Het hier en nu

Stealth

In de gemeenschap waaronder ik volgens al die letters van het alfabet zou moeten vallen, betekent stealth niets anders dan: ‘het geleefde geslacht verbergen voor de buitenwereld’.
De ene transseksueel wil dat nadrukkelijk terwijl de ander daar geleidelijk inrolt. Sommigen hoeven daar weinig voor te doen en andere hebben hiervoor een lange weg te gaan. (Voor een groot deel van de gelukkigen maakt het overigens niets uit). Als ik mijzelf hierin, kort maar krachtig, zou omschrijven kom het op het volgende neer: ‘via een lange weg ingerold‘.

Stealth gaan is immers nimmer een wens geweest. De wens tot meer vervrouwelijking lag meer gericht naar de wijze van presenteren op de werkvloer. Hoe meer ik zou doorgaan als vrouw, des te makkelijker het zou worden om mijn oude beroep voort te zetten. Daarnaast gebeurde er nare zaken die de wens tot vervrouwelijking meer onderstreepte, zelfs noodzakelijk maakte. Die wens, die noodzaak en de ondernomen stappen maakten de weg aanzienlijk langer dan vooraf voorzien.

Niets in het leven is voorspelbaar, morgen kan het over zijn, alleen is elke niet geleefde dag er één te veel.

Thuisfront

De steun van de mensen om mij heen, met voorop mijn vrouw en kinderen, maakten het transitieproces makkelijker. Makkelijker in de zin van hulp, ondersteuning en vertrouwen. Voor hen was het verre van makkelijk.
En toch hebben wij het samen doorstaan.-
In het prille begin, in de tijd van het “uit de kast komen”, hield ik mijn gezin en naasten nog voor dat als zij er te veel onder zouden lijden, ik acuut zou stoppen. Die momenten zijn er voor hun wel geweest, het was soms te veel en genoeg. Ondertussen was ik zover op weg dat het egoïsme sterker was dan waar ik in het begin stellig over was.
En toch hebben wij het samen doorstaan.

In het hier en nu speelt het mannelijke verleden soms nog een rol voor de kinderen en voor Saskia. Heel af en toe kruipt er nog pijn naar boven. Voor boosheid, verwijten en nare toespelingen is er alleen geen plek meer. Als er dan toch iets naar boven komt, word het besproken en uitgepraat. Sommige dingen zijn (nog) niet veranderd, zo ben ik nog steeds ‘papa’ voor Sophie en Justin. (Idem mijn stem).

Waar zijn de gouden handjes

Het terugkeren naar mijn oude werkzaamheden was de kern om grondig aan mijn uiterlijk te werken. Daarnaast was het opkrikken van de gezondheid een belangrijke factor. Het eerste, het werken aan mijn uiterlijk, is nagenoeg super geslaagd. Het tweede, de gezondheid, is minder goed uit de verf gekomen. Ik realiseer en accepteer nu dat het even niet anders is en Aken & Keulen inderdaad niet in één dag zijn gebouwd. De roeispanen kunnen worden ingetrokken.
Tegen de stroom inroeien heeft geen zin, zorgt voor stilstand in plaats van vooruitgang.

Wat er ook is gewonnen, is berusting en het vermogen om los te laten. Bijvoorbeeld om los te laten dat ik mij overal verantwoordelijk voor moet voelen. De frustraties die dit opleverde, inclusief de bijkomende stress, was funest voor het functioneren. Nu dit een plek heeft gekregen floreert de zorg voor het gezin op een andere wijze, die van rust en reinheid. En daar heb ik niet alleen vrede mee, daar voel ik mij super bij. Ik zeg niet dat het nu stil gaat staan, ik zeg dat het voor nu een hele prettige oplossing is en mogelijkerwijs een stap voorwaarts geeft.

Naast de huiselijke zorg liggen er wekelijks vrijwilligers bezigheden op mijn pad. Ben ik beschikbaar voor nuttige doeleinden en help iedereen en alles binnen mijn kunnen. Stilzitten is er niet bij.

Eindpunt

Is dit het wat ik voor ogen had? Daar kan ik eerlijk gezegd geen antwoord op geven. Wat er wel bereikt is, is rust, geen geestelijk pijn en geen uitzichtloze toekomst.
Dat het zo niet verder kon, dat er iets moest gebeuren stond als een paal boven water, maar waar het allemaal uiteindelijk zou eindigen, dat was een open boek. Dat is het nog steeds, dat is juist het leuke aan alles. Waar ik vroeger tegenaan hikte, ja zelfs tegen nabije toekomst, daar maak ik nu plannen tot aan mijn negentigste. Er is dus geen eindpunt, meer een begin van een nieuw tijdperk.

Van fouten moet je leren

Wie zonder zonde is werpt de eerste steen. Die steen gaat zonder enige twijfel aan mij voorbij. Puur op mijzelf gericht kan ik zeggen dat er de laatste jaren heel veel narigheid is gebeurd. Dingen waar ik spijt van heb en dingen die echt nodig waren om verder te kunnen. De periode van stuurloos zijn, mijn plekje zoeken en opeisen is een gepasseerd station. Nu zie Ik het opgeëiste stuk meer als een verworven recht, voor mij en de mensen om mij heen zeker geen overbodige luxe.

Anders

Het: ,,kijk mij eens anders zijn”, daar blijk ik niet in te passen. Daar heb ik zelf een soort van antipathie voor gekregen.
Het: ,,samenzijn en delen met andere die net zoals mij zijn”, daar is wel compassie mee. En ook mensen zoals ik help ik graag, mits het niet gaat op de wijze waarmee dit blok mee begon. ,,ik ben niet anders, wij zijn niet anders”. Ook draag ik graag uit wat er allemaal wel niet uit het leven valt te halen en dat, als je geregeld je doelen tegen het licht houd, je nog verder komt dan je ooit had kunnen dromen.

En dan zijn we nu beland in het heden, het hier en nu van een trans vrouw. En dat blijkt niet anders te zijn als dat van ieder ander. Een trans vrouw zal het wel altijd blijven voor hen die het weten. Voor sommige blijf ik een vraagteken maar vrijwel de meesten zien mij als ieder ander. Dat is het dus, op je stekkie belanden en behouden wat je lief is. En het is heerlijk!

Afsluiten

Als ik bovenstaande tekst teruglees bekruipt mij een gevoel van een naderend afscheid nemen. Het transgebeuren vaarwel zeggen en verdergaan met het leven waarin ik nu zit. Dat is absoluut niet zo. Er is geen haar op mijn hoofd om het ‘Transgender in de blender’ leven te stoppen. Het ‘alles is transgender’ is naar de achtergrond gedreven, daar waar het eigenlijk hoort te zijn. Het leven behoord niet om het transseksueel zijn te draaien.
Oh, als het niet duidelijk genoeg was: ,,ik was vroeger een man!”.

2 Comments on “Het hier en nu

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: