Advertenties

Dagboek week 42 – 2019

Maandag 14 oktober 2019

Hoera, Marion mag woensdag al naar huis!! (Dat moest ik even als eerste kwijt).

Tja, en dan ik het ineens weer maandag! Waarbij ik trouwens vol zat met inspiratie voor een blog! Dat is lang geleden. Inmiddels ben ik niet verder gekomen dan de kop en het eerste blok……. (Wordt dit er wéér een die aan het einde van de week de prullenbak ingaat?).

Maar het was dus maandag, een echte maandag.
Nou moest ik toevallig even aan de andere kant van Zoetermeer zijn en gelukkig kon ik in die richting een lift krijgen, niet verkeerd dus. De terugweg zou ik moederziel alleen afleggen en had al een reisplannetje in mijn hoofd zitten. Voor alle zekerheid staken mijn voeten in makkelijke schoenen, want je weet het maar nooit met het openbaar vervoer.

KerstKerst

Na een korte doch stevige wandeling naderde ik volgens planning Station Zoetermeer-Oost, alwaar geheel tegen de planning in, de trein voor mijn neus weg reed. Ach, nat was ik toch al.
Na een klein kwartiertje kwam de volgende ‘boemel’ en kon de reis vervolgd worden. Deze treinreis duurde zeker zo’n anderhalve minuut, maar voor mij echt niet haalbaar om te lopen. (De trein legt een rechte weg af en over de kronkelende voetpaden zou de afstand drie maal langer zijn). Nu was het zo, even tussendoor, dat ik mij vooraan in deze trein bevond en omdat deze nogal lang was, stond de stuurcabine zowat in Voorburg. Nu was ik toch al doorweekt, dus een beetje regen koppen was niet erg. Maar ook nu weer zag ik de RandstadRail keurig op tijd vertrekken, alleen wel zonder mij erin.

Uiteindelijk belande ik thuis aan, nog net op tijd om Daniël van school te halen. Maar die had andere plannen en wilde nu bij Saskia op de overblijf blijven. Voor mij een rechtsomkeer naar huis, omkleden en hup naar het ziekenhuis. Want ook de alleraardigste reumaconsulente app-te mij meerdere keren waar mij bloed blijft. Dat was een meevaller, slechts één wachtende voor mij. Maar het was maandag en zo dacht de naald er ook over. Na veel gewrikt en gehannes besloot de verpleegkundige het maar bij mijn andere arm. Want ook daar schijnen aderen te lopen. Zo ging ik trots huiswaarts met twee grote pleisters!

De klok vertelde mij dat boodschappen doen nog heel goed haalbaar was. En het was droog! Dus hup de fiets en het boodschappen-aanhangertje uit de blokhut en karren maar. Nu hing er buiten zo’n heerlijke teerlucht, alsof ze aan het asfalteren waren. En dat waren ze ook, ze waren een soort van teerlijnen aan het maken en achter deze mannen liep weer een mannetje die er weer grint overheen gooide. Alleen waren die ‘verse’ strepen met geen mogelijkheid te ontwijken en niet veel later zat er een loei-hete spetter om mijn blote onderbeen…… Maandag toch!

Afsluiter

Ik tik eigenlijk in een ruk door, alleen zegt het programma dat er een ‘kop’ moest komen.
Na het boodschappen doen ging het beter. Nog voordat ik Daniël ging ophalen pruttelde de pastasaus al in de pan en was het huisje aan kant. Iedereen heeft gesmuld, waarna ondergetekende na het afruimen eindelijk weer wat kon knutselen. Zo eindigt de dag toch nog leuk. (En na het telefoontje met Marion ook nog super ook!). “Welterusten“.


Dinsdag 15 oktober 2019

Wat een doldwaze dag heb ik achter de rug en was het reuze gezellig met Ama in the house. Zij heeft opnieuw haar kookkunsten aan ons geserveerd en wij hebben daar uiteraard heerlijk van gegeten. (Rauw vlees met een fantastische tonijnsaus, gepofte aardappel met roomsaus en spruitjes).

En Sebastiaan heeft dankzij de overtuigende blikken van Saskia eindelijk een fatsoenlijke rugtas. Nu nog wat beter zijn best doen om een tas met boeken netjes op te bergen i.p.v. op de bank te smijten. Maar dat komt vast wel goed….. (In 2025). Alleen zijn zijn schoolresultaten magnifiek, allemaal hoge cijfers, dus als hij zo doorgaat bereikt hij zij doel wel, namelijk de HAVO.

Mijn gesteldheid zat vandaag wel een beetje tegen. Vermoedelijk door de vele nachten zonder slaap. (Wat wel tegoeden komt aan het diorama 🙂 ). Morgen komt er nogmaals een medewerker van Vital Air op bezoek en deze zou gespecialiseerd zijn in moeilijke gevallen. Dat ben ik ook echt wel, gen masker voldoet momenteel en dat is mijn inziens deels te wijten aan de operaties, maar vooral aan het gebit. Volgens overlevering, van diegene die naast mij ligt, zakt mijn gezicht heel erg in elkaar bij het ontspannen liggen en dat levert weer lekkage van het masker op.

Ik had lichamelijk gezien dus een mindere dag. Door de vermoeidheid komt ook de pijn best wel heftig bovendrijven en dat brengt wel wat belemmeringen met zich mee. Ik verzet mij hier wel tegen en stap gerust op de fiets of wandel een stukje. (Ik wil echt nooit meer dichtgroeien!!).


Diorama

Inmiddels heeft het huis, naast een dak ook meerdere details gekregen.
https://opentopvrouw.com/diorama/

Zo langzaamaan krijgen meerdere dingen gestalte. Zo schiet de bouw van het huis op en is de weg inmiddels aan zijn tweede laag asfalt toe.

Ik had niet verwacht dat er zoveel reacties op komen. Marion vond dat wel logisch omdat er voor veteranen alleen maar foto’s beschikbaar zijn en die zijn niet zo levendig als een diorama. Het is echt tastbaar en soms voel ik mij daadwerkelijk weer op die ene plek. Wat dan ook weer terug te zien is in de resultaten en gedetailleerdheid van het diorama.

En wij zijn er uit. Eigenlijk heeft Saskia deze beslissing genomen want zij zou het geweldig vinden als er lichtjes worden toegevoegd. Daar is zij net op tijd mee, want als het huis eenmaal in het gips is gestort gaat dit niet meer.


Afsluiter

Het zit er op voor vandaag, de kleintjes liggen op bed (al lang natuurlijk) en er word nog wat ge-Netflix-t in de woonkamer. Ondertussen zijn er wat aanpassingen aan de website gedaan en draait Diorama onder een andere URL. Ook komt deze link wat meer op de voorgrond want het voorlopig een groot deel van mijn leventje…

En wat ziet mijn oog nu verschijnen op mijn netvlies: “Het leger inzetten tegen de boeren!!??” Nederland word echt een ongelooflijke zooi met dit 0,0 kabinet. Ik zou mij als militair daar niet voor laten lenen, dan maar een verschrikkelijke douw!! Trouwens, als ik morgen de kans krijg ga ik ook de boeren steunen!!

Nu gauw naar bed en morgen met een protestbord de deur uit! “Welterusten”.


Woensdag 16 oktober 2019

Is het niet Daniël waarvoor je uit bed moet vallen, dan is het wel Sebastiaan. Ondanks het maar niet kunnen slapen stapte ik niet midden in de nacht uit bed maar bleef draaien en woelen om toch maar iets van slaap te pakken. Mens, wat sloopt dit!
Niet getreurd want als het goed is komt er vandaag hoog bezoek van Vital Air en gaat het allemaal goed komen met het apneu-masker. Alleen rijst nu de vraag: ,, hoe laat?”. Want de afgelopen keren kreeg ik netjes een berichtje met de verwachte aankomsttijd en tot op heden nog geen melding gezien. (Maar door de boerenprotesten vergeef ik het hun wel, je zal maar de weg op moeten!

Bijzondere ontmoeting

,,Wie is hier in het bedrijf een veteraan?”. Dat was de eerste vraag die de medewerker van Vital Air stelde. (De twee stickers op de voordeur verraadde mijn aanwezigheid. “Veteranen hier werkzaam” en een van het “Veteranen Search Team”. Zouden er ook stickers zijn van transgenders? 🙂 ). Nick, zoals hij even later vertelde, was ook een veteraan. Nick had onder andere in Afghanistan gediend en heeft daar zijn medische kennis opgedaan. Nick heeft ook bijzonder veel meegemaakt, mijn inziens ook hele heftige dingen. Zo liet hij mij een paar foto’s zien van stoffelijke overschotten. (Wat daar van over was dan). Nick vertelde ons ook breeduit over zijn ervaringen en samen was het één blok van herkenning en wederzijds respect.

Wat bijzonder eigenlijk. Het is net alsof je elkaar al sinds heugenis kent en maar een half woord nodig hebt om iets duidelijk te maken. Alles was bijzonder vertrouwd en op een speciale manier ook hecht en warm. Ja warm…. En dan is het ook nog eens zo dat hij nog niet eens geboren was toen ik in Libanon rond hobbelde. Maar wauw, wat een geweldige ervaring en wat een toffe gozer!!

Waar kwam Nick eigenlijk voor? Oh ja, voor een apneu-masker wat wel gaat werken. Nick had meerdere maskers meegenomen en de keus viel opnieuw op een neusmasker, maar dan wel eentje met een hele goeie pasvorm. Naast dit masker zal er ook een kin-beugel toegestuurd worden, welke ervoor moet zorgen dat mijn mond niet openvalt tijdens het slapen. Als dit lukt zien wij Nick niet meer terug. (Eigenlijk wel heel erg jammer, ik denk dat ik maar een smoes ga verzinnen 🙂 ).

Trouwens, dat de weg op moeten, ik sta achter het protest van de boeren en als het aan mij ligt gooien ze wekelijks de boel dicht. Wat denken zij daar in Den Haag wel niet!!

Afsluiter

Broodje hete kip stond er op het verlanglijstje van iedereen binnen deze muren. En laat ik zo’n broodje, überhaupt elke broodje, nu net niet kunnen eten door dat geweldige gebit. (Alleen maar mee lachen en stralen, dat dan weer wel 🙂 ). Dus voor mij een ouderwetse lekkernij met veel, héél véél champignons. En terwijl zij allen zaten te genieten van hun heerlijke broodje waren er toch twee nieuwsgierig naar mijn zwammen, paddenstoelen en champion recept. Of ik dit maandag ook even wil maken….

De rest van de avond eigenlijk niet meer gedaan dan wat rommelen, wat knutselen en een beetje LEGO uitgezocht. Daar ga ik het grootste gedeelte maar van opbergen. Niet dat het niet leuk meer is, het is gewoonweg onbetaalbaar geworden.

Al ligt de stoomboot van de Sint nog ver uit Noordzees wind, weet piet zo zwart als roet, nog steeds niet wat hij met die wappies in Nederland moet, breng ik dan maar de dagelijks groet:Welterusten“.


Donderdag 17 oktober 2019

Als alles volgens planning verloopt gaat de reis vanochtend naar Marion. Zij is gisteren door Rogier opgehaald en ligt weer knus in haar eigen bedje. Het zou ook goed kunnen zijn dat het bezoekje van korte duur is want er komt het e.e.a. aan zussen op bezoek. Dan zal het misschien wel voor onze patiënt een beetje te druk worden. Maar we zien wel, in ieder geval is het fijn dat zij weer thuis is en ik haar weer even een knuffel kan geven.

Choco-shit

Hoe moeilijk kan het nou zijn om je mes aan je boterham af te smeren? Schijnbaar hééél erg moeilijk!! Maar chocopasta op je boterham smeren is echt verschrikkelijk moeilijk hoor en dat er dan voor een heel weeshuis pasta aan je mes blijft zitten ook. Maar goed, dat maakt Rianne of Saskia dan wel schoon en als het meezit voor hen, leggen wij het soms ook nog wel even in de vaatwasser. Om die reden controleer ik de vaatwasser dan ook iedere avond, bij het schikken, op bestek en servies dat onder de chocopasta zit. Alleen zag ik gisteravond schijnbaar iets over het hoofd :-(. Dus zojuist bij het uitruimen van dit heerlijke apparaat, zat 50% onder die kleefzooi!!

Ziekenbezoek

Dat was even een gezellige break van de dag en super om Marion weer even te zien. Zij is heel erg vermoeid van de operatie, maar houd zich ondanks dat goed staande. (En wil alweer veel teveel naar mijn zin!! Die kan echt niet even rustig aan doen!). Als alles nu eindelijk goed is gegaan moet zij nog een keer onder het mes in Duitsland.
Twee van haar zussen waren ook van de partij en hadden een heerlijke lunch meegebracht. Dat ging er wel in en was blij dat het onderste deel van het gebit er ook in zat :-).

Hete zooi

Hihi, al een paar keer kreeg deze dame naar haar hoofd dat het toch wel een beetje aan de flauwe kant was, het kon best een beetje heter als het gerecht voor ‘heet’ staat.
Al wandelend door de Jumbo en al zoekende naar iets wat allen tevreden moest stellen, want zo gaat het hier, zag ik dat de bruinen bonen in de aanbieding waren. Chili it is! En héét, heel erg héét. Ik zal de klagers krijgen. (Lees straks de berichten van 112 maar na…).

Linda, Saskia en Sebastiaan

Wat hebben die drie nu met elkaar gemeen? Saskia en Sebastiaan is niet zo’n probleem, maar Linda? Nou zal ik jullie eens vertellen dat Linda eergisteren een boekje heeft uitgegeven over armoede in Nederland en dat Saskia en Sebastiaan daaraan hebben meegewerkt!! Echt waar. Het was zelfs zo dat zij voor de boekpresentatie en diverse tv-programma’s waren uitgenodigd, alleen zagen zij daar maar vanaf. Maar één ding staat als een paal boven water: “Wat ben ik trots”. (Helaas even geen mooie foto want ik zit niet te wachten op een proces wegens een of ander kopieerrecht dat ik dan zou schenden. Wat ik vrij recent meegemaakt heb).

Afsluiter

Gelukkig was ik voor het bezoek aan Marion nog zo fit als een watermeloen, maar inmiddels is dat veranderd. Het water komt met bakken mijn neus uit en er giert een koorts door mijn lijfje. Hopelijk blijft de verdiende sticker met al dat zweten wel op mijn voorhoofd zitten. Sticker? Ja, die kreeg ik vanavond van Daniël zijn (super) juffrouw. Wiij hadden een kijkavond voor de boekenweek en op tafel lagen allerlei spelletjes en puzzels. Toen ik er twee in elkaar had gezet, wat overigens best moeilijk is met 4 stukjes, kreeg ik van de juf een sticker :-). ,,Dat zal lekker slapen”. “Welterusten“.


Vrijdag 18 oktober 2019

Geloof het of niet, maar de sticker van gisteravond had de nacht overleefd en mocht tot het brengen van Daniël blijven zitten waar hij zat. Wat schoot de juf in de lach…
Aansluitend twee zakken kleding bij de kledingbank gedumpt en als beloning een kilootje gehakt gescoord. En dat niet alleen, ook twee gelijke armaturen met elk drie spots. De lampen die daar inzitten had ik nog nooit gezien en geven een heel fijn licht. Niet dat de lampen in de hobbykamer ook getroffen waren door de blikseminslag, dat weer niet. Er hingen sinds de making-off alleen nog maar twee ‘verhuisfittingen’.

Na het ophangen van de twee armaturen stond Laura op de stoep met zakken vol kleding, lekkers, handigs, leuks en moois. Laura is de journaliste die het prachtige boekje voor ‘De Linda’ heeft geschreven en na het interview is Saskia bevriend met haar geraakt. Als klap op de vuurpijl nam zij echte Bosse-Bollen mee. Je weet wel, van die joekels!! Bij de koffie werd het smullen maar.

Laura was nog niet koud de deur uit of Ama, Oesje en ome Wilfried stonden op de stoep. Dat werd één bonk gezelligheid. (Wilfried is even in Nederland omdat een andere oom van Saskia ernstig ziek is en niet lang meer te leven heeft. Wéér een dierbare die ons gaat verlaten. Hij heeft ons heel veel moois gegeven en gegund in zijn villa te Spanje en zijn warmte is onvergetelijk. Wat een verschrikkelijke ziekte is kanker!!).

Door al dat bezoek werd het eten eigenlijk een rommeltje met van alles wat er maar uit de koelkast en vriezer viel te halen. Maar ik hoorde niemand klagen, dus zal het wel goed zijn geweest. Helaas moest ik het doen met een ‘puntje’ waarop twee frikandellen lagen….. Lekker gezond weer!


Diorama

De laatste dagen met ik met van alles en nog wat bezig. Het één kan niet verder gebouwd worden zonder dat het ander gemaakt of in aanbouw is. Vandaar verloopt het maken enigszins in een structuurloos rommeltje. Zo lijkt het tenminste, want alleen ik weet nog wat ik aan het doen ben. Zodra er zichtbaar structuur in de bouw zit en vorderingen goed zichtbaar zijn plaats ik weer het e.e.a. aan foto’s, beloofd!


Afsluiter

Na een super gezellige avond sluit ik de dag af. “Welterusten”.


Zaterdag 19 oktober 2019

Kijk, vooralsnog werkt de nieuwe combinatie van neusmasker met kinband WEL. Aldus Saskia heeft zij mij maar één keer gevraagd om anders te gaan liggen door luchtlekkage. Verder zullen de bandjes wat bijgesteld moeten worden, die had ik te strak gedaan en daar werd ik wakker van.

Over een klein half uurtje is Sophie foetsie, zij gaat naar het halloweenfeest in Walibi. (Je moet er maar zin in hebben om 08:00 uur).

Morgenochtend vroeg is het eindelijk zover, ik ga mijn eerste zoektocht doen voor het Veteranen Search Team. (Ben reuze benieuwd en hoop zo dat de betreffende persoon morgen word gevonden).

Maar eerst….

Maar eerst andere zaken. Zo met Daniël naar zwemles en hopen dat de migraine van Saskia gezakt of weg is. Wat is dit een gemeen dingetje als je daar behept mee bent. Nu ligt en kan zij gelukkig rusten en hopelijk doen de medicijnen haar werk.

En dan…..

Ja, wat dan, of eerder gezegd: ,,wat dacht je dan?”. (En gelukkig kwam het niet uit mijn koker, want mijn grenzen waren al een jaar eerder bereikt).
Maar als er een denkt dat het hier een hotel met 24-uur service is, dan zit je er bij mij flink naast. Dus als er iemand om 18:00 uur zijn neus laat zien en ook nog eens een mee-eter denk te kunnen voeden, zonder ook maar enigszins bij te dragen, dan kan je wel eens iemand aantreffen die het zat is! Tja, eindelijk eens zijn neus stoten, dat had al velen jaren eerder gemogen.

Afsluiter

Na wat gefreumel en net niet bereiken wat ik voor ogen had had ik mij gestort op een ander ideetje voor sierwerk in de raamopeningen van het ‘grote’ huis. En laat dit nu wel super gelukt zijn.
Maar zoals ik reeds hierboven schreef, de wekker gaat héél erg vroeg af en daarom ga ik vroeg mijn bedje in. “Welterusten“.


Zondag 20 oktober 2019

MobileMobile

Ik wilde bijna schrijven dat iets of iemand mij uiteindelijk toch in een broek gewurmd krijgt, maar dan zou het niet waar zijn. Veteranendag in ‘oud-groen’ en bij het klussen in huis en tuin schiet ik immers ook in iets wat op een broek lijk. Vandaag is het een camo-broek, ook schattig. En dan ook eentje uit eigen tuin, die uitrusting ligt ook al vanaf beging jaren negentig in de kast! (Nog van mijn carrière bij de NATRES).

Maar ik ben er helemaal klaar voor om zo dadelijk naar Brabant af te reizen en mee te helpen zoeken naar een vermist persoon.

Tip van de dag

Misschien wisten jullie het al, maar het blijkt handiger te zijn als je je bril afzet voordat je je make-up gaat verwijderen. (Ondanks reeds twee maal poetsen onder de kraan zijn mijn glazen nog steeds troebel….. Hopelijk loop ik straks niet tegen de eerste de beste Brabantse boom).

Afsluiter

Mensen, ik heb een hele mooie en enerverende dag achter de rug. Naast vermoeidheid sluit ik af en plaats morgen een beknopt verslag van dit gebeuren. “Welterusten“.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: