International Army Show

Gisteren, 31 augustus 2019, bezochten Sebastiaan en ik de Internationale Army Show in Wanroij.

Met enorm veel zin vertrokken wij vroeg in de ochtend richting Wanrooij, met in de grote rugtas van Sebastiaan diverse snoepgoed en drinken voor tijdens de reis en de dag zelf. Het eerste stukje van de reis was bekend terrein, maar na het saaie stukje ‘s-Hertogenbosch – Veghel werd het wat spannender. Zeker na de afslag Volkel kwam het mooie landschap van ‘De Peel’ goed in beeld en was het even zoeken naar de juiste locatie, want bij de laatste kilometer vond Tomtom het wel welletjes.

Aankomst

Helemaal volgens planning kwamen wij even na 09:00 uur aan en hadden, buiten verwachting, nog een mooie parkeerplek vlakbij de ingang van het evenement. (Slechts 60 meter lopen er vandaan). Het was ook nog vrij rustig en daar maakte wij dankbaar gebruik van om eerst rustig over de markt te lopen. Reeds bij een van de eerste kramen schoot ik al raak! Weten jullie nog dat ik uit mijn oude gevecht-jasje was gegroeid gescheurd? Met wat hulp van de verkoper vond ik vrij snel een mooi en passend exemplaar en door de veteranenstatus kreeg ik het ook nog eens voor een paar euro mee!

Sebastiaan had deze keer het meeste oog voor de kramen waar zij Cobi spulletjes verkochten. Cobi is het merk van een soort LEGO, maar dan van allerlei leger modellen. Maar er waren zoveel modellen voorhanden dat hij niet direct kon en wilde beslissen waar hij zijn verjaardagsgeld aan wilde uitgeven. Heel verstandig hield hij de hand nog op de knip.

Korps Mariniers

Back2Study 2019 - always

Na wat te hebben gekeuveld gingen wij naar de stands van defensie. Aldaar beklom Sebastiaan, zonder enige aarzeling, de klimtoren van het Korps Mariniers. Onze dappere militair in de dop bereikte bijna de top! Bijna feilloos ging hij ook weer naar beneden, zich afzettend tegen de wand ‘jump-te’ hij naar beneden.

Even later sprong Sebastiaan een gat in de lucht vanwege zijn leeftijd. Er was een heuse schietbaan, waar de minimale leeftijd twaalf jaar was. Zodoende mocht hij voor het eerst in zijn leven niet alleen een gat in de lucht springen maar ook nog eens echte gaten schieten. Met een prachtig luchtdrukgeweer toonde hij zijn skills en die waren niet slecht!
Na hem deed ik ook een poging en bleek het verre van verleerd te zijn. Volgens de schietinstructeur van de mariniers mocht ik blijven.

Tijd voor actie, hoe moet je het anders noemen. Er was voor de wat kleinere mens een stormbaan en dankzij Sebastiaan mocht een van de instructeurs een nat pak halen. Toen deze de keuze stelde: ‘nat of droog’, koos Sebastiaan voor ‘NAT’. (Voor hem geen ongelukkige keuze door in zijn zwembroek te zijn gaan). Een marinier laat zich niet kennen en ging gewoon gekleed met Sebastiaan het water in. Klasse gedaan jongens!!

Dorstig geratel

Sebastiaan was nog niet droog achter zijn oren toen wij het geratel van een mitrailleur hoorden. Zo snel als wij konden lopen, (Wat een beetje werd bemoeilijkt omdat Sebastiaan op blote voeten liep). spoedde wij ons naar de plek waar een demonstratie werd gegeven van een gevecht tussen de Duitsers en de geallieerden. Sebastiaan kon zich als kind nog door de toegestroomde menigte heen wurmen om goed zicht te krijgen. Mij restte enkel het luisteren naar het, voor mij, prachtige geluid. (De geallieerden wonnen trouwens).
Later op de dag is Sebastiaan alleen nog een keer naar de show gaan kijken. Deze keer op tijd en stond hij helemaal vooraan om alles goed te bewonderen en in zich op te nemen.

Tja, al tijd tijd zonder een kopje koffie, daar moest iets aan gedaan worden. Helaas kon het personeel de drukte niet helemaal goed aan en duurde het best lang om een goddelijk bakkie te bemachtigen. (We hebben het hier wel even over 45 minuten in de rij staan / wachten).

De tijd ging verschrikkelijk snel en je kwam ogen en oren tekort. Terwijl Sebastiaan nog een keertje naar het live gevecht ging kijken vergaapte ik mij aan de prachtige schaalmodellen, waarvan wij er reeds één eerder hadden ontmoet bij ‘Militracks’. Maar nu kon deze tank op schaal een mooi stukje terrein berijden. Ik vind dit echt super mooi om te zien.

Stof happen

En zo’n beetje als laatste bezochten wij de demonstratie van echte pantservoertuigen en prachtige gerestaureerd materieel uit de 2e wereldoorlog. Waaronder zelf een demo van een bruggenlegger. Een van de voertuigen was van het Korps Mariniers, een waar monster wat snelheid betreft en voor ons heel veel stof deed opwaaien, LETTERLIJK!! (Ik proef de stof nog en als ik nu, een dag later, met mijn hoofd schud, dwarrelt de stof om mij heen).

De fotograaf

Naast al dit geweld en spektakel ontmoette wij ook bijzondere mensen. Zo was er een fotograaf met een camera uit 1890. Deze beste man vertelde ons zo enthousiast over het door hem gerestaureerde toestel en bracht ons meerdere malen hard aan het lachen. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om zomaar weer weg te lopen zonder hem een kleine opdracht te geven. Wij zijn zo benieuwd naar het eindresultaat. Hij heeft Sebastiaan op de oude traditionele wijze op de ‘gevoelige plaat, gezet. (De foto’s worden ons op een later tijdstip toegezonden).

Ook had ik zelf een heel mooi en zwaar moment met een Bosnië veteraan. Deze beste man heeft het er heel zwaar mee (PTSS). Hij herkende mij van overlevering en toonde mij zijn respect!? Nou, wat hij heeft meegemaakt staat in geen enkele verhouding met welke transitie dan ook!! Maar zoals het gaat met veteranen, er zijn zelfs geen woorden nodig om bij oogcontact de lenzen troebel te maken. We hebben elkaar tot twee keer toe heel intens en stevig omhelst. Wat een mooi maar beschadigd mens is hij.

Nog net op tijd hadden wij in de gaten dat de dag er bijna opzat en enkele eigenaren van kraampjes hun waar al aan het inpakken waren. Dat werd rennen voor Sebastiaan, die na meerdere keren tussentijds de Cobi stands te hebben besnuffeld, al een keuze had gemaakt. En wat was hij blij en trots dat hij korting kreeg, waardoor hij er ook nog wat mini figuurtjes bij kon kopen. (Weet je, hij heeft het model na thuiskomst helemaal zelf in elkaar gezet en ging daardoor zelfs na ons naar bed!!).

Afsluiting

Terwijl Sebastiaan de demonstratie bezocht maakte ik een praatje met wat medewerkers en vrijwilligers van diverse veteranen verenigingen, shops en uiteraard met de mensen van en achter het Veteranen Search Team. (Vergeten jullie ze niet te sponsoren).

Beautyweken

Aan al het moois komt uiteindelijk een einde en ook wij moesten om 18:00 uur het veld ruimen. De eerste kilometers was Tomtom het spoor weer volkomen bijster en na twee maal dezelfde maisvelden te zijn gepasseerd bereikten wij het dorpje Odiliapeel, om daar de inwendige mens te verwennen. (Zij waren daar niet zo krenterig als hier en ik begreep niet waar Sebastiaan het allemaal liet).
O, voordat ik het vergeet: onderweg werden wij gepasseerd door een cabrio en niet veel later brak de hel in de lucht los. Met bakken kwam het naar beneden en waren wij getuigen van een cabrio die een noodstop onder een brug maakte. Sebastiaan heeft dit moment gefilmd en op dumpert geplaatst.

Advertenties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.