Inzet V.S.T.

Het blijft heerlijk om voor dag en dauw en in het weekeind op de weg te zitten. Na een laatste stukje gehobbel-de-bobbel over een bospad vol met gevaarlijke kuilen kwam, na een klein uurtje, de verzamelplaats in zicht.
Na een prettig ontvangst, briefing en laatste instructies was het wandelen naar onze startlocatie, over hetzelfde hobbel-de-bobbel-pad, om aldaar snel te kunnen starten met zoeken.

Info

Gisteren was mijn eerste deelname aan een grote zoekactie naar een vermist persoon, als lid van het “Veteranen Search Team”. Onderstaande beleving(en) zijn een weergave van mijn ervaring en zal mij niet uitweiden over de toegekomen informatie omtrent privé aangelegenheden. Het doel was een vermist persoon vinden, de familie een hart onder de riem te kunnen steken en te hopen dat zij enige uitsluiting over hun dierbare konden krijgen.

Het zoeken gaat enorm serieus en 100% op militaire wijze, waar iedere deelnemer goed bekend mee is. Er is dus geen half woord nodig om adequaat op bevelen en instructies te reageren.
Op linie blijven betekend dat je in een rechte lijn naar voren loopt, nagenoeg zonder alle obstakels te negeren. Dat houd concreet in: ‘door alles heen, of het nou prikt, plakt, glibbert, nat, vies is of steekt. Blijven hangen aan struiken met doornen, venijnig stekende brandnetels (menshoog) en zwiepende takken in het gezicht waren onvermijdelijk.’

Het was even wennen om op ongelijke en gladde grond te lopen en meerdere keren brak ik dan ook figuurlijk mijn nek over verholen boomstronken en kronkelende strengen van braamstruiken.

Zen

MuziekMuziek

Ondanks de uitdaging, de fysieke inspanning, de uiterste concentratie en de adrenaline kon ik ontspanning vinden door het schoons van de natuur. Het was een gemêleerd terrein: open stukken bos, dichte bebossing en struikgewas, maar ook zandduinen met van die prachtig vergroeide eikenbomen. Die met hun wortels de verstuiving proberen tegen te gaan.

Na een kleine drie uur intensief zoeken was er ongeveer 20% van het aan ons toegewezen stuk grondgebied grondig uitgekamd en werd er voedsel op locatie gebracht. Drie verse broodjes met beleg, appelsap, een appel, een mars-reep en een fles water viel ons deel. De koffie ging er helemaal in! De tussenstop was van korte duur, de tijd was kostbaar, en ons doel was zoeken en zo min mogelijk zitten!

Exit

Een kleine twee uur verder met het kruipen en glibberen door bos en duin bereikten wij het startpunt. Alhier zat er zo’n 40% van de zoektocht voor ons op en werd er koffie aangerukt. Toen er bij deze korte stop eveneens werd gevraagd of er mensen waren die het voor gezien ‘moesten’ houden, sloot ik mij hierbij aan. Ondanks de adrenaline, de wil, de inzet, zat het er voor mij op. Een dergelijke inspanning heeft al vele jaren niet meer in mijn agenda gestaan en dat eiste haar tol.

Volgende maand ben ik sowieso van de partij bij een grote oefening met medewerking van de ME en mocht er in de tussentijd een beroep op mij worden gedaan, dan sta ik ook paraat. (In de tussentijd zal de conditie en het langer kunnen wandelen worden bijgeschaafd).
Het plassen in de vrije natuur, daar was ik wel op voorbereid. Een rol wc-papier zat onder andere in mijn rugzak, incluis gevulde handtas en wat te snacken. Waar ik niet aan gedacht had zit inmiddels wel in de parate-tas. Al doende leert men. (Zeggen ze).

Uiteindelijk heeft ‘onze’ groep zo’n 60% van het aan ons toegewezen deel van het grondgebied uit kunnen kammen. Gezien de moeilijkheidsgraad door vegetatie en omvang een hele prestatie!

MuziekMuziek

Op 23-10-2019 ontving ik het bericht dat de persoon naar waar wij zochten, levenloos is aangetroffen….


Advertenties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.