Advertenties

Dagboek week 02 – 2020

Maandag 06 januari 2020

En we gaan weer vrolijk door met waar wij gebleven zijn. Het is nu nacht en de switch naar dit ritme bevalt prima. Als het aan mij ligt blijft dit zo, alleen verwacht ik weerstand…. Namelijk over het wekken en het naar school brengen. Het lukt mij nog net niet om dit er ook bij te plakken. En voor diegene die het nu mag doen is dit een ware kwelling. Dus geheid dat hier gedonder van komt.

Aan de andere kant levert het haar ook profijt op. Sinds jaar en dag schijnt zij niet te kunnen slapen door mijn gesnurk, gedraai, gehijg, geluid van apneu apparaat, lange nagels, koude voeten, getrek aan dekbed, laatste woorden, onrust enz. enz. Mede ook de reden dat zij ‘te allen tijde’ s-ochtends bij moet tanken. (Naast mijn lijstje zijn er nog een handvol factoren, maar daar kan ik helaas niets meer doen dan dat er al gedaan is). Het zal mij benieuwen, tenslotte zijn er zoveel verstoringen weg dat zij een flink aantal uurtjes kan slapen als een baby.

Andere nachtbraker(s)

02:30 uur |De brengservice heeft mazzel straks, ik voorzie een standaard ziekmelding van Daniël. (Voor de ochtend weliswaar). Bepaalde elementen in huis gaan namelijk op gezette tijden naar school, zeg maar 2 uur per week. (Voor behoud van studiefinanciering zeg maar. Niet doorvertellen hoor!). En die doet ‘s-nachts niet erg zijn best om stil te zijn. Zodoende zit ik nu met een klaarwakker mannetje in de woonkamer.

04:30 uur |Iemand nog een goed advies? Mannetje is helemaal over zijn slaap heen en ziet door de bomen het bos niet meer. Arm ventje. Twee pogingen om hem in bed te leggen mislukte. In mijn armen nemen op de bank, ook mislukt. Op schoot dan maar en hopen dat mijn warmte en het wiegen zou helpen, ook mislukt. Zo het stappenplan nog maar een keer herhalen……


Diorama

Wat moet je anders doen, midden in de nacht. Dat weet ik wel hoor. Tussen de bedrijven door, het Daniël avontuur, maar begonnen met het casco van het aggregaat huisje. Wat uiteraard al netjes in elkaar zit en staat te drogen. Ook dat bouwsel zal snel kunnen worden toegevoegd. (Met uitzondering van het aggregaat zelf dan. (Die moet later maar een keertje worden besteld $).


06:00 uur |Leuk zo’n stippellijn, maar ondertussen zie ik de wereld ook voor stippeltjes aan. Nu is het echt niet leuk meer. Daniël is helemaal hieperdepiep gebleven en wil zelfs naar school straks. Dat gaat het vast niet worden zo.

Koffie

Ja ja, ik ben inmiddels wakker en zag dat het pakketje nog steeds onaangeroerd op de plank ligt ☹. Ga nu gezellig een kopje koffie drinken bij zusje Pascalle. En gelijk maar even een koffer terugbrengen die Sophie in de zomervakantie heeft geleend. (Hoofdreden van dit staatsbezoek). Ik zou mij niet moeten schamen voor dit asociale gedrag, maar doe het lekker toch wel!

21:00 uur |Het was fijn om eventjes bij mij zusje te zijn. Kort maar gezellig. Binnenkort komt ook mijn oudste zus naar Zoetermeer en dan gaan wij, met grote broer erbij, iets leuks doen.
Door het bezoekje aan Pascalle was ik 1 minuut te laat bij de fysio. Aldaar weer heerlijk gemasseerd en zijn de knoopjes in de schouders even was losser. En wie kwam ik buiten tegen? Jawel, Saskia & Daniël. Samen maar de Jumbo ingedoken om de noodzakelijke boodschapjes te doen en bij thuiskomst dook ik gelijk de keuken in voor het bereiden van een verse pasta.

De verwachting was dat er een stuk of acht poppetjes aan tafel zouden zitten, incluis vriendinnetje van Justin en Marloes. Mis-poes, Marloes had Sebastiaan uitgenodigd voor een bioscoopje in Scheveningen en trakteerde na afloop op junkfood. Het vriendinnetje stapte ook voor aanvang diner door de voordeur naar buiten en nu zit de vriezer dus vol met een-haps-pasta-maaltijden.

Pakketje

En ja hoor, er zit beweging in het pakje. Al vraag ik mij serieus af waar het pakje de afgelopen dagen is geweest. Als ik de website van DPD mag geloven lijkt het er op dat het het hele weekeind in een busje heeft gelegen. (Zal wel niet zo zijn, maar toch).

Afsluiter

Het zit er weer op, de eerste week en de eerste dag van de tweede week. Goed hé, dat ik dat allemaal al weet!? Het was al vroeg op de avond rustig en voor mij tijd om de playlist van Spotify maar eens helemaal te gaan beluisteren. Heb je even 24 uur♫. Eigenlijk gaat er niets zonder muziek. Mijn volgende stulpje vul ik alleen met geluidsapparatuur en een super comfortabele bank. (Oh ja, niet te vergeten een inbouwkast voor de hobby natuurlijk). “Welterusten“.


Dinsdag 07 januari 2020

Gal spuwen

02:15 uur |Het sentimentele uurtjes is aangebroken. Tussen het secuur knutselen door luister ik vol overgave naar muziek uit vervlogen tijden, tijden dat er heel wat minder shit door het koppie ging. Of lijkt dat maar zo? Ik denk het helaas wel. Over shit gesproken kan je dus wel stellen dat dit een onderdeel van het leven schijnt te zijn. Aan de schuifregelaar rechts maak ik op dat er nog heel veel tijd te gaan is voordat het einde in zicht komt, dat gaan wij vandaag niet halen…

Helaas ben ik geen mens voor een koptelefoon. (Wellicht toch dat door Saskia zo begeerde PTSS). Niet dat ik niet tegen iets op mijn hoofd kan, ook niet omdat het juist zo geweldig is om het volume op 10 te kunnen zetten, dat is het niet. Het is meer het verlies van controle over de omgeving. Kijk, het zou wel kunnen, alleen als ik dan in een hoekje zit waarbij niemand mij ongezien kan benaderen, dan wel. Al hoewel je dan weer niets hoort van wat er gevraagd word en dat ik hier nogal veel.
Echt lekker muziek luisteren is er gewoon niet meer bij. Je kent dat wel, gezin en zo. En sommige huisgenoten die constant zeuren over de bassen of wat dan ook. Om lekker even hard te kunnen draaien blijven de prille uurtjes van alleen zijn over, of net als nu, met het volume laag en voldoende om het goed te kunnen horen.

Lekker even ge-zeur-piet

In de eerste twee jaar bloggen was het wel een dingetje om regelmatig te kijken naar het aantal looks at my blog. Nu ik toch niets anders te doen had (koffie, ja, ook dat om 03:00 uur) weer eens even gespiekt.

Veteranendag.NL

En zo sta je ineens in een mooi verhaal: Veteranendag.nl

Afsluiter

Zal maar met het pakketje beginnen. Zoals beloofd door de pakketdienst kwam de bezorgen niet tussen 14:30 -15;30 uur langs maar pas na het avondmaal. Ach, het is er eindelijk en ik kon natuurlijk niet wachten met uitpakken!
Ama had Boeuf Stroganoff gemaakt, met voor mij een aparte toevoeging van een Duitse biefstuk. Want het noodgebit staat een lekkere kluif nog steeds niet toe. Tja, de aandacht van het artikel was/is overweldigend en heeft mijn aandacht danig opgeslokt dat ik eindelijk weer eens een klein beetje moet begin te worden. Hopelijk kan ik wat eerder naar bed, zonder stuiterende Daniël’s. Niet dat ik niet wil nachtbraken, maar meer omdat ik morgen een afspraakje heb met Marion. Het gaat niet zo best en ik mag even een paar kilometertjes voor haar wegvreten….

En ik ga morgen een oude bekende terugzien!! “Welterusten“.


Woensdag 08 januari 2020

Al zou ik willen slapen, dit nieuws is te belangrijk om niet te volgen. Het is inmiddels 01:45 uur en de tweede aanval op een Amerikaanse basis in Iraq is bevestigd. Als ik de berichten ook mag geloven zijn het Iraakse militaire vliegvelden waar ook Amerikanen zijn gestationeerd. De mensen in iraq krijgen het zo wel heel erg te verduren.

03:30 uur |Wat een journalist scheef: het zal toch een enorme afgang voor Iran zijn als president Trump inderdaad zegt: ,,is dit alles, daar ga ik geen tijd en energie in steken”. Volgens mij gaat hij gewoon naar huis, naar zijn warme bedje. Net als ik….. doei, doei.

10:30 uur |Net als de meeste Nederlanders zat ik achter de buis om het Midden Oosten nieuws te volgen….. Tussen de ‘bommen & granaten’ door wat knutselen en salmiak snoepjes eten. Nu even bijkomen met een kopje koffie en al het soep uit mijn ogen aan het wrijven. (ga nooit met make-up op je ogen slapen). het was uiteraard een kort nachtje en straks gaat de reis met Marion beginnen. Tussen de bedrijven door ontving ik ook en vluchtige dienstmededeling: ,,ga morgen met vriendin naar wellness, pas jij dan even op”. Ach ja joh….. Het is ze gegund.

Tourtocht

Twee voor de prijs van één. Twee gezellige dames bedoel ik meer, Marion & Annet. En Marion is vandaag jarig (niet dat zij dit wilde weten) en daarom stond er een cadeautje met een bloemetje voor haar klaar. Omdat Annet er ook bij was zag Saskia het ritje ook wel zitten en zo zaten wij knus in het cabriootje richting Velsen.

Na een korte omweg, want wat een doolhof is het daar bij afslag Velsen-Noord, arriveerden wij een kantorencomplex in renovatie. Hierdoor was het even zoeken naar de juiste verdieping…. Maar eindelijk op de juiste bouwlaag aangekomen werden wij hartelijk ontvangen met een kopje koffie. Niet veel later stond hij daar, dr. Kanhai, jawel, dr. kanhai. De arts die mij ooit heeft geopereerd en die nu eindelijk zijn droom in vervulling ziet gaan. Hij heeft zijn eigen kliniek!

Na het consult van Marion reden wij gemoedelijk terug naar het Zoetermeerse, met een tussenstop voor een traktatie van Marion. dat ging er best wel in, bij de andere dames dan want ik hield het bij koffie ☕.

Feestje?!

Tja, al zittende in de wachtkamer bij dr. Kanhai was Saskia ronduit aan het praten met andere wachtenden en toen viel bij mij ineens een kwartje. (Uit het gesprek opmakende dan). Het schijnt dus dat wij vandaag 24 jaar samen zijn. Dat is sowieso al bijzonder, dus dat gaan wij zo dadelijk vieren met een hapje Indisch. En dat vinden wij helemaal niet verkeerd. (Daniël is trouwens vandaag met een klasgenootje op pad. Hij is naar het plaatselijke ballenbad geweest en dineert nu bij dit vriendje en zijn ouders. Dus wij hebben hem vanmiddag niet onbeheerd achtergelaten of zo).

Afsluiter

Rest mij enkel een kleine mededeling: “Welterusten“.


Donderdag 09 januari 2020

Half twee werd het uiteindelijk en rond een uurtje of 10 vanochtend stroomde de eerste koffie naar binnen. Netjes toch? Daarna snel douchen en Saskia naar de trein gebracht. Die gaat een dagje wellness pakken met een vriendin, de 1e dit jaar! Hup hup naar huis en Daniël gezellig een uurtje voor de lunch thuis gehad. Wat huishouden en wat geknutsel achter de rug en over een half uurtje Daniël en boodschappen doen. Met Sophie ondertussen een wenslijstje gemaakt voor het avondeten. Dat word spinazie, krieltjes, kipschnitzel en cordon-bleu.

Vrijdag 10 januari 2020

Ik schakel gelijk door naar de 10e want er kwam een spoedoproep van het ‘Veteranen Search Team tussendoor. 21:50 uur om precies te zijn en exact 23:10 uur was ik op locatie in Breda, netjes al zeg ik het zelf. Het ging deze keer om twee vermiste kinderen (8 en 10 jaar oud) en zij waren gelukkig weer heelhuids aangetroffen. Goddank!

het is inmiddels na enen en thuis aan de koffie. Nog wat regeltjes typen en dan zachtjesaan eens nadenken of ik het bedje ga opzoeken. Toen ik net thuis aankwam reed er een rare snuiter langzaam voorbij en stopte op ongeveer 40 meter afstand midden op de weg. Voor mij voldoende om alarmbellen te laten rinkelen. Ik bleef dus staan waar ik stond en bleef naar hem kijken. Nu moet ik toegeven, ik ben nogal stoer gekleed als ik word opgeroepen, cama-broek, stoere legergroene jas en kisten aan. mogelijk was dat voor hem genoeg om er even later als een haas vandoor te gaan…..

Alleen trof ik de voordeur open aan!!! Dat was even minder als er niemand beneden is en ook geen gehoor kwam op mijn ,, hallo”. Een paar minuten later komt Justin binnenstappen, stoned natuurlijk en die snapte niet waar ik mij druk over maakte. Hij was toch in de buurt en wie komt er nu ‘s-nachts bij onze voordeur!? Soms zou je wel eens iemand iets aan willen doen.

Uitgeslapen

Of ik uitgeslapen ben? Niet echt eigenlijk, maar wel met frisse zin uit bed gevallen en verder gegaan met waar ik gisteravond mee bezig was. Namelijk het spuiten van de M113. (Gelukkig was ik daarmee net ver genoeg met schoonmaken van de airbrush, zodat er tussen melding en vertrek uit huis nog geen 20 minuten zaten. (Volgende keer sneller, beloofd!). Maar vanochtend de airbrush verder schoongemaakt en gelijk wat nieuw spuitwerk gedaan. Daarna nog wat verdere dingetjes aan het diorama gedaan en nu, begin van de middag, roepen de ouderlijke verplichtingen.

Zo dadelijk eerst maar even opfrissen, dan naar de voedsel- en kledingbank voor nieuwe kaarten en dan de dagelijkse maaltijd bij elkaar zien te rapen. Eerlijk gezegd nog geen idee wat te gaan maken, als het aan mij ligt zouden dat best wel eens uitsmijters kunnen worden.

Afsluiter

Het zijn uitsmijters geworden! En lekker dat ze waren. Ondertussen at Daniël bij een vriendinnetje en hadden Justin & Co zichzelf getrakteerd op een pizza. Na het eten en Daniél te hebben opgehaald ben ik de knutselhoek ingedoken en heb heerlijk en in alle rust aan het diorama gewerkt. De drive zit er nog steeds heel erg goed in! “Welterusten“.


Zaterdag 11 januari 2020

16:35 uur |zo, ik zit weer achter het raam met een kopje koffie. Een half uurtje later dan in de voorgaande maanden. Daniël gaat voor het eerst zijn kunnen tonen in badje 2.

Diorama

Aan iedere vierkante centimeter word nog hard gewerkt.

Zondag 12 januari 2020

Wel stappen, niet stappen, even ‘jumpen, even dit – even dat, wat een onrustige zaterdagavond was dat. Het leek wel een zoete inval! (En ik dacht nog wel een rustig avondje alleen met mijn diorama te hebben). Een klein hoogtepuntje was wel een bezoekje van een lieve kennis, zij had van een buurtfeestje tassen vol versnaperingen over. Aldus staat de koelkast nu vol met pakjes en flessen drinken!!

En nu (07:15 uur) zit deze muts weer beneden, kramp was opnieuw de boosdoener die mij uit bed joeg.

Afsluiter

Op de valreep nog even boodschappen gedaan en aldaar, bij de Jumbo, bleek het hoofdbestanddeel niet aanwezig. De afgeprijsde mosselen lagen bij iemand anders op het bord…. Daar sta je dan!? Na beraad en speuren in de schappen kwamen wij uit bij de Mexicaanse pannenkoeken. Met wat kipfilet, restantje groenten, kaas en wat gif mengen uit het kruidenkastje werd het alsnog een lekkere hap.

verder was het niet meer dan een beetje rommelen in huis, af en toe de kindertjes van wat droogvoer en water voorzien en bij het passeren van de partner even lief glimlachen. (Niet achter haar rug hoor…). Je leest het al, niets te melden. “Welterusten“.

Rust Zacht Aart Staartjes♰


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

One Comment on “Dagboek week 02 – 2020

  1. Pingback: Transvrouw die weet wat zij wil en doet wat zij moet doen.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: