Waar was je dan?

Nu is het best jammer dat dit blog ooit begon in een tijd van heel veel naderende veranderingen en niet iets was zoals het er destijds al aan toe ging. Hoe het daarvoor was is vrijwel geheel uitgemeten geschreven naar de ingeslagen weg, er moest immers een pad worden gebaand.

Er is niets vreemds aan dat mensen, om welke reden dan ook, gaan schrijven, een blog of een website beginnen als er een ingrijpende gebeurtenis komt of gaande is. Zo ook in mijn geval. Echter sterft het grootste gedeelte langzaam af en hoor of zie je er nooit meer iets van.

Stille dood

Zo zijn er in mijn verleden meerdere veranderingen geweest die soms succesvol waren en soms een stille dood stierven. Wat wel altijd aanwezig was, was de passie, de overtuiging en de volharding waarmee het begon. Dat het flopte, afstierf of om welke reden dan ook niet werd wat er verwacht werd te bereiken is altijd een veel-fout aan factoren geweest. Idem voor de succesvolle dingen in mijn leven, die dan uiteindelijk ook in het niets verdwenen maar er tot op de dag van vandaag nog vruchten van pluk of trots op terug kan kijken.

Deze keer maakte ik een keuze, (een herhaalde keuze), een stap, die niet in stilte kan afsterven. Er is immers een weg ingeslagen die geen terugweg kent. Het enige wat zou kunnen afsterven ben ikzelf en dit blog. Juist om datgene te voorkomen met waar ik in het eerste blok mee begon is alles aan mij gelegen om het koste wat kost voort te zetten. Om die redenen zoek ik naar uitbreidingsmogelijkheden, vernieuwingen en toevoegingen. Dat houd de geest er een beetje in.

Sponsoren

“laten jullie je vooral niet tegenhouden door af en toe eens op reclames te klikken! Je maakt mij er echt geen miljardair van, alleen draagt het een steentje bij om het blog met meerdere pagina’s en thema’s uit te breiden”). En als je toch een fervent koper bij BOL bent, waarom niet via mijn blog(s), kost niets extra’s, alleen een ‘klikje’ meer :).

Eenzelfde pad

Back2Study 2019 - always

Zo was ik dus ooit begonnen met dit blog, om de immens grote verandering(en) met jullie te delen, van mij af te schrijven en steun te krijgen. Ik schreef ook naar mijzelf toe, want falen kwam in mijn woordenboek niet voor, ook telde geregeld mijn eigen omgeving even niet meer. Fout, maar hopelijk een leerzaam gegeven voor anderen die eenzelfde of een ander pad inslaan.

Van de veranderingen ging het geleidelijk naar het hier en nu. Dit staat dagelijks online en wordt, buiten verwachting veel gelezen. Het komt regelmatig voor dat lezers eerder ergens van op de hoogte zijn dan mijn naasten. Saskia hoor ik regelmatig zeggen:
,,huh, hoe weten zij nu dat ik straks dit of dat met jou ga doen?”


Daarom is het wel eens jammer dat er niet is terug te blikken op een tijd voor de ‘veranderingen’. Was het toen allemaal zo anders of pakt het pad van het leven zich weer op waar het gebleven was?

Sommige dingen pakken zich inderdaad weer op, alleen zijn dit wel de dagelijkse dingen die ieder ander op zijn weg tegenkomt. Onvermijdelijke dingen en heel dom om daar aan te tornen. (Ook dat heb ik het afgelopen jaar wel geleerd). Mezelf onder de loep nemende ben ik er geestelijk en in algemeen welbevinden sterk op vooruit gegaan. Mijn lichamelijke staat heeft er echter wel heel veel onder te lijden gehad. Tot nu zie ik de veranderingen als een bijdrage aan een versneld proces van lichamelijke gebreken en absoluut niet als het ontstaan hiervan. Dit m.u.v. de zenuwpijnen, die puur te herleiden zijn aan de geslachtsaanpassende operatie.

Beautyweken

Losse pols

Bovenstaande schrijven is zomaar uit het niets opgeschreven, alleen tussentijds onderbroken door een lunch en een kopje koffie met overige huisgenoten. Hierbij besprak ik wat ik aan het schrijven was en over één ding zijn zij het eens: “ik ben veel meer betrokken bij het gezinsleven. Voorheen was ik wel ergens, maar ook weer niet. Nu ben ik er wel helemaal.”

Advertenties

Een gedachte over “Waar was je dan?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.