Advertenties

Dagboek week 38 – 2019

Maandag 16 september 2019

He lekker, een uurtje kledingbank / voedselgroep achter de rug en fijne zaken gedaan. Er was niet zo veel eten beschikbaar, maar voor ons een lekker hap voor vanavond. Daarnaast kon ik redelijk goed slagen met wat kledingstukken. Twee netje jurkjes, een door-draag-jasje en een lekker warme binnen-pakje. Ook volgde er nog een gesprek over de voortzetting van het vrijwilligerswerk, dat vanwege de artrose even op de schop ging. Maar vanaf volgende week ben ik weer van de partij.
Zo begon voor mij de nieuwe week.

Saskia knap ietsje op en hobbelt inmiddels een beetje door het huis. Hopelijk maakt haar gehoest en geproest de overige huisgenoten ziek……

En vanavond heb ik met Daniël samen bij de eerste 50 deuren gecollecteerd. Wat hadden wij hier zin en schik in. Daniël super trots met de collectebus in zijn handen en tevens beren trots dat hij bij de meeste bellen kon :-). Als het aan hem had gelegen waren wij tot in de late uurtjes doorgegaan. Ik heb zo’n vermoeden dat hij de rest van de week ook wel mee zal gaan. En het belangrijkste: “bijna iedereen deed wat in de collectebus”.

KLIK HIER OM EEN DONATIE TE DOEN

Diorama

KerstKerst

Omdat het voor mij nieuw is om te werken met ‘hardschuim’ ben ik met diverse producten de behandeling aan het uitproberen dan wel de eventuele chemische reacties. (Je moet er niet aan denken dat je uren van arbeid ineens in rook opgaan). Aldus probeerde ik een stukje restant verf op een reststukje foam, direct was het raak en veranderde de structuur gelijk. Het zakte zelf een stukje in de foam weg! Aan de andere kant zou ik daar in de toekomst ook wel weer wat mee kunnen, wat weet ik nog niet maar het zal vast van pas gaan komen.


Dinsdag 17 september 2019

Annie

De vorige keer dat er een lange naald mijn linkerknie inging moest ik er echt even op wijzen dat ik geen ‘Annie’ was. (Voor hen die nooit EHBO hebben gehad: ,,Annie is de naam van de oefenpop voor reanimatie”). Toen had ik ook het genoegen om oefenmodel te zijn voor een huisarts in opleiding, maar zij had het nog niet echt onder de knie. Grappige woordspeling :-).

En vanochtend mocht ik wederom voor ‘Annie’ spelen. Alleen had deze jonge dame zich reeds eerder op een slachtoffer uitgeleefd en zodoende ging het redelijk vlot en nagenoeg pijnloos. Alleen geeft het deze keer minder ‘directe’ verlichting dan de vorige keer.

Voorts hebben wij de pijnmedicatie even tegen het licht gehouden omdat de zenuwpijn aan het toenemen is. Het is al maanden blijvend aanwezig en neemt ‘s-avonds toe. Er zit waarschijnlijk niets anders op dan de dosis te verhogen en dat ga ik na het huisartsenoverleg horen.

Saté

Natuurlijk, heb ik net de BBQ schoongemaakt en winterklaar opgeborgen komt de wens voor nasi met saté uit diverse kindermondjes. Straks meer eens even kijken of het oude BBQ rooster in de buitenhaard nog bruikbaar is. Mocht dat zo zijn dan gaan de buurtjes weer even meegenieten van een heerlijk geurtje.

Nierstichting

Eigenlijk had ik helemaal geen zin en wilde lekker aan mijn diorama gaan knutselen, maar Daniël stond te springen om weer met de collectebus langs de deuren te gaan. Zo hebben wij vanavond de laatste straatjes gedaan en weer veel opgehaald. (Gelukkig bleef er nog genoeg tijd over om te spelen en te plakken). “Welterusten”


Woensdag 18 sept. 2019

Zoals gisteren reeds genoemd is de pijnmedicatie vanaf vandaag veranderd. De pregabaline is verhoogd naar 225 mg en de tramadol verlaagd naar 50 mg. Het ligt in de bedoeling om de tramadol helemaal af te gaan bouwen. Dat in ieder geval al helemaal top.

Wat ook top gaat is het afvallen, inmiddels alweer ruim 10 kilo minder. Wat mij in de gezondheidsapplicatie echter opvalt zijn de schommelingen in gewicht. Exact één jaar geleden zat ik in eenzelfde lijn van afvallen en aankomen. En dat geld ook voor het jaar daarvoor! Vanaf nu ga ik maar echt mijn best doen om deze lijn te doorbreken…..

Feestje

En vandaag viert mijn schoonzus Marije haar 40 jarig jubileum. Zij blijk precies 40 jaar geleden te zijn begonnen als schoonheidsspecialiste. Dus de uitnodiging voor het feest ter ere van dit sloeg ik niet af. Het is sowieso netjes om op de uitnodiging van een familielid in te gaan als het vrijwel naast de deur is.
Maar wat hebben mijn zus en schoonzus het allemaal super voor elkaar. Het is een bonk glitter en glamour en het luxe straalt er vanaf. Echt super wauw! Het zijn ook twee keiharde werkers die nooit stil zitten en alsmaar bezig zijn. En dat zie je goed terug in de inrichting van de salon en het woonhuis.
En ik genoot tijdens het rondkijken van een heerlijk kopje koffie met een vers gebakje erbij.

Afsluiten

Het is de hoogste tijd om af te gaan sluiten en het bedje in te duiken. “Welterusten”.


Donderdag 19 sept. 2019

De verbouwing

Gisteravond kreeg Sophie het in haar bol om haar kamer opnieuw in te richten en rigoureus op te ruimen. Niet veel later kwam zij ook trots vertellen dat haar kamer nu nagenoeg leeg was en ook nog even snel de boel wilde schilderen. Helemaal niets mis mee allemaal, maar toen bleek even later wel dat zij al haar overbodige spullen in onze slaapkamer had gedumpt!
,,Jullie hebben daar vast wel een plekje voor”, was haar simpele verklaring!

Nu had ik de stille hoop dat zij na een nachtje slapen wel tot inkeer zou komen, nou dat had ik dus mooi verkeerd gehoopt. Als het aan Sophie had gelegen waren wij vandaag naar een bouwmarkt, de IKEA en de Action geweest. Het werd de laatste en daarbinnen moest ik haar echt afremmen met dingen te verzinnen voor haar ‘nieuwe’ kamer. (Anders hadden wij toch echt met vage kleuren verf en drukke behangrollen huiswaarts gekeerd).

,,Ik wil vandaag ‘deze’ muur wit hebben, ‘die’ muur roze en ‘daar’ én ‘daar’ een baan behang met stenen-motief. Oo, en als je toch bezig bent dan ook even snel een nieuwe lamp ophangen”.

Gelukkig heb ik niet alles weggedaan en kon nog wat ik de schuur bewaren van wat ooit een mega voorraad aan aannemersspullen waren. Zodoende hebben wij vandaag wél één muur kunnen behandelen en is deze morgen klaar! (Een muur waarop een zwart geschilderde lambrisering zit. Die is nu inmiddels bijna wit, nog één laagje maar).

En voor de rest

Voor de rest:
Saskia is nog steeds ziek, verontrustend eigenlijk wel voor iemand die nooit zo lang ziek is.
Daniël heeft vanmiddag een flink pak slaag op z’n billen gehad. Uit nijd om niets rende hij hard bij mij vandaan, zo het schoolplein af, over te steken van een gevaarlijke straat en floep naar huis.
Sebastiaan heeft het prima naar zijn zin op het voortgezet onderwijs en studeert zich wezenloos.
En ikke, ik ben tussendoor lekker bezig met priegelwerk voor het diorama. (Morgen hoop ik weer even wat vorderingen te kunnen laten zien).

Al met al een lekker dagje en op zeker een vooruitzicht op een nog drukker dagje morgen. En als alles goed gaat, gaan wij zaterdag een dagje op pad, onze trouwdag vieren! “Welterusten”.


Vrijdag 20 september 2019

Lekker koppie

En daar zijn ze dan, de foto’s van Sebastiaan, gemaakt met een fototoestel uit 1890. Deze fotograaf was afgelopen maand aanwezig bij de Army Show en was zo enthousiast dat wij besloten hem een shot van Sebastiaan te laten maken. Vanochtend vroeg trof ik de volgende foto’s in de mailbox aan. (Er komt er eentje via de ouderwetse post)..

Het grootste gedeelte van de dag stond in het teken van Sophie haar kamer. Inmiddels zijn er twee muren spierwit (in de allerduurste verf, want daar had ik nog net genoeg van staan) in een krijt-afwerking. De roze verf voor de twee andere muren is ook vandaag gehaald en rest haar enkel nog om een behangetje uit te zoeken bij de Action. Het is de bedoeling dat de twee roze muren worden ‘gebroken door één of twee banen behang.

En het werd hoogtijd om de wenkbrauwen een flinke beurt te geven. Daar heb ik veel te lang mee gewacht en ik kon er, bij wijze van spreken, de muur mee sausen :-). Niet dat ik mij er op dit moment heel erg aan stoorde, maar ons uitje voor de trouwdag en volgende week de grote Unifil-reünie maakte het ook noodzakelijk.

Diorama

Het casco van het huis van Ibrahim is zo’n beetje klaar. Nu volgt de afwerking naar klaarmaken om te schilderen / spuiten. Ramen en deuren maken en uiteindelijk (vele weken later, denk ik), de “weathering”.
Het leuke van dit bouwen is natuurlijk een voor mij zo’n vertrouwd en bijzonder huis, waar ik maanden lang tegenaan keek en ook vaak in vertoefde. Nu het casco klaar is zie ik veel meer details terug en komen oude herinneringen bovendrijven. Het draagt er wel aan bij dat de perfectionisme toeslaat en soms even niet weer waar uiteindelijk te eindigen, dan wel ook in het model op te nemen. Denk daarbij aan eventueel interieur en zo.

De afgelopen week ben ik begonnen met het zoeken naar een wijze om één van het stel dubbelen-deuren te maken. Het zijn deuren van staal met smeedijzeren sierwerk. (Ga daar maar eens op schaal aan beginnen). Na heel veel proeven en stalen te hebben gemaakt is de keus uiteindelijk gevallen voor linnenpapier, karton en foam. Het is het meest haalbare met de spulletjes die ik heb gepikt uit de knutseldoos van de kinderen :-). Nu nog even wat verder puzzelen en ondertussen bed-klaar maken. “Welterusten”.


Zaterdag 21 september 2019

Het is nu 14:00 uur en we hebben me daar een flink eind geknald!! Als eerste was het groen (wat er nog van over was/is) Aan de voorkant de klos. De spreid-linde werd geheel geknot en het afval hiervan direct naar de stort gebracht. Daarbij kreeg ik hulp van 3 kids en Daniël vond het storten super spannend…
Voorts werden de gehele voorkant gestript van uitgebloeide planten, geschoffeld en netjes aangeveegd.

Gelijk daarna maakte wij een tussenstop bij de Action, zodat Sophie haar behang kon halen. Dat gaan we zomenteen op de muur gooien en daarna de restant van de wanden in een roze tint schilderen.

En als dat allemaal gedaan is, dan kunnen ze mij bij elkaar vegen!

Aangezichtschirurgie

Maar vandaag weer een super compliment voor Brigitte Meijer, de aangezichtschirurg. ,,Vanochtend stapte ik ongeschoren en zonder make-up in de overal en begon aan de voortuin. Voor mijn eigen gevoel kon het niet mannelijker! (Had ook mijn blonde lokken verstopt onder een soort hoofddoek 🙂 ). Daarna naar de stort en aldaar gebeurde het”. Een van de medewerkers van de vuilstort kwam naar ons toe een sprak ons aan met: ,,goedemiddag dames”. En er was werkelijk geen spoortje in zijn gelaatsuitdrukking die zou kunnen verraden dat hij misschien iets anders dacht over mij. Zelfs Sophie viel het op en complimenteerde mij.

Sophie heeft smaak! Maar zelfs zij zei bij de eerste aanzet van het ‘roze’ op de muur dat het niet zo’n goed plan was om dit op een te groot vlak te gebruiken. Binnen één minuut waren wij het eens en kozen voor twee vlakken. Nu dekt het niet in één keer en ben ik ook vergeten om foto’s te maken dus die blijf ik even verschuldigd.

Diorama

De afgelopen week heb ik de meeste tijd gestoken in de twee deuren met sierwerk. Na minstens 10 deuren te hebben gemaakt, was ik pas bij de 11e poging redelijk tevreden om deze dan ook te gaan gebruiken. Ze zijn nog niet klaar!!
Maar ook de geruïneerde zijde van het huis krijgt steeds meer vorm. Het ‘open gedeelte’ was tijdens mijn tijd afgedekt met golfplaten. En geloof het of niet, maar dit was destijds de keuken waar ik ook een keer van die platte broden mocht helpen maken. Niet dat ik dat voor elkaar kreeg, maar het was wel een hele leuke ervaring.

Feestje

Morgen is het feest, dan zijn wij 13 jaar getrouwd. Ja ja, ik weet heus wel dat het een half jaar geleden anders voorstond en het vieren van iets dergelijks niet in mijn vocabulaire voorkwam. Het is al een tijdje rustig in huize Volkering en er zijn nagenoeg geen spanningsvelden. Daarbij draait het best wel relaxed hier, dus waarom dan zo’n dag voorbij laten gaan? Daar is op dit moment echt geen reden toe. Dus morgenochtend vertrekken wij richting het Rotterdamse om te gaan genieten van het mooie weer en alle dieren in Blijdorp. “Welterusten”.


Zondag 22 september 2019
13 jaar getrouwd

Dat is nog eens feestelijk wakker worden, kramp van hier tot aan Tokio. Eerst al uren wakker gelegen door kramp in de schenen en als toetje ook het rechter bovenbeen. (En dat deed best een beetje au!).
Ik ben dus best al vroeg wakker en kan mij goed gaan voorbereiden op de feestelijke dag die komen gaat. Het ligt in de planning om in de ochtend naar Blijdorp af te reizen en daar gezellig de dag door te brengen. Alleen Justin zal niet van de partij zijn, die leeft zijn eigen leventje. (Als wij heb sowieso al krijgen te zien vandaag, ondanks dat hij nog steeds thuis woont).

BLIJ-Dorp

Het was ons gelukt om vóór 12:00 uur langs de kaartcontrole te komen en doken direct het ‘Oceanium’ in. Het was trouwens extreem druk vanwege een of andere actie dag. Daar hadden wij overigens helemaal geen last van en hebben meer dingen gezien die wij normaal een beetje overslaan in deze dierentuin. Zo hebben wij voor het eerst de vogelshow gezien en eens een keertje wat langer vertoeft in die hete tropen-koepel.

Tijdens het nuttigen van een overheerlijk patatje kreeg Sebastiaan spontane buikkrampen en ging zelfstandig op pad naar een toilet. Niet veel later kwam hij helemaal overstuur terug want de toiletten, waar hij de aanwijsbordjes van volgde, waren dicht. En die arme jongen stond werkelijk op klappen! Saskia rende met hem mee naar een toilet die wel open was en naar verluid had het geen seconden langer moeten duren.

MobileMobile

Doordat wij nu eens langer de tijd namen voor dingen waar wij doorgaans langs of doorheen vliegen, liep ons verblijf ook anders en zagen wij de meest gangbare dieren helaas niet. Wel maakten wij alle tijd vrij voor de grote speeltuin en genoten aldaar van een ijsje. Voordat wij er erg in hadden was de tijd om en moesten wij helaas weer huiswaarts. (Al sloeg het weer wel ineens om. Maar wat hadden wij het getroffen met die 25 graden!!).

Taart

Vanavond maar rustig aan gedaan. Uiteraard wel een stukje van de zelfgemaakte taart gegeten. Het voorgenomen schilderwerk in Sophie haar kamer schoven wij maar door naar morgen, als we weer wat fitter zijn. Iedereen was best gekreukeld en zijn vroeg naar bed gegaan. Ik moet zeggen dat ikzelf niet geheel ontevreden ben met mijn fysieke gestel. Normaal gesproken had ik veel minder ver gekomen. Was misschien zelfs wel op de helft van wat wij nu gedaan hebben afgehaakt. (Moet wel stiekem verklappen dat ik tussendoor wat pregabaline en tramadol heb gesnoven).

Nog een klein beetje afbouwen, de boel een beetje aan kant maken en de vaatwasser inruimen. Netjes een borsteltje over het tandvlees halen en de vogeltjes afdekken. Niet meer en niet minder en dan op naar de nieuwe week. Maar eerst: “Welterusten”


KLIK HIER OM EEN DONATIE TE DOEN

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

One Comment on “Dagboek week 38 – 2019

  1. Pingback: Transgender in de blender, van man naar vrouw en meer, veel meer.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: