Dagboek week 29 – 2019

Elke week een nieuwe week, met meerdere malen per dag een update.

Maandag 15 juli 2019

X-man don’t cry

Maandagochtend 10:00 uur en de week begint al goed… We, Sebastiaan en ik, zijn net terug uit het ziekenhuis van zijn eerste afspraak met dr. H.H. Kaptijn, afdeling orthopedie. Dit vanwege zijn x-benen en het lopen op zijn tenen. (Waar hij overigens geen last van heeft).
Na wat testjes, die hij door de genoemde gebreken niet succesvol doorliep, bleken zijn hamstrings en achillespezen te kort. Hierop werden wij verwezen naar een andere afdeling om röntgenfoto’s te laten maken.

Foto: Bergman Clinics

Een klein half uurtje later zaten wij weer in dezelfde stoel als waar wij waren begonnen, nu met een röntgenfoto voor ons neus. Hierop bleek dat de heuphalzen van zijn bovenbenen in een verkeerde hoek staan. Hiervoor zal hij z.s.m. nacht-spalken krijgen en voor de te korte pezen fysiotherapie. Daarnaast is hij te zwaar en zal hij met mij aan de bootcamp moeten. (Daar vraagt hij al langer naar en dat dit steeds word uitgesteld is vermoedelijk de schuld van diegene die dit typt).

Zodoende gingen wij iets later bij het ziekenhuis weg, kwam Sebastiaan te laat op school en stond ik te lang droog. (Koffie!). Nu snel een afspraak maken bij de fysio, wachten op een telefoontje van de gipskamer en ondertussen duimen gekruist houden voor het herstel van Sebastiaan. Oh, voordat ik het vergeet: over een half jaar worden de behaalde resultaten bekeken, al geven deze geen garantie voor de toekomst. In het ergste geval krijgt hij plaatjes aan de binnenkant van zijn knieen, die dan alles zouden moeten gaan herstellen. Maar zover zijn wij gelukkig nog niet!

Slap lijntje

Back to school NL

Ligt het aan mij, ben ik zo’n verschrikkelijke neuroot of hebben daar meer mensen last van? Het is toch echt een serieuze kwelling als de waslijn niet strak staat en je keurig opgehangen goed langzaam naar het laagste punt zakt? Dus toen ik net een wasmand vol met vers droog-goed op mijn schoot kreeg en de droogmolen tevoorschijn toverde, ging er bij mij een lichtje uit. Aan het einde van het verhaal, na het spannen dus, hield ik zowaar 2 meter lijn over! Maar oh oh, wat staat het weer strak. Aldus getekend: Rianne.

JNDKGF

De wie? Jan Dijkgraaf. (Ik ga niet verder verklappen dat het een gerespecteerd journalist, schrijver, columnist enz. enz. is). Maar door lid te zijn van: jndkgrf.backme.org krijg ik dagelijks post van hem, waaronder hele wijze levenslessen. En daar maak ik dankbaar gebruik van. Vandaag ging het over rotte vis, althans, als je voor van alles en nog wat word uitgemaakt en de zin van het reageren hierop. Ik ben op de goeie weg…….

De paden op, de lanen in

Na een koolhydraten-bom (pasta) zijn wij met z’n vijven aan de wandel gegaan. Doel voor drie van de vijf is wel het afvallen en niet de frisse neus halen. Vooral Sebastiaan en Daniël (die hem nadeed) waren fanatiek bezig door tussendoor op te drukken en sit-ups te doen. Af en toe een sprintje tussendoor lieten zij graag aan de wat minder fitte wandelaars zien. Ondertussen vond een ieder het reuze gezellig en maakten wij een tussenstop bij de speeltuin in de schapenweide.

De jongste kids zijn echt te hyper door alle afsluitende dingen op school en de naderende vakantie. Vooral Sebastiaan heeft het er maar druk mee. Morgenmiddag is de aftrap van de musical en woensdagavond de finale. De publieks-aftrap doen Marloes en Justin, de finale doen we met de rest. En dan is het donderdag opruimen, opruimen en nog eens opruimen. Dan zit het er voor Sebastiaan definitief op, einde lagere school voor hem, het echte werk gaat beginnen, dag vrijheid… “Welterusten”.


Dinsdag 16 juli 2019

Wacht even, eerst de hele boel bij elkaar schreeuwen? (En daarbij te schelden als een viswijf). Gisteravond gezellig een stukje gewandeld en ‘s-nachts een cadeautje van de linker knie met artrose….. Met kramp in de rechtervoet en een condens trekkende cpap maakte de duur van de slaap tot een tranen-trekkend minimum. Dus kijk niet raar op als er vandaag nog meer spelfouten en wazige zinnen verschijnen. (Slaap je altijd zo slecht dan?).

Poederdoos

Hoe het ooit begon

He lekker, als ik nu om mij heen kijk in het kleine ‘kantoortje’, is alles schoon, geordend en opgeruimd. Als laatste was gisteren het make-up hoekje aan de beurt en heb de andere dames in huis flink aan het werk gezet. Nu moet ik eerlijk zeggen dat dit hoekje al meer dan een jaar mijn hoekje niet meer is want het is op brute wijze geconfisqueerd door Sophie en Saskia. Die sleepten al hun toiletartikelen heel geraffineerd naar beneden het kantoortje in en deden mijn paar spulletjes onder een berg zooi verdwijnen. Zodoende had ik al een ‘tweede’ hoekje onderin een bureaulade gecreëerd.
En gisteren was ik het zat, gooide alles in een groot krat, zette het op de eettafel en wenste de dames er veel plezier mee……

Roetse-poetse

Hoe leip ben je eigenlijk om brak door het huis te gaan met een emmer sop, spons en droogdoek op een snelheid van een vuurpijl. Maar het mag er weer wezen en ik zit nu lekker in het zonnetje uit te buiken van de kipschotel die Ama serveerde. En dan ook nog een ijs toetje van Marloes. Wauw, lekker bakkie. We hebben overigens ook buiten gegeten, gezellig met z’n 8ten aan een grote tafel.

Verder zit nu iedereen naar zijn of haar eigen weer-app te staren en druk te discussiëren over de te verwachten regenbuien op zaterdag. Daar zijn we lekker mee als dat doorgaat, want wij vieren dan wel de verjaardag van Sebastiaan. Er valt best veel te improviseren en ik laat mijn bereide maaltijd echt niet wegspoelen.

Na een aflevering van ‘Dark’zeg ik: “Welterusten”.


Woensdag 17 juli 2019

Tussen de buien door

Het is nu de 8e of 9e keer dat Sebastiaans verjaardag knallend in de tuin word gevierd, in de buitenlucht dus. Al die keren gebeurde dat onder een strak blauwe lucht en bij een heerlijke temperatuur. Niet zo verwonderlijk dat wij de tijd rond zijn verjaardag steevast bestempelden als dagen met uitzonderlijk goed weer. Een uitgesproken tijd om een uitje te plannen.
Het is nog nooit zo spannend geweest als deze keer. Iedereen in huis die het het begrip ‘weergoden’ kent, zitten derhalve meerdere malen per dag op hun eigen weer-app te kijken naar de voorspelde regen- en onweersbuien van aankomende zaterdag.

Voor mij betekend het ook te gaan goochelen met de inrichting van de feesttuin, wel of geen partytenten is vrijwel zeker een ‘wel’ aan het worden. Een andere keus is het risico te nemen door de boel zo laat mogelijk op te bouwen, na de laatste bui, die rond 15:00 – 16:00 uur word verwacht. Maar dit brengt uiteraard een groot risico met zich mee.

De Haartjes-weg-mevrouw met vis

Het is en blijft reclame, maar zeker eentje die het echt verdient. En het is gelijk duidelijk waarom ik mij al twee dagen niet scheer en straks naar Scheveningen afreis….
Omdat ik toch aan de haven in Scheveningen ben, is het ook niet zo’n gek idee om lekkere vis mee te nemen. Laat nou toevallig Ama vandaag ook komen (voor de musical van Sebastiaan) en mij juist daarom gisteren een donatie gaf voor vis. ‘Mag ik a.u.b. 4 lekkerbekken, 2 porties kibbeling en één zalmmoot van u’. Het water loopt mij nu al in de mond.😋
Nu schreef ik als kop: ‘De Haartjes-weg-mevrouw met vis’, maar waag het niet om met vis bij haar binnen te wandelen of vooraf een haring naar binnen te schuiven. (Is een tip, sommige mensen houden niet van vis, al kan je je dat moeilijk voorstellen).

Doodlopend

Wat een gezellige actie. Sophie en Sebastiaan gingen gezellig mee naar Scheveningen en beiden wilden tijdens mijn behandeling even over de boulevard lopen. Ach en wie ben ik om vier schattige oogjes te verbieden om een patatje te halen. Zodoende wees ik hun de weg naar de haven, alwaar een goeie patattent te vinden is. Vandaar uit was het een klein stukje verder wandelen naar de boulevard.

Na mijn cessie zaten zij gezellig te kletsen op het bankje voor de salon. Samen liepen wij naar de viswinkel, haalde onze bestelling op en genoten stiekem van een overheerlijke nieuwe haring. Pas toen wij de stadsgrenzen van Zoetermeer binnenreden vertelde Sophie, met schaamrood op haar kaken, dat zij de zee helemaal niet hebben gezien. Zij waren de verkeerde kant opgelopen en liepen zich ‘dood’ in de 2e binnenhaven.

Musical groep 8

Onze oren suizen nog na en vol euforie van hetgeen er vóór ons heeft afgespeeld. Het verhaal ging over draken van onhandelbare kinderen die door een tandarts van een chip werden voorzien. Dit maakte hen modelkinderen. Drie van de kinderen, nog niet behandeld door deze tandenbeul, rebelleerde en gingen op onderzoek uit. Uiteindelijk werden ook zij te grazen genomen en bleek een echte nerd niet geprogrammeerd te zijn. Hij redde uiteindelijke alle kids Eind goed, al goed.

Wat een bos haar, speciaal laten groeien.

Sebastiaan was één van de drie rebellerende kids en als eerste ook in de klauwen van de tandarts te komen. Ook hij speelde een geweldige rol en zong uit volle borst zijn liedjes. Nog maar een paar uurtjes school te gaan. Morgen is zijn laatste dag op de basisschool en ook nog eens zijn verjaardag. Wat zal hij blij zijn met zijn cadeau. Straks heeft hij iets in zijn zak waarmee je echt niet meer zonder kan. Al helemaal niet op het middelbaar onderwijs!!

Mensen, nog drie kwartier en dan is het zover, Sebastiaan 12 jaar. Het zit er dik in dat hij zo dadelijk nog gefeliciteerd gaat worden. Hij is reuze moe, maar ook reuze hyper voor zijn verjaardag. Ik denk wel dat de laatste het van de eerste wint. “Welterusten”.


Donderdag 18 juli 2019

HOERA, Sebastiaan 12 jaar

Ach ach, arme Sophie. Zij heeft de afgelopen dagen,met medewerking van Ama en Oesje, haar oude telefoon helemaal in nieuwstaat laten brengen en deze helemaal gepimpt en compleet gemaakt. Gisteravond laat probeerden wij samen de telefoon te voorzien van een simkaart en deze te installeren, toen er onverwachts een codeslot op bleek te zitten, waarvan wij natuurlijk geen code hadden. Het arme kind (Sophie) is tot 03:00 uur vannacht bezig geweest en heeft het probleem alsnog kunnen oplossen!!👍🏻

Zodoende kan Sebastiaan vanmiddag zijn cadeau in ontvangst nemen, dus tot die tijd: MONDJE DICHT!!!
Als ik straks Daniël naar school heb gebracht gaan Saskia en ik druk in de weer met het uitdeel-snoepgoed en de cake voor de leraren, het versieren van het huis en zachtjes aan ook voorbereidingen treffen voor zijn feestje aanstaande zaterdag. Het ziet er vooralsnog uit dat het de eerste keer gaat regenen op zijn verjaardag. Je kan ook niet alles hebben als je 12 jaar wordt…

Welpenhart

Verder dan een “Welp” heb ik het op de Katholieke Scouting Vereniging Loosduinen niet geschopt. Daarna werd het als een veredelde Padvinder knallen in Libanon. Maar het redden van mens en dier is in mijn hartje gebleven en daarom gaf ik de kat van de buren een rotschop toen hij onschuldige en zich niet kunnen verwerende Merels dreigde op te eten. Helaas was er één van de vier al dusdanig toegetakeld dat ik deze uit zijn lijden moest helpen, de andere drie zijn per ambulance naar de voelopvang gebracht. Eind goed, al goed.

Versieren

Wie is die bolle weerspiegeling

Nee, niet mijzelf, maar het huis. (Al ben ik langzaamaan best wel het versieren waard🤣). Na een reuze gevecht met het uitdeel-goed voor Sebastiaan zijn klasgenootjes was het tijd om te versieren en een stukje van de tuin al regenproef te maken. Het is gewoon niet zo handig om dit na het versieren te doen. Het grootste gedeelde van de binnen- en buitenboel hangt nu vol slingers en tussen het typen van deze tekst door blaas ik mij suf aan ballonnen. Dan ook nog even de beglazing in de voordeur onderhanden nemen en dan vind ik het voor vandaag wel genoeg. Morgen weer een dag.

TAART

Wat een luxe, Ama en Saskia in de keuken druk in de weer voor een gezonde en lekkere maaltijd, voor iedereen wat anders omdat het verjaardag is. Ben ik even blij dat ik er tussenuit kon knijpen 🥴.
Dankzij @Lindademol kwam er zelfs nog een mooie verjaardagstaart op tafel en heeft Sebastiaan de kaarsjes zelfs twee keer kunnen uitgeblazen. En wat zat er in het doorzichtige cellofaan? Een heuse nieuwe schooltas, gevuld met allemaal spulletjes voor zijn grote avontuur op de middelbare school. Die kreeg hij van ons en met het cadeautje van Sophie, Ama en Oesje kan hij nu naar hartenlust bellen, appen en filmpjes kijken. (Hiervoor hebben zij een oude phone helemaal gepimpt).

🕙 Ondertussen zijn er 25 eieren gekookt, gepeld en geperforeerd. Ze liggen nu te ‘trekken’ in een basis-soto. Overmorgen even een badje in kokendhete kerrie-olie en dan weer de soto in. Heb nu al trek…

Tja, geef het kind een spelletje voor de X-Box en je ziet hem niet meer. Na het eten kwam hij nog een keer naar beneden om een ander cadeau in ontvangst te nemen en verder is hij uit beeld gebleven. “Welterusten”


Vrijdag 19 juli 2019

X-man don’t cry 2

Net als afgelopen jaar word er vandaag een mega grote stormbaan van geschakelde luchtkussens, door onze burgervader, geopend in Zoetermeer. En net als vorig jaar is Sebastiaan een van de gelukkige jongens die zich dan in het zweet mogen werken voor de aanwezige pers. Na zo’n drukke dag als gisteren zal hij er vast en zeker moeite mee hebben om de laatste meters zonder zuchten te volbrengen. (En om het voor hem nog leuker te maken mag hij daarna direct door naar de eerste fysio therapie voor zijn X-Benen).

De schade van het feest gisteren is beperkt gebleven en vraagt weinig tot geen inzet op de vroege ochtend. Het lijkt trouwens wel zaterdag, iedereen vertrekt hier in de straat voor vakantie of is vannacht al vertrokken! Maar goed, hier mogen alle voorbereide gerechten uit de vriezer en gaan gevogelte en vlees in de marinade. Nu maar duimen dat de weergoden er morgen niet al te veel een puinhoop van maken.

De stormbaan

Panoramafoto vanuit het centrum van de stormbaan.

En wie ging er gezellig mee? Daniël! En wie gingen er als een speer over de baan? Sebastiaan en Daniël! En wie slingerde netjes over de waterbak met het geknoopte touw? Daniël! Maar eigenlijk was dit wel een beetje gemeen, want hij is nog zo licht dat het luchtkussen, waaraan ook het touw hing, geen millimeter zakte door zijn gewicht. Sebastiaan, 2x zo zwaar, lukte het na meerdere pogingen dus echt niet.


Ze waren speciaal uitgenodigd voor de grote opening en kregen daar een mooi shirt en zonnebril voor. De hele dag zijn zij niet uit dit gele shirt te slaan. Voor de verandering kreeg ik van een één van de organisatoren, Scott, ook een paar brillen voor thuis mee. En die dingen zitten echt heel erg prettig, dus ik ook blij en er niet uit te slaan.

En verder

Na een korte stop thuis was het door naar de intake bij de fysio. Sebastiaan werd ook hier grondig onder de loep genomen en die zal er de komende maanden echt aan moeten trekken… Daarna werd het verder bouwen in de tuin om er een regen-proef feestje van te maken. Gelukkig staat alles op z’n plek nu en is het nagenoeg klaar. Hierna weer de keuken in om het saté- en smoorvlees te snijden en te marineren. Nog even wat groeten aan de soto toegevoegd dus morgenochtend ga ik braden, sudderen en smoren, ik heb er zin in.

Kijk, dat had Saskia nu eens goed geregeld voor het avondeten. Eerst de (aanwezige) kindjes aan de shoarma en daarna met z’n tweetjes mosselen. Die kreeg ik gelukkig wel weg met het nieuwe gebit. En wat waren ze lekker!!

En nu ga ik slapen, “Welterusten”


Zaterdag 20 juli 2019

Gaat dit het allereerste feestje van Sebastiaan worden waarbij regen de boel enigszins gaat beïnvloeden? Beïnvloeden waarschijnlijk wel, doen de genomen maatregelen eigenlijk al, maar de sfeer zal er niet minder om worden. Want als je nu, terwijl het hier met bakken tegelijk naar beneden komt, naar buiten loopt ziet het er zo verschrikkelijk gezellig uit! Er zij 3 knusse hoekjes gecreëerd en vanavond, als de haard haar natuurlijke warmte gaat geven, de sfeerverlichting word ontstoken en de deksels van de au bain marie’s worden gelicht zal een ieder zich heel blij gaan voelen. Goh, nooit gedacht dat de wens van Sebastiaan mij ook zo blij maakt. (Alleen wel heel vermoeiend).

En wie verzorgde alle benodigdheden? ABCZoetermeer!!


Zondag 21 juli 2019

After party

En zo gaat het feestje van gisteren als natste ooit de boeken in. En ook als het feestje zonder één foto! Het was eigenlijk naar het geweldige gebaar van Edwin en Pascalle om ijs te gaan halen bij ‘Zin’, dat ik achter dit gemis kwam. Niet één foto van de gezelligheid, de saté op de BBQ, de 4 au bain marie’s met gekruide rijst, smoorvlees, sot, teloor en pindasaus. Geen foto van Sebastiaan en Daniël die dapper tijdens de hevigste regen- en hagelbui de poelen uit het tentdoek drukten. Geen enkele foto van het weer dat omsloeg in een prachtige blauwe lucht en de buitenactiviteiten tot ongekende hoogte liftte. Géén enkele foto van de gezellige sfeer en de knusheid nabij de warme haard. Niks van dit alles. Alleen was het wel weer als vanouds beren gezellig.

Sebastiaan heeft een flinke som aan cadeautjes ontvangen en gaat hiermee zijn gekoesterde bouwdozen van kopen. Daarnaast zal een deel aan zijn spaarrekening worden toegevoegd.

Niet geheel ongewoon dat bij de voorbereidingen en het opdienen van het eten ik geen bemoeienis om mij heen kan hebben, maar wat was ik blij dat een groot deel van de aanwezigen zich wél bekommerde met het opruimen hiervan. Niet dat ik hier ook mijn hand niet voor om zou draaien, alleen was bij mij de koek op, ging helaas het lichtje uit.

Zon, zon, zon

De komende dagen schijnt het heel erg heet te gaan worden en wil ik vandaag alle maatregelen tegen de regen van gisteren weer opgeruimd hebben. Ik moet er niet aan denken om dit bij de te verwachte hitte te moeten doen en ook willen de kids een duik in het zwembadje kunnen doen. Dus zo maar snel aan de arbeid voordat het te heet gaat worden. (Voor het eerst dat ik mij kan herinneren gaat het hier 40 graden worden, 40!)

Sale juli 2019

Afbouwen

Alles is weer zoals het was en strak opgeruimd. Daarnaast is het oude zwembad opgezet. Altijd beter dat dat enorme ding waar Sophie afgelopen jaar mee kwam aanzetten, zo’n geval waar je met het hele gezin in kunt zitten en onder andere voor zorgde dat de waterrekening enorm was. Die komt niet snel meer in opgeblazen vorm in de tuin.

Zoals reeds eerder gezegd regende het gisteren pijpenstelen en toch waren de plantjes kurkdroog. Nu verzorg en vertroetel ik ze sowieso al, maar vandaag kregen ze naast het kostbare vocht ook nog wat lekkere voeding bij. Ik kan het niet bewijzen maar volgens mij gaf een van de bloemen mij een klapzoen.

Mossel tandjes

Drie van de zes kregen vandaag standaard kost voorgeschoteld, de andere drie gingen opnieuw aan de mosselen. Het is een gezonde lekkernij die ik ook nog eens op een normale manier kan eten met de kunstklapper. Natuurlijk ben ik er optisch heel erg blij mee, net als de kilo’s die er dankzij het niet kunnen eten vanaf vliegen. (Inmiddels al 6,5 hele kilo’s). Alleen het ongemak en de toch wel pijnlijke botsplinters hadden van mij weg mogen blijven.
Overigens, die genoemde kilo’s komen ook door langdurige buikklachten. Het is nu al de 5e dag dat ik, ondanks het weinige eten, aan de race ben. Wat daar nu weer de oorzaak van is?

Voor wie op vakantie gaat: ,,hele fijne vakantie” en als je morgen moet werken zorg ervoor dat je voldoende drinkt en niet teveel ijsje eet…… “Welterusten”.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

2 gedachtes over “Dagboek week 29 – 2019

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.