Dagboek week 25 – 2019

Lees de hele week mee in mijn dagboek, niet alleen vandaag, maar elke dag.

Maandag 17 juni 2019

Even lachen naar het vogeltje

En daar ging Sebastiaan, vier dagen op schoolkamp, eindelijk! Wat keek hij hier de laatste weken naar uit. Hoe dichterbij het kwam, hoe zenuwachtiger hij werd. Gisteravond nog één keer de reisbagage gecheckt en opnieuw geschikt, om dan als laatste uit te proberen of hij die rugzak eigenlijk wel kan dragen. Je ziet het, het is bijna meer rugzak dan Sebastiaan, maar hij draagt hem met trots, alsof het een veertje is. Rond klokslag half tien arriveerde de bus naar het kamp in Otterloo en kon ik hem nog net een dikke knuffel en een kus geven. Daarna als een speer naar de Orfeo-Kliniek.

Dat is even fijn zeg, dat mijn super-de-super chirurg nu een paar honderd meter bij ons vandaan ook werkzaam is. Nu kan ik voor de meeste dingen daar terecht i.p.v. het ‘Amsterdam-UMC’.

Even voor elven melde ik mij netjes op tijd bij de balie en kreeg complimenten over de in te leveren documentatie. Schijnt tegenwoordig raar te zijn als je mee neemt wat er gevraagd wordt!! Na een kleine vertraging van zo’n 30 minuutjes (en zes toilet bezoekjes, wat moet je anders doen) werd ik door Brigitte Meijer uitgenodigd om op ‘de stoel’ plaats te nemen. Zij had er echt zin en schik in, ik heb ze niet geteld, maar er ging heel veel keer een verdoving naar binnen. En eerlijk gezegd was dit wel het meest pijnlijke van de hele operatie. Vooral die het gehemelte ingingen, auw auw. Eerst moesten de tandjes en één kiesje in de onderkaak eraan geloven, daarna in een rits de bovenste rij. Bij de hoektanden leek het af en toe wel of de hele kaak er ook uit zou vliegen. Wat een helse dingen zijn dat.

Back2Study 2019 - always

En toen de verlossende woorden dat het klaar was, het trekken dan. Nog even wat hechtingen hier en daar voordat het kersverse gebit gepast kon worden. En die ging in één keer op z’n plek!!! Dr. Meijer stond versteld van de pasvorm (dank je wel Peter). Even glimlachen tegen het spiegeltje, een traantje wegpinken, een stapel doekjes tegen je mond houden en opzouten. Er waren nog meer gelukkigen in de wachtkamer.

Zoek de verschillen?

De eerste uren bloedde het best flink. Nadat onze eigen voorraad aan servetten er doorheen waren ging ik maar over op theedoeken. Maar waar ik ook maar even niet oplette liggen nog spetters bloed. Voor mijn gevoel gutste het over mijn onderlip. En probeer met al die verdovingen en zo’n nieuw ding in je mond maar eens te praten. Het scheelde niet veel of ik moest voor Sophie letterlijk uitteken dat ik een ‘baby tandenborstel’ nodig had.

Tja, nu is het inmiddels 20:30 uur, doet het in mijn mond niet aangenaam zeer (geen helse pijnen of zo), heb ik wat verhoging en voel mij niet fijn. Weer iets waar ik even doorheen moet om er zoveel plezier aan te krijgen. Ik doe het daarom ook zonder enig moment van spijt.

Sebastiaan schijnt volgens de school-app goed aan te zijn gekomen. Op de foto’s zie je dat iedereen en alles dikke pret heeft en zullen deze 4 dagen snel voorbij zijn voor hem. Wat gaaf dat hij hier aan deel kan nemen!! Voor straks: “Welterusten”.


Dinsdag 18 juni 2019

Lachen als een boer met kiespijn

Het is al avond en ondanks dat alles om het gebit draait heb ik genoeg afleiding gevonden in veel dingen. Zo is er het eea naar de vuilstort gebracht en heb ik kilo’s verse tuinbonen uit hun schil bevrijd. (Ama deed gezellig mee met het doppen van de peultjes). Uiteindelijk heb ik drie porties van 600 gram kunnen invriezen. Als ik het goedje ga bereiden doe ik er ook kapucijnen bij, gerookte spek en crème frase. Smullen maar.

De klapper van vandaag was het bezoek van Daniella, de AD fotografe, de beste van de beste en die heeft weer honderden foto’s geschoten. Je weet gewoon niet wat je ziet, zóó MOOI!! Echt waar, ik heb er een paar gezien en het zijn, zonder enige bewerking, prachtige foto’s! Wat gaat dit een geweldige, maar ook zeker schokkende, rapportage worden. Zoals het er nu naar uit ziet word de volgende rapportage er nog een na een operatie en dan volgen de glamour foto’s. Ik kan gewoon niet wachten!! (4.500.000,000 abonnees).

En mijn gebit, hoe staat het daarmee? Nou, ik moet zeggen dat het mij, tot nu toe, nog erg meevalt. Nu had ik bij de vorige operaties ook al weinig napijn en wij vermoeden dat dit toch echt aan de reeds te slikken pijnmedicatie ligt. Want ik ben, als het om de tandarts gaat echt een verschrikkelijke bangerik, een lafaard zelfs. Ik deed normaal gesproken alleen mijn mond open als er eerst verdoofd werd. En ik had natuurlijk altijd maar pijn. En dat is nu voorbij, mede door de enorme inzet van Dr. B. Meijer en hulp van mijn eigen tandarts. Vandaag heb ik voor het eerst gespoeld en na het eten gingen de tanden toch echt het bekende bakje met water in.

En dan zal je maar Saskia heten, de vrouw van! Die heeft al veel te voortduren gehad met al die operaties, al dat gezeur en gezucht naast zich. En dan ligt er nu een oud lijk zonder tanden naast haar. We hebben zojuist afgesproken dat de tandjes straks in het bekende bakje water worden gegooid als Saskia zich in slaapstand heeft gedraaid en de verlichting op 0,001 lumen staat.

Morgen wil ik het toch eens gaan hebben over mijn desinteresse in het transgender circuit. Of beter gezegd: ‘hoe komt het toch dat ik veel ellende van andere langs mij heen glijden, zonder er iets van te zeggen of er iets mee te doen. Natuurlijk was ik heel boos over de taxi actie van afgelopen zaterdag. Maar dit had er ook mee te maken dat deze dames (prachtige dragqueens) onderdeel van onze leuke dag waren en ook mijn zwak voor vriend Ben, de drijvende kracht achter ‘The Hague Pride’.

Deze week is de meest mysterieuze man in mijn leven aan de beurt. Misschien snappen jullie wel waarom mijn traanbuisjes het deze week heel goed gaan doen. “Welterusten”.


Woensdag 19 juni 2019

De keizer kwam uit zijn jas

Nog één nachtje slapen en dan komt Sebastiaan alweer thuis van kamp. Wij worden dagelijks op de hoogte gehouden door het team met ondersteuning van diverse foto’s en zo te lezen en te zien hebben de kids het prima naar hun zin. Natuurlijk zijn wij ook reuze benieuw hoe hij het zelf heeft ervaren. Maar voor dit antwoord zullen wij nog één nachtje moeten slapen. Ik hoop ook zo dat zij vanmiddag niet al teveel overlast gaan krijgen van het overtrekkende noodweer!

Gisteravond heb ik na het eten het kunstgebit in een bakje met water gezet. Het was niet meer uit te houden om het nog langer in te houden. Ik had al eerder gekeken naar het het gehavende tandvlees zonder tanden en was geshockt door de aanblik. Ondanks mijn waarschuwing was Saskia toch heel nieuwsgierig en bekeek het slagveld aandachtig. Het is maar waar je zin in hebt. (Ik zal jullie een foto besparen). De kaakchirurg vertelde dat het tandvlees, inclusief de gehechte wonden, zachtjes gepoetst moeten worden met een babytandenborstel. Ik denk zelf dat zij een super zachte borstel bedoelde maar Saskia nam de tekst wel heel erg letterlijk. Al ben ik daar achteraf wel blij mee, een grotere borstel had echt niet plezant geweest.

Ik moet heel eerlijk bekennen dat het terugplaatsen van het gebit vanochtend nou niet echt een pretje was. Dat gevaarte op al die wonden vastdrukken was verre van prettig. Maar hij zit en daar mag hij zo lang mogelijk blijven als het aan mij ligt. (Zolang het is vol te houden).

Even wat anders: hebben jullie wel eens van ‘uitsluiping’ gehoord? Ik in ieder geval niet. Nadat ik gisterochtend vroeg een soort van monster ontwaarde op het terras liep ik er in een grote boog omheen en ontdekte pas later dat er helemaal geen beweging inzat. Was het beest dood of zo, of zat het te wachten tot ik dichtbij genoeg zou komen om mij te kunnen verschalken? Pas na een lange poos durfde ik het te benaderen en trof een leeg omhulsel aan, iets wat ik nog nooit eerder had gezien! Ik heb het vreemde object vervolgens in mijn kantoortje gezet en er verder niet naar omgekeken. Tot vanochtend dan, het blijkt een larve van een Libelle te zijn. Een larve waarvan de rug openbarst en er dan een prachtige Libelle uit-kruipt. Wat een joekel zeg!

Je zou bijna kunnen zeggen dat het een derde skidag was vandaag. Op wat gepriegel achter de computer na en uiteraard de plantjes buiten verzorgen, kwam er bar weinig uit mijn handen. Rond een uurtje of acht hield ik het niet meer vol om het gebit in te hebben en is deze in een emmer met water beland. (Tot morgen gebitje). En tot morgen lezers. “Welterusten”.


Donderdag 20 juni 2019

Dollars te veel…..

Kiekeboe, je mag er wel uit hoor, want het is al licht buiten. Alhoewel ik best wel lekker heb geslapen gingen mijn luiken al rond 05:00 uur open en na wat gevoel en gedraai was de zin om te blijven liggen helemaal weg. Niet dat dit zo erg is, immers gaat bij er bij de meeste mensen wel een wekkertje of zo af, maar nu moet ik wel even puzzelen met de medicatie. Het levert aan de andere kant wel een lekker lange dag op en mocht de apneu toeslaan, dan hebben we altijd nog de sofa…

Marion spreek ik vrijwel dagelijks en gisteravond zaten wij weer even, met de nodige humor en sarcasme te chatten. Ondanks alle narigheid die op haar pad komt kan zij zich nog een beetje staande houden. Het gaat dus nog niet joepie met haar en dat zal zeker nog een poos gaan duren. Zij moet volgende week wéér naar Essen en Wolfhagen voor medische en privé zaken en is daar in mijn ogen veel te zwak voor. Helaas zit het er niet in dat ik haar kan begeleiden. Ook ik voel mij verre van joepie en heb mijn eigen afspraken.

Maar vandaag komt Sebastiaan weer thuis van zijn schoolkamp avontuur, het meest leuke van de hele dag en niet alleen wij zullen blij zijn met zijn vrolijke snuit en leven in de brouwerij. Zijn vogeltje, parkiet Skittle’s, is vanaf zijn vertrek van slag. Het normaal zo luidruchtige vogeltje is al die dagen muisstil en is buiten zijn kooi ook veel minder actief. Na een klein rondje vrij vliegen zoekt hij zijn kooi weer op. Ik ben dus heel erg benieuwd naar zijn reactie vanmiddag.

12:15 uur Vanochtend een rondje Zoetermeer met Sophie gemaakt. Zij had behoefte aan gezelschap en wie ben ik om daar nee op te zeggen. Het is altijd leuk om met je dochter op pad te gaan, ook al is het doel minder gezellig. Want wie zit er nu voor haar lol in de wachtkamer van de huisarts en niet veel later in die van de bloedafname. Aan de andere kant is het goed dat Sophie, die al veel te lang met buikpijn rondloopt, nu eens binnenstebuiten word gekeerd! (Gelukkig lijkt zij op haar vader en ondergaat zij gelaten alle onderzoeken en zijn de prikjes voor de (6 buisjes) bloedafname ook peanuts voor haar.

En daar is hij weer! Sebastiaan is heelhuids aangekomen, wel zonder stem en helemaal op. (Gaat hij misschien eens een keer op tijd naar bed). Hij heeft een klein beetje van zijn belevingen aan tafel gedeeld maar het lijkt er een beetje op dat hij het gamen meer heeft gemist dan zijn familie :-(. Ach, het hoort er allemaal bij en als hij straks een jaartje of 25 is, is het allemaal voorbij, zeggen ze…..

Ik ga niet klagen hoor, maar zijn de boodschappen bij jullie ook zo duur geworden? Ik kan mij nog als de dag van gisteren herinneren dat je aardig je best moest doen om voor een ‘meijer’ uit te geven. Daar had je dan ook nog eens twee winkelwagentjes voor nodig. Nu waren wij echt niet van plan om de Jumbo leeg te kopen en als wij al inkopen (kunnen) doen, dan is het echt 100% op de kleintjes letten en zoals onze minister het wil zien: gedateerd voedsel proberen te scoren! Maar ik schrok mij bij de kassa wezenloos toen ik €35,- moest afrekenen voor nog geen twee fietstassen aan noodzakelijke boodschappen. Dat doe ik dus nooit meer zo…. ggrrr.
Ik laat het verder los, kan er niets meer aan veranderen en ondanks dat ik best heel erg goed oplet en dit nog niet eerder is gebeurd is het een wijze les. Altijd scherp blijven, blijkbaar heb ik meer rust nodig. “Welterusten”.


Vrijdag 21 juni 2019

Geen foto vandaag….

Een half uurtje eerder uit bed vallen is een prima oplossing voor het tijdelijke probleem in mijn mond. (We gaan er maar van uit dat het tijdelijk is 🙂 ). De tijd voor het innemen van de dagelijkse pijnmedicatie helpt bij het plaatsen van het gebit en is het extra half uurtje ook voldoende om de spoeling in te laten werken. Het eerder ontbijten is misschien wat ongezelliger. Normaal gesproken nam ik mijn ontbijt na het naar school brengen van Daniël en nu doe ik dat daarvoor. Oh wacht, dat maakt eigenlijk niets uit want dit deed ik doorgaans al in mijn eentje.

17:45 uur Ja ,ja, ik weet dat ik in de keuken moet staan! Maar even 10 minuutjes schrijven voordat ik terug ga naar mijn plek en de kip in de oven even check. De rest krijgt heerlijke oven-kip, frietjes en salade (allemaal gesponsord door Voedselgroep MeVe). Alleen arme ikke moet het wéér doen met iets vloeibaars of geprakt. Ik heb vandaag gekozen voor het prakken van de bloemkool restanten van gisteren en wat noedels. Jammie, even wat anders dan soep, soep, soep….

22:30 uur Ieder nadeel heeft zijn voordeel en dat was vanavond zachtjes uitgedrukt. Nadat ik het wel welletjes vond, dat kunstgebit in mijn mond, vroeg Sebastiaan om een bepaalde gelaatstrek te maken met mijn mond. Zo gezegd zo gedaan en vervolgens lag iedereen in een deuk hier. Uiteraard moest ik heel hard mee lachen en dat beeld deed het huis trillen. (Zelfs Saskia heb ik in zo’n lange tijd niet zo hard horen lachen). Alleen mogen jullie daar geen getuigen van zijn, er komt onder geen beding een foto van mij zonder tanden op het World Wide Web!

Morgen, overmorgen, of misschien wel maandag ga ik iets vertellen over een avontuur met een BBQ. Over iets ouds en iets nieuws, over iets wat soms drie uur duurt maar ook in 55 minuten kan. (Hé grote broer!). ‘Welterusten”

WARATJE

“ethouder spuwt agent in het gezicht


Een Amsterdam Diemense wethouder en tevens Loco Burgemeester van GroenLinks die zich, onder invloed van drugs, tegenover burgers en de politie misdraagt en dienaangaande word gearresteerd, kleineert agenten en spuugt er twee in het gezicht. Als ik één ding zo verschrikkelijk vind is het wel bespuugt worden. Voor mij is deze persoon helemaal ‘AF!’ (En deze keer kon ik hier geen afstand van nemen, iets wat sommige Linkse-Deugers mij vervolgens kwalijk nemen. Hihi, iemand noemde mij zelfs: ‘Smerig wijf. Rechtse oliekoekendomme druif’. Zie het maar als een reuze compliment om ‘wijf‘ te worden genoemd, je weet wel waarom, hihi. En tegenwoordig wordt je al rechts genoemd als er geen zonnepanelen op je dak liggen of als er geen windmolen in je tuin staat. Doei doei!).


Zaterdag 22 juni 2019

Gisteravond sprak ik het volgende met haar af: vroeg wakker, vroeg bij haar en laat wakker, eind van de ochtend bij haar. Nu was zij wel zo attent om mij gelijk bij het ontbijt met haar en Annet uit te nodigen. Lekkere broodjes en beleg, het was haar alleen even ontgaan dat mijn ontbijt, lunch en avondeten uit vloeibaar en geprakt voedsel bestaat. Zou dat lekker zijn: een verse bruine boterham met oude kaas en mosterd uit de blender?

Twee stoere mannen

14:00 uur Dat heb ik weer, schreef ik vanochtend over de communicatie met Marion, sta ik vanochtend op de stoep bij een nog groggy dame. Die was vannacht, door pijn en ongemakken, nog aan het spoken geweest en derhalve niet helemaal klaar om mij met een luxueus ontbijt te ontvangen :-). Ook helemaal niet erg, ik wilde haar even zien, een hart onder de riem steken en toch ook een beetje aansporen beter voor zichzelf te zorgen.
Schijnbaar viel mijn reprimande wel goed, anders was ik niet met die twee stoere mannen in een doosje huiswaarts gekeerd. Een bouwde Sebastiaan en de andere deed ikke. (Het verhaal achter die LEGO is minder leuk. Die had zij gespaard voor haar kleinkinderen, die zij door de transitie niet meer mag zien. Het leven is hard en wreed, onnodig!

Thuis aangekomen een bakje vloeibaar weggewerkt, pilletje erin, gebitje schoon gemaakt en het slagveld in de mond even een spoelbeurt gegeven. Het snel terugplaatsen van het gebit deed nu minder lang zeer dan vanochtend. Daarna ook nog even de neus en bijholten doorgespoeld, dat blijft een aangename bezigheid en door de zout toevoeging lijkt het wel alsof ik op het strand vertoef. Het doel is uiteraard een schone en open luchtstroom in mijn neus en het werkt echt perfect. Waarom heb ik dit niet tientallen jaren geleden ontdekt?

23:30 uur Vanmiddag zijn Sebastiaan en ik een rondje Noord-AA gaan fietsen, hierbij belandde wij spontaan in ’t Geertje om een ijsje te eten. Het lukt mij om met mijn voortanden een heel klein randje van het hoorntje af te knabbelen. Het begin is er! En vanavond hebben Saskia en ik genoten van wat stukje Franse kazen uit Ama’s koelkast. Ook dat ging prima door ze tegen mijn gehemelte te laten smelten! “Welterusten”.


Zondag 23 juni 2019

Beautyweken

Onmacht, woede, verdriet

Is er wat mis om wat te gaan verdienen aan je blog? Ik ben daar nog niet over uit omdat het best wel een vorm van “vervuiling” op je site is. Lang heb ik het zonder gedaan, maar ondertussen lezen zoveel mensen dit blog dat het ook mensen is opgevallen die zich afvragen waarom er juist geen advertenties te vinden zijn. Ten slotte besteed ik er dagelijks heel veel uurtjes aan en waarom zou je er dan niet een paar schamele eurootjes aan (proberen te) verdienen. Weet je, ik geef het gewoon een kans, niet geschoten is altijd mis. Er komen nu meer en meer advertenties en met elke klik hierop kunnen jullie niet mij, maar ons gezin een piepklein beetje helpen!

20:30 uur Goh, is het bij jullie ook zo heerlijk buiten? Inmiddels hangt het zonnedoek van Marion boven onze loungeset en hebben wij de nieuwe BBQ van Ama ingewijd. Een geslaagde maaltijd kun je wel zeggen. Het vlees hadden wij van broer Edwin gekregen en smaakte nog voortreffelijk met wat frietjes en een huzarensalade.

Vanochtend begon even veel minder leuk en daar zal ik morgen wat dieper op ingaan. Het is mij nog te heftig en dan ga ik te pijnlijke dingen schrijven..
Toen Saskia met Karen naar het Elysium (dank je wel Primera) was vertrokken ben ik met de kindertjes boodschappen gaan doen en kregen zij een zondags-ijsje. Wat was ik toch gul vandaag. Daarna kon ik het niet laten om toch wat te gaan snoeien. Na het eten nog wat plantjes van water voorzien, dus mij kan je nu zo’n beetje bij elkaar vegen. “Welterusten”.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

Een gedachte over “Dagboek week 25 – 2019

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.