vinden. Weet je, het was ontzettend gezellig en wij hebben echt super genoten van hun gastvrijheid en gezelligheid. Wat een lief stel!!

Tja, toen weer naar huis, wat zouden wij aantreffen?? Toen wij de straat inreden, reed Sophie met haar vrienden en vriendinnen net de straat uit. De herrie was ons dus bespaard gebleven, maar wat nu in huis? Wij stonden versteld, het was overdreven netjes achtergelaten en zelfs de laatste restjes chips hadden zij keurig op tafel voor ons uitgestald :-). (Inclusief een druppeltje gedistilleerd voor mij, dan is het voor mijn drankprobleem geen enkel probleem).

Vandaag

Na een prettige opstart in de ochtend was ik het zat met de structuurloosheid in de hobbykamer. Het was er ook bijzonder smerig geworden door het vele airbrushen zonder afzuiging. En er zijn in de afgelopen maanden zoveel kleine spulletjes bijgekomen dat het langzaamaan onoverzichtelijk ging worden. Zodoende deze ruimte vanaf de nok tot aan de fundering aangepakt. (Daar gingen heel wat uurtjes inzitten!). Nog net op tijd klaar om de keuken in te duiken en niet veel later ging Saskia met een vriendinnetje naar de bios. Zodoende had ik weer snel het rijk alleen, want bij bij liggen de kindertjes toch echt rond negen uur in bed!! “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

One Comment on “Dagboek, week 07 – 2020

  1. Pingback: Over het leven van een transvrouw en haar gezin.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: