Advertenties

Dagboek week 33 – 2019

Vakantietijd is komkommertijd, zeggen ze. Daar is nog weinig van te merken want elke dag valt er wat te schrijven.

Maandag 12 augustus 2019

Negen dagen feest

Vanmiddag gaat ons meisje met vier vriendinnen naar Portugal, om daar negen dagen achtereen feest te gaan vieren. Ben reuze benieuwd hoeveel dagen zij daarna nodig heeft om bij te komen. (Vrees dat één dagje extra uitslapen het niet gaat worden). Hopelijk gaat dit nog lukken voordat zij weer naar school moet. En niet te vergeten: ,ons gezamenlijke dagje uit naar Blijdorp‘.

Maar ons meisje gaat op vakantie! Niet voor de eerste keer, maar wel voor het eerst zonder volwassenen (ouders, verzorgers, oppassers, oma’s, ooms, tantes of Nanny’s) naar een warm oord waar heel veel jonge mensen vertoeven die daar puur en alleen zijn om even ongestoord van ouders los te kunnen gaan. Wel met vier vriendinnen, dat dan weer wel. Het is haar uiteraard gegund en wij zullen in spanning de dagelijkse berichtjes afwachten, want ook al is zij 21 jaar, spannend blijft het wel. (En als ik de weerberichten mag geloven mist zij niets in Nederland).

Nog 10 minuutjes te gaan, huis zit vol met zenuwachtige meiden.

Ach ach, voor Daniël viel het afscheid nemen op Schiphol heel erg zwaar. Het was de plaspauze die zijn verdriet deed omkeren. (Hij mocht van mij in de struikjes plassen, de enige die ik onderweg tegenkwam en waar de auto strak langs geparkeerd kon worden). Nu lagen die struikjes dan weer wel naast een wegrestaurant, maar dat was er weer een waar je alleen gratis maar mag plassen als je minimaal in een Tesla rijd. Maar hij kon van zijn hoge nood af, dat was het belangrijkste en het avontuur hielp hem van zijn verdriet af.

Rust

MobileMobile

Ik wilde bijna schrijven hoe fijn het wel niet is als ‘eega’ ergens anders vertoeft. (Stiekem is dat ook wel zo). Maar ik gun het haar wel, thuis zijn is ook niet alles en omdat het leven haar zwaar valt is het altijd fijn om een uitlaatklep te hebben. Zodoende hebben Sebastiaan en ik het rijk alleen en hebben wij saampjes gezellig een kliekje pasta gegeten.
Nu ik achter de pc ben gekropen vliegt zijn parkietje vrolijk rond in de woonkamer komt af en toe ook even bij mij buurten. Altijd gezellig zo’n beestje in huis.

Frustratiepuntje

Nu zag ik zojuist een nieuw toevoeging aan de ‘regenboogvlag’. En kan ik mij daar in vinden? Nou nee…. De regenboogvlag vertegenwoordigt iedereen binnen de LHBTQIA gemeenschap en kent geen uitzonderingen. Waarop moeten daar nu weer kleuren aan toe worden gevoegd die centraal staan voor transgenders? Wij vormen toch geen uitzonderingsgroep? Straks komt er ook nog iemand op het idee om het vlindertje van de pedo-groep eraan toe te voegen. Want daar gaan serieus stemmen voor op. Kap daar nu eens mee, wij zijn één en geen uitzondering op de regel! (O, en die bruine en zwarte streep zouden staan voor ‘diversiteit’. Het zou mij om het even zijn om welke roots of huidskleur iemand heeft. Maar nee, het moet wéér een uitgemeten uitzondering worden).

En nu ga ik slapen, toedeledokie en “Welterusten”.


Dinsdag 13 augustus 2019

Wekkertje gezet om zomenteen mee te kunnen dingen bij de voedselgroep. En dat terwijl zo’n lawaai ding doorgaans niet nodig is voor mij. Al jaren word ik voor dag en dauw uit mezelf wakker en had geen enkele moeite om uitgerust de dag door te komen. Maar daar is een klad in gekomen sinds de MRA beugel niet goed meer paste en er nu een Cpap aan te pas is gekomen. Verontrustend veel val ik nu in slaap, meerdere keren per dag zelfs en net als vroeger, beginnen letters al snel te vervagen en te dansen voor mijn ogen. Niet veel later zak ik dan weg.

Beetje regen

Het wekkertje voor de voedselgroep was helaas tevergeefs, dus vanavond ouderwets aan de chili con carne. (Ook heel lekker hoor!). Naast de voedselgroep had ik mij voorgenomen om wat te gaan rommelen met hout. Er staat nog het e.e.a. aan moois in de tuin om aan te pakken. Aldus had ik mij in het vertrouwde klus-pakje gehesen en ging er vol zin in. Nou, de zin was er, de energie was er, maar ook de plotseling opkomende zwarte lucht ook. En niets te zien op ‘buienrader’ of zo. Nog voordat ik een stukje hout in mijn handen had gehad vlogen de flitsen mij om de oren en openden zich de wolken. Ja, nu drie uur later breekt het zonnetje weer door, alleen kondigen de weer-apps spoedig de nodige buien aan. Ik geef er maar aan toe en geef het voor vandaag op.

Alle weer-apps gaven groen licht, voor ons het sein om richting AH te fietsen. Je raad het niet, maar wij kwamen doorweekt thuis!

Zojuist typte ik ons doorweekte avontuur naar de Appie. Dat werd zo lang dat ik het maar ‘geknipt’ heb en er een blogje van heb gemaakt. Zie “Ouderwets truttig”

Natte neus

I.p.v. alleen een frisse neus werd het ook een natte neus, maar wat hadden de kids een lol in een speeltuintje. Dat wij hiervoor een stukje moesten fietsen was de opzet, alleen hadden wij niet verwacht dat het weer zo snel zou omslaan. Alweer hadden de apps het niet goed. We zouden nog ruim drie kwartier speeltijd krijgen voordat de eerste druppels zouden vallen. Nou, dat werden hooguit 10 minuten. Maar het stukje fietsen deed ons goed en was gezellig, daar gaat het tenslotte om.

Kijk hem eens gaan, alvast oefenen voor de stormbaan.

De rest van de avond heb ik gevuld met speurwerk naar diorama materialen en technische snufjes. Voor jullie dus hartstikke saai. “Welterusten”.


Woensdag 14 augustus 2019

Frustrerend ochtendje. Helaas voor niets gestreken en geschoren klaar gezeten voor de voedselgroep en na bespeuren van wat gekriebel op mijn hoofd nu ook behept met luizen. Gaat lekker zo. Dus even geen blije gezichten in huize rust-roest. Ik vertrouw er maar op dat er snel blije berichten binnenstromen en de glimlacht weer op mijn toet verschijnt. (Na de verloting van de voedselgroep had ik uitgelogd. Bleek ik achteraf toch nog uitgenodigd te zijn, hier helaas dus naast het net gevist. Kan er ook nog wel bij).

Voor de rest zijn er nog wel meer puntjes die mijn humeur zo’n beetje naar -0 brengen. Misschien maar even een paar keer diep ademhalen en een lange frisse neus halen. Wie weet helpt dat…..

In de tropen

,,Oké, ik ben het echt spuug zat, iedereen aankleden nu en hup de deur uit”.
Een klein uurtje later keken wij onze ogen uit in ‘Avonturia De Vogelkelder’. Echt een aanrader om met het gezinnetje (of alleen) eens doorheen te wandelen. De Vogelkelder is min of meer een uit de kluiten gewassen dierenwinkel waar je van een parkiet tot aan de griezeligste spinnen kunt kopen. Alles te zijn in prachtige terrariums, aquariums, paludariums en heel veel meer. De winkel is gratis toegankelijk en er is wel een betaald gedeelte waar je helemaal je ogen uitkijkt. Dat moeten jullie zelf maar gaan ontdekken, want wij hadden geen portemonnee meegenomen. (De kids waren er wel al met Ama geweest en raakte er niet over uitgesproken). Maar zonder dat stukje extra is het al een hele belevenis op zich.

Schattige muisjes die het gezellig hebben storen zich geen millimeter aan jou, flamingo’s lopen parmant tussen reusachtige karpers terwijl diverse schildpadden zich tegoed doen aan, ja waaraan eigenlijk en kon Sebastiaan vele vogelsoorten aaien en knuffelen. Die fel gekleurde kikkers zaten in een terrarium waarin zich kleine garnaaltjes voortbewogen, waar een watervalletje zich door boomstronken kronkelden. En dat gewoon aan een tafeltje waar wij een kopje koffie genoten.

Na dit geweldige uitje waren wij blij dat er na het feestje van Sebastiaans verjaardag nog het e.e.a. in de vriezer was beland. (Enkel de bao pao hebben wij er bij moeten kopen, de rest was opgewarmd en eigenlijk nog lekkerder van smaak.

Zo, en nu verliep de dag toch compleet anders dan wij voor ogen hadden. “Welterusten”.


Donderdag 15 augustus 2019

De tijden dat ik dagelijks met allerhande transgender ontwikkelingen bezig was staat (voorlopig) op een laag pitje. Daar heb ik wel genoeg uitleg over gegeven, maar de oorsprong van dit logo draag ik een heel warm hart toe en wens Mees dan ook heel veel succes bij de verdere ontwikkeling hiervan.

Deel 2 ging vanochtend ook goed. Vandaag als een van de eerste uitgeloot voor de voedselgroep. Vanavond word het veel salade met hamburgers.

Dikke paniek, 1200 km verderop.


Maar wat was deel 1 dan? Nou, laat ik nu even na zevenen mijn telefoon aanzetten en wel vier (4) oproepen van Sophie uit Portugal te hebben gemist. Net te hebben gemist. Dus ik uiteraard overbezorgd terug gebeld en wat bleek: er was even dikke paniek, zij kon haar vriendinnen niet vinden in de uitgaansgelegenheid?! Gelukkig was dit inmiddels opgelost, maar wat had ik meer kunnen doen dan haar gerust te stellen. Ik ga er maar blind vanuit dat het heel erg gezellig is/was en dat de drank smaakt………..

Grote schoonmaak

De zonen van vrienden van onze vrienden hadden hun kamers een grondige schoonmaak en opruimbeurt gegeven. Dit hield zo’n beetje in dat er heel veel leuks in dozen en tassen ging waar onze kinderen heel erg blij mee zouden zijn. Zodoende werden wij vanmiddag op de koffie uitgenodigd en werd al het moois aan Daniël en Sebastiaan geshowd.

IJskoude kinderpret

Tussen de buien door konden wij een kopje koffie in de buitenlucht genieten en naast een heerlijke loungeset staat er ook een zwembad in hun tuin. Drie maal raden wie daar binnen enkele seconden indook? Oké, iedereen heeft het goed geraden dus vandaag zit er geen prijsje aan vast. Of je moet genoegen nemen met een kusje van mij!

Een van de zoons, Tim, reed tussen de bedrijven door op een oxboard door de woonkamer en de tuin. Hij is daar bizar behendig op. En toen mocht Sebastiaan een poging wagen. (Stom van mij om dit niet te filmen). Maar nu komt het: ,,neem het board maar mee naar huis Sebastiaan, hij is nu van jou!!” Zei Tim. Kijk, en dat is nu jammer dat ik dit niet heb gefilmd, gefilmd hoe Sebastiaan reageerde!! Wat is dat mannetje blij zeg!!
Ik ga niet alles vertellen wat de kids verder kregen, maar zij zijn flink verwend en zelf ik kom aan mijn trekken met een stapel oude strips. “Welterusten”


Vrijdag 16 augustus 2019

Onrecht

Als iemand onrecht wordt aangedaan dan gaan mijn nekharen recht overeind staan. Zeker als dit gebeurd bij gebeurtenissen die veteranen hebben meegemaakt. Het maakte mij vanochtend zo verschrikkelijk kwaad dat ik echt naar lucht moest happen en 2x tot 10 moest tellen. (Dat hielp overigens wel, anders had ik wellicht dingen geschreven die niet zo netjes waren).

Daarnaast las ik een artikel in HP de tijd, over ‘Ahmed Aarad’. Ahmed is een Marokkaanse man in een rolstoel die vanwege zijn werkzaamheden voor een “vrije pers” hard op zijn rug werd geslagen. En zijn vrije woord bevalt het linkse gedachtegoed niet. Daarom meent menig deuger dat je dan gerechtigd bent om een gehandicapte te slaan!! Kookpunt nummer 2 vanochtend. Ook daar moest ik 2x tot 10 tellen. (Geloof eigenlijk wel 4x tot 10).

https://briez.nl/

Vandaag en ‘gisteren’

Ik ga natuurlijk geen extra reclame maken, maar ik ga niet helemaal verklappen waar ik net ben geweest. Het enige wat ik wel wil delen is dat het in Scheveningen is en ik daar van mijn baardharen word afgeholpen.

Voor de tijd nog snel even langs Ama gereden om de oude fiets van grootvader op te halen. Tja, want Justin, die eigenlijk helemaal geen fiets waard is, heeft mijn oude herenfiets in drie jaar tijd volledig gesloopt!!
Inmiddels is Ama ook in Zoetermeer, heeft zij boodschapjes gedaan en gaat zij ook nog eens voor ons koken. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is, kregen wij ook nog eens twee kaartjes voor de bioscoop. Straks met Saskia naar “Yesterday”.

Heerlijk zo’n feel-good-movie. Even verstand op nul en genieten maar. Zeer de moeite waard en positief opgeladen terug naar huis gefietst. “Welterusten”.


Zaterdag 17 augustus 2019

Al die negatieve nieuwsberichten kwamen even mijn neus uit. Er is toch ook zat leuks te vinden….. (Als je goed zoekt dan). Maar was het zat genoeg om maar eens een blogje te schrijven. Even veel leuker om te doen dat al die bagger te moeten absorberen. Zo kwam dus “Waar was je dan?” uit de pen.

Luilakken en nog eens luilakken. Bij iedere poging om de AH te gaan verblijden met een bezoek van ons, gaat het wéér regenen. Het is alsof ze het erom doen!! Na lang beraad en speuren op internet gaan wij voor een uitgebreid menu vanavond. Let op: Tomatensoep met witbrood, salade en voor de liefhebbers een met frituurvet volgespoten kroket. (Dat doe ik stiekem omdat de kinderen kroketjes uit de fryer zo saai vinden).
Nu maar hopen dat de weergoden ons zomenteen goed gezind zijn en ik mijn winkel-fiets-wagentje achter de fiets kan hangen.

Oh, en gelukkig kwam Justin ook om een gunst vragen. Zijn nieuwe fiets, je weet wel, die van grootvader, daarop staat het zadel scheef en moet het ook een stukje hoger……………………… Bijna 20 jaar hé!! (En dan heb je daar een vrouw voor nodig 🙂 ).


Zondag 18 augustus 2019

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

FF piepen

Gisteravond geen afsluiting, geen welterusten, helemaal niets. Na het eten was het de bedoeling voor een hazenslaapje en dan een lekkere wandeling. Ik kwam helaas niet meer uit dat hazenslaapje. (Eigenlijk val ik bijna de hele tijd in slaap). Moet ik mij nu ongerust gaan maken omdat ik met de dag vermoeider word en er serieuze pijnklachten om de hoek komen kijken? Er klopt gewoon iets niet, maar aan de andere kant heb ik nog steeds de koppigheid in mij dat het wel weer over zal waaien. (Maar het is wel een beetje lang aan de gang, te lang).

Zo, weer genoeg gepiept en nu weer fris en fruitig aan een nieuwe dag beginnen. Wat gaat het vandaag worden?

Even tussendoor, maar ik heb een paar nieuwe dingetjes geleerd die je met een kunstgebit niet (meer) kunt doen;
1) Zo blijkt het niet verstandig om een ‘Snicker of Mars’ aan te nemen. Alles in mijn mond zat binnen 10 seconden aan elkaar geplakt en was een uur bezig om weer een schoon en passend gebit in mijn mond terug te krijgen.
2) Als er één hard kon fluiten op haar vingers, was ik het wel. (Mensen hielden zelfs de handen voor den oren als ik floot). Ja zelf op één vinger!! En nu? Nu komt er een of wazig vaag gepruttel van lucht uit mijn mond. Het welbekende fluiten in onze buurt is voorbij. Ik floot namelijk altijd als onze buitenspelende kinderen thuis moesten komen. Als troost hangt er nu een plastic fluitje naast de voordeur.

Ik ga zo naar bed, naar bed met een super blij gevoel. Ons gezin is vanavond ontzettend blij verrast met een super cadeau van onze vrienden Scott en Natasja. Maar wat dat is, dat vertel ik jullie morgen, goed? Of niet goed, mag ook, alleen ik zit achter het toetsenbord 🙂 “Welterusten”.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

One Comment on “Dagboek week 33 – 2019

  1. Pingback: Dagboek van een transvrouw, over haar gezin en haar bruisende leven.

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: