Dagboek week 49 – 2019

december 2019

Knettergek wijf! Niets meer of minder kon ik er vanochtend van maken. Is het nu de schrik, woede of toch een beetje verborgen agressie? Maar oh wat was ik kwaad zeg! Hoe debiel ben je dan om met nagenoeg volledig beslagen ramen je kind naar school te brengen! En het is al zo’n gekkenhuis bij onze school als het weer een beetje tegenzit. Maar deze muts presteert het om zonder maar een seconden haar ramen condensvrij te maken te gaan rijden. Het enige waar zij iets door kon zien waren de eerste 10 centimeter die de blower had vrij geblazen. En zodoende Daniël bijna uit zijn schoenen reed. Vervolgens mag je haar daar uiteraard niet op aanspreken, ben je gek! Ik moest maar beter op Daniël letten! ,,Tot 10 tellen Rianne, anders gaat het mis”. (Ik liet het maar bij ‘Knettergek’).

Interview

Morgen een interview voor Veteranen.NL. Ben heel erg benieuwd naar het resultaat, temeer omdat ik echt hoop dat het nu eens niet transgender gericht is maar over de mens Rianne en haar ervaringen en belevingen als veteraan. Spannende dag dus!

Afsluiter

Nog even voor het slapengaan. Het was weer eens zo’n echte maandag. Zo’n dag dat er na een knettergek wijf niets meer te beleven viel, of je moet het eten benoemen. Ach, waarom niet.

Op de maandagen is het vaste prik dat er een pasta wordt geserveerd. (De pizza’s die de rest van de week naar binnen worden geschoven, daar heb ik geen deel aan. Die worden door derden verschaft aan kindertjes die mijn kost afwijzen!). Het is pasta-dag en vandaag koos ik voor een bewerkelijke variant: “De Lasagne”. Of te wel restjes groente bij elkaar sprokkelen en diverse oude stukken kaas tot moes rammen. Zal ik eens wat zeggen: ,,de twee schalen gingen bijna helemaal leeg, er werd zelfs meerdere keren opgeschept”. Missie geslaagd.

Het is rondom mijn neus nog een korsterige zooi en tussen de hechtingen groeien de witte en zwarte snorharen weelderig. Ondertussen blijven er al etensresten hangen :-). Gelukkig is de pijn voorbij en komt stromen er geen stralen pus en wondvocht over mijn lippen. Zodoende kan er ook weer met het apneumasker worden geslapen.

Die apneutest was overigens heel erg goed, door het gezonde leven is de score met ruim 12 gedaald!! Dit houd in dat enkel het noodgebit een MRA-beugel tegenhoud. Nog een kleine vijf maanden volhouden dus. “Welterusten”.


Dinsdag 03 december 2019

Nog zo’n doos! Heb ik iets op mijn voorhoofd staan of zo? Staat daar een oma (zichtbaar, want rimpels) te hannesen met een kinderwagen en een toegangsdeur van de school, dus ik bied beleefd aan om even te helpen door de deur voor haar open te houden. Iets wat ik eigenlijk al deed toen ik het zei. Kijkt die mevrouw mij aan, geeft mij een boze blik en op mijn eigen reactie: ,,alstublieft” moest ikzelf maar reageren met een dank je wel. Mevrouwtje zonder manieren verdomde het gewoon.

Het interview

Wat een leuk en goed interview was dit!! Serieus en diepgaand, soms heel erg diep en emotioneel. Gek dat er dan zelfs nog herinnering bovenkomen….. Maar één van de meest belangrijke dingen was wel dat het om mijn beleving als militair in Libanon ging. Mijn ervaringen met defensie, mij als veteraan, mij als mens en nu eens een keer niet over de ins and outs van een doorgemaakte transitie. Zie je wel, ik ben gewoon een mens. (Met een verhaal).


Diorama

Vanmiddag zaten de decals bij de post, overgevlogen uit Wales. En dat moois allemaal voor een paar €. Logisch dat de eerste UN reeds op de YP geplakt zijn en deze nu netjes onder de droogkap staat. Morgen was bijwerken en dan kan er weer een foto in de galerie geplaatst worden. Ondertussen krijg ik honderden reacties op de Unifl pagina van Facebook en dat geeft zo’n enorme boost!!


Afsluiter

Met een gevuld maagje gaan wij zo het knusse bed opzoeken. Onze maagjes zijn vandaag verwend met een door Ama gemaakte ‘snert’. Aangevuld met verse slagersworst, afkomstig van de voedselgroep, wat willen wij nog meer?!

En morgenochtend gaat de reis naar Amsterdam, controle van het operatiegebied, ben benieuwd. Morgen blijf ik noodgedwongen even in Amsterdam hangen om Ama en Oesje een prachtig (2e hands) cadeau voor Sebastiaan hebben gescoord, lang leven Marktplaats. Zodoende ga ik maar snel afscheid nemen. “Welterusten“.


Woensdag 04 december 2019

Ik ben er helemaal klaar voor en heb er zin in. Met die verstande dat ik een beetje opzie tegen de tijd tussen het consult en het ophalen van het sinterklaascadeau voor Sebastiaan. Als het een beetje meezit tegenzit ben ik rond 11:00 uur klaar in het VU en dan mag ik om 13:30 uur het cadeau in het centrum afhalen…….

10:15 uur. Geland in het ziekenhuis en netje goedemorgen gezegd tegen de andere gelukkigen in de wachtkamer. Het is zoals gewoonlijk reuze gezellig…… Ben zo benieuwd naar haar mening over de gedane operatie en natuurlijk over de datum van de volgende. Jullie horen het zo dadelijk.

EN

En het is dus best wel een boel. Een boel in ingrijpende dingen staan op de agenda. De volgende is ingepland en is minder heftig als de laatste. Enkel is een onderdeel van mijn gezicht zwaar uit balans en gaat nu ook onder het mes. Ik moest het even laten bezinken voordat ik een gat in de lucht ging springen. maar inmiddels sta ik er helemaal voor open en ben daar ook klaar voor.

Het nieuws viel alleen Saskia nogal rauw op het dak. Zij ziet mij de afgelopen zo in uiterlijk veranderen dat het haar overviel. Gelukkig kunnen wij daar goed over praten en komen vast en zeker snel op één lijn.

Afsluiter

Zoek de muts!

Na een druk avondje, want het was kijkavond op Daniël zijn school, dook ik in een heel lang en heel heet bad. Na nog wat te hebben geknutseld even bijgekletst met een van mijn eerdere echtgenotes en nu als een gebakje mijn bedje opzoeken. “Welterusten”.


Donderdag 05 december 2019

Wat niet was kan altijd nog komen. Om even ver terug te gaan in de tijd, toen Sebastiaan naar groep 1 ging zat Justin in groep 8. Een hoera voor Saskia, want Justin nam dit jaar Sebastiaan ‘s-ochtends aan het handje mee. De grote broer zorgde voor de kleine broer. Iets dergelijks speelde ook afgelopen schooljaar, Daniël naar groep 1 en Sebastiaan in groep 8. Echter waren de broederlijke wandelingen naar school op één hand te tellen. Dat nam ik vol plezier maar over. En nu Sebastiaan op het middelbaar onderwijs zit, is het al een paar keer voorgekomen dat hij hem niet alleen brengt, maar ook haalt!

En ra ra wie hem vanochtend bracht en lekker lang bleef hangen omdat Sinterklaas op school verscheen?

Heerlijk, voor mij dus wat later uit bed vallen, al moet ik eerlijk verklappen dat ik daar dan weer een beetje van uit mijn ritme raak. Omdat ik door het vroege opstaan en het klaar maken om netjes de deur uit te gaan altijd lekker fit geraak, ben ik doorgaans al vroeg aan het rommelen. Nu dus even niet. Opgang komen gaat nu in een slakkentempo. (Eigenlijk ook niet erg, kan Saskia tenminste rustig bijkomen in haar bedje, zij voelt zich niet zo joepie).

Sinterklaas

Ken je dat? Op de valreep nog iets halen voor de echtgenote, ik wel! Plannetjes A. B. en C. zijn mooi niet gelukt. Gebruikte een goed excuus om er even tussenuit te glippen maar en was geen banketbakker die borstplaat verkocht!! (Gelukkig had een ander familielid het wel voor haar in de zak gedaan, dank je wel SinterAma).

Na een heerlijk zalmpasta, gemaakt door Sophie en Ama, belde Sinterklaas mij op! Echt waar hoor!! Hij vertelde mij dat de aan ons toegewezen Pakjes Piet zijn bril was vergeten en daardoor ons huis niet kon vinden. Pakjes Piet moest snel terug naar de Pakjesboot om de pakjes nog snel door de schoorsteen te kunnen proppen. ,,Maar wij hebben helemaal geen schoorsteen Sinterklaas”, zei ik, totaal overdonderd, nog. (Wat ben ik toch snel als het er op aankomt!). ,,Hij komt anders wel via een raam naar binnen”, zei de Goedheiligman.

Ons eigen Pietje-Ongeduld stoof bij het aanhoren van dit bericht naar boven en keek in alle kamers op de 1e verdieping. Maar helaas, geen pakjes. ,,En de zolder dan”, hoorde ik Sophie zeggen. Daar was hij een beetje bang voor, dat was hem te donker. En omdat Sophie dat ook wel vond schoot Sebastiaan te hulp. En ja hoor, overal en nergens lagen pakjes op de vloer!

Een klein uurtje later had iedereen zijn pakjes uitgepakt, was de berg met pakpapier en andere rommel opgeruimd. (Tussendoor wel even een brake gehad voor de noodzakelijke koffie met een stuk spijs). Wat zijn wij allemaal verwend en er zaten ook geweldige spellen bij om gezellig met z’n allen te spelen, echt super. (Nogmaals bedankt KiwanisKlaas).

Afsluiter

Ik hoop dat alle Sinterklaas vierende kindertjes voldaan zijn gaan slapen en genoten hebben wat de lieve oude baas en zijn super Pieten hebben geschonken. helaas doet onze school niet aan een uurtje later beginnen dus staat het wekkertje gewoon weer op 06:00 uur…….. Fijne nacht allemaal en tot morgen “Welterusten“.


Vrijdag 06 december 2019

Onze kleine vriend Daniël was en is nog steeds helemaal hieperdepiep van Sinterklaas. Meneertjes was dus vroeg uit de veren en hielp Saskia om 05:00 uur uit haar warme bedje. Na het even later van haar te hebben overgenomen gingen wij weer wat later richting school. Hij was zo trots op zijn cadeautjes en liep als een pauw naar school. getooid met een haarband waaraan een heuse Elsa-vlecht was bevestigd. daarbij scheen hij in het rond met een groot hart, letterlijk en figuurlijk, want de prinsessen zaklantaarn schijnt in de vorm van een hart.

Door alle tumult ging het wat minder met Saskia, zij kreeg een migraine aanval en moest ge-pilt naar bed. Ik werd ondertussen uitgeloot voor de voedselgroep en haalde een tas vol met voedsel op. waarbij ook nog eens wat lekkers! Stond ik het lekkers klaar te maken met een echte Latte Macchiato erbij, klaar om Saskia ontbijt op bed te brengen, kwam zij plots toch naar beneden. Die oenenmeloen ging zelfs de overblijf doen.

Afsluiter

het beste is wel om gewoon welterusten te zeggen en het daar verder bij laten. Alleen kan ik dit even niet, het zit mij te hoog. Dat Saskia even uitgeschakeld is, is niet het probleem. het zit hem meer in de poppetjes daaromheen, de jongvolwassenen zeg maar. De exacte periode kan ik niet tot op de dag vertellen maar het lui bankhangen is zo’n beetje een vaste dagbesteding voor hen geworden. En dat uitgerekend op een dag als vandaag staat hun behulpzaamheid op 0,0 (En dan te beseffen dat zij echt wel eens tot een bereidheid van 0,1 komen). Maar daar blijft het vervolgens niet bij, vanaf de bank werd ik overspoeld met commentaar. ,,hé gatver, dat lust ik niet….”. Ik dacht bij mijzelf: ik kook wat ik kook en als het niet bevalt rot je maar een eind op. Welterusten“.


Zaterdag 07 december 2019

A-jaai-iiiee-thee

Ken jij het land Iearaek, vroeg Daniël mij. Irak bedoel je? Ja, dat land bedoel ik, wist jij dat de meisjes daar niet mogen fietsen? Waarop ik hem dus beknopt vertelde dat meisjes daar helemaal niets mogen en jongetjes wel. De meisjes zijn daar een soort van slaven en dat woordje ken hij al wel. Alleen het vergelijk was wat minder genuanceerd……

Oh, zei Daniël, net als bij (naam bekend bij redactie), haar kinderen moeten ook alles voor haar doen, dat zijn eigenlijk ook slaven. Dus ik vraag quasi nieuwsgierig of zijn verhaal niet een beetje overdreven is. Zegt hij vol overtuiging: ,,nee hoor, het is echt waar, maar dat komt omdat zij a-jaai-iiiee-thee heeft!

meningsverschil

je kent dat wel, dat soms meningen en ideeën compleet botsen en niets een fikse ruzie meer in de weg staat. Zoiets dergelijks stond ons vanochtend een beetje te gebeuren. Nu kan ik daar de laatste jaren al helemaal niet goed mee omgaan, het drijft mij zelfs tot een kookpunt. Mijn beste advies is dan om het gesprek af te kappen. Mijn ‘stop’ zeggen houd dan ook echt in dat de gesprekspartner niet verder moet gaan! (Met een heel groot uitroepteken). Ik ga niet te diep in op de materie, alleen vind ik het behoorlijk frustrerend dat een al heel lang naderend onheil tot op heden volledig aan de kant word gedrukt en men zoiets heeft van: ‘het komt wel goed’. Alleen geloof ik dat in dit geval niet zo.

Om de boel nu niet te laten escaleren was de enige uitweg om ‘STOP’ te zeggen, een keihard grens te stellen! Na maanden van waarschuwen en aan te hebben geboden de ‘koe bij de horens te vatten’ kan ik niets anders dan het maar te laten gebeuren. Komt tijd, komt raad, zeg ik maar en mocht dat niet zo zijn, jammer dan…..

Mannequin

Zitten op dit moment aan de rand van het zwembad, de maandelijkse kijkdag bij Daniël zijn zwemles. Nu doet hij het al voortreffelijk en zojuist moesten zij het bad oversteken met een plankje op het hoofd. En zonder handjes natuurlijk. Gaat meneertje als een ervaren mannequin heen en weer. Heen in z’n voorruit en terug in zijn achteruit. Chapeau Daniël!!

Afsluiter

Na het zwemmen, boodschappen doen en koken zo zachtjes aan de hobbyruimte ingedoken en toch wat hele leuke dingen kunnen doen. Waaronder het zelf maken van ‘drums’!! “Welterusten“.

Gift

Help mee deze site, dit blog en het diorama in leven te houden!

€1,00


Zondag 08 december 2019

Een rustige start en vannacht niet al teveel rumoer van thuiskomende stappers. Het apneumasker zit inmiddels weer goed, waardoor er goed geslapen word. Zo voelt het in ieder geval, ik was vanochtend zelfs pas om 08:30 uur wakker!!

Ondanks dat was ik nog de eerste die uit bed viel. Na het eerste kopje koffie en wat te hebben bij-gelezen op het internet gingen de handjes naar het diorama. Het word echt een super leuk ding!

kerstboom

Na een kleine twee uur de smeekbedes van Daniël te hebben aangehoord klom ik vol verwachting enthousiasme positieve tegenzin op de vliering om de bekende dozen te pakken. Na de dozen volgden de vele gebundelde takken, twee stammen en één voet.

Na toch wel heel veel uurtjes stond hij daar dan eindelijk te pronken, de kerstboom was klaar. Nu de rest nog. Welke rest? Nou, de spulletjes om het het huis aan de binnen en buitenkant in de kerstsfeer te brengen. Op een paar kersthuisjes na gingen de dozen weer de viering op, lekker een strakke kerstversiering. Kort samengevat: gewoon geminimaliseerd…..

Zodoende startte de gebruikelijke zondagse beslommering even ietsje later dan gebruikelijk. Mijn haar is wel fris, maar voor de rest liet ik het aan Saskia over. Niet dat dit helemaal volgens planning verliep en ik haar halverwege uit de brand moest helpen in de keuken.

Straks nog even een foto maken van de boom, hier plaatsen en dan de week afsluiten. Verder zijn er geen bijzonderheden te vermelden.

Dat is hem dan, beetje wazig, maar dat komt door de mist. Tot volgende week! “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

One Comment on “Dagboek week 49 – 2019

  1. Pingback: Live dagboek van een transvrouw over het leven en haar gezin.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: