Dagboek week 50 – 2019

Maandag 09 december 2019

Diorama

Het lijkt stil te zijn geweest in diorama-land, niets is minder waar. Door meerder ‘kleine’ dingetjes te perfectioneren en te maken valt er in grote lijnen niet zoveel te bewonderen. Wat wel bewonderenswaardig is zijn de vele reactie uit, en dat mag ik best zeggen, uit verre uithoeken van de wereld. Australië en Libanon zitten daaronder. Live telefoongesprekken nog wel! Uit de hoek van de in Nederland wonende Unifillers komen honderden like’s en meerdere mensen willen graag even komen kijken. (Dat mag trouwens altijd, de koffie staat klaar!). Al vind ikzelf dat er nog niet zoveel te zien is….

Vraagje?

Stel: iemand heeft de gewoonte om doorgaans rond 12:00 uur beneden te komen en na het ‘goedemorgen’ te klagen over de temperatuur in huis, want het is veel te koud. Niet veel later zegt die iemand: ,,kan de kachel ‘s-ochtends niet uitblijven want ik word -al om tien uur- wakker van het geluid van die buizen”. Wat zou jij doen? 1. Een wegwerp gebaar? 2. Middelvinger misschien? 3. Totaal negeren of 4. toch de thermostaat zo inregelen dat het comfortabel is voor deze persoon? (Zelf koos ik voor optie 3).

Struisvogel

Inderdaad, soms ben ik net een struisvogel die haar kop in het zand steekt voor (naderende) problemen. Maar wat nou als je op voorhand weet dat welke vraag of opmerking je ook stelt, je altijd de wind van voren krijgt, waarbij een bak vol ‘ouwe koeien’ niet word geschuwd. Zo durfde ik het eindelijk aan om te vragen naar een weg om een openstaande factuur te betalen, iets wat in mijn ogen heel normaal is, toch? (Zou zonde zijn omdat daar volgende week een boeteclausule van €30,00 op komt). 3, 2, 1, en ja hoor. En wat is het dan lekker om even op adem te komen achter de computer en even naar het diorama te kijken…………

Rachel

Wie is dat nu weer? Rachel is onze mondhygiëniste en vandaag stonden Daniël en Sebastiaan op de agenda. Dus ik met Daniël, in de stromende regen, op het fietsje naar de praktijk, alwaar Sebastiaan op ons zat te wachten. Die was dus al in zijn pauze die kant opgegaan. Wel slim overigens want hij was droog overgekomen. Daniël moet dus veel beter poetsen, de tandsteen test met dat leuke kleurtje kleurde bijna zijn hele mond paars!! Sebastiaan kwam er beter vanaf, hij bleek geen afspraak te hebben…..

Maar goed, even met dat vrolijke mannetje op pad maakt de dag weer goed.

Eind goed, al goed

Terwijl wij in de wachtkamer zaten kon ik Sebastiaan stiekem wijzen op de kerst-deal van de M, een Mcflurry voor €1,-. Zonder dat Daniël er lucht van zou krijgen stopte in Sebastiaan €2,- toe en zou hij via een omweg naar huis rijden. Eentje voor hem en eentje voor Daniël. Niet veel later dan dat ik thuis was aangekomen kwam ook Sebastiaan aan. Drijfnat en verkleumd, maar geen ijsje voor Daniël. ,,Dat ging niet”, aldus zijn wijze woorden. En direct daar achteraan: ,,ik heb ook mijn schooltas bij de M laten staan”. Ik zal maar niet vertellen hoeveel rook er uit mijn oren kwam en al helemaal niet toen meneer vertelde er niets voor te voelen om hem op te halen! Puntje bij het paaltje kon ik het dus doen……. (Onder begeleiding van beide mannetjes uiteraard).

Afsluiter

Oké oké. Als afsluiter maar eens een foto van de vorderingen. Inmiddels lekker druk bezig met het vies maken en eindelijk de twee uzi’s een plekje kunnen geven. (Dat duurde even want die dingen rollen niet zomaar uit een zakje, daar moesten heel wat noeste uurtjes aan besteed worden). “Welterusten“.

Dinsdag 10 december 2019

Kijk eens aan, van MAVO – HAVO naar HAVO – VWO advies. Tussen neus en lippen door verteld Sebastiaan de uitslag van zijn SITO-toets. Afgelopen schooljaar, groep 8 van de basisschool, vonden wij het al zo raar dat hun advies min of meer op het laagste niveau werd ingeschaald. (Dat terwijl hij soms de leerkracht dingen bij moest brengen!). Een paar maanden later zou hij ineens van heel laag naar heel hoog overspringen. Hoe kan dat nou?!
Nu toen hij MAVO – HAVO en heeft grotendeel alleen maar hoge scores, met uitzondering van wiskunde en Nederlands.

