Dagboek week 24 – 2019

Lees de hele week mee in mijn dagboek, niet alleen vandaag, maar elke dag.

Maandag 10 juni 2019
2e Pinksterdag

Vrouwen houden ook van LEGO

Over 6 dagen is het ‘Vaderdag’, voor mij niet meer iets om naar uit te kijken, daar zijn wij al een paar jaartjes geleden mee gestopt. Althans, ik dan. Want voor de rest van het gezin ligt dit anders. Vaderdag doet Saskia immers sterk aan haar vader denken die de 18e juni zijn verjaardag vierde. Voor Sebastiaan speelt Vaderdag nog een rol omdat hij de verplichting heeft om met het knutselen in de klas mee te doen. Hij maakt het cadeautje dan maar voor zijn oudere broer, ook een idee, toch? Daniël heeft mijn broer Edwin tot ‘vader’ omgedoopt. Die wilde er niet van weten om iets voor zijn grote broer te maken, nee dat is voor papa Edwin 😃. En Sophie en Justin, die mij overigens wel als hun vader zien, doen gemakshalve helemaal niet mee aan deze twee ouder-verering-dagen. Ach en wie zijn wij om ons daar druk over te maken.

Een ding deed mij echter wel zeer.

Tot op heden heb ik mij nog niet echt kunnen verheugen op een van de cadeautjes waarmee je vóór Moederdag wordt doodgegooid. Al die crème-etjes en luchtjes doen mij niet zoveel. Daarbij, ik ben niet de biologische moeder van de kinderen, ik ben een ‘bonus ma’. En dan krijg je nu, net als voor Moederdag, allemaal reclames voor Vaderdag voorgeschoteld. En net als de luchtjes en crèmes voor vrouwen heb ik ook niets met aftershave (wel scheermesjes), oksel verfrissers, crèmes voor een gevoelige huid en lekkere luchtjes voor mannen. (Wat verschillen die producten eigenlijk tussen die voor Moeder- en Vaderdag?). En is het niet zo dat de moderne man zich prettiger voelt met een stoere nagelvijl dan met een hamer. (Mits die dan een roze handvat heeft). Maar toen er gisteren een LEGO VIP reclame voorbij kwam moest ik wel even slikken. ‘Da’s nou jammer voor jou joh’, zei Saskia met een brede glimlach op haar toet.

App WinactieApp Winactie

Mijn boodschap aan LEGO lijkt mij voor volgende jaar dan ook vrij duidelijk…..:
“Vrouwen zijn ook gek op LEGO!!!”.

19:30 uur Na Annet en Corry te hebben opgepikt en alle vrije ruimte in de auto te hebben volgepropt met rollators, tassen vol reservekleding, diverse overlevingspakketten en een tros pioenrozen in een vaasje vertrokken wij vol goeie moed naar Marion. (Onderweg zongen wij luidkeels oude Nederlandse liedjes en om de tijd te doden schakelde wij de laatste kilometers over op ‘Een potje met vet’. Bij aankomst bleken ook alle zakjes met snoep er doorheen te zijn gegaan en vulde dat weer aan bij het gezellige ziekenhuiswinkeltje.
En zo legde wij die kleine 4 kilometer naar het Franciscus Gasthuis af. Niet mis dus. Omdat Marion net uit het Ziekenhuis te Essen (Duitsland) komt ligt zij nu geïsoleerd (Mede ook op advies van ons, maar dat is een ander verhaal). Het hield overigens wel in dat je na het bezoek het ziekenhuis in een directe lijn dient te verlaten. Een soort van Monopolie: ‘ga direct naar de gevangenis’, maar dan anders. Marion ziet er ietsie pietsie beter uit en i.p.v. een dubbeltje verhoogde ik mijn inzet naar 12,5 cent. Mede door een infuus, waar volgens Marion witte wijn inzit en omdat zij nu wél eet. (Die muts at de laatste weken alleen maar droge crackers!).

Het gaat in ieder geval ietsje beter maar er zijn nog geen uitslagen van het bloedonderzoek en omdat nog niets zeker is het toegestaan om haar kamer op te vrolijken met kaarten o.i.d.

En zo sluiten wij de eerste dag van week 24 af, met een welgemeend welterusten en nieuw in de van dag tot dag geschreven belevenissen en onzin van een Transgender in de Blender, het Slaapmutsje. Het was me weer een dagje: “Welterusten”.


Dinsdag 11 juni 2019

Afgelopen zaterdag kregen wij twee grote verrassingsdozen en daar zat o.a. een boek in. Saskia werd gelijk door dit boek: ‘Oogwenk’, gegrepen en heeft het inmiddels bijna uit. Zij raad het boek ten sterkste aan.

(Heeft iemand misschien een suggestie hoe een mug met ADHD een kopje kleiner te maken?).

11:00 uur De mug is inmiddels door het open raam of de wijd opengesperde deur voedsel geworden voor een langs scherende vogel. Ondertussen staat het vuil op de vuilniswagen te wachten en is de blokhut nagenoeg opgeruimd. (Dat word dus een rondje Lidl om c.a. 20 lege flessen om te zetten in cash).
En dan deel ik ook nog eens een foto van mijn broer. Ja, BROER! Niet alle fotobewerkingsprogramma’s zijn leuk, maar deze doet toch wel heel goed zijn werk. (Bij mij geeft het een minder leuk resultaat, niets meer van oude tijden vind je in zo’n bewerkte foto terug, dus die krijgen jullie niet te zien). Sebastiaan blijkt als meisje een Spaanse schone en de andere meisjes in huis lijken sterk op de oudste man in huis, juist: Justin. Maar mijn broer blijft de kroon spannen en misschien is hij ……….. vul zelf maar in :).

22:00 uur Een verder ontspannen en kabbelend dagje met af en toe een kopje koffie of een glaasje thee op het vlondertje achter ons huisje. De lege flesjes van de Lidl bleken al zo lang in het blokhutje te hebben gelegen dat het computertje van het ‘legen-flesjes-vretertje’ ze steeds weer uitspuwde en zelfs op tilt sloeg. Het is dan best moeilijk om al die boze en geïrriteerde blikken te negeren, wie gaat er dan ook uitgerekend op dat tijdstip lege flesjes wegbrengen? Ondanks dat kon de cassiere mij nog €2,75 in de handjes duwen. De kippenlevertjes van Ama waren weer verrukkelijk, terwijl de kindertjes het geliefde ovenschoteltje kregen voorgeschoteld. Het concentreren voor ‘Beau en de Veteraantjes’ ging wat lastig met al dat gekakel in ons huisje, word vast en zeker een ‘uitzendinkje gemist’ dit weekje.

Marion is ondertussen nog geen stap verder. Kan ook niet anders als je aan allemaal slangetjes in bed ligt. Had haar net aan de ‘lijn’, wat natuurlijk alleen nog maar spreekwoordelijk zo is. Tegenwoordig gaat dat toch met van die stralen, je weet wel, waar ze nu hele bossen voor wegkappen. Ze, de professoren en zij die daar iets meer voor hebben gestudeerd dan gekke Greta, wachten nog op de uitslagen van het lab. Mocht dat goed zijn, dan knikkeren zij haar met kop en kont uit het ziekenhuis. Misschien doen ze dan morgen al! Jeetje, dan mag ik wel gauw naar bedje gaan! “Welterusten”.


Woensdag 12 juni 2019

Als LEGO een verslaving is

Gadverdamme, wat ben ik down uit bed gestapt. Zie de hele wereld als boosaardig en vooral tegen mij en zou zo alles inruilen voor de eeuwige jachtvelden! Nu gaat dat straks wel weer over, maar toch. Heb ik dan zo beroerd geslapen? Daar lijkt het wel op en nog voor de wekker kans kreeg om te gaan loeien zat ik al op de rand van het bed, bij te komen van een of andere nachtmerrie. Of iets wat er op zou moeten lijken, kan mij er in ieder geval geen snars van herinneren. Daarnaast lees en zie ik de afgelopen 5 uur alleen maar bagger, onheil, leed en ellende voorbij komen.

Is er gisteren dan iets gebeurd wat mij zo van slag heeft gemaakt? Het was toch zo’n lekker kabbelend dagje? En nu, tijdens het schrijven valt het kwartje over het zóóóó down zijn. Gisteren hadden wij het aan tafel over het wegvallen van idolen. De grap (lekkere grap trouwens) viel over mijn eigen Mick, dat ik dan wel even van slag zou zijn……, nou dat is wel heel zuinig uitgedrukt. En toen ik gisteravond laat, net als nu, vroeg in de ochtend luister naar een andere magische man, dan valt het kwartje. Op het andere scherm kijk ik momenteel “David Bowie – Sound and Vision“. Aanrader trouwens!

11:30 uur Dipje voorbij, Daniël zijn big smile deed wonderen en nu de rest ook ontwaakt gaat het in huis gelukkig weer een beetje leven.

22:30 uur Tijd om eens een beetje af te gaan afbouwen. Het is bij nader inzien toch een off-day geworden. Er sluimerde toch iets in dat geweldige lichaam van mij. (Vast door al dat hoesten van Marion in de isoleer). En omdat ik mij toch niet mag scheren voor een cessie bij Briez morgen, dook ik een keertje niet onder de douche en bleef lekker in mijn zelf gebreide duster lopen. Ook Saskia kreeg tijdens het eten zo’n hevige migraine aanval dat zij enkele uren uit de lucht was. Er zat vast iets verkeerds in die gehaktbal. Puur van ellende dook ik maar in de vitrinekast om de setting wéér eens te veranderen. Het uitgestalde treinemplacement is uitgedund en een etage naar boven verhuisd. De vrijgekomen ‘grootste’ ruimte gaat één grote bouwplaats worden. Alles word weer achter de schotten vandaan gehaald om er weer een leuke LEGO diorama van te maken.

Voordat ik het vergeet: ‘Marion word aanstaande vrijdag weer losgelaten. Dus als u zich afvraagt waarom er dan vliegtuigjes met spandoeken boven Rotterdam vliegen, er overal majorettes rond hobbelen en Gordon samen met Rogier een duet zingen, dan weet u dat dit een bescheiden welkom voor haar is. “Welterusten”.


Donderdag 13 juni 2019

Dat was even schrikken vanochtend. Sophie, die al langer met buikklachten kampt, werd schreeuwend van de pijn wakker. Ook niet de eerste keer trouwens. Een heel boos telefoontje naar de huisarts volstond om binnen 10 minuten op de stoep te staan en Sophie te onderwerpen aan een grondig onderzoek. Dat op de stoep staan verzorgde Saskia en ik natuurlijk, het onderzoek lieten wij over aan de huisarts. Sophie mag zich over een uurtje melden bij de ziekenhuis voor nog meer onderzoeken, waaronder een echografie. (Hiervoor komt Ama ook over, want ik moet zomenteen mijn gebit ophalen in Loosduinen en even een baardharen klusje opknappen in Scheveningen. Hopelijk kom ik dan met vis terug….).

21:00 uur De echo’s in het ziekenhuis hebben geen gekke dingen gezien, alleen vond de behandelend arts het raadzaam om morgen de huisarts te verzoeken om meer onderzoek te verrichten. Sophie was echter niet lang thuis toen zij hevige pijn in haar linker schouder en arm kreeg. Uit voorzorg is zij nu met een vriendin naar de HAP gereden en volgt er een ander onderzoek.

22:15 uur Kapot van alle onderzoeken en het doorzagen van vele artsen komen de meiden net verslagen binnen en ploften als twee oude omaatjes aan tafel neer. Wij kregen allemaal een Sunday’s en zij aten een heuse M-meal. Nu jullie weer….. In termen van twintigers heet dit ontstressen. Maar helemaal gerustgesteld zijn ze in het ziekenhuis niet, morgenochtend moet Sophie een spoed afspraak maken bij gynaecologie.

Nou, wat denken jullie? Vanaf maandag gaan ze dit (met montagekit) in mijn tandloze mond installeren. Ik heb zelf zo’n donkerbruin vermoede dat het een hele lang poos soep eten word! Alleen heb ik door al die ellende met mijn huidige gebit zulke erge problemen dat het uiteindelijk een verademing zal zijn. Want wat er nu in mijn mond zit is gewoon super vies (en pijnlijk). Eigenlijk kan ik niet wachten: “welterusten”.


Vrijdag 14 juni 2019

Het word best een beetje spannend, nog maar drie nachtjes slapen voordat ik afscheid ga nemen van de laatste tandjes in mijn mond. Niet dat ik daar erg rouwig om ben, maar dat het geen pretje zal zijn is natuurlijk een minder leuk vooruitzicht. Al heb ik meer dan 1000% vertrouwen in de kaakchirurg die het uit gaat voeren. Naar het eerder trekken van wat kiezen en het verwijderen van een emmer vol wortelresten heeft zij ook mijn aangezichtsoperaties gedaan!! Dus dat gevoel zit helemaal goed. Toch blijft het spannend, mijn mond is altijd wel de nachtmerrie in het leven geweest.

17:00 uur Als een gebakje vleide ik neer op de bank om even een ‘uiltje te knappen’. Mens, wat voelde ik mij uitgeknepen vandaag. Het zal wel aan die drukkende atmosfeer van vandaag hebben gelegen.

Rond een uurtje of elf was ik vanochtend bij Marion en na wat formaliteiten en en lekker kopje koffie kon zij eindelijk naar haar eigen stekkie. Hopelijk ziet zij voorlopig geen ziekenhuis meer en daar bedoel ik mee: ‘er niet meer voor lang en voor nare zaken’. Zorgelijk blijft het wel!!

De 1e dit jaar.

En dan gaan we nu over tot de leuke dingen van de dag. Bijna dagelijks, nee, dagelijks loop ik de plantjes buiten na. Hierbij verwijder ik uitgebloeide bloemen en geleid ik strengen van de passieflora. (Ik praat nog net niet met ze). Ook dit jaar was ik door stom toeval in de gelegenheid om weer het e.e.a. aan leuks in de aarde te stoppen en Passieflora nummer 10 is eindelijk aangeslagen. Daar zitten nu meer dan 100 knoppen in en vanmiddag zag ik dat de allereerste was uitgekomen. Is het geen plaatje?? En dan te bedenken dat er weldra een zee van die prachtige bloemen te aanschouwen is!!

Weet je wat nou zo leuk is aan die “Slaapmutsjes”? Het zoeken naar en het luisteren naar neemt best wat tijd in beslag en laat mij dan ook genieten van alle nummers die dan via YouTube voorbij komen. Mijn eigen YouTube kanaal is onder mijn eigen naam openbaar te bekijken). Ik ga er dus nog een poosje mee door.
Vanavond word de keuze nog wat harder en opzwepend met morgen nog wat harder en dan zondag: rust, emoties, liefde en tranen. (Eentje voor mij en eentje voor mijn ex, vooruit dan maar).

Ik wil een kokosnoot! Kokosnoot?? Uh, ik bedoel zo’n ijsje als jij eerst had. Oh, je bedoeld: ‘hazelnoot’? ‘Ja die’ zegt Daniël…. (Stelde voor om een stukje te gaan fietsen met dit mooie weer en Saskia maakte er een ritje naar de ijssalon van).

Ik hou het kort. (Ben altijd kort van stof…..). “Welterusten”.


Zaterdag 15 juni 2019

Het is mij nog steeds een raadsel waarom ik er überhaupt aan was begonnen en niet direct het bijltje erbij neer had gegooid. Sophie had kipschnitzel met boontjes voor zichzelf gehaald, Saskia wilde pannenkoek en daarvoor een pak bakmeel op het aanrecht gezet en Sebastiaan en Justin wilde gyros of shoarma. Uit de aanbiedingstrommel had Saskia van beide een bakje kunnen vissen.
Dus of totaal gestoorde Rianne dat even ging maken en gelijktijdig op tafel wilde serveren. Ik zal het kort houden, dat doe ik dus nooit meer, echt nooit meer, ze bekijken het de volgende keer maar!! Wat ben ik blij met actie van aanstaande maandag, lekker geen tanden meer, dus de eerste weken alleen maar een blik soep open trekken. Niet alleen ik heb dit verdient, de rest net zo hard!

En dan moet ik ook nog ergens anders achteraan. Huilen! Huilen is een drama geworden. ‘Wat nu weer!’ Gisteravond laat was ik lekker met muziek bezig en bij sommige nummers kan het mij wel eens teveel worden, zo ook bij David Bowie. Nu was ik al aan een flinke huilbui toe, na die geweldige actie in de keuken, maar toen ‘Lazarus’ en ‘My way’ voorbij kwamen barsten de traanbuizen open. Althans, dat zou er gebeurd moeten zijn, alleen bleven die tranen ergens door verstopt zitten en neem maar van mij aan dat dit een niet prettig gevoel was. Terwijl ik dus wel degelijk huilde, beleven de tranen dus weg en leek het wel alsof mij ogen dreigden te exploderen. Naweeën van de operatie? Maandag maar even vragen aan Brigitte Meijer.

Het fijne aan de andere kant: vandaag zijn wij te gast bij broer Edwin voor een heerlijke BBQ en morgen gaat het dak er af bij Ama, dan is zij jarig en eten wij alweer buiten de deur. Joepie, twee dagen plezier en twee maal niet koken. (De twee weken daarna soep opwarmen is ook een beetje koken, toch?).

23:30 uur Zo, dat was me daar even super gezellig bij Edwin en Rositsa. We kwamen net op tijd aan voor de verjaardagstaart van Quincy. Na een gezellig samenzijn in het zonnetje stak Edwin de BBQ aan en mocht broer Hans het lekkers bereiden. (Wat hij voortreffelijk deed!!). Aan een hele lange tafel genoten wij van alle aanwezigen en al het lekkers wat Rositsa had klaargemaakt. Sebastiaan richtte zich voornamelijk op Quincy en zijn vrienden terwijl Daniël zich vermaakte met Mira. Die twee waren de hele dag onafscheidelijk. Hij vond het dus ook niet leuk dat ik hem even voor elven kwam vertellen dat wij huiswaarts moesten gaan. Eigenlijk hadden wij daar ook nog geen zin in, maar de reuma en de frisse buitenlucht zeiden dat het tijd werd. Ook hebben wij morgen nog een leuke dag in de planning staan. Dankbaar en voldaan gaat straks het lichtje uit in de slaapkamer. “Welterusten”.


Zondag 16 juni 2019

Na de leuke dag van gisteren gaan wij er vandaag nog een tegemoet. (Wel even afkloppen voor de zekerheid). Het cadeau voor Ama was gelukkig op tijd klaar, (dank je wel Hema!). Dankzij de enorme inzet van Sophie is het heel erg mooi geworden en Ama zal er vast heel erg blij mee zijn. Voordat wij afreizen gaat Saskia eerst nog een balletje rollen om wat kegels omver te werpen. Dus die is vast al voor aanvang van het feestje helemaal hieperdepiep, of afgemat, wie weet. En dat zeg ik, die nog best een beetje moe is van gisteren……

DierDier

Hihi, bijna vergeten: ‘Vaderdag’. Alleen zijn de door de kids gemaakte cadeautjes inmiddels vergeven. Die van Sebastiaan heb ik vrijdag gekregen, een door hem zelf gemixte BBQ kruiden. Want, zoals hijzelf al zegt, ‘je bent dat wel geen papa meer, BBQ-en doe jij als de beste!’ En Daniël gaf zijn gemaakte presentje gisteren aan broer Edwin. Een klein emmertje met zelfgemaakte spulletjes erin om de auto te wassen.

21:45 uur We zijn weer terug en het is inderdaad een hele mooie en gezellig dag bij Ama geweest. Zij was ontzettend blij en ontroerd door het cadeau wat zij van ons heeft gekregen. (Het traantje hield zij echt niet verborgen). Het was Hans en Nel gelukt om te komen. Gelukt met een hele grote G, Hans lijd aan die verschrikkelijk rot ziekte waaraan wij al zoveel mensen hebben verloren. God, wat is hij dapper! Voor Ama was dit heel erg zwaar en ook mooi dat hij vandaag in ons midden kon zijn. Hans ik ook nog het enige familielid uit Ama haar roots.
Ama legde ons en het overige bezoek ook flink in de watten met twee prachtige visschotels, heerlijke kazen, versnaperingen, taart en een willekeur aan noodzakelijk vocht. En niet te vergeten: het zonnetje werkte mee, tot aan ‘sluitingstijd’ hebben wij buiten kunnen zitten.

22:30 uur De laatste check van Sebastiaans rugzak, die gevuld nagenoeg net zo groot is als het mannetje zelf. Maar zoals Sebastiaan is, laat hij zich niet kennen en wandelt er morgen met alle gemak mee naar school. Goh, op kamp, binnenkort de musical, het afscheid en dan in augustus naar de middelbare school. Ik hoop hem morgenochtend nog uit te kunnen zwaaien, het word kiele-kiele met de gezellige actie bij de kaakchirurg. Half elf moet de bus vertrekken en een kwartiertje later mag ik mij melden. (Wat zal ik dat rot(te) gebit gaan missen zeg, als kiespijn word een beetje moeilijk al zal de tweede klemtoon wel van toepassing zijn. Goed in ieder geval dat Sebastiaan dan lekker op kamp is en de week van zijn leven gaat beleven!!). “Welterusten”.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

2 gedachtes over “Dagboek week 24 – 2019

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.