Advertenties

Dagboek week 31 – 2019

Kom regelmatig even buurten en lees de dagelijkse beslommeringen van het leven.

Maandag 29 juli 2019

Vanochtend begon ik te typen en te typen. Niet veel later knipte ik het uit het dagboek en plakte het in ‘Overlast‘. Het kan zo verkeren, nietwaar? We starten in ieder geval een nieuwe vakantieweek en gaan er wat leuks van maken. ‘Wat’, weet ik nog niet, er komt vast en zeker wel wat op ons pad. (Is nooit anders geweest geloof ik 🙂 ).

Aha

Voor onze deelname aan een boekje van de ‘Linda Foundation’ kregen wij een hele fijne attentie in de vorm van cadeaubonnen. Nu hadden wij ze graag willen inlijsten en dagelijks knuffelen, maar daar waren ze niet voor bedoeld. Zodoende durfde wij het aan om ze toch maar te gebruiken. Vandaag deden wij heel overwogen en bewust inkopen bij de AH. Vooral veel bonus-artikelen en zaken voor de was en zo.

Tot nu toe is de dag nog niet erg spannend, echt een maandag. Sebastiaan is met vriendjes in de blauwalg aan het badderen en Daniël zorgde voor lekker veel vertier bij de oma van een vriendinnetje. (Schoonzus Oesje had vanmiddag een nare en pijnlijke operatie aan haar nek, ook niet iets om vrolijk over te schrijven, toch?).

KerstKerst

Over een klein uurtje gaan de gaspitten weer aan: krieltjes, vissticks, halskarbonade en 100% verse speciebonen uit eigen tuin.

Avondje Hooveren

in de middag vroeg Daniël al of ik met hem naar de ‘Schapenweide’ wilde wandelen en beloofde hem dit na het eten te doen. Zodoende mochten wij hem weer om en om tot in de pruimentijd duwen op de schommel. Geloof het of niet, maar daar ging een prachtige vlinder steeds op mijn hoofd zitten. Alleen had deze weinig met selfies, dus iedere keer als ik een foto wilde maken vloog hij een rondje totdat de camera uit beeld was…. echt waar gebeurd!!).
Op de terugweg kwam en een jongen op dat ding in het filmpje voorbij, daar achteraan kwam zijn moeder op de fiets. Saskia kennende deelde zij binnen 10 seconden lief en leed met deze moeder en zei, tussen neus en lippen door, dat Daniël best wel een ritje mee zou willen rijden. Nou, daar ging hij dan, over het gras, over de paden, over heuveltjes en door lange lanen. Hij had de avond van zijn leven. Aldus getekend!

En zo zie je maar weer, er gebeurt elke dag wel weer wat spannends. “Welterusten”.


Dinsdag 30 juli 2019

Alleenrecht

Gaan we nog even genieten vandaag of hebben jullie andere zaken aan het hoofd? Die van mij zijn niet zo spannend en gaan niet verder dan een poging te doen bij de voedselgroep en een bezoekje aan de fysio met Sebastiaan (en Daniël).
Daniël zit sinds gisteren weer in de Rianne fase. Hij wil niets liever dan aan mij vastgeplakt zitten en laat mij geen stap alleen doen. Gisteren moest Saskia bijna smeken om ook mee te mogen met de wandeling, want oei oei, Rianne is voor hem alleen.

AU

Net terug van de voedselgroep, (Ja, joepie, wij waren uitgeloot) zie ik wat dooien knopen in perk-plantjes zitten. Net als iedere dag buk ik om ze te verwijderen en merk dat mijn rug niet meer in de normale stand wil terugkomen. Nog maar een keertje proberen, want als Quasimodo door het leven is ook niet alles. En toen krak, daar lag ik en het deed iets wat pijn. Inmiddels loop ik weer een beetje maar het is alles behalve leuk! AU, AU!

AU + +

Verder rustig aan gedaan, klein wasje opgehangen en droog weer in de mand gedaan, beetje gekookt en met Sebastiaan naar de fysio geweest. Dus voor mijn doen echt goed mezelf gelet. Oh ja, ook nog mijn rug gemasseerd met een warme douche.
Inmiddels kan ik bijna niet meer uit een zit- of lig houding komen en is lopen strompelen geworden. Ondanks alle pijnbestrijding die al dagelijks naar binnen gaat is het nu simpelweg een groot drama. Je weet, ik piep niet zo heel erg snel als het pijn betreft, maar nu!

Maar nu weer over op de eerste geleerde oefeningen voor Sebastiaan. Kijk maar even mee en zie hoe goed hij het al doet :).

De laatste loodjes

Het zit er weer bijna op. Iedereen doet boven zijn of haar ding of slaapt, dat kan natuurlijk ook nog. In een tempo van 0,0001 de vaatwasser ingeruimd, de woonkamer een beetje aan kant geholpen en nu even achter de computer gekropen. Dit keer duurt het langer als ik gewend ben. Oke, het houd doorgaans een paar dagen sluimerend aan, maar deze keer is het best heftig. Het is nu ruim 13 uur verder en het neemt nog toe, niet best. Maar misschien helpt een nachtje slapen wel en sta ik morgen weer fris op! (Anders een tripje naar de huisarts 🙂 ). “Welterusten”.


Woensdag 31 juli 2019

Nou mensen, het is er niet beter op geworden. Na een toch wel redelijke nacht (niet helemaal joepie) is de rugpijn niet afgenomen en loop ik nog als een fossiel van 125 jaar oud. Wat is naar alle waarschijnlijkheid niet ga halen. Mooi (piep) dus. Als ik zit, dan zit ik en gaat het wel. Zolang ik maar niet beweeg. Beweeg-loos zitten? Zou niet weten hoe dat moet. Dat word vanmiddag nog gezellig omdat er een ritje naar Scheveningen op de agenda staat. Een uurtje naar de ‘Haartjes-weg-mevrouw’.

https://briez.nl/

Tot die tijd zit er niet anders op dan super rustig te doen en proberen iets van ontspanningsoefeningen te doen. Marion gaf vanochtend nog de tip om rekoefeningen aan de trap te doen. In eerste instantie dacht ik zelf aan een touw, maar na een korte uitleg van haar bleek dat gelukkig niet nodig. Alleen was dat achteraf, met een soort van artrose in de schouder, niet zo’n goed idee. Nu heb ik er weer een pijntje bij. (Dank je wel Marion 🙂 ).

“Zit”

Als ik mijzelf dit ‘commando’ geef, dan gaat het wel goed. Een eventueel “AF” zal ook nog wel lukken maar een een vervolg in de vorm van “VOLG” gaat nog niet zo soepel. (Eigenlijk helemaal niet). Omdat ik vanmiddag in “ZIT” houding naar BRIEZ ging, ging dat wel lukken. Maar daar vervolgens naartoe hobbelen en op de behandeltafel plaatsnemen was iets minder aangenaam. En dat terwijl het elektrisch ontharen juist zo strelend aanvoelt…… Nog leuker was het toen ik mij, geheel ontspannen, probeerde te verleggen. Toen was het gelijk over met de pret en kon ik vanwege de ruime instellingen van de tafel toch nog overeind komen. Nog een snelle groet aan Marion (die toevallig na mij in de “AF” stand ging) en door naar Ama, alwaar Saskia en Daniël op ziekenbezoek waren.

Afkoken

Bestaat dat woord eigenlijk wel? Ik wilde het eigenlijk gebruiken voor de omschrijving: ‘het koken af maken’, nee niet afmaken. (Wat boeit het eigenlijk).
Waar ik naartoe wil is het volgende: ,,nu ik zo in de kreukels lig is het wel fijn als iemand anders de touwtjes in de keuken overneemt. Hoe zou een ander het nu vinden om ieder mondje blij te maken met twee verschillende maaltijden. Nu vroeg de een heel weinig inzet omdat het deels een op te warmen kliekje was en het ander wat inspanning aan de wok vroeg. Appeltje / eitje tocht?!
Na een serieuze kreet om acute hulp heb ik mijzelf alsnog bereid gevonden om het eten af-te-koken. Na een heerlijk maaltijd te hebben genoten heb ik mij het lot der oudste kinderen aangetrokken en in dezelfde staat van ontbinding begeven. Die is standaard hetzelfde: ‘spontane hoofdpijn en de noodzaak om direct de bank op te zoek’.

En dan is het nu tijd om het bedje langzaamaan op te gaan zoeken, in de hoop dat Daniël vannacht niet schreeuwend wakker gaat worden. Ik zei met nadruk tegen een paar huisgenoten niet naar “IT” te kijken als Daniël nog beneden is. ,,Gaat helemaal goed komen Rianne, hij is met zijn eigen schermpje bezig”. En raad eens wie er opkeek toen meneer de clown net het armpje van het kindje afbeet? “Welterusten”.


Donderdag 01 augustus 2019

Kreukelzone

Een telefoontje met de assistente heeft mij toegang verschaft tot de praktijkruimte van de huisarts. De assistente vond de uitstraling naar de benen en het daaraan gekoppelde door de hoeven gaan verontrustend. Aldus mag ik vanmiddag even op de pijnbank van de dokter.

SPIT mensen, meer kan de huisarts er niet van maken. Pijnstillers had ik al dus nu een weekje spierverslappers erbij. Ik kan er verder ook niets van maken. Ja, rustig aan doen en niet te veel dooie blaadjes uit perkplantjes halen :).

En verder

En verder is het een dagjes als geen ander, met die verstande dat er vandaag een paar noodzakelijke handigheidjes gescoord konden worden. Zo kan ik nu wat makkelijker de boodschappen van de voedselgroep vervoeren en hoop dat de deal voor een kinderzitje doorgaat. Zo kan Daniël ook eens veilig achterop! “Welterusten”.


Vrijdag 02 augustus 2019

,,Schat, denk je aan de voedselgroep!” Lekker makkelijk appen vanuit het bed. Ik dus, de ontvanger van deze geweldige reminder, zat nog in campingsmoking achter de pc te twitteren, de krant te lezen en te bloggen. Goed, de loting was al begonnen en ik was reageerder numero 22, weinig kans dacht ik. ,,KOM MAAR” was de reactie. Maar wel binnen 30 minuten svp.

Kijk, wat is het dan toch heerlijk dat de reeds uitgevoerde operaties het mogelijk hebben gemaakt om mij binnen enkele minuten enigszins toonbaar te maken. Daarbij super blij zijn met de nieuwe aanwinst van gisteren waardoor het sjouwen met tassen en kratten tot een verleden behoren. Aldus kon ondergetekende, in weer en wind, een boodschappen-fietstas-aanhanger-dinges vol met boodschappen vullen. En geen centje pijn, want fietsen gaat wonderwel super. (Het had ook wel leuker geweest als de regen niet met bakken naar beneden zou komen). Maar ondanks dat zijn wij heel blij met de maagvulling voor een paar dagen.

Blokjes en priegelwerk

Nog niet koud binnen van de barre tocht konden de trappers van de fiets opnieuw in actie komen. Via via kon ik bij een andere LEGO verzamelaar een presentje ophalen. Die had hij per ongeluk 2x bij een bestelling (als cadeautje) gekregen. Dat zijn nog eens leuke dingen!! Het presentje trouwens ook!

,,Nu je toch zo leuk aan het hobby-en bent, kan je dan eindelijk eens dat tankje maken?” Vroeg Sebastiaan op een iets wat geïrriteerde stem. Mijn antwoord was ontmoedigend, want mijn reuma staat het bouwen van een schaalmodel van 1:76 in de weg. Maar daar ging hij niet mee akkoord, ik kon het hem ook wel even uitleggen hoe het moest!
Zodoende kwam het stoffige bouwdoosje van de kast, die lag er al vanaf zijn verjaardag van 2018. Na hem alles te laten zien en het precisiegereedschap tevoorschijn te hebben getoverd, besefte hij dat het toch iets te moeilijk was. Maar hij wilde hem o zo graag in elkaar hebben, desnoods onbeschilderd. Toch maar proberen dan?!

En zo gebeurde het dat ik de middag en de avond met pincetjes, tangetjes en vijltjes aan de slag was. Niet geheel naar mijn zin, want het kan altijd beter. Alleen lukte het mij wel om voldoende grip te houden op minuscule onderdelen. Nu dan wel onbeschilderd, maar er is een wondertje geschied en misschien wel een deurtje geopend om alsnog mijn wens uit de doen komen: ‘een diorama van de Unifil-post in Libanon’. “Welterusten”.

Mijn latere post, 7-2. (De twee prefabs op de voorgrond).

Zaterdag 03 augustus 2019

IT-se naweeën

Bij ons is het een gouden regel dat ik het eerste beneden ben, weer of geen weer, werkdagen of weekeinden. Elke dag weer begroet ik dan de eerste die beneden komt met een hartelijk ‘goedemorgen’. Daniël doet dit sinds kort ook, als hij de eerste trede van de trap aanraakt wenst hij mij al een goedemorgen. Dat doet hij overigens ook om er zeker van te zijn dat hij dan niet alleen is en niet bang hoeft te zijn.
Maar vanochtend lag ik, bij hoge uitzondering, nog op één oor, lekker te dromen. Zodoende voelde Daniël zich onveilig, schoot in dikke tranen en vluchtte naar zijn broer. Eind goed, al goed zou je zeggen.

Helaas pindakaas, ik werd bruut uit een heerlijke droom gewekt, want er werd van mij verwacht dat ik de kids op ging vangen, dat doe ik immers al altijd. Nu hoor ik al 8.615 dagen aaneengesloten dat de persoon naast mij slecht heeft geslapen en ik daar natuurlijk al volkomen immuun en ingespeeld op ben. Maar vanochtend zorgde het wel voor een heel slecht humeur. Pas na het derde kopje koffie kwam er pas een glimlach op mijn gezicht. Kreeg toen een dikke knuffel van Daniël, die vertelde zo blij te zijn als hij mij beneden aantreft.

Koekenbakker

En ja hoor, kreeg de vraag of ik wilde helpen bij het bakken van koekjes. Nooit gedaan maar niet te beroerd om een ‘handje’ te helpen. Puntje bij het paaltje was mijn inzet 100% en het nuttigen ervan 0,0%. Ze hebben ervan gesmuld, dat is toch wel het belangrijkste :-).

Wat is een kip uit een ouderwetse grill toch lekker. De kip overdreven vet met kruiden ingesmeerd en daarna, bij het open keukenraam, 70 minuutjes laten draaien aan het spit. Het leuke hieraan is dat de hele buurt mag meegenieten en sommige bijna watertandend opzoek gingen naar de herkomst van die overheerlijke lucht. (De buurman liet zijn hond wel 4x in die 70 minuten uit).
En je kunt zeggen wat je wilt, maar zo’n kip van het spit gaat echt kaal tot op het bot, iedere stukje word gretig van het karkas afgepulkt. Dat kan je van zo’n braadzak ding of zo’n magnetron geval met veel vlieguren niet zeggen.

Op het boodschappen doen en koken na was het een super rustig dagje. Moet ook wel als ik snel van de rugklachten af wil zijn. Nog een dagje rust en dan voorzichtig proberen om Marion even een handje te helpen met haar keukenblokje. Wat er morgen verder dan rust op de agenda staat zullen we dan nog wel zien, er komt vast wel iets voorbij. “Welterusten”.


Zondag 04 augustus 2019

Stront aan de knikker

Na de kop voor zondag te hebben gemaakt, ontbrak er verdere inspiratie en ging verder met waar ik mee bezig was.

Tot dat: ,,Rianne, kan je mij even helpen” van uit de badkamer klonk. Het was het lieve stemmetje van Daniël en binnen enkele seconden stond ik tot aan mijn enkels in dunne ontlasting…… Het arme mannetje heeft buikloop en redde het net niet om op tijd op het toilet te gaan zitten. Nu is dat geen enkele probleem, ware het niet dat hij zelf begonnen was met opruimen en de ravage van al dat welriekende bruine goedje werkelijk overal en nergens zat. Het meeste ook nog eens rijkelijk voorzien van een dot wc-papier.
En Daniël zelf? Die kon ik gelukkig met een ferme zwaai in het bad zetten. En terwijl ik driftig aan de schoonmaak ging stond hij te feesten onder de douch. Wat is er nu leuker om de zondag mee te beginnen.

En dan komt Sebastiaan nog wat olie op het vuur gooien. Dankzij Freek Vonk is hij volledig op de hoogte van het leven en de gebruiken van een Nijlpaard, dus Daniël kreeg dan ook prompt die bijnaam van hem. (Het schijnt dus dat Nijlpaarden hun staart ronddraaien tijdens het ontlasten, dat doet hij om zijn uitwerpselen te verspreiden…….).

MobileMobile

Niet veel later begon het gewonen leventje weer, zonder poep-zaken en gewoon over het ‘wie’ hangt de was op en ‘wie’ maakt de grill vrij van kippenvet. Ik hoefde daar niet eens mijn vinger voor op te steken.

Voordat je het weet

Loop je weer in de stront! Maar dan van hanen. kippen, pony’s, konijnen, geiten en biggetjes. (En als je niet uitkijkt heb je een flats van een ooievaar in je nek. Maar het is anders wel heel erg leuk, ’t Geertje. het is wel mijn meest bezochte locatie de laatste 21 jaar. Iedere keer dat ik opnieuw met grut kwam te zitten was een uitje naar lands meest bekende kinderboerderij wel met meest haalbare. Maar las vanouds was het een welkom uitje en een sportief stukje fietsen. Het welverdiende ijsje was heerlijk.

En dan nu het laatste woordje van week 31: “Welterusten”.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

One Comment on “Dagboek week 31 – 2019

  1. Pingback: Dagboek van een transgender, van man naar vrouw en meer, veel meer!

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: