Advertenties

Dagboek week 40 – 2019

We gaan er weer voor, lekker bloggen, knutselen en leuke saaie dingen doen.

Maandag 30 september 2019

Na zo’n reunie met Libanon-Vets, het maken van het diorama en natuurlijk het militaire regime in mij, waren de gedachten vanochtend even bij het momentje achter die Browning M2. (Eerlijkheidshalve zijn er best wel eens momentjes in Libanon geweest dat mijn vingers echt jeukte aan de trekker!).

Dat was nog eens een perfecte “wekker”.

Zo’n momentje dus! Kijk, niet iedereen is zo wijs om ‘s-avonds even aan te geven hoe laat hun wekkertje staat en/of er überhaupt wel voor het avondeten wordt opgestaan. Nu durfde ik het wel aan om Sebastiaan wakker te maken, maar bij die oudste twee waag ik mij daar niet aan. (Die gaan overigens maar sporadisch voor 12:00 uur enig teken van leven geven en één daarvan stapt met regelmaat van de klok dan pas zijn bed in 🙂 ). Dus als ik vanochtend een veeg uit de pan krijg dat ik de douche bezet hield terwijl deze persoon voor het eerst in 2019 het eerste schooluur wilde meemaken, dan ben je bij mij echt aan het verkeerde adres. (Inmiddels is het bij negenen en ben ik de enige die hier niet in bed ligt).

Jumbo

Als je het mij vraagt, gaat het niet goed bij onze Jumbo. Al weken lang grijpen wij mis door lege schappen en valt er steeds meer uit. Vandaag waren bijna alle koelingen buiten dienst en waren diverse afdelingen minder verlicht als normaal. Het zal allemaal wel, maar die toko draait zo niet lang meer!

De dag in vogelvlucht

KerstKerst

Het was gezellig, dat dan weer wel. Een beetje in huis gerommeld doch wel de meeste tijd in het diorama gestoken. Doordat de koeling bij de Jumbo het niet deed moesten wij noodgedwongen overgaan op wat kip, bloemkool en aardappelkroketten. Ook niet verkeerd, maar niet wat ik in mijn hoofd had om te maken. Tussendoor ook maar even de vriezer uitgemest en schoongemaakt. Hier kwamen nog diverse lekker dingen naar voren, wij komen de week wel door!


Diorama

Vandaag voor het eerst een onomkeerbaar en belangrijk deel van het diorama aangebracht: ‘de asfaltweg’. Een best wel moeilijkere klus dan ik dacht. Het ging dit keer niet om een wandje pleisteren maar een ‘weg’ die in nog geen meter meerdere niveaus heeft. Zo ging dat nu eenmaal daar. Beetje rotsen opblazen, bulldozer die alles aan de kant schoof en egaliseerde, waarna het asfalt werd aangebracht.
Nu is de asfalt weg niets meer dan een laag pleister, maar het gaat een strook asfalt worden die niet te onderscheiden is met wat het ooit was. (Al vraag ik mij serieus af of dezelfde weg er niet gewoon nog ligt. Als je de foto van Google Maps bekijkt zou het zomaar zo kunnen zijn).

En na lang zoeken kwamen er stukjes hout tevoorschijn om delen van de zij-wanden te maken. De achterwanden zijn zo verschrikkelijk belangrijk omdat deze perfect moten kunnen aansluiten op het volgende deel. Daarvoor hielp Pedro Cammeraat mij uit de brand. (Als je ooit iets nodig hebt op Doe-het-zelf gebied, ga naar: “Cammeraat”).


Mooie foto’s op het web

Voetnootje van vandaag: ,,weten jullie nog dat Sebastiaan met mij naar de ‘Internationaal Army Show’ zijn geweest? Toevalligerwijs staat er op deze website ook een foto waarom hij word gefotografeerd met de oude camera. (Met een leuke opmerking over hem)”.

Afsluiter

Zomenteen een meloen aan stukken hakken en samen met hen die nog wakker zijn, lekker oppeuzel. Daarna is het de hoogste tijd om het bedje op te gaan zoeken want morgen weer vroeg op. Na het brengen van Daniël staat een bezoekje aan reumatologie op de agenda en direct daarna komt Vital Air op bezoek. (Die overigens vanochtend de afspraak van vanmiddag wilde verzetten naar eind oktober!! Daar was ik het dus duidelijk niet mee eens!). “Welterusten”.


Dinsdag 01 oktober 2019

Heel veel succes vandaag, boeren

Reuma-blower

Vanochtend stond er een bezoekje aan de reuma consulente, Bonita heet zij en het is een schat. Na een gezellig praatje en wat onderzoekjes blijkt de reuma nog stabiel te zijn en zijn er geen noemenswaardige zwellingen of zo. De pijn in de schouders, knieen en voeten lijkt haar afkomstig van pezen. Zij raad mij dan ook een bezoekje aan de fysiotherapie aan.

En toen weer snel naar huis want er zou iemand voor het apneu-masker komen. Die kon onmogelijk op tijd komen vanwege de mega files door de staking van de boeren. (Die dit overigens keurig hebben gedaan en hopelijk het volk de ogen doet openen). Eigenlijk zo’n beetje hetzelfde verhaal als bij de reuma consulente, een praatje, wat onderzoek aan het apparaat en het masker. De laatste is ingeruild voor een luxer exemplaar en dat gaan wij vannacht beleven.

Afsluiter

Daarna werd het duiken in een comfortabele camping-smoking en de eerste twee rolgordijnen ophangen. De eerste was even puzzelen en de tweede hing daarna binnen 15 minuten. Op maat gesneden en wel!
Omdat het vandaag Ama-dag was, was het voor mij een makkie en kon ik lekker verder knutselen aan het diorama. Het is zo’n geweldig stuk tijdverdrijf en het geeft zoveel rust. Al moet ik wel verklappen dat ik het knutselen vanavond afsloot met het draaien van 4 constantine’s en het verdomde zeer deed aan mijn vingers.

Nu even een beetje chillen achter de computer en vervolgens de luikjes sluiten. Maar dan wel met een nieuw masker! “Welterusten”.


Woensdag 02 oktober 2019

Het nieuwe apneu-masker is nog erger dan de voorgaande! Hierdoor allebei een verschrikkelijke nacht acht achter de rug.
Vanochtend even geen Daniël naar school brengen en alleen Sebastiaan wakker maken, die vervolgens het eerste uur uitval blijkt te hebben…. Maar de koffie smaakte goed.

Wat ik gisteravond al in mijn hoofd had gaat zomenteen gebeuren, wat hout zagen voor je weet wel :-). Daarna na wat verder knutselen, je zaagt tenslotte niet voor niets en daarna over op de dagelijkse dingen.

Afsluiter

Tijdens het knutselen kwam buurman Fred even buurten en niet veel later kreeg ik zomaar een airbrush + compressor van hem cadeau! Deze had hij in een heel ver verleden aangeschaft om eens uit te proberen, zo’n Aldi-ding. Maar voor mij een reuze ding om erbij te hebben. Super handig! Als je wilt zien wat er vandaag aan diorama werkzaamheden zijn verricht, kijk even op: “Diorama” zou ik zeggen.

Tja, wat bracht de dag verder dan alleen hetzelfde als vele andere dagen, niet veel meer eigenlijk. Wel heb ik even contact gelegd met de aangezichtschirurg, voor nog wat puntjes op de i. Daar gaan wij morgen snel een afspraak voor maken. Ook hier ben ik uiteraard reuze blij mee en is die fase aan haar einde. Op naar de volgende……. ECHT NIET!! Ik ben dan klaar, af en lach de wereld toe. “Welterusten”.


Donderdag 03 oktober 2019

Ook al was het gisternacht een drama met het nieuwe apneu-masker, toch ben ik dan van mening het nog één maal de kans te geven. Helaas bleek deze missie vannacht roemrijk te sterven. Wat een (piep) nacht!

Vanochtend staat er een tochtje naar Den Haag op de agenda, Eerst op bezoek bij een compressorenwinkel voor een nippel om de airbrush van lucht te voorzien en dan door naar de ‘Houtloods’ . Hoe gewend ik dan ook aan alles met verven ben, die voor een airbrush zijn mij toch te vaag. Daarbij zie ik het nut er niet van in om te gaan experimenteren als ik het op de juiste dikte uit een klein flesje kan gieten. Wie zit er nu te wachten op een vastgelopen airbrush. Ik wil spuiten met dat prachtige apparaat en niet uren bezig zijn met instellingen en twijfelachtige verfjes.

Mocht ik dan zonder kleerscheuren uit Den Haag komen, dan gaan we maar eens aan de slag voor afspraken met het VU, de fysio en nog wat aanverwante zaken.

En?

Voor het VU staat er een afspraak, eerst voor een consult bij de chirurg en dat zal vast ergens mee te maken hebben? Daarna hopelijk snel de aanpassingen. Maar ben wel super blij dat er beweging inzit!!

Daarna naar het Haagse, naar industrieterrein ‘de Binckhorst’, alwaar een beste medewerker van Air Tools mij binnen 10 seconden de gewenste aansluitingen bezorgde!! De oude compressor is nu omgetoverd van een machine-beest tot een krachtpatser voor de airbrush. (Nu enkel nog een vochtvanger en dan kan er ‘echt’ worden gespoten. Ook daar had de beste man een super oplossing voor! Maar dat is een later klusje, want de bodem is reeds in zicht….).
Daarna twee piep-kleine flesjes spuitverf gehaald bij de Houtloods en daar drie kwartier besteed aan het opruimen van mijn eigen kwijl. Daar zou ik nu eens 01 minuut gratis shoppen willen winnen :-). Oh, maar ik had wel al iets gewonnen daar, althans door lieve broer Edwin dan. Van hem kreeg ik een heuse hobbylamp cadeau voor mijn aanstaande verjaardag en mocht ook deze ophalen. (Je denkt toch niet dat ik zo gek ben om door half Den Haag te toeren voor wat verf?).

Spuiten

Nieuwe lamp onder mijn arm en twee flesjes in m’n handtas. Een vette buit! Nu even installeren werd het halve hobbykamertje verbouwen. De uitslag van zo’n lamp met tafelklem is best groot, dus dat vroeg om een grondige aanpak. En nu ik toch bezig was, direct maar ook de elektra voorziening aangepast en wat kabels weggewerkt. Ook de plankjes verdiende wel een doekje en na het herschikken hiervan ziet alles er tip-top uit. Klaar om voor het eerst sinds 30 jaar weer met een airbrush te spuiten.

Nu heb ik de afgelopen 15 jaar aardig veel vierkante meters latex en lakken weggespoten, maar dat kan je niet vergelijken met vierkante centimeter ik de verf zetten.
Van een oude doos maakte ik eerst een ‘spuitcabine’ en na het inregelen van de juiste luchtdruk, was het eindelijk zover. En het ging super de super, geen vuiltje in de lucht en op het onderwerp. Strak in de verf en waarom dan maar niet gelijk het boompje van een laagje voorzien? Ook dat ging helemaal naar wens!!

Afsluiter

Aan het einde van de middag vertrok Saskia naar Den Haag, om samen met haar Harts-vriendin ‘Karen’ een hapje te gaan eten. Gelukkig ook weer even een uitje voor Saskia alleen!
Ik had het met de kleintjes en Sophie ook gezellig aan tafel en in de avond (nog steeds trouwens), waarbij Daniël allemaal mooie tekeningen voor ons maakt! Ondertussen dood ik wat tijd met knutsel aan het diorama-huis. Daar moet nog één klein rijtje patioblokken worden gesneden. Maar wel die daar verkeerd zijn ongeplaatst, voor mij dus blokje voor blokje losstaand maken…..

BAH

Even een dingetje tussendoor voor het slapengaan, maar ik heb mij daar toch een vieze zooi gemaakt! Fred, ons buurtgenootje, had een subliem idee om de zuigende werking uit mijn rotsblokken ontwerpen te halen. Maar hiervoor moest ik even een emmer met houtskool snel leeg kiepen. Dat deed ik dan ook ‘even’ snel in de gootsteen. FOUTJE!! Het is inmiddels schoon, inclusief mijzelf, zodoende kan er alsnog tandjes worden gepoetst en het e.e.a. bed-rijp worden gemaakt. “Welterusten”.


Vrijdag 04 oktober 2019

Dat je het weet

‘T is maar dat je het weet! Daniël tot twee maal toe vanochtend vroeg: ,,kan ik nou nooit een nachtje ‘doortrekken’!” En niet veel later: ,,soms spreekt zij Chinees, maar het kan ook Frans zijn”.
Even ter verduidelijking; Sebastiaan slaapt voor zijn x-benen met spalken en nu hij ‘ook’ vroeg uit bed moet, help ik hem daar bij het wekken mee. Hierdoor wordt Daniël één uur eerder uit zijn slaapje gehaald dan hij gewend is, met als resultaat deze reactie.
Zijn vriendinnetje heeft een Thaise moeder en die twee spreken onderling af en toe Thais. Maar ga zo’n jochie maar eens vertellen dat er ook nog andere landen, naast China, zijn waar de mensen ‘spleetogen’ hebben. (Mag dat eigenlijk nog wel van BIJ1?).

Voorbereid leed

Nu pas, na het typen van de datum, besef ik mij dat het vandaag de dag voor de dieren is. En dat terwijl er bij ons een restantje kipsaté ligt te ontdooien….. oeps. Niet dat ik mij nu reuze schuldig ga voelen hoor. Stuur straks Sebastiaan naar de dierenwinkel voor wat extra zangzaad voor de vogels :-).

BAM

Nu liep het snot al sinds gisteren met stralen over mijn kin, maar vanochtend moest ik ook nog eens rennen voor mijn vaderland. (Arme leerkrachten op die ene basisschool in Bleiswijk. Sorry hoor!). Wij waren daar om wat kleertjes voor een een beurs te brengen. Enerzijds verdienen wij daar, mits onze kinderkleding in de smaak valt, ook wat aan en anderzijds gaat een gedeelte naar een goed doel. Twee vliegen in één klap dus. Maar onderweg daarnaartoe kwamen er hevige krampen op en de reis had echt niet langer moeten duren!
Alleen ben ik wel bang dat mijn uitje naar Marion hierdoor in het water gaat vallen. Zij word aanstaande maandag, voor de zoveelste keer geopereerd in Duitsland en ik wilde haar per se nog even zien. Maar dit lijkt mij qua overdraagbare bacillen niet zo’n bijster goed plan.

Ziek

Oké, officieel ziek nu. Daar zou ik nou net op te wachten…. Maar ook een beetje extra ziek door de hulpvaardigheid van de bank-hangende millennials die werkelijk te beroerd zijn om ook maar één vinger uit te steken. Het zal best wel zo zijn dat mij dit vroeger ook ten delen viel, maar toen ik hun, nu was, had ik Libanon achter mijn kiezen en bouwde aan een toekomst. Hier in huize Volkering word al maanden lang het ene hang-record naar het andere gebroken! En nu, nu ik mij zo beroerd voel, voelt dat aan als extra kots wat naar boven komt.

Maar het leven gaat verder, arme Saskia is met Marloes naar een hele luxe sauna in het Leidse en zullen naar verwachting op tijd aan gaan schuiven. De uitdrukkelijke wens van een ieder onder dit dak was saté van de grillplaat, verse groenten en iets oosters. De saté heb ik ontdooid, de groeten komen ook uit de vriezer en als luxe krijgen zij een bao-pao voorgeschoteld. Doei!

Oké

Oké? Wat nu oké. Dat was het helemaal niet! Het begon al natuurlijk met ziek worden en inmiddels goed ziek zijn. Als je dan wat hulp of steun zou verwachten voor diegene waar je dagelijks voor klaar staat, ho maar! Saskia stuurde prompt daarop een berichtje dat zij na de spits gingen rijden en niet mee aan tafel zouden gaan. Ja, uiteindelijk rond 20:30 uur….
Eigenlijk dacht ik toen: “barst maar allemaal”. Maar goed, er lopen ook nog twee kleintjes rond en die kunnen en mogen niet de dupe worden van mijn frustratie en boosheid. Dus hup de keuken in en een lekkere maaltijd voor de kindertjes bereid. (Ik at niet mee, in afwachting van Saskia en Marloes).

Toen alles op tafel stond meldde ik mij af en zocht de stilte van de slaapkamer op. (Ook voor je weet wel, die staven voor het openhouden der aangemeten vrouwelijkheid). Na een klein uurtje weer beneden en in plaats van een vrolijke toet op te kunnen zetten was één blik op de eettafel en keuken meer dan genoeg. Weg humeur.
Enkele seconden later kwam die verloren zoon ook eens een keer binnenwaaien en was direct zeer ontdaan dat ik geen eten voor hem had! Daar hebben ze toch een spreekwoord voor: iets met hond en pot?

Tussen de bedrijven door mij geexcuseert bij Marion. Ik kan onmogelijk bij haar op bezoek. Stel je voor dat ik haar aan zou steken. Laat zij nu ook geveld zijn door de griep! Dat is best erg als zij aanstaande zondag al word opgenomen. ,,Gauw beter worden Marion

Zoals gezegd ‘s-avonds nogmaals de keuken in en samen met de sauna-girls een hapje meegegeten. Nu kon ik wel gaan bankhangen, maar iets riep mij toch naar het hobby-kamertje. Toch even wat knutselen om mijn hoofd leeg te maken. Dat is, geloof ik, wel geslaagd. “Welterusten”.


Zaterdag 05 oktober 2019

Even voor half zeven walmden de geuren van het eerste kopje koffie in het kantoortje. Na de krant, sociaal media en wat administratie toch maar weer het ‘oefen boompje’ onderhanden genomen. Het vermoeden bestaat dat het allereerste boompje gelijk een voltreffer gaat worden.

Zwemles

Niet veel later kwam kleine vriend Daniël uit zijn bed vallen. Die is zo zenuwachtig, hij kwam zelfs al in een zwembroek beneden. Want het is eindelijk zover, hij gaat zwemles krijgen!! (Noteer naar in jullie agenda: “vandaag krijgt Daniël zijn eerste zwemles”).

Alde hele week keek ik uit naar een droge dag, dit om gipswerk te gaan schuren. Het beetje schuurwerk wat er al gedaan is bleek binnenshuis niet echt een succes. Ja, het werk wel, maar het schoonmaakwerk daarna was minder succesvol :-).
En uitgerekend vandaag is het kurkdroog buiten, net nu ik zo ziek ben als een hond. Nu krijg je mij pas onder de wol bij 43+, dus toch heel onverstandig buiten staan schuren. Dik ingepakt en wat warms op mijn bolletje.

Ziek of niet ziek

Ziek is ziek, alleen wil ik geen seconden missen van Daniël’s eerste zwemles. Daarnaast moet ik eigenlijk ook wel omdat Saskia even gezellig met een vriendin thee aan het drinken is in Gouda. (De leukste winkelstad van Nederland). Als alles volgens planning verloopt zie ik haar straks weer terug in het zwembad. (Of nabij, het water zelf is nogal nat).