Afsluiter

Vandaag toch het e.e.a. gedaan en helemaal vergeten tussendoor te schrijven, foei! Zit vandaag niet echt lekker in mijn vel, heb wel een vermoeden en kom daar vast wel ergens een keer op terug…. Maar daardoor ook brak en lusteloos. Gaat vast wel weer goed komen, morgen een nieuwe dag!

Maar wel het e.e.a. gedaan? Natuurlijk! Zo was ik vanochtend uitgeloot voor de voedselgroep, heeft Ama weer iets heerlijks bereid en was het bezoekje aan de oogarts niet zonder kleerscheuren. ,,Hier zijn toch de toiletten”, –met toiletten op z’n Frans– zei Daniël. Ik zei tegen hem dat als hij moest plassen, ik wel even op hem zou wachten. Komt hij mij daar toch met zijn vingers tussen die zware toiletdeur!! (Niet genderneutraal, dus logisch). Na zijn vingers lang te hebben gekoeld konden wij eindelijk naar huis, daar leek plassen een iets veiliger idee :-). Zijn ogen waren trouwens goed, dat dan weer wel. “Welterusten“.


Woensdag 11 december 2019

Het is nog vroeg, er ligt gelukkig een hele lange dag voor ons, ppfff. Daniël is vandaag vrij, doch presteert het weer om er bij de kippen bij te zijn. Zodoende zitten wij nu in de diepe duisternis van de nacht reeds beneden. Kan je de lampjes van de kerstboom wel beter zien. Zomenteen Sebastiaan uit zijn bed rammelen, hij is volgens mij de enige die vroeg naar school moet. Sophie en Justin zijn zelfregulerend, die zijn er wel en toch ook weer niet. (Sophie doet nog wel een klein beetje haar best).

Inzet VST

Net toen het momentje daar was om even op de bank energie op te doen kwam er een spoedje binnen van het Veteranen Search Team. Kijk, daar heb ik mij vol overgave voor opgegeven en inmiddels al de nodige kennis vergaard. Zodoende ging ik snel en goed voorbereid de deur uit en was binnen 75 minuten ter plaatsen. Het werd al snel donker en dat is toch wel even andere koek. In het waterrijke bos was het dan ook goed opletten.

Net na de eerste break en beland in het donkere bos kwam het bericht dat de te zoeken persoon terecht was. Gelukkig maar! (De volgende keer alleen extra schoenen meenemen. De kisten waren een bonk klei en modder). Thuis aangekomen stond er lekker hap klaar, pizza aoli.

Afsluiter

Nu weet ik heus wel dat de extra spierpijn te wijten is aan de inzet van vandaag, maar toch vind ik het raar, die spierpijn(en). Voorheen had ik nog nooit, echt nog nooit, spierpijn in mijn voeten en schenen. En het doet niet een klein beetje zeer :-(. “Welterusten“.


Donderdag 12 december 2019

Kijk eerst naar jezelf en dan naar een ander. Die wijze les kreeg ik vanochtend in mijn mik geschoven. (Het is nooit leuk om eens kritisch naar jezelf te kijken). Mijn eerste gedachten waren vanochtend dat Saskia een beetje veel ‘koekwaus’ uitkraamde toe zij vroeg hoe mij ‘s-ochtends vroeg te kunnen bereiken. Maar na even tot 10 te hebben geteld en wat yoga oefeningen te hebben gedaan kon ik haar volkomen gelijk geven. Het was, nader bezien, van mijn kant echt belachelijk dat ik na het opstaan niet direct mijn telefoon had aangezet en zodoende een appje van haar niet kon gelezen. (Hoe haalde ik het dan ook in mijn hoofd om te zeggen dat je voor iets belangrijks ook even naar mij toe kunt lopen!).

Afsluiter

Zo, dat is een sprong, van de vroege ochtend naar de late avond! Niks mis mee want het was er echt zo’n dag voor. Na een bezoekje aan de voedselgroep nog wat boodschapjes gedaan en daarna heerlijk bijgekomen op de behandeltafel van de fysiotherapeute. Na die stevige actie van gister- middag en avond was dat een welkome behandeling. Daarnaast zaten er flinke ‘knopen’ in de rechter schouder. Na het eten volgde een kabbelend avondje met wat gepruts aan het diorama. “Welterusten“.


Vrijdag 13 december 2019

Brexit komt nu heel dichtbij, nu Nexit!

Gisteren gammel de dag afgesloten en vandaag nog gammeler beginnen, dat beloofd wat. Kan alleen niet echt vat krijgen op hetgeen er in mijn lijf huist. Het sluimert al een tijdje en wil niet bij de huisarts aankloppen met vage klachten, het te krijgen antwoord is dan voorspelbaar en zonde van haar en mijn tijd. Dus hoofd omhoog en schouders naar achteren, net als altijd.

De actie van gisterochtend met Daniël heeft zijn vruchten afgeworpen. Zojuist gaf hij geen enkele kick bij het aanreiken van een winterjas, zijn schooltas en zijn bril. Zo kan het ook gaan als je maar duidelijk je grenzen aangeeft. (Daniël wilde namelijk perse wéér in een zomerjack naar school omdat anders zijn rugtas niet lekker zat. Het was weer zijn kont tegen de krib momentje en dit keer ging ik niet akkoord met het spel tussen hem en zijn moeder. Hij kwam hierdoor veel te laat op school aan en ook zijn juffrouw heeft daarna, in overleg met mij, een hartig woordje met hem gesproken.

Afsluiter

Vanwege de drukke dag morgen is er in vandaag zoveel als mogelijk gepropt. Wel hectisch, maar voldaan en op-en-top-moe. Ik kijk ook uit naar ‘Week 01 – 2020′ omdat het mij deze keer allemaal geschoten kan worden. Best wel optimistisch op z’n tijd alleen zie ik zoveel onvrede, armoede en ellende om mij heen dat ik een beetje “Deug-moe” geworden ben. En dan ook nog eens van die mafkezen die het kerstfeest om zeep willen helpen. Rot op met je feestboom, feeststol en lichtjesfeest!!

Oh, voordat ik het vergeet: “Welterusten”.


Zaterdag 14 december 2019

Zoals reeds geschreven wordt het vandaag een drukke en vooral ook een leuke dag. Daar gaan wij maar vanuit. Vooralsnog worden de ochtenduurtjes gevuld met wat rommelen en voorbereidingen voor de dag treffen, daarna is het ‘booming’. Bezoekje aan een eindejaarsafsluiting, zwemles en een bijzonder verjaardagsfeestje. Je word tenslotte niet ieder jaar 50! (Een uitgesteld feestje, dat dan weer wel want diegene was reeds in het voorjaar al jarig…..).

Afsluiter

Mijn achternichtje Hélenè vierde dus haar 50e verjaardag. Bijna 8 maanden te laat want zij is in het voorjaar jarig. 🤔 Het was super gezellig en goed verzorgd. Ook haar vader en jongere broer waren van de partij. Dat zijn de mensen waarmee ik een groot deel van mijn jeugd mee heb doorgebracht en daar is verder weinig meer van over. Alweer 50 jaar verder, de tijd gaat nu wel heel erg snel!! “Welterusten”.


Zondag 15 december 2019

Iedereen al wakker en uitgewaaid? Hier in Zoetermeer gaat het qua wind best wel tekeer. De lucht is vanochtend wel redelijk blauw en zijn de buien ons zeker voorbij gegaan? Aantrekkelijk om er op-uit te trekken? Ik weet het niet, binnen is het verdomd veel aangenamer.

En er ligt ook nog een stapel administratie naar mij te koekeloeren….. ppppffff. Daar heb ik nu veel minder zin in al moet het er vandaag wel in-geknald worden. Achterstanden in het financieel overzicht leid geheid tot (nog meer) problemen.

Afsluiter

En toen moest er iets op tafel komen om alle hongerige mondjes te voeden. In de voorraadkasten, met zelfs nog wat dingetjes uit de vorige jaarwisseling, de vriezer en achter wat ander spul vond ik uiteindelijk voldoende om een nasi in elkaar te draaien. Tezamen met enkele bapao’s en een gecreëerd groenten-ei smaakte het zowaar verrukkelijk. (Spelbreker was helaas wéér zoonlief die eerst wat andere zaken moest afhandelen voordat hij aan tafel verscheen…….).

Ondertussen loop ik een beetje vast met het diorama. De kleine priegel dingetjes die ik ‘kan’ maken vragen niet zoveel tijd, zodoende verveel ik mij ‘s-avonds te pletter. Gauw maar een projectje verzinnen waarin ik mij ei weer echt kwijt kan. “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

One Comment on “Dagboek week 50 – 2019

  1. Pingback: Dagboek van een transvrouw over het bruisende leven en haar gezin.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: