Dagboek week 43 – 2019

Maandag 21 oktober 2019

Tja en wie drink moet op een gegeven moment plassen. Ik moet heel eerlijk bekennen dat het plassen in de vrije natuur mij totaal onbekend is, sorry, correctie: ,,het plassen in de vrije natuur als vrouw”. Ik ga echt niet zeggen dat ik ook maar ‘iets’ mis, maar het is voor mannen toch echt wat makkelijker om een boom op te zoeken.

Dit bovenstaande stukje tekst is bewust uit het blog “Inzet V.S.T.” gehaald. Want ik ging daarheen als mijzelf en niet als iets anders. Wat kan valt daar meer over te zeggen?

Hoera, vakantie

Ondertussen ben ik wel blij dat gisteren niet vandaag is, nu de regen met bakken naar beneden komt. Het was dan op zeker minder aangenaam geweest.
Maar nu zit ik knus en warm binnen en zijn er even geen schoolgaande kinderen. Alles ligt nog door de ‘Herfstvakantie’ op één oor en alleen deze sterveling zit aan de koffie. Inmiddels is ook wel duidelijk dat de inspanningen van gisteren voor een heleboel stijfheid zorgt, dus even geen polonaise komt goed uit…

MuziekMuziek

Rest mij dus niet anders dan op de ontspanningsknop te drukken en in slow-motion snelheid te gaan. En wat kan je dan anders doen dan knutselen? Ja, huishouden, dat weet ik ook wel. Maar dat is niet gezond voor lichaam en geest als je dit hier doet zolang iedereen nog in ruststand is. (Ga liever nog wat langer mee, in ieder geval tot aan mijn verjaardag…..).

Update

De maandagen zijn een uitstekend moment om sommige zaken te updaten. Even ‘bijkletsen’ zeg maar:
Zo gaat het eindelijk de goeie kant op met het apneu-masker, in combinatie met een kaak-band. Veel minder goed gaat het met de artrose, de injectie heeft deze keer niets geholpen en woensdag staat de huisarts op de kalender.

Afsluiter

Het huishouden is uiteindelijk niet verder gekomen dan de vaatwasser uit- en weer inruimen, boodschappen en koken. De maandagen zijn ook voor pastagerechten en vandaag werd het voor de kleintjes (inclusief ‘hij’ die wij alleen rond etenstijd zien) lasagne en voor de groten: paddenstoelen ravioli met champignons en roomsaus. Aangevuld met een rijkelijke salade. Daarna ging het licht even uit en kon ik mijn draai niet meer vinden.

Morgen staat er wel heel erg veel op de agenda, om te beginnen een groot onderhoud aan het haarwerk. Lekker vroeg een afspraak zodat er meer uit de dag gehaald kan worden. “Welterusten


dinsdag 22 oktober 2019

Mijn aangezicht is nog steeds “top-secret“. Aldus de vooruitzichten blijft dit ook nog wel even. De progressie in aangezichtsoperaties verloopt moeizaam door de wachtlijsten en ruimtegebrek in de operatiekamers. Ik heb ondertussen ook geen super haast want het voornaamste is reeds grotendeels bereikt: het ‘ge-meneer’ is aanzienlijk afgenomen en daarnaast zit ik goed in mijn velletje!

Dat wil overigens niet zeggen dat ik helemaal tevreden ben. Dat zou goed te maken kunnen hebben met het accepteren / herkennen van mijn eigen gezicht. Daar was ik immers voor gewaarschuwd. En het is ook nog niet AF. Ik voel een blog aankomen, :-).

Krieken

Het is in huis en op straat nog super stil. Of het is nog heel erg vroeg of iedereen heeft hier vakantie. Ik denk overigens zelf dat het het eerste is. En als dan het eerste kopje koffie naar slootwater smaakt, dan hoop ik niet dat deze start een teken aan de wand is. We gaan het zien. Zo dadelijk naar het ‘Haarhuis’, het ‘Kralendorp’, de ‘Bouwhof’, de ‘Action’ en als laatste naar ‘Elly’. En dat alles probeer ik in de ochtend te proppen……..

Snel tussendoortje

Bijna alles lukte vanochtend, met uitzondering van ‘Elly’. Dat bezoekje ging naar de middag toe en Daniël ging spontaan met mij mee. Al doende lag ik in de stoel voor de wenkbrauwen en zat Daniël voor de kapspiegel om zijn haar te laten fatsoeneren. Hij heeft een heel leuk koppie gekregen! Over ‘haar’ gesproken, ik heb ook iets geks gedaan en het werd met veel enthousiasme thuis ontvangen! (Tja, een haarwerk is natuurlijk super mooi, maar wat je eraf knipt komt niet meer terug! Dus best heel eng om daar de schaar in te laten zetten!).

De andere doelen van vanochtend waren voor het diorama en ook hierin is geslaagd. Het ziet er niet in dat er hier vandaag foto’s gaan komen. Als het al gebeurt, dan is het op de pagina zelf.

En dat komt min of meer door tijdgebrek. Het zit namelijk zo: straks gaan Saskia en ik naar “The Joker” en als wij dan netjes ons slaapje hebben gedaan, doen wij er even een wellness-je achteraan…. Allemaal mogelijk door vrijkaartjes, waaronder die voor het collecteren voor de Nierstichting. (Soms word inzet beloond). En niet te vergeten Ama, alwaar de kleintjes twee dagen vertoeven en wij vrij spel hebben.

ZO DAN

Ja, ZO DAN!! Wat een geweldige film zeg, lang geleden dat ik overdonderd was door het ‘witte doek’. (Nu weet ik helemaal zeker dat mijn brein mij naar het juiste deurtje de weg wees 🙂 ). Verder vertel ik lekker helemaal niets, ga maar kijken. Al vind ik wel dat je iets van de Batman trilogie moet kennen, maar dat is aan jullie….

Afsluiter

Met een kopje koffie en de geestelijke naweeën van de film zijn er wat spoedreparaties aan een onderdeel van het diorama uitgevoerd. (Sommige dingen schijnen krom te kunnen trekken 🙁 ). Volgens mij komt het nog wel goed door een ondersteuning te hebben gemaakt, lijm te hebben toegevoegd en de boel onder spanning te hebben gezet….

En dan nu opmaken voor een goeie nachtrust. Morgenvroeg naar de huisarts voor de knie en dan hoppa naar de wellness. Wordt vast en zeker weer zo’n baaldag :-). “Welterusten


Woensdag 23 oktober 2019

Om maar met het slechte nieuws te beginnen: “de man naar wij afgelopen zondag naar op zoek waren is vandaag levenloos aangetroffen”. Rust zacht en sterkte aan de nabestaanden en hen die hem lief hadden.

De huisarts kon niet zoveel met mijn knie, ‘slijtage’ en Rianne kon weer gaan. Daarna snel even wat tutten en op weg naar het Elysium voor een heerlijke dag. En genoten hebben wij zeker, ondanks de drukte. En op een gegeven moment is het welletjes, dan ben je zo super ontspannen dat langer blijven zinloos is.

Dus even snel langs huis om daarna Saskia af te zetten bij een kapper, een kapper waar zij voor het eerst model ging zitten. En zij hebben haar haar prachtige blonde strepen gegeven, wauw.

En net voordat ik Saskia weer op mocht halen kwam ook de rest thuis van het logeerpartijtje bij Ama. Die zijn weer eens heel erg verwend en in de watten gelegd! (Alleen Daniël had klachten over de patat van LaPlace, die schijnen ze daar van aardappelen te maken, de schil zat er namelijk nog aan 🙂 ).

daar waar je gulden geen daalder is

En bij de M zijn ze ook helemaal van de pot gepleurd. €3,- voor een ‘kleine’ milkshake! Echt te gek voor woorden!! Dacht Saskia even te verrassen, maar die blijheid verging ons snel……
Oh ja: ,,toen wij heel even de Jumbo inliepen vroeg ik een medewerker naar info. Omdat hij het even niet wist, vroeg hij het aan een passerende collega. ,,Wat kan mij dat nou schelen”, zei hij en liep snel weg. (Maar goed ook, want naast mijn niet te missen woorden had hij daarbij ook een stomp voor zijn harses kunnen krijgen. (Wat jammer nou dat hij snel wegliep).

Afsluiter

En dan gaan wij nu weer over tot de orde van de dag. Hier klagen de kids weer eens over het duren leven. Want als zij de dag na het ontvangen van de studiefinanciering gaan shoppen blijkt er weinig meer over te zijn om de maand rond te komen. “Welterusten“.


Donderdag 24 oktober 2019

Heel rustig en kabbelend ontwaakte de rest van het gezin vandaag. Daniël kwam mij als eerste een goedemorgen wensen. (Dat hij enigengelijk standaard vanaf de trap naar beneden, zo weet hij dat ik er ben en hij niet in een donker hol beland. Daarna volgt: ,,mag ik plassen en drinken-maken-zoet?” Natuurlijk mag hij plassen en omdat ik altijd wel koffie lust, maak ik dit samen met zijn bekertje siroop). Even later komt ook Saskia goedemorgen zeggen en ga ik aan de roer voor een latte-macchiato. Sophie was deze keer ook voor 11:00 uur beneden. Maar wat wil je als ze bij de buren de dakkapellen aan het restaureren zijn.

En terwijl de mannen naast ons totaal onveilig op het dak bezig zijn knutsel ik weer lustig door aan het diorama. Alleen worden de te gebruiken materialen een beetje schaars. Er moet dus een oplossing gaan komen. Ik zal wel heel erg gaan balen als ook deze bouw stil komt te liggen. (Niet door e.o.a. stikstofprobleem hoor 🙂 ).
Over die mannen hiernaast gesproken. Die zijn knettergek. Zonder enige ‘val-bescherming’ staan zij op gladde dakpannen te werken. Een misstap en het is gebeurd met je. Maar ach, jong en roekeloos zal ik maar zeggen.

Die mannen werken trouwens via een oud trucje om de klant wat ‘lichter’ te maken. Lekker goedkoop de klus binnenhalen en dan in het werk allemaal meerwerk aan gebreken voorleggen. Het herstellen hiervan kost uiteraard wel wat centen! Uiteindelijk betaal je dan meer dan bij een reguliere aannemer.


Diorama

Niet echt een diorama-dingetje, maar wel super leuk (voor mij dan). Nu vond ik in de doos met oude verven van ruim 30 jaar oud, ook een airbrush. Die bleek heel onzorgvuldig te zijn weggelegd want hij was rondom en binnenin aangekoekt met oude verf. Eigenlijk rijp voor de sloop. Maar ik gaf het toch een kans en na uren poetsen werkt het prachtige ding redelijk naar behoren. Het heeft nog wat extra reinigingsbeurten nodig, maar het begin is er. (Even speurende op het internet bleek ik ook nog eens een kleine €100,- uit te sparen!!).

Vanmiddag durfde ik het eindelijk aan om gaten voor de verlichting te boren. Best wel een zenuwslopende klus omdat alles eigenlijk al gemaakt is en niet specifiek is voorbereid. En daarbij zijn de geboorde gaten zo’n 40 centimeter lang, dus recht op je doel af boren was een precisieklus. Maar het is wel gelukt! Kom nu maar op met die lampjes. (Of even de vliering opduiken en de doos met treinen eens uitspitten).


Afsluiter

,,Een ‘Leer-mens'”. Een watte? ,,Een ‘Leer-mens’ zei ik toch! Dat is een mens die bijvoorbeeld baby’s leert om hun pyjama aan te doen of kinderen leert fietsen, zo’n mens”. Daniël bedoelde dus een leraar.

Vanavond was het duurzaam en goedkoop wat er op het bord verscheen. 4 Verschillende uitsmijters gingen er in de pan. Geklopt, met hele dooier of een geplette. Sommige belegd met diverse lekker, zoals paprika, tomaatjes, champignons, oude- jong kaas en zelfs een met parmezaan. En niet te vergeten de plakjes ham waarop de uitsmijter werd opgebouwd.

Voordat ik ga slapen nog even een Diorama dingetje: “Welterusten“.


Vrijdag 25 oktober 2019

Uit bed vallen en dan geen enkel idee hebben wat er vandaag gaat gebeuren. Een blik in de telefoon vertelde al genoeg, helemaal niets! Morgen anders wel, dan staat er opnieuw een Human Library geboekt. Twee maal achter elkaar zelfs, morgen in de bibliotheek en dinsdag bij de gemeente. Allebei in Rotterdam trouwens.

Wij hadden ons voor beide dagen opgegeven en van de week werd ik wel even van mijn apropos afgebracht. Namelijk dat mijn status als boek is omgegooid, nu ben ik verheven tot ‘Veteraan’ en van de Transgender-rol gesmeten. Dit omdat er nog een andere transgender zich heeft aangemeld en twee van dezelfde soort is een beetje teveel. Aldus ben ik zaterdag ‘Veteraan’ en dinsdag weer ‘Transgender’…….. Het zal mij benieuwen. (Kan mij enigszins voorstellen dat iemand wel even schrikt als zij een ‘Veteraan’ willen lezen en mij voorgeschoteld krijgen 🙂 ).

Afsluiter

Het zat mij echt niet lekker, dat ‘Veteranen’ gebeuren morgen. Ik kon het mij gewoon niet voorstellen dat mensen voor een “levend Veteranen Boek” kiezen, mij in die hoedanigheid verwachten. Dus zat er niets op dan een familieberaad opstarten. In het panel zaten Saskia, Sophie en ik. Na 1 minuut waren wij er al uit en toen werd het zoeken, naaien, zoeken, plakken, zoeken, poetsen, zoeken, schoonmaken enz. enz. Inmiddels is het na elven en ben ik tevreden met het resultaat. (Eigenlijk dubbel zoveel, maar dat verklap ik morgen wel 🙂 ).

Aldus zit er morgen een trotse Veteraan in de boekenkast. Komen jullie haar morgen lezen?

En nu apneu-maskertje op, kinband om en snaveltje toe. “Welterusten“.


Zaterdag 26 oktober 2019

Mijn excuses dat ik bij thuiskomst niet direct achter de computer ben gekropen en verlag van vandaag heb gedaan. De dag was super leuk en een keertje veteraan zijn was bijzonder. Alleen zat er een heel zwart randje aan deze dag en om dat te verwoorden moet ik even naar lucht happen. Zodoende wordt het een blog i.p.v. een achterloze krabbel. (Dus heel even geduld!). “Welterusten“.

P.s. Het werd: Ik snap het niet


Zondag 27 oktober 2019

In elkaar geslagen!

Vannacht is Sophie om niets in elkaar geslagen. Zij heeft wat lichtte verwondingen opgelopen en heeft een hersenschudding! Dienaangaande wekken wij haar ieder uur en stellen wat spannende vragen. (Het is nu 07:00 uur en weet nog steeds wie ik ben en wat voor dag het is. Straks maar andere vragen verzinnen).

Aldus Sophie stootte zij per ongeluk tegen iemand aan die gelijk op haar in begon te beuken. Sophie, bang voor haar ‘Verklaring Goed Gedag’, durfde om die reden niet terug te vechten en probeerde zich enkel te verdedigen. Alleen ging de wilde vecht-tante helemaal door het lint en duurde het even voordat Sophie ontzet kon worden. Haar letsel was dusdanig erg dat zij meerdere malen het bewustzijn verloor en in een ambulance moest worden verzorgd.

Koppige Sophie wilde, ondanks een hersenschudding, niet mee naar het ziekenhuis en alleen maar naar huis. Het was rond een uur of 04:00 (nieuwe tijd) dat zij aan op onze slaapkamerdeur klopte en zei: ,, ik moet jullie even wat vertellen”. Echt iets voor Sophie….
Straks als het licht beter is kan ik wat meer vertellen over uitwendig letsel. Nu zie ik allen wat lichtte verwondingen en zit er een flinke bult op haar hoofd.

En verder

Verder waren er gisteravond en vannacht wat meer onvolkomenheden. Dat begon al bij thuiskomst uit Rotterdam. Vanwege mijn geüniformeerde status gaf ik mijn sleutelbos, bij hoge uitzondering, in bewaring bij Saskia. Toen wij thuis aankwamen en ik de sleutels aan haar vroeg, kwam toevallig Justin aangelopen die de deur voor ons opendeed. Binnenshuis vroeg ik nogmaals om de sleutels omdat ik altijd de hobbykamer afsluit. (Dat heeft een bepaalde reden).

En toen bleken mijn sleutels niet meer in haar tas te zitten. Nu vond ik het belangrijker om samen eerst wat te gaan eten en daarna wel te zien hoe het zonder sleutels verder moest, maar Saskia raakte dusdanig overstuur dat het wel even duurde voordat zij enige hap naar binnen kreeg.
Niet veel later maakte ik aanstalten om wat gereedschappen uit de berging te halen, om met gepast geweld de deur naar de hobbykamer te openen. ,,Saskia, waren hangen eigenlijk ‘jouw’ sleutels?” ,,In het sleutelkastje zei zij”. En wat trof ik daar vervolgens aan, niet haar sleutels maar die van mij. (Door haar opgehangen toen zij achter Justin aan naar binnen stapte…..).

Maar er was meer. Justin kan niet zo geweldig omgaan met gratis geld, lees: studiefinanciering. Dat gaat gelijk in de pot van middelen waar je niet blij van word. (Alleen hij dan, al is het maar voor even). En die pot was schijnbaar gisteravond al leeg. Daarnaast heeft het ook gezorgd voor een flinke ruzie tussen hem en het leuke nieuwe vriendinnetje. De keerzijde van die ‘leuke’ middelen is wel een negatieve psychische reactie. Dus zorgenkindje nummer twee ‘in the house’.

De eerste foto’s van gisteren

Die geweldig knappe man die mij stevig vasthoud heeft polio en een zeer aangrijpend levensverhaal. Geboren worden in Turkije en een handicap hebben betekend volledige uitsluiting! Even na deze foto mocht hij op mijn rug zitten! (Foto: Martijn Bergsma)
Aan de foto te zien vertelde ik hier over de aangezichtsoperaties en even niets over Libanon. Ook dat is Human Library ten voeten uit! Het gesprek met deze dames was overigens SUPER!. (Foto: Martijn Bergsma).

Diorama

Vandaag heb ik een enorme gok genomen om een canvas zeildoek na te bootsen. Eenmaal gemoduleerd zit het zo vast als een huis en zou verwijdering veel schade aanbrengen. Ik wacht nog heel even met een foto ‘hier’ te plaatsen. (Veel leuker om daar de nieuwe week mee te beginnen). In ieder geval ben ik ontzetten opgeschoten met één deel van het diorama en had niet verwacht dat het resultaat goed is gelukt.

MuziekMuziek

Afsluiter

Hoe ga ik deze week nu afsluiten nu er in 24 uur zoveel is gebeurd? Met Sophie gaat het al ietsje beter al heeft zij zichtbaar letsel opgelopen. Zij wil, vooralsnog, geen aangifte doen en dat zat ons toch wel dwars. Om die reden is Saskia naar het politiebureau geweest en aldaar bleek met van niets te weten. De club heeft het niet gemeld, waarschijnlijk een ‘vergunning dingetje!).

Justin is eventjes op de goeie weg en heeft het onder andere bijgelegd met zijn vriendin. Dus even geen depri boy in huis.

En wij zelf, ach, wij laveren overal wel tussendoor en vermaken ons op onze manier wel. Een dingetje is sterk aan het veranderen. Daniël gaat steeds vroeger naar bed en vraagt er zelfs om. Hopelijk zijn de lange avonden voor en met hem snel verleden tijd.

En Sebastiaan zit middenin zijn pre-pubertijd. Hij schopt overal tegenaan en geeft op alles commentaar en een grote mond. Wel even wennen hoor. Wij zijn dit gewend van hem, het was altijd een voorbeeldige meegaande jongen die je vrijwel niet hoefde te wijzen op ongehoord gedrag. Wij komen er vast wel samen uit.

Ik hoop jullie allemaal weer volgende week tegen te komen. Het word weer een drukke week. Nogmaals een Human Library, voor de zevenenvijftigste keer een verjaardag en meer van dat soort dingen. “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

Een gedachte over “Dagboek week 43 – 2019

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.