Afsluiter

En ja hoor, daar ging Daniël kopje-onder en wat had hij een plezier in zijn eerste zwemles!! Hij deed heel leuk mee en had totaal geen moeite met de lesstof. Wat zeker wel opviel was zijn ‘niet-angst’ om onderwater te gaan. De meesten van dit groepje durfde het niet aan terwijl hij, soms verontrustend, lang geheel onderwater bleef. Tijdens de laatste speelminuten was dit dan ook zijn favoriet. Hij vond een chloorbrilletje en wat ringen om op te duiken. Nou, daar ging meneertje! (Ben stiekem heel erg trots hoor!).

Ach ach, die Marion. Ik heb echt met haar te doen. Ze is ziek van de griep maar ook van de stress voor de aankomende operatie. Een hele grote operatie. Je probeert haar een hart onder de riem te steken, maar dat komt niet meer aan door alle negativiteit die zij ervaart in het leven. Maar we gaan stug door en uiteindelijk zal zij wel op het droge gaan komen en net als jij en ik verder kunnen rommelen met en in het leven.

Diorama

Ook hieraan is vandaag hard gewerkt en zijn er heel wat meters gemaakt. (Nog net niet genoeg om eventjes een mooie foto te plaatsen).
Vanochtend natuurlijk het schuren, vanmiddag wat veranderingen aan het eerste boompje en vanavond wéér snijwerk gedaan aan de patioblokken. Nog maar een paar blokken en dan zitten deze er allemaal in.

Wat wel leuk is om te vermelden is dat de oude modelbouwverf van zo’n 30 jaar oud nog prima werkt!! Even een beetje schudden, roeren en dan heb je na zo’n 30 minuten een prima werkende verf. Een perfect kleurtje voor de boom moet ik met alle liefde behandelen want deze is niet meer onder dit kleurnummer verkrijgbaar.

En nu is het weer tijd om mijn verstopte neus, brandende keel en koortsige botten onder het dekbed te verstoppen. “Welterusten”.


Zondag 06 oktober 2019

Doorweekt met een hele grote “D“. En dat alleen even door een tochtje naar Bleiswijk en aansluitend wat dodelijke bacteriën boodschapjes halen bij de Jumbo. Niet dat die regen mij zoveel kon schelen, het was alleen zo dat ik net mijn haar had gewassen en lekker in de krul had gezet…… (Met van die ouderwetse krullers en zo’n sjaaltje op mijn hoofd 🙂 ).

MobileMobile

Museon

Ama at vanavond ook mee en zelfs Justin was net voor het eten thuis. (En dan bedoel ik wel van het stappen van zaterdag op zondag!! Wat die allemaal uitvreet of uithangt? Weet jij het?).
Ama at mee omdat zij vanochtend Sebastiaan had opgehaald voor een speciale ledendag in het Museon. Zij hebben daar genoten en vooral Sebastiaan zat vol vragen aan de deelnemende specialisten die daar over hun werk of specialiteit kwamen praten..

Sebastiaan had een 3D viewer gemaakt, maar ook een soort UV-speuders-lamp!! Dat ding werk echt en heeft naast een scherm ook twee hele felle lampjes. Een blauwe en een witte. Nu hoop ik dat hij hier snel mee uitgespeeld en uitgekeken is. Want mij oog had een prima bestemming voor dat witte spotje. Drie maal raden waarvoor?


Diorama

Uiteraard is er weer geknutseld vandaag en moet ik mij ook aan de belofte houden om een foto te laten zien.

Zoals jullie zien is er al heel veel veranderd, niet alleen aan de boom (de eerste van ca 10), maar ook aan het huis. De boom lukt beter dan ikzelf had gedacht en ben druk bezig met het vastlijmen van piepkleine takjes. En dat is echt een gepriegel.
Het huis heeft vandaag haar laatste patioblokken gekregen en op diverse plekken is een eerste pleisterlaag aangebracht.


Als laatste

Als laatste deze week wil ik jullie bedanken voor het lezen en kijken. Morgen weer een nieuwe week en hopelijk weer genoeg voer om te schrijven “Welterusten”.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

One Comment on “Dagboek week 40 – 2019

  1. Pingback: Transgender in de blender, van FFS naar SRS en meer.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: