Advertenties

Dagboek week 06 – 2020

Maandag 03 februari 2020

Als je het mij vraagt zou ik zeggen: “EEUWIG ZONDE!!”. Maar helaas pindakaas, ons uitzicht op een rij prachtige populieren is na vandaag voorbij. Met de hartelijke groeten van de ‘bio-centrale’s’. Het zal wel zo zijn, maar iets in mij zegt dat er nog geen 2 jaar geleden honderden boom-knuffelaars zich aan deze bomen hadden vastgeketend. En diezelfde figuren staan nu te juichen als er honderden bomen worden gekapt om één lampje 10 seconden te laten branden.

En terwijl ik door de lamellen van het veluxraam tak na tak naar de aarde zie storten doorloop ik een digitale reanimatie toets. Geslaagd! (Die toets komt van het Veteranen Search Team en moet iedere drie maanden succesvol worden afgesloten).

,,Zullen wij even snel boodschappen gaan doen voordat ik naar de reumatoloog ga?” Nog voordat wij de AH konden binnenstappen werd er een keiharde rechtsomkeer gemaakt, Saskia was een afspraak vergeten.

14:35 uur |keurig op tijd in de wachtkamer van reumatologie, zal mij benieuwen hoe de socialist naar de klachten gaat kijken.
15:15 uur |Iets met pezen en zo. Verwijsje voor gespecialiseerde fysio, ook wel mensendiecktherapie genoemd. Verder een heleboel smeersels op ♫knie, schouders en ellebogen♪ smeren en dan gaat het vast minder worden, a minder. Dus niet weg!

Daar gaat de allerlaatste tak, zo triest dit

Afsluiter

Hierna lukte poging 2 voor de boodschappen wel, het werd een eenvoudige spaghetti omdat verse ingrediënten nu geen tijd meer hadden voor een getrokken saus. (Al zou het de meeste kids geen ene bal uitmaken). “Welterusten


Dinsdag 04 februari 2020

Dagboek = dagboek, alleen zou het ietsje leuker zijn als het geen ‘knip- en plakwerk’ gaat worden. Nu voelt het aan alsof het een grammofoonplaat is die blijft hangen. Zo zit ik wederom vroeg in de ochtend (05:00 uur) uit pure verveling brandblussers te schilderen voor het diorama. Niet dat niet leuk is, maar het mag van mij wel op een tijdstip dat er niet geslapen hoeft te worden. Maar helaas waren het wéér de schouders, elleboog en die rot krampen.

Wat was het met Daniël verschrikkelijk leuk vanmiddag bij het consultatie bureau. Ik heb echt genoten!! De laatste cessie voor Daniël, hij hoeft nu nooit meer terug. (En nog maar één stereoprik op z’n negende). Dol enthousiast ging hij er al naartoe en die vrolijkheid bleef ook tijdens alle onderzoeken aanwezig, zo leuk was dit. Alles was goed en hij word, volgens de curven ruim 184 centimeter! En het meest mafste wat mij tot nu toe is gevraagd, daar komt ie: ,,Roberto, is dat uw man?” Het je wel eens iemand gezien met net zo’n brede smile als the Joker. Het bleek blijkbaar dat zij daar niet beschikken over de gemeentelijke basisadministratie en de kleine verandering niet hadden opgenomen…

Direct daarna door naar een gezamenlijke afspraak met Saskia, welk gesprek mij meer dan meeviel. Een voldaan middagje dat werd afgesloten met dunne plakjes rauwe rosbief, gepofte aardappel en bloemkool, alles voorzien van een overheerlijk sausje en een heerlijk toetje na. Dank je wel Ama.

Afsluiter

Ik ga niets verklappen over het huidige diorama-klusje. Kan alleen maar vertellen dat het een heel smerig klusjes is waar urine aan te pas komt. (Gatver). Maar even uit mijn hoofd zetten en proberen het vannacht droog te houden. “Welterusten“.


Woensdag 05 februari 2020

op mijn verjaardag van het afgelopen jaar, om precies te zijn 31 oktober 2019, diende ik een aanvraag voor een machtiging bij mijn zorgverzekeraar in. Nu was mijn ervaring in deze al zover dat er direct, nog voordat er een antwoord kwam, een klacht achteraan ging. Een verwonderlijke manier van communiceren, maar in deze wel de juiste weg. (Voor mij dan). Het brengt je dan direct in contact met een contactpersoon die ‘WEL’ normaal communiceert en niet iets afleest van een computerscherm en zich inleest in de aanvraag en de problematiek.

Vanochtend kwam het, laatste, verlossende telefoontje. De tweede machtiging valt binnenkort op de deurmat!! (Niet dat er twee waren aangevraagd, maar dat kwam verzekeringstechnisch beter uit). Mocht iemand nu denken dat Rianne zich laat verteren door de verzekeraar, laat ik één ding zeggen: ,,mijn afgesloten verzekering, inclusief de aanvullende pakketten, zijn de allerhoogste die er maar voorhanden zijn. Dus draag netjes mijn steentje bij!!”

14:00 uur |Na een super lui ochtendje moeten er wat zaken gedaan worden, zoals boodschappen doen en onderdelen voor de fiets van Sebastiaan halen. Na veel te lang te hebben gewacht remt zijn fiets nagenoeg niet meer en vanavond eten wij pannenkoeken.

Afsluiter

En heel even had ik vanavond een dipje, of meer een DIP. Gauw in een warm bad gaan liggen en niet veel later als herboren weer in de woonkamer gaan zitten. (Of het nu aan het ‘wegzuigen’ van wat overtollige vegetatie, waarbij er een werkje in de stofzuiger verdween of dat ik mij ergens wezenloos aan stoorde. Wie zal het zeggen). Maar wel ziek van dat werkje waar meer dan een dag werk inzat. Het kwam totaal verfrommeld uit de stofzuiger, dat heb je zo met aluminium bouwsels. Zo maar even heel ontspannen proberen het te restaureren. “Welterusten”.


Donderdag 06 februari 2020

Wie zegt dat een endoscopie een pretje is, is van het padje af. Mijn eerste keer overviel het mij en de 2e keer overviel het de behandelaar. Voortaan brengen zij mij volledig onder zeil dus. Nu Sophie straks haar première krijgt heb ik zo verschrikkelijk met haar te doen! Natuurlijk vergezel ik haar tot aan de laatste meters naar de behandelkamer, in de hoop dat de onderhavige specialist wellicht mij, of anders wel de achternaam herkent. Dan weet ik in ieder geval zeker dat zij heel voorzichtig met mijn meisje zullen zijn!!

12:00 uur |Het arme schaap zal inmiddels wel haar beproeving hebben doorstaan en slaapt nu haar roesje uit. Ik wacht ondertussen in volle spanning haar berichtje thuis af. Sophie was er denk ik nog wel het meest rustig onder en verrekte geen spiertje in de wachtkamer. ,,En straks wil ik Mac Donalds” waren haar laatste woorden…..(En soms zit het mee en soms zit het tegen. Of wij misschien twee kaartjes voor de bioscoop wilde hebben, wel alleen vanavond geldig!? Dus Sebastiaan en ikke zien 1917 alsnog in de bios en niet bij Netflix of zo).

Afsluiter

Heftige film? Absoluut niet. Mooi en bijzonder, dat op zeker. Miste de wanhoop, paniek, angst, uitzichtloosheid en het beeld van de totale waanzin van die oorlog, van alle oorlogen. Maar nogmaals, een mooie en bijzondere film die voor mij niet in het rijtje gaat komen van de jaarlijks terug te kijken film zoals de klassiekers! Sebastiaan? Die heeft echt waar voor zijn geld gekregen, die was zo blij dat hij deze film had gezien. Voor hem was dit echt een droom die uitkwam. Wat wil je, hij weet zo ontzettend veel van deze oorlog.

En wat was ik blij met de handschoenen in Sebastiaans zakken. Op de heenweg was het op de scooter al verre van aangenaam en door zijn actie werd de terugweg geen koude kommer en kwijl :-). Oh, dan als laatste: €2,10 voor nog geen centimeter koffie, schande!! “Welterusten


Vrijdag 07 februari 2020

Daniël ligt in de lappenmand. Gisteravond was hij al een beetje hangerig en nu is hij ziek. Dit wordt vast weer zo’n hang-dag.

Afsluiter(t)

Op z’n Rotterdams, met een t erachter. Wat een onzin, want ik heb niet eens wat met die (..) stad. Maar goed, het werd dus een hele lange hang-dag. Heb zelf geen douchewater gezien en de stoppels vliegen om mijn oren…. Morgen bezoek uit België, zodoende maar even netjes in de make-up (anders schrikt hij zich een hoedje). Daniël is gelukkig helemaal de oude en de vrolijkheid straalt van hem af. Heerlijk zo’n blij en gelukkig koppie. “Welterusten“.


Zaterdag 08 februari 2020

Diorama

Eindelijk weer inspiratie voor het eerste deel van het diorama kunnen vinden. Niet dat het aan de kant was geschoven, maar er was zoveel informatie toegekomen dat ik door de bomen het bos niet meer zag. Hoeveel verschillende aan-bouwsels er wel niet voorbij kwamen aan één en hetzelfde gebouwtje. Nu voor een middenweg gekozen waarvan ik als bouwer het het mooist en leukst vind. (Foto’s later in: Van A tot Z, deel 05)

Afsluiter

Rond twee uur stond het Belgisch staatsbezoek op de stoep met heerlijke broodjes en zo van de bakker. Na hartelijke begroetingen, knuffels en kusjes volgde een eerste kennismaking, gevolgd door de uitgestelde lunch. Een paar uur later ging de Hollandse deerne en het Belgische bezoek naar zwemles en bracht ik met Sebastiaan een bezoekje aan neerlans grootste grootgrutter. Wel met een uitgekiend boodschappenlijstje, want morgen is het niet zo handig om huis en haard te verlaten. Een heuse orkaan word verwacht en het schijnt serieus te zijn. “Welterusten“.


Zondag 09 februari 2020

Zo, alles wat maar naar de andere kant van Zoetermeer zou kunnen waaien is in de blokhut opgeborgen en was vast zit is extra verstevigd. (Op de tuintafel ligt een fiets en de overige vervoersmiddelen met trappers zijn er schuin tegenaan gezet. Beschermt door een muur van de uitbouw moet dit hopelijk goed gaan). Het enige waar ik mij echt zorgen maak en helaas de buren schijnbaar niet, is de schutting. Nu het slechts nog een klein beetje waait gaat deze al heen en weer, laat staan als het straks echt losbarst. Maar ja, hoe dat ding nog verder dan hij al is vast te sjorren?

Ondertussen een update van: Van A tot Z, deel 05.

Daniël komt helemaal hoteldebotel naar beneden, ,,in Den Haag zijn al twee bomen omgevallen!!” Bij Ama, vraag ik geïnteresseerd. ,,Nee, in Den Haag zeg ik toch” zegt hij verontwaardigd. Maar Ama woont toch in Den Haag lieverd, is mijn antwoord. …..oh….. zegt hij op zo’n droge manier dat zijn ongeloof er-van-af druipt.

Afsluiter

Het is hier in het wilde westen rond 23:00 uur en een klein uurtje geleden zijn wij uit de kruipruimte gekropen en de schade in- en rondom het huis in ogenschouw genomen. Het valt allemaal reuze mee en de kids hadden wij toch al verteld dat wij best wel met één verdieping minder konden. I.p.v. een schuin pannendak is een plat-dak ook best mooi. Verder zijn er wat bomen ontworteld, maar die wilde wij sowieso al aan D66 schenken dus is dat ook opgelost. Wat ik echter wel vreemd vond is dat onze tuin aan de linkerkant 8 meter breder is geworden en de schutting aan de rechterkant twee maal zo dik??!!. Morgen bij daglicht maar even verder onderzoeken hoe dit nu zit.

De hamburgers en frietjes smaakten ons allen goed, het was de laatste noodvoorraad uit de vrieskast. Nu de voedselgroep een noodgedwongen stop moest maken slinkte de voorraad gestaagd. Morgen zal het pastasaus uit een potje worden en mogen de kinderen kiezen waar dit dan overheen gaat. Macaroni of macaroni of macaroni? (En godzijdank vond ik nog een blik smack voor mens, dier en ongewervelden. Dat zorgt in ieder geval voor de noodzakelijk vitamientjes uit vlees). En dan nu, de klapper van de week, de laatste alweer: “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

One Comment on “Dagboek week 06 – 2020

  1. Pingback: Over het dagelijkse leven van een (trans) vrouw en haar gezin.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: