Advertenties

Dagboek, week 32 – 2019

Zal het weer een echte week gaan worden of gaat de verveling er vanaf druipen. Blijf op de hoogte zou ik zeggen.

Trans-Af

Zoals ieder jaar vallen er nogal wat woorden over de Pride in Amsterdam. Het feestje van verbinding, open- en vrijheid is nog steeds zo beladen dat één enkel niet door de mainstream geaccepteerde opmerking word gezien als rechtstreekse aanval en laten zij geen spaan van je heel.
Mijn grootte fout lag meer in het accepteren en uiten van homofilie en de jonge, bange, medemens uit de kast te doen komen. Die moet je mijn inziens over de streep trekken met charismatige leuke homo’s, mensen die goed in de markt liggen. (Zoals Rogier, je weet wel, die met Gordon zou trouwen. Iedere ouder zou die toch wel als schoonzoon willen hebben).
Maar nee, dan word er een artiest naar voren geschoven die alles vertolkt waar je je kind, je ouders nou juist niet mee wilt lastigvallen. Maar oh wee als je dat hardop zegt. Dan ben je plotsklaps Trans-Af.

Laat staan dat je dan ook nog eens een grap over 6 travestieten in een boerka maakt.

Met rechte rug

Het is met ‘spit’ best moeilijk om je rug recht te houden. Nu heb ik het ooit eerder gehad, maar daar kan ik mij bar weinig van herinneren, laat staan wat ik er toen aan deed en hoe snel ik er vanaf was. Nu werken die spierverslappers werk wel en doen die pijnscheuten naar de achtergrond verdwijnen. Maar soms zo goed dat ik even vergeet rustig aan te doen (tot zover mogelijk dan) en dan volgt er een venijnige steek om je er aan te herinneren dat je niet goed naar ome dokter hebt geluisterd.

Zit het goed en lekker

En ja hoor, weer liepen er over het koppie van Daniël enkele luisjes……. Dat arme jochie komt er maar niet vanaf. Vanochtend voor de 10e keer zijn haar met een speciaal goedje behandeld en daarna direct naar de kapper om die wilde bos eens flink te snoeien. Dat wilde hij zelf ook super graag.
Bij de kapper moesten zowel de kapster als ik Daniël afremmen met de wens van kapsel. Als het aan hem lag ging hij bijna kaal de deur uit. Uiteindelijk was hij tevreden en liep hij de deur uit met een geweldig stralend en blij koppie. Wat is het toch een heerlijk ventje.

MobileMobile

Na het grote avontuur bij de kapper konden wij nog een grote wens van hem in vervulling laten gaan. Via Marktplaats had ik een zitje kunnen scoren zodat hij eindelijk bij mij achterop kon zitten. (We deden dat wel eens met een kussen onder de snelbinders maar dat is toch echt niet veilig!)
En nu kan hij dus veilig en wel bij mij achterop, met zijn voetjes is steuntjes en zijn rugje veilig beschermd tegen laag overvliegende reigers.

Hoera een meisje

Nou niet gelijk rare dingen denken! Het is gewoon de geboorte van een kindje, een heel mooi kindje. (Wel eentje van bijzondere ouders, dat dan weer wel). En nu is mij gevraagd om daar een mooi soort van collage van te maken, zodat Marion deze cadeau kan geven. Dat zijn nog eens leuke vraagjes van een vriendin die ik graag voor haar doe.

Dus zo werd deze eerste dan van een nieuwe week er weer eentje met verrassingen en niet saai. “Welterusten”


Dinsdag 06 augustus 2019

Het is gelukt, samen met Marion is een leuk cadeau uit de computer gerold en kan zij dit spoedig aan de trotse ouders overhandigen. Het baby-tje van Rogier is overigens een schatje!

De ‘niet’ aanbiedingen

Een nieuw zitje op de fiets vraagt natuurlijk om een ritje, alleen vond ik het voorstel van Daniël nu niet echt een grappige keuze. Welk kind wil er nu naar de Hoogvliet? Daniël dus en omdat ik daar toch heen ging had Saskia een lijstje gemaakt van alle aanbiedingen en wat ik daarvan mee terug mocht zeulen. Aldaar aangekomen dook Daniël gelijk de speelhoek in en ging ik naarstig op zoek naar al die prachtige aanbiedingen. Alleen waren die in geen velden of wegen te vinden en bracht een vriendelijke medewerker uiteindelijk de oplossing: ,, mevrouw, deze aanbiedingen gaan pas morgen in”. Met drie kleine boodschapjes en een stuiterende Daniël verliet ik weer de Hoogvliet, op weg naar huis voor het volgende avontuur.

Klein Marokko

Justin en Sebastiaan willen maar naar één kapper, de Marokkaanse. En ik moet eerlijk bekennen dat die gasten hun vak wel verstaan. Voor die €12,- zijn zij ruim 1 uur bezig met Sebastiaan en leveren echt vakwerk af. Als ik daar op een stoeltje zit en aandachtig de andere slachtoffers in de stoelen zie zitten dan worden zij als koningen behandeld. Je kan zeggen wat je wil, maar dit is wel super goed. €12,- en waar voor je geld!

Klein Zoetermeer

En daarna was het racen naar huis, koken, dutje doen en een flinke wandeling naar de “Schapenweide” maken. Aldaar hadden wij weer schik met allerlei trucjes op de schommels, waarvan er een het filmen waard was, bij deze:

Als jullie het niet erg vinden sluit ik de dag weer af, geen puf meer en hoop dat die rot-rug nu eindelijk eens een beetje beter gaat worden. “Welterusten”.


Woensdag 07 augustus 2019

Mijn onlangs overleden broer zou vandaag zijn verjaardag vieren. Ter nagedachtenis steek ik vandaag een denkbeeldig kaarsje aan.

In al die jaren dat wij in Zoetermeer wonen is er zomers wel een waarschuwing voor ‘blauwalg’, maar zo erg als dit jaar heb ik het nog nooit meegemaakt. Voorheen betrof het altijd het zwemwater van ons eigen recreatiemeer en nimmer de binnenwateren. Maar toen wij gisteren aan de wandel waren zag je overal blauwe zwemen op het oppervlak drijven. Het had ook wel iets magisch.

Straks ga ik een poging wagen om bij Marion te geraken. Zij heeft wat hulp nodig bij de installatie van een nieuw stukje keukenblok. Het pas-zagen van een aanrechtblaadje moet mij toch echt wel gaan lukken lijkt mij.

Wie niet zaagt, wie niet wint

En vandaag won ik weer de hoofdprijs ‘pas-zagen’. In ieder geval zit Marion’s keukenblok en nu picobello uit en nu nog mee gaan maken wat er voor lekkers er allemaal uit haar nieuwe oventje tevoorschijn gaat komen.

En wat is er dan niet lekkerder dan thuis aan te schuiven met een lege maag. Ik zou niets anders weten, tenminste, als er iemand thuis is dan. Zo te zien aan ‘zoek vrienden’ zit iedereen aan de Zweedse gehaktballetjes in de Ikea. Dagje uit met Ama en dat was ik dus helemaal vergeten.
Weet je wat: ,,ik ga mezelf verwennen met een bordje niks“. (En misschien wel de tip van Marion opvolgen, even lekker in bad mijn rug een boost geven!!).

Eerste aanzet

Voor de hulp vandaag heb ik een fantastische cadeau van Marion gekregen. Zij is, mede door de blogs, op de hoogte van een lang gekoesterde wens en nu laat zij deze in vervulling gaan door een eerste aanzet te geven. Het gaat wel heel erg veel tijd kosten om het resultaat te kunnen laten zien, zeg maar minimaal een jaar. Als ik er flink aan door kan werken dan en reken dus maar op een jaartje of 2 :-). Maar ik heb nu wel iets om handen en om van te dromen….. “Welterusten”.


Donderdag 08 augustus 2019

Nu klopt het wel toch, hé buuf? Verder houd ik het begin van de donderdag even kort want er staat mij zo weer een behandeling bij Briez te wachten. Er gaan weer wat baardhaartjes naar de eeuwigen jachtvelden. (Nog zo’n 600.000 te gaan, het schiet al op…)

https://briez.nl/

Modelbouw

Nu stond het al een tijdje op mijn verlanglijstje, maar eventjes naar Den Haag op en neer doe je niet zo snel. Zeker niet om enkel en alleen een beetje te likkebaarden. Maar nu ik voor Briez in Scheveningen was en simpelweg een andere halte uit te stappen trok ik de stoute schoenen maar aan. En ik heb inderdaad staan kwijlen en mijn ogen uitgekeken. Wat leuk om een winkel te bezoeken die daar al sinds mijn kinderjaren zit. Volgende keer neem ik Sebastiaan ook mee op sleeptouw, want die weet dit sinds kort ook heel erg te waarderen! O, ik wat in ‘De Houtloods‘.

Pannen-groente-koek

Spek, kaas, poedersuiker, stroop en jam waren de ingrediënten voor de stapel pannenkoeken die ik voor het span mocht maken. Het enige gezellige hieraan was dat wij buiten konden eten. Voor de rest konden pannenkoeken mij geschoten worden. Met het laatste beetje beslag maakte ik een soort van gevulde pannenkoek. Met zo min mogelijk deeg een geel van champignons, wokgroente, taugé en hete saus. Toch een gezonde hap, op het beslag na dan. En het was nog weg te krijgen ook. Om de calorieën toch nog een beetje op peil te houden ging ik na het eten nog een stukje fietsen.

De rest van de avond ben ik bezig geweest met informatie vergaren voor het te bouwen diorama. Dat wordt nog wel een dingetje want volgens de eerste berekeningen word deze uiteindelijk 1m2 en dat is iets te groot om in een vitrine te zetten. Nu kan ik er twee dingen voor verzinnen: of ik maak een bijzettafel van 100×100 cm of ik maak 4 te schakelen delen. Ik ben er nog niet uit en mij kennende komt er straks iets totaal anders uit mijn vingers. “Welterusten”.


Vrijdag 09 augustus 2019

Een fietstochtje zit er vandaag waarschijnlijk niet in. Eindelijk een paar dagen regen om de droge grond van wat vocht te voorzien. Nu rustig even de tijd nemen wat er dan wel onderhanden genomen kan worden. Tot nu toe heb ik nog weinig kunnen vinden wat zo’n druilerige dag kan vullen.

Indisch & spinnen

Ama zou vanmiddag de kids en Saskia verwennen met een dagje uit en een lekkere hap. Door het slechte weer viel dit in duigen en heeft zij wat anders verzonnen waarmee het span ook heel erg blij was. Uiteindelijk belandde zij voor het avondeten bij vishandel Simonis aan de Scheveningse haven en hebben heerlijk genoten van allerlei visgerechten.

Eigenlijk stond mijn middagje op niet actief. Het lag niet in de bedoeling om deel te nemen aan het uitje vanwege mijn rug. Dus er zat niets anders op dan mijzelf te vermaken. Maar dat liep heel anders!

Even na twaalven belde Edwin op om mij uit te nodigen voor een bioscoopje. Onze eerste keus was ‘Yesterday’, maar die draaide dus nergens in de middag. Er zat niets anders op om te kiezen voor keiharde actie of wat mildere actie van een jongeman in een spinnen-pak. Het werd dus die laatste. (De film is echt een aanrader, het grootste gedeelte van de film hebben wij gemist omdat wij beiden in slaap vielen bij de langdradige passages).

Na uitgerust de bioscoop te hebben verlaten nam Edwin mij mee naar een klein en gezellig Indisch restaurantje in de Korte Houtstraat. Daar kozen wij voor de rijsttafel voor twee personen en hebben echt voortreffelijk gegeten. Echt een aanrader! (Kopi Kopi)
Tijdens deze heerlijke maaltijd kwam Edwin er achter dat goeie kennissen van hem enkele tientallen meters verderop zaten te eten. Het voornemen was dan ook om deze mensen te gaan ontmoeten. Edwin wilde mij ook heel graag aan hen voorstellen.

Rondje Den Haag

Na de heerlijk maaltijd werd ik niet veel later aan de vrienden van Edwin voorgesteld en gezamenlijk liepen wij via een toeristische route naar restaurant ‘Het Gouden Hoofd’, om daar een terrasje te pakken. Wat een leuke en lieve mensen zijn zij en volgens mij klikte het meteen. Ik raakte eigenlijk niet uitgepraat over mijn kennis van Den Haag en niet veel later liepen wij langs en door een paar leuke stukjes van de Haagse binnenstad. Ondertussen kon ik hen best wel veel vertellen over de dingen die wij onderweg tegenkwamen, meer dan ikzelf dacht te kennen. De wandeling was zo gezellig dat ik er nog wel een uurtje aan vast had willen knopen, alleen was het al best wel laat en moesten zij morgen weer vroeg uit de veren. Hopelijk komt er nog een herhaling met meer tijd. (En voor mij uiteraard meer energie).

Het slapen tijdens de film was echt geen grapje, zowel Edwin als ik vielen daadwerkelijk in slaap. Er gingen zelf mensen tijdens de voorstelling weg! “Welterusten”.


Zaterdag 10 augustus 2019

Knettergek

Blijf het een verkeerd signaal vinden dat men strijd voor Niqab draagsters. Ik mijn belevenis staat dit gewaad juist voor onderdrukking van vrouwen en staat het symbool voor een geloof dat werkelijk niets, maar dan ook niets, goeds voor heeft met ongelovigen en al helemaal niet voor de groep waar ikzelf onder val. Ondertussen buitelt men in Nederland over elkaar heen en maken ze elkander uit voor racist, NSB-er of wat dan ook. En ondertussen is het gewoonweg niet bespreekbaar, durft men het zelfs in gelijk te trekken met de Jodenvervolging. Je bent voor, of je bent tegen, een middenweg is er niet. Dus als je zegt tegen te zijn hoor je automatisch bij een extreem rechtse organisatie. Ik word daar zo verdomde moe van. Zo langzaamaan zijn we in Nederland knettergek aan het worden. In ieder geval nog gekker dan ik ben.

Hulp onderweg

Afgelopen week een berichtje in een Facebook-groep waar ik een traantje om laat. Wéér een maatje die uit het leven is gestapt. En zojuist konden enkele woorden, van iemand die het leven ook niet meer ziet zitten, genoeg mensen mobiliseren om naar het huis van de ongelukkige te gaan. Ik hoop zo dat zij op tijd zijn en hun hulp niet tevergeefs zal zijn.

Opvang

Zou dat geen gat in de markt zijn, opvang voor ouders waarvan het huis vol zit met indrinkende meiden? Het is weer zover, de woonkamer is niet alleen overgenomen door kwekkende meisjes, ook de bijbehorende muziek is van dien aard dat je haast wel aan een of andere antidepressiva moet.
Daar komt nog eens bij dat zij beloofd hebben om uiterlijk 00:30 uur het pand te verlaten. Dat duurt nog ruim 3 uur!! Weten jullie wel wat een ongelooflijke kwelling dit is. (Ik zit nog liever in de wachtkamer van een tandarts in een onderontwikkeld land waar je patiënten hoort gillen van de pijn en het gereedschap van de behandelende persoon van de Action komt…….). Voor de zekerheid sluit ik nog niet af, wie weet schrijf ik straks mijn allerlaatste afscheidswoorden.

Nog maar een half uurtje volhouden en dan moet het voorbij zijn, kan ik mijn bedje op gaan zoeken. Ik had hier zo geen zin in… “Welterusten”.


Zondag 11 augustus 2019

De dag is nog niet voorbij, de maaltijd zit er net in en zijn aan het nagenieten van een geweldige dag. Niet alleen waren de belevenissen super, maar ook bij thuiskomst wachtte ons een lieve verrassing.

Helikopters, Heerhugowaard en Blijdorp

(Voor de nieuwkomers: afgelopen jaar ging ik met Sebastiaan en een vriendje van hem naar ‘De Bonte Wever’, een all-inclusief hotel met zwembad en van alles en nog wat te doen. De jongetjes vermaakte zich uiteraard prima maar ik liep een beetje met mijn ziel onder mijn arm. Dat was een lieve vrouw opgevallen en niet veel later zat ik bij Petra en Peter aan tafel. Het klikte heel goed en zodoende heb ik mij deze vakantie geen moment verveeld en genoten van hun gezelligheid. Ondertussen raakte Sebastiaan en zijn vriendje weer bevriend met hun zoon Ercan).

Rond een uurtje of twaalf vertrokken wij richting Noord-Holland, met eindbestemming Heerhugowaard. Na zo’n beetje een jaar geleden ontmoette wij weer de mensen die ik tijdens de vakantie in Assen heb ontmoet. Na een overweldigend welkom en oprechte blijheid elkander weer te zien, hebben wij een hele fijne en gezellige middag gehad. Eigenlijk veel te kort, maar ook gewoon fijn dan het mogelijk was om samen te zijn. Voor Saskia waren Petra en Peter uiteraard nieuw en ook dat klikte goed.

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

Peter is een fervent instructeur en vlieger van RC Helikopters en het was vandaag jammer dat er teveel wind stond om een demo van hem te mogen meemaken. Maar alleen al het zien van zijn verzameling radiografische helikopters was voor mij en Sebastiaan uiteraard een welkom feestje.

En toen wij rond zevenen thuiskwamen lagen er 6 toegangsbewijzen voor Blijdorp op de mat! Die hadden wij gekregen van een lieve schat via Twitter. Iemand die wij helemaal niet kennen gunt ons zomaar een dagje dierentuin! Hoe lief is dat. Wat zijn er nog geweldige mensen op deze wereld!

En na al dit fijns ga ik de week afsluiten en straks lekker op een oor. “Welterusten”.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

3 Comments on “Dagboek, week 32 – 2019

  1. Ha, dan was je in de buurt, zaterdag waren we thuisgekomen…

  2. Pingback: Transgender in de blender, van man naar vrouw en meer, veel meer!

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